Akty notarialne — Łuków i Siedlce, pierwsza połowa XIX wieku

Jasionka — miejscowość i majątek

Jasionka w powiecie siedleckim, w parafii Zbuczyn, była okolicą szlachty cząstkowej. Jasińscy siedzieli tu obok Borkowskich, Chromińskich, Jastrzębskich i Zdanowskich, a ich części sięgały do Chromnej, Borek (Kos, Kosiorek, Paduchów, Wyrek, Świercz, Sołd), Ługów, Zdan, Pogonowa i Popław. Miejscowość bywa w aktach „Jasionie”, nazwisko — „Jasiński”, „Jasieński”, „Jasinski”. Sprzedawano siedliska, zagony, działy pola i łąki liczone na sążnie szerokości i pasy lasu w Chromnej; ceny szły od kilku do kilkuset złotych, po 1841 r. coraz częściej w rublach srebrnych po 6 zł 20 gr (800 zł to 120 rubli, Chojnacki 11/1845). Obok tych części istniały dobra Jasionka z folwarkiem, karczmami i browarem; ich „część A” należała do wdowy po Franciszku Ksawerym Jasińskim i jej syna Alojzego (Chojnacki 180/1828), a w 1831 r. miała już nowego dziedzica, Poniatowskiego (Modrzewski 123/1831).

Jasionka — Jakub, syn Bartłomieja, jego synowie i bratankowie

Jakub Jasiński (w akcie „Jakób Jasieński”), syn Bartłomieja, dziedzic części szlacheckich w Jasionce, Chromnej, Ługach Rętkach i Gołaszach, „wiekiem osłabiony”, dyktuje 29 XI 1829 r. w Jasionce testament prywatny. Majątek nieruchomy dzielą między siebie trzej synowie — Kazimierz, Michał i Tomasz; dom mieszkalny, postawiony po pożarze kosztem Michała, z którym ojciec gospodarował, nie wchodzi do działu jako własność Michała. Córka Marianna, mieszkająca w gminie Świercze, była już wyposażona, „na co iest Kwit przed Regentem Choynackim Zeznany”. Kwit się zachował: 30 XI 1819 r. Marianna z Jasieńskich Ługowska, żona Stanisława z Ługów Rętek, kwituje ojca z 400 zł „iako część na posag” (Chojnacki 492/1819). Michał ma ojca pochować na cmentarzu w Zbuczynie i nie żądać zwrotu kosztów od rodzeństwa. Cały majątek oceniono na dwa tysiące złotych. W dopisku na marginesie, potwierdzonym znakami testatora i parafami świadków, ojciec zaznacza, że Kazimierz wziął jednego konia i ma za niego spłacić brata Tomasza kwotą 36 zł, „a do Michała nic należeć nie będzie”. Testament przedstawił w Trybunale syn Michał, do akt rejenta trafił 1 V 1830 (Szczawiński 38/1830). Matkę Michała, Scholastykę z Głuchowskich, wymienia dopiero jego własny testament (Skawiński 30/1855).

W 1830 r. Kazimierz, mieszkający wtedy w Borowiu, sprzedaje braciom Michałowi i Tomaszowi swoją schedę po ojcu za 800 zł i kwituje ich z zapłaty (Chojnacki 70/1830; Chojnacki 104/1830). Tomasz odstępuje Michałowi w 1838 r. siedlisko w Borkach Wyrkach, a w 1839 r., już z Choi, resztę części ojczystej (Trojanowski 338/1838; Trojanowski 99/1839); Tomasz, mąż Agnieszki z Borkowskich, sprzedający w 1846 r. działy w Choi, to zapewne on (?) (Trojanowski 288/1846).

Felicjan i Jan, synowie zmarłego Antoniego Jasińskiego, nazywają Michała, syna Jakuba, bratem stryjecznym (Modrzewski 26/1834; Trojanowski 339/1838; Trojanowski 32/1849); Antoni był więc bratem Jakuba, a zatem synem? Bartłomieja. Nie żył już w 1819 r., gdy córka Franciszka, panna, sprzedaje bratu Felicjanowi swoją część po ojcu (Chojnacki 129/1819). Felicjan odstępuje spadek bratu Janowi, a w 1834 r. sprzedaje Michałowi części w Jasionce i Borkach Świerczach za 300 zł z zastrzeżeniem dożywocia (Chojnacki 181/1827; Modrzewski 198/1834). Jan, syn Antoniego, dostaje w 1826 r. od przyszłej żony, wdowy Konstancji z Borkowskich Jastrzębskiej, schedę po jej ojcu (Chojnacki 291/1826), a potem kawałek po kawałku przenosi ojcowiznę na Michała (Modrzewski 445/1835; Trojanowski 358/1838; Trojanowski 92/1841). W 1848 r. odkupuje od siostry Teresy, panny, jej czwartą część schedy i rok później odsprzedaje ją Michałowi (Chojnacki 27/1848). Antoni miał więc czworo dzieci.

Michał, syn Jakuba, jest w aktach najwytrwalszym nabywcą ziemi w Jasionce i Chromnej. Poza schedami braci i bratanków kupuje od Kazimierza Borkowskiego, syna Marianny z Jasińskich, od Andrzeja Borkowskiego z Borek Kosów, od Katarzyny z Jasińskich Wiśniewskiej (czwarta część po Karolu Jasińskim za 115 zł), od Chromińskich i Borkowskich jeszcze w latach 1845–1854 (Chojnacki 99/1830; Modrzewski 450/1832; Trojanowski 134/1842; Trojanowski 227/1845; Trojanowski 86/1846; Trojanowski 281/1853; Szczawiński 19/1854). Michał z Jasionki bez imienia ojca, kupujący las i działy w Chromnej, to zapewne on (?) (Modrzewski 122/1836; Trojanowski 112/1846). Pierwszą żoną była Elżbieta z Wysokińskich, córka Jana, która w 1826 r. kupuje od brata Kajetana trzy zagony w Chromnej (Modrzewski 179/1826). W 1843 r. Michał przekazuje synowi Janowi i jego przyszłej żonie Katarzynie Radomyskiej część w Jasionce i Chromnej w szacunku 500 zł, czyli 75 rubli (Trojanowski 34/1843); Jan, syn Michała, kupujący w 1847 r. dział w Chromnej, to zapewne ten sam (?) (Szczawiński 4/1847).

Testament Michała (1855). 23 VI / 5 VII 1855 r. w swoim domu w Jasionce Michał, syn Jakuba i Scholastyki z Głuchowskich, dyktuje testament publiczny. Ma dziewięciu synów i trzy córki z dwóch małżeństw — z Elżbietą z Wysokińskich i z drugą żoną Julianną — i dzieli majątek między nich po równo; żonie zapisuje dożywocie na dziesiątej części, opiekunem ustanawia syna Jana (Skawiński 30/1855). Trzy testamenty z Jasionki pokazują trzy sposoby przekazania ziemi: Jakub w 1829 r. dzieli ją między trzech synów, Fabian w 1845 r. daje wszystko jednemu i każe mu spłacić rodzeństwo, Michał w 1855 r. wraca do równego działu, tym razem na dwanaścioro.

Anna, córka Michała z Jasionki, dostaje w 1846 r. zapis 400 zł od narzeczonego, wdowca Ludwika Kurowskiego z Kurowa, a w 1851 r. kwituje ojca z 75 rubli posagu, wspominając jedną siostrę i dziewięciu braci (Szczawiński 140/1846; Zawadzki 394/1851). Dziewięciu synów ma Michał, syn Jakuba, więc to zapewne jego córka (?), choć rachunek córek się nie zgadza.

Jasionka — Fabian, syn Michała, i jego testament (1845)

Fabian Jasiński, syn Michała, mąż Ludwiki z Chromińskich (Chojnacki 79/1846), od 1815 r. pożycza sąsiadom pod zastaw ziemi: części Stanisława Borkowskiego w Chromnej i Borkach Paduchach (Mościcki 112/1815; Olędzki 153/1818), części Piotra Skolmowskiego w Borkach (Modrzewski 32/1824), część Antoniego Borkowskiego w Jasionce za 400 zł (Modrzewski 134/1835) — ta ostatnia w 1838 r. przechodzi na niego kupnem za 600 zł (Szczawiński 47/1838). W 1839 r. Fabian i syn Jan kupują po połowie siedlisko szerokości 22 sążni za 1 300 zł (Trojanowski 88/1839). Wydając w 1828 r. córkę Weronikę za Józefa Wilczyńskiego, zapisuje jej 1 000 zł posagu (Chojnacki 284/1828).

Testament Fabiana (1845). 19/31 VIII 1845 r. w domu nr 17 w Jasionce Fabian zapisuje cały majątek średniemu synowi Janowi, który ma wypłacić rodzeństwu — Michałowi, Weronice, Reginie i Mariannie — po 225 rubli, a 45 rubli przeznaczyć na pogrzeb i nabożeństwa (Trojanowski 468/1845). Weronika, już secundo voto Tchórzewska, kwituje brata z 75 rubli reszty (Chojnacki 128/1845); Mariannie, żonie Józefa Ługowskiego, Jan oddaje część w Ługach Gutowach i dopłaca gotówką (Trojanowski 478/1845); Reginie, żonie Józefa Pogonowskiego, wypłaca legat (Chojnacki 140/1845; imię testatora podaje tylko repertorium), a tego samego dnia żona Jana, Julianna, sprzedaje Reginie za 1 000 zł dwa siedliska w Pogonowie, otrzymane dwa tygodnie wcześniej w dziale po matce; Jan zabezpiecza żonie 150 rubli — cenę jej Pogonowa (Chojnacki 129/1845; Chojnacki 141/1845; Chojnacki 142/1845). Tego roku i następnego dokupuje jeszcze ziemię w Jasionce (Chojnacki 88/1845; Chojnacki 104/1845; Chojnacki 79/1846). Weronika w 1848 r. wydaje córkę Annę Wilczyńską za Kazimierza Oretowskiego z Pogonowa (Trojanowski 38/1848).

Jasionka — Franciszek i Gertruda oraz ich syn Tadeusz

Franciszek Jasiński z Jasionki w grudniu 1810 r. zabezpiecza żonie Gertrudzie należność od Antoniego Orzełowskiego z Pogonowa (Mościcki 51/1810); w tym samym miesiącu Franciszek i Gertruda (tu „z Brzostowskich”) wykupują i zamieniają grunty w Pogonowie (Witkowski 100/1810; Witkowski 101/1810). W 1832 r. Franciszek, syn zmarłego Macieja, daruje synowi Tadeuszowi części w Jasionce, Chromnej i Ługach z obowiązkiem wypłaty po 500 zł posagu siostrom Juliannie, Annie i Mariannie (Chojnacki 124/1832). W 1844 r., już wdowiec, asystuje Mariannie przy zapisie 400 zł od narzeczonego, wdowca Kazimierza Celińskiego (Trojanowski 20/1844); w 1845 r. dzieci dzielą spadek po Gertrudzie z Orzełowskich: Julianna bierze Pogonów, Marianna Popławy, Tadeusz i Anna po połowie część w Jasionce (Chojnacki 129/1845; Chojnacki 130/1845). Julianna była żoną Jana, syna Fabiana — tak połączyły się dwie linie z Jasionki — i dostała od brata 800 zł (Chojnacki 11/1845; Chojnacki 12/1845); Anna, żona Józefa Borkowskiego, kwituje brata z posagu (Trojanowski 267/1845).

Tadeusz przez dwadzieścia lat powiększa ojcowiznę: kupuje od spadkobierców Jędrzeja Borkowskiego, las z łąką od Katarzyny z Orzełowskich Dziewulskiej, połowę części Kaspra Jastrzębskiego za 2 100 zł, siedlisko od Baltazara Jasińskiego, syna Mateusza, część Antoniego Zdanowskiego, działy w Chromnej (Modrzewski 211/1832; Chojnacki 151/1835; Trojanowski 341/1837; Chojnacki 58/1846; Chojnacki 91/1847; Trojanowski 170/1853), a w 1849 r. część Jana Jastrzębskiego dla małoletniego syna Józefa (Szczawiński 98/1849). Pożycza pieniądze sąsiadom (Trojanowski 168/1838; Trojanowski 343/1846; Chojnacki 22/1849) i często świadczy przy cudzych aktach (Szczawiński 24/1837; Zawadzki 446/1847). W 1853 r. jego ojciec już nie żył (Trojanowski 170/1853).

Franciszek, syn Mateusza i Elżbiety z Chromińskich, który kupuje części w Chromnej i na Popławach i spłaca siostrę Ewę Wysokińską (Witkowski 222/1816; Chojnacki 187/1823; Modrzewski 150/1826), to być może ten sam co Franciszek, syn Macieja — Popławy wracają w dziale po Gertrudzie — ale akty tego nie mówią. Wujem nazywają Franciszka z Jasionki córki Teresy z Jasińskich Celińskiej i Maciej Borkowski, syn Marianny z Jasińskich (Modrzewski 172/1829; Chojnacki 105/1830); którego Franciszka — nie wiadomo.

Jasionka — Franciszek, syn Jakuba i Józefy z Wysokińskich

Drugi Jakub z Jasionki, mąż Józefy (Józefaty) z Wysokińskich, żył w 1811 r., gdy jego syn Franciszek przed ślubem z Agatą, córką Michała Jastrzębskiego, mieszkał „z rodzicami” (Mościcki 135/1811); związku tego Jakuba z synem Bartłomieja akty nie podają. Franciszek skupuje części sióstr — Marianny, żony Mateusza Jastrzębskiego, i Julianny, wdowy po Wojciechu Oknińskim, żony Wojciecha Grodzickiego (Chojnacki 48/1836; Modrzewski 256/1836; Chojnacki 133/1849) — a działy po matce w Zdanach sprzedaje Zdanowskim (Trojanowski 206/1849; Trojanowski 357/1850). W 1837 r. sprzedaje synowi Michałowi i jego przyszłej żonie Marcjannie z Tchórzewskich część siedliska i gruntów za 500 zł (Trojanowski 3/1837; Trojanowski 179/1850). Córka Katarzyna dostaje w 1842 r. zapis 60 rubli od wdowca Kazimierza Jastrzębskiego, w 1846 r. jako wdowa procesuje się z ojcem i Michałem o darowiznę zmarłego męża (Trojanowski 7/1842; Trojanowski 230/1846); Katarzyna, córka Franciszka, żona Konstantego Borkowskiego w 1852 r., to zapewne ona (?) (Trojanowski 400/1852). 16/28 IV 1852 r. Franciszek sprzedaje połowę swojej części córce Rozalii, żonie Juliana Borkowskiego, wyliczając sześcioro dzieci (Trojanowski 192/1852).

Z tego kontraktu korzysta córka Franciszka, żona Łukasza Borkowskiego z Borek Kosów: 8/20 VI 1852 r. kupuje od Juliana Borkowskiego, syna Szczepana, piątą część jego ojcowizny w Borkach Kosach — siedliska, ogrody, olszyny, lasy i pastwiska, bez gruntów ornych — za 4 ruble 50 kopiejek, potrącając je z reszty posagu „z majątku Ojczystego”, 22 rubli 50 kopiejek, należnej od siostry Rozalii; pozostałe 18 rubli wypłaca jej Julian „zastępnie za swą żonę”. Franciszka zrzeka się dalszych pretensji i podpisuje znakami krzyża, mąż — własnoręcznie (Trojanowski 327/1852).

Jasionka — dzieci Wincentego, Mateusza i Macieja

Felicjan, syn zmarłego Wincentego, 16 VII 1817 r. zabezpiecza żonie Antoninie z Jastrzębskich 800 zł posagu, a siostra Elżbieta, żona Tomasza Jastrzębskiego z Radomyśli, kwituje go z 700 zł (Witkowski 534/1817; Witkowski 535/1817; Witkowski 537/1817). W 1818 r. tyle samo dostaje siostra Marianna, żona Jana Zielonki; rodzicami są tu Wincenty i Franciszka z Krasuskich (Olędzki 482/1818). W 1819 r. Felicjan kupuje grunty od Joanny, córki zmarłej Anieli Jasińskiej i wnuczki Wincentego, która nazywa go wujem (Chojnacki 93/1819). Zmarł przed 4 II 1830 r., gdy wdowa zapisuje 1 200 zł przyszłemu mężowi Franciszkowi Chromińskiemu (Modrzewski 21/1830). Felicjan z Jasionki, mąż Marianny, żyjący w latach 1830–1831, to więc ktoś inny — najpewniej syn Antoniego (?) (Chojnacki 250/1830; Chojnacki 10/1831).

Córki Wincentego mają w aktach trzy różne matki: Marianna Oknińska — Krystynę z Modrzewskich (Mościcki 285/1815), Brygida, żona Tomasza Zdanowskiego, sprzedająca w 1818 r. siódmą część ojcowizny Mateuszowi, synowi Wiktora — Elżbietę z Izdebskich (Olędzki 99/1818; Witkowski 180/1813). Czy chodzi o jednego Wincentego, czy o kilku — akty nie mówią.

Dzieci kilku Mateuszów spłacają się podobnie. Marianna, żona Marcina Siestrzeniewitowskiego, kwituje w 1819 r. braci Jana, Antoniego i Stanisława z 390 zł schedy po ojcu (Chojnacki 176/1819). Inna Marianna, żona Stanisława Chromińskiego, kwituje w 1829 r. brata Michała z 2 000 zł posagu z działu po ojcu Mateuszu z 1806 r. i odkupuje od niego części za 990 zł (Chojnacki 81/1829; Chojnacki 82/1829); w testamencie z 1839 r. zapisuje część w Jasionce czworgu dzieciom, a Chromną i Ługi córce Katarzynie Ługowskiej (Trojanowski 59/1839). Michał, syn Mateusza, zapisuje w 1853 r. synowi Marcinowi część Jasionki i Ługów Gołaczy w szacunku 300 rubli, z wypłatą siostrom po 75 rubli (Trojanowski 46/1853); Marcin, syn Michała, kupujący w latach 1849–1851 działy w Chromnej i łąkę w Jasionce, to zapewne ten sam (?) (Trojanowski 217/1849; Trojanowski 205/1851).

Maciej Jasiński i Wiktoria z Wysokińskich mieli syna Jędrzeja (Andrzeja) i córki Agnieszkę, żonę Piotra Nowosielskiego, i Mariannę z Borek Wyrek; w 1818 r. rodzeństwo sprzedaje Wojciechowi Wielgórskiemu dwie części na Radzikowie Stopkach, spadłe po matce i po siostrze Mariannie, pannie (Szaniawski 218/1818; Szaniawski 221/1818; Olędzki 365/1818). Andrzej z Jasionki zapewnia w 1817 r. 150 zł żonie Tekli z Biernackich, córce Michała Biernackiego (Witkowski 471/1817), a w 1820 r. Tekla dziedziczy trzecią część majątku ojca w Krasusach Łęgnowoli (Szaniawski 53/1820). Andrzej umiera po testamencie z 30 X / 11 XI 1839 r., w którym zostawia żonie część w Jasionce (Trojanowski 393/1839); w 1847 r. Tekla, już żona Wacława Ługowskiego, wydziela z niej synowi, z dożywociem dla rodziców (Trojanowski 423/1847). Marianna z Jasińskich Borkowska, żona Józefa, córka Macieja i siostra Andrzeja, sprzedaje w latach 1846–1848 siedlisko i schedę w Jasionce (Trojanowski 235/1846; Trojanowski 262/1848); Marianna z Jasińskich Borkowska, żona Józefa, kupująca w 1853 r. z synem Aleksandrem siedlisko i pole w Ługach Gołaczach za 57 rubli, to być może ona (?) (Trojanowski 189/1853).

Jasionka — Rafał i Bibianna, Karol i Rozalia, Jacenty i Cecylia, inni

Rafał, syn Tomasza, spłaca w 1830 r. siostry Elżbietę, żonę Grzegorza Borkowskiego, i Urszulę, żonę Jana Chromińskiego, po 200 zł (Modrzewski 193/1830). Jego żona Bibianna z Chromińskich kupuje od Urszuli w 1842 r. dwa działy, a w 1844 r. dostaje od męża dożywocie (Trojanowski 22/1842; Chojnacki 57/1844). W 1848 r., już wdowa, wydziela synowi Julianowi przed ślubem z Karoliną Chromińską siedlisko i piątą część majątku (Trojanowski 78/1848), a w 1853 r. syn Leon, powołany do wojska, warunkowo daruje swoją piątą część siostrom Mariannie, żonie Karola Jasińskiego, Juliannie i Katarzynie (Trojanowski 641/1853). Czy ojciec Rafała to Tomasz, syn Jakuba, akty nie mówią.

Rozalia z Radzikowskich, wdowa po Karolu Jasińskim, daruje w 1816 r. córce Anieli i zięciowi Pawłowi Chromińskiemu trzy zagony siedliska w Zdanach, a w 1817 r. sprzedaje córce Katarzynie i zięciowi Szymonowi Wiśniowskiemu z Radomyśli Starej swoją część w Zdanach za 50 zł; córki Marianna Krzę[?]ewska i Franciszka, panna, dostają po 15 zł (Mościcki 130/1816; Szaniawski 351/1817). Aniela i Katarzyna sprzedają potem grunty w Zdanach (Chojnacki 274/1821; Modrzewski 126/1830); Katarzyna, wdowa, odstępuje w 1842 r. Michałowi, synowi Jakuba, czwartą część po ojcu w Jasionce (Trojanowski 134/1842).

Agnieszka z Jasińskich Zdanowska, córka zmarłego Jacentego i Marianny Jastrzębskiej, 5 I 1813 r. przekazuje mężowi Maciejowi całą część macierzystą w Jasionce (szacunek 300 zł), zastrzegając sobie dożywocie, i kwituje go z 200 zł (Szaniawski 5/1813; Szaniawski 7/1813); w 1832 r. Maciej sprzedaje swoją część za 480 zł (Chojnacki 78/1832). Cecylia z Jasińskich, żona Wojciecha Radomyskiego, także córka Jacentego, wypisuje w 1835 r. córce Juliannie i jej przyszłemu mężowi Stanisławowi Chromińskiemu działy w Borkach Kosach, a w 1843 r. oddaje część Jasionki po ojcu drugiej córce, Katarzynie, i jej przyszłemu mężowi Janowi, synowi Michała (Modrzewski 72/1835; Trojanowski 35/1843). Czy Agnieszka i Cecylia były siostrami, akty nie mówią. Po śmierci matki Julianna sprzedaje ziemię w Jasionce Janowi Jasińskiemu (Szczawiński 56/1853), a 26 IV 1853 r. obie siostry — Katarzyna, żona Jana, z Jasionki, i Julianna — sprzedają Julianowi i Rozalii z Radomyskich Borkowskim dział pola w Jasionce i dział siedliska w Borkach Kosach za 33 ruble 50 kopiejek (Szczawiński 67/1853); czy kupująca Rozalia jest ich siostrą, akt nie mówi.

Kilka postaci znamy z pojedynczych aktów. Marianna z Kurowskich, wdowa po Janie Jasińskim, przed drugim ślubem zapisuje 150 zł Wojciechowi Celińskiemu na ojcowiźnie w Kurowie (Szaniawski 70/1815). Joanna z Jasińskich Ławecka z Borek Paduchów kupuje z mężem Michałem w 1853 r. dział pola z łąką za 33 ruble; świadkiem jest Tadeusz Jasiński z Jasionki, związku z Joanną akt nie podaje (Szczawiński 60/1853). Agnieszka z Borkowskich, wdowa po Stanisławie Jasińskim, powtórnie Ługowska, oddaje w 1852 r. pełnoletniemu synowi Janowi majątek w Borkach Paduchach — akt z 1830 r. o dożywociu upadł, gdy urodził się syn (Trojanowski 50/1852). Rozalia z Borkowskich sprzedaje w 1845 r. część w Jasionce pod nieobecność męża Jana Jasińskiego, który „od lat ośmiu przeszło” nie przebywa w kraju (Chojnacki 111/1845).

Jasionka — dwór: Franciszek Ksawery, Salomea i Alojzy

Salomea, wdowa po Franciszku Ksawerym Jasińskim, sędzi ziemi łukowskiej, w 1818 r. najmuje w Łukowie połowę domu na stancję „dla Dzieci w Szkołach Woiewódzkich Łukowskich” (Szaniawski 500/1818). Jako dziedziczka części Jasionki wydzierżawia ją w 1824 r. na trzy lata z karczmami (Modrzewski 127/1824), a z synem Alojzym dzieli z Baltazarem Jasińskim z Dziewul podatek ofiary 24. grosza — dwie trzecie z Dziewul, jedna trzecia z Jasionki — wedle komplanacji po Ksawerym Jasińskim z 15 VI 1808 r. (Chojnacki 228/1825). Sukcesorów zmarłego „Wielmożnego Xawerego” wymieniają jako sąsiadów akty z lat 1811–1812 — zapewne chodzi o niego (?) (Mościcki 222/1811; Witkowski 175/1812).

4 II 1825 r. Salomea zezwala na ślub Alojzego z Heleną Idzińską z Ról (Szaniawski 45/1825; Szaniawski 46/1825); Alojzy z żoną dziedziczą po jej matce grunty i sumy na Kołach i Rolach (Szaniawski 79/1825; Szaniawski 140/1825). Odtąd matka i syn żyją na kredyt: pożyczka od geometry Roszkiewicza pod zastaw folwarku Jasionka, dług u Marianny Lubkowskiej, zastaw karczmy z browarem w Chromnej, spółka z Onufrym hrabią Podoskim na utrzymanie dwudziestu krów i dług u niego na 3 500 zł, pożyczki Salomei u Podoskiego i Wojciecha Szaniawskiego (Modrzewski 174/1826; Szaniawski 297/1827; Modrzewski 155/1827; Chojnacki 113/1827; Chojnacki 115/1827; Chojnacki 162/1828; Szczawiński 56/1829). Alojzy, „syn zmarłego Franciszka Ksawerego, sędziego ziemskiego łukowskiego”, mieszkający w Rolach, wyprzedaje grunty (Modrzewski 17/1827; Chojnacki 89/1828), w 1828 r. podejmuje się odbudować dla Podoskiego spalone budynki w Szaniawach Poniatach (Chojnacki 219/1828), w 1830 r. tam mieszka (Szaniawski 201/1830), w 1831 r. jest „byłym dziedzicem Jasionki”, w 1834 r. — dziedzicem Szaniaw Poniatów (Modrzewski 123/1831; Roguski 110/1834).

Małgorzata z Jasińskich Łaska, córka Franciszka Ksawerego Jasińskiego, żona Franciszka Łaskiego z Siedlec, 6 VII 1822 r., przy asystencji męża i brata rodzonego Baltazara, mieszkającego w Warszawie, odstępuje Janowi Gumowskiemu 9 000 zł — resztę pożyczki, której jej ojciec udzielił Antoniemu hrabiemu Małachowskiemu, dziedzicowi Siemienia (Chojnacki 235/1822, seria II). Akt nie mówi, czy jej ojciec to sędzia, mąż Salomei, ani czy Baltazar z Warszawy to Baltazar z Dziewul (?). Wspólny podatek Baltazara i Salomei z dóbr objętych komplanacją po Ksawerym (Chojnacki 228/1825) jest najmocniejszym śladem, że wszyscy wywodzą się od tego samego Franciszka Ksawerego; wprost żaden akt tego nie mówi. Baltazar z Dziewul to „Podprefekt Powiatu Radzyńskiego”, „Dziedzic Dziewul”, sąsiad gruntów na Dziewulach i Smolance (Szaniawski 258/1812; Szaniawski 261/1817; Witkowski 47/1813), w 1839 r. „dawny dziedzic dóbr Dziewule” (Trojanowski 257/1839).

Jasionka — wójt Kazimierz Wiktor

W latach 1821–1824 w Jasionce, w domu nr 4, mieszka wielmożny Kazimierz Jasiński, syn zmarłego Leona, komisarz: zapisuje 6 000 zł kaucji za komornika Pikulskiego na reszcie ceny dóbr sprzedanych w 1811 r. z Konstantym Jasińskim i deklaruje sumę 17 000 zł na Żelkowie (Chojnacki 125/1821; Chojnacki 149/1821). Kazimierz z Jasionki nazywa zmarłego Ksawerego Jasińskiego stryjem (Chojnacki 20/1823) — jeśli to syn Leona, Ksawery był bratem Leona (?). Dzierżawi części w Jasionce i browar w Borkach Paduchach (Chojnacki 136/1823; Modrzewski 261/1823), a w 1824 r. jako wójt gminy w Jasionce sprzedaje wszystkie swoje ruchomości i statki gospodarskie za 500 zł (Modrzewski 121/1824).

Kto spisał testament Jakuba. Pod podpisami świadków testamentu z 1829 r. stoi poświadczenie piszącego „do rzetelności wpisania” i podpis Kazimierza Jasińskiego. Porównanie charakteru pisma — ten sam podpis z zakrętasem i ta sama formuła — pokazuje rękę wójta gminy Borki Świercze i Jasionka, który w latach 1819–1831 spisywał ostatnie wole sąsiadów, niepiśmiennych albo złożonych chorobą (Szaniawski 53/1820; Modrzewski 303/1823; Modrzewski 105/1826; Szczawiński 54/1829; Modrzewski 136/1831; Modrzewski 27/1832). Jeden z tych testamentów sam mówi, że pisał go Kazimierz, syn Leona (Szczawiński 54/1829), a ten sam charakter pisma ma podpis Kazimierza, syna Leona i Marianny z Wodzińskich (Modrzewski 29/1826) — wójt to więc Kazimierz Wiktor, którego nekrolog nazywa „z Jasionki”, człowiek z innej linii rodu. Syn Jakuba, także Kazimierz, z Borowia, podpisywał się inną ręką — prostym pismem z zygzakowatym zakrętasem (Chojnacki 70/1830; Chojnacki 104/1830); tych dwóch Kazimierzów nie łączymy.

Testament i śmierć wójta. Kazimierz Wiktor spisał testament prywatny 2 II 1844 r., dwa tygodnie przed śmiercią; do akt notariusza w Końskich przyjęto go 1/13 III 1844 r. (repertorium notariusza w Końskich 1844–1850, nr 28b, „Testamentu w Machorach”). Zmarł 16 II 1844 r. w Machorach w guberni sandomierskiej. Nekrolog nazywa go „ś. p. W. Kazimierz Wiktor z Jasionki, Rawicz Jasieński, b. Podczaszyc, Plenipotent tamecznych dóbr Machoroskich, b. Maior, Syn Leona i Marjanny z Wodzińsko-Osolińskich, Jasieńskich, Podczaszych Ziemi Liwskiej, właścicieli dóbr Żelków”. Zostawił żonę Małgorzatę z Zielonków i trzech dorosłych synów „z innych Żon”: Karola, Jana i Antoniego. Zwłoki przewieziono z Żarnowa do Inowłodza i złożono „w nowo wybudowanym grobie Familji Jasieńskich”; pochował go najstarszy syn, komendarz parafii inowłodzkiej („Kurjer Warszawski” 1844, nr 65 z 7 III, s. 302). Syna Karola zna akt z 1818 r.: babka Marianna z Wodzińskich zapisuje 10 000 zł wnukowi Herkulesowi Sewerynowi Karolowi, synowi Kazimierza i zmarłej Urszuli z Kolesińskich (Olędzki 563/1818). Tekstu testamentu z 1844 r. nie znamy; akta notariusza z Końskich przechowuje Archiwum Państwowe w Kielcach.

Jasionka — spłaty i posagi

Córki z Jasionki dostawały zwykle kilkaset złotych, wypłacanych na raty, często długo po ślubie i najczęściej przez brata, który przejął ziemię: 400 zł Marianny Ługowskiej (Chojnacki 492/1819), po 700 zł sióstr Felicjana (Witkowski 535/1817; Olędzki 482/1818), po 200 zł sióstr Rafała (Modrzewski 193/1830), po 500 zł sióstr Tadeusza z darowizny 1832 r., wypłacone w 1845 r. po 800 zł (Chojnacki 124/1832; Chojnacki 11/1845). Większe sumy są wyjątkiem: 2 000 zł Marianny Chromińskiej (Chojnacki 81/1829), 1 000 zł Weroniki, córki Fabiana (Chojnacki 284/1828). W rublach: po 225 dla dzieci Fabiana (Trojanowski 468/1845), 300 dla Teofili, córki Jana Jasińskiego z Jasionki, przed ślubem z Ignacym Oknińskim (Zawadzki 36/1847), 75 dla Anny, córki Michała (Zawadzki 394/1851). Spłacona siostra kwitowała brata i zrzekała się pretensji do ojcowizny; gdy brakowało gotówki, brat oddawał kawałek ziemi albo przenosił dług na kupującego, jak przy posagu Franciszki Borkowskiej (Trojanowski 327/1852).

Krasusy Wólka Konopna, Smolanka i Łęczna Wola (powiat łukowski)

Mikołaj Jasiński, syn Wojciecha, z Krasus Wólki Konopnej, kupuje i zamienia grunty na Smolance i Łęcznej Woli w latach 1811–1823 (Szaniawski 147/1811; Szaniawski 488/1812; Szaniawski 240/1819; Szaniawski 84/1821; Szaniawski 349/1823), a w 1824 r. daje córce Annie 600 zł posagu przy ślubie z Janem Celińskim (Szaniawski 389/1824). Grzegorz, syn zmarłego Wojciecha i Katarzyny z Krasuskich, kwituje wuja Bonawenturę Krasuskiego z posagu matki i sprzedaje „Bratu swemu rodzonemu” Mikołajowi część spadłą „po bezpotomnym zeyściu” braci Tomasza i Dionizego (Szaniawski 154/1816; Szaniawski 210/1816); że to ten sam Mikołaj, akty wprost nie mówią (?). W 1832 r. Mikołaj wydziela synowi Polikarpowi czwartą część majątku wartą 700 zł (Szaniawski 310/1832), ale w testamencie z 7/19 IX 1853 r. odwołuje ten akt; wymienia pięciu synów — Stanisława, Polikarpa, Jakuba, Mateusza i Józefa — trzy córki, w tym zmarłą Anielę Borkowską, i wnuka Karola, syna Jakuba (Zawadzki 45/1853). Synowie dokupują ziemię w Krasusach (Trojanowski 310/1844; Trojanowski 125/1845; Trojanowski 149/1845). Stanisław przed ożenkiem syna Franciszka daruje mu siedlisko i działy w Łęcznej Woli (Zawadzki 439/1848; Trojanowski 373/1852). Karolina z Karwowskich, żona Franciszka Jasińskiego z Krasus Łęcznowoli, sprzedaje w 1849 r. z siostrami cząstkę po matce na Celinach (Zawadzki 273/1849) — że jej mąż to świeżo żonaty Franciszek, syn Stanisława, jest możliwe, ale akt rodziców męża nie podaje (?).

Krzysztof Jasiński był sąsiadem gruntu na Smolance; w 1817 r. jego wdowa Małgorzata z Krasuskich zapisuje przyszłemu mężowi Jędrzejowi Chromińskiemu 400 zł i dożywocie (Szaniawski 258/1812; Szaniawski 123/1817). Marianna z Jasińskich Wilczyńska, córka zmarłego Adama, żona Jakuba Wilczyńskiego, z Łęcznej Woli, jest matką Małgorzaty, żony Pawła Krasuskiego, i córki zapisanej raz jako Rozalia, raz jako Karolina, narzeczonej Franciszka Chromińskiego (Szaniawski 21/1812; Szaniawski 16/1818; Szaniawski 17/1818; Szaniawski 199/1818); w testamencie z 1834 r. mąż zostawia jej dożywocie (Roguski 168/1834). Walerian Jasiński to dziad Anny z Celińskich Celińskiej, której matką była Zofia Jasińska; wujem Anny był Mikołaj Jasi[?]ski, a część po Walerianie posiadał Grzegorz Jasiński (Szaniawski 351/1825).

Plewki i Pogonów (powiat siedlecki)

Wojciech Jasiński, syn zmarłego Felicjana, z Plewek, sprzedaje w 1817 r. zięciowi Kazimierzowi Borkowskiemu siedlisko i pola w Pogonowie, a córka Marianna kwituje go z 300 zł posagu (Szaniawski 299/1817; Szaniawski 296/1817). W testamencie z 30 III 1826 r. Wojciech, syn Felicjana, mąż Katarzyny z Tchórzewskich, zapisuje cały majątek synowi Jędrzejowi (Andrzejowi), pięciu córkom po 300 zł (Modrzewski 105/1826). Ten akt łączy go z ojcem Anny z Jasińskich Wielgórskiej, „z Ur. Katarzyną Tchorzewską w Małżeństwie spłodzonej” (Szaniawski 141/1816); Anna, żona Andrzeja Wielgórskiego z Krasus Mikłusów, której posag 90 rubli mąż w 1847 r. każe spłacić synom, to zapewne ona (?) (Trojanowski 408/1847). Inny był zmarły w 1816 r. Wojciech, mąż Katarzyny z Krasuskich (Szaniawski 154/1816).

Andrzej Jasiński z Tchórzewa Plewek jest w 1837 r. opiekunem przydanym nieletniej Marianny Tchórzewskiej, córki zmarłych Szymona i Katarzyny z Grochowskich, obok opiekuna głównego Franciszka Grochowskiego; przy inwentarzach obecny jest Tomasz Pogonowski, drugi mąż Katarzyny, który pod przysięgą zeznaje, że żona pokazywała mu 600 zł albo więcej, ale umarła, nie mówiąc, gdzie je schowała (Trojanowski 236/1837; Trojanowski 237/1837). Pokrewieństwa Andrzeja z sierotą akty nie podają; czy to Jędrzej, syn Wojciecha, nie wiadomo (?). Syn Andrzeja, Antoni z Bzowa, mąż Tekli z Chojeckich, oddaje w 1850 r. nieletniemu synowi Wojciechowi majątek po dziadku w Tchórzewie Plewkach i Krasusach Zaolszyniu (Trojanowski 368/1848; Trojanowski 27/1850); Wojciech, mąż Karoliny z Radzikowskich, kupujący w 1845 r. działy w Tchórzewie Plewkach, to być może brat Antoniego (?) (Trojanowski 214/1845).

Franciszka z Jasińskich Pogonowska, żona Tomasza Pogonowskiego, syna Stanisława, z Pogonowa: 1 X 1824 r. małżonkowie wypisują synowi Onufremu piątą część gruntów i budynków z części Tomasza, ocenionej na 4 000 zł, w kwocie 800 zł — tyle, ile przypada na niego obok braci Stanisława, Adama, Jakuba i Karola; Franciszka odstępuje synowi swoje dożywocie (Modrzewski 274/1824). Marianna z Jasieńskich, wdowa po Fabianie Radzikowskim i Franciszku Pogonowskim, wypisuje w 1833 r. synom siedlisko w Pogonowie, a w 1838 r. daje córce Tekli, żonie Tomasza Pogonowskiego, dodatek do schedy (Modrzewski 230/1833; Trojanowski 196/1838). Wiktoria z Jasieńskich, żona Marcina Grodzickiego z Pogonowa, dostaje w jego testamencie dożywocie i 1 100 zł zapisu (Trojanowski 118/1838). Julianna z Krzeskich, żona Macieja Jasińskiego z Pogonowa, sprzedaje w latach 1842–1848 działy zapisane jej przez wuja Macieja Orzełowskiego (Trojanowski 72/1842; Trojanowski 290/1848).

Turzychrogi (powiat łukowski)

Walenty Jasiński, syn zmarłego Jakuba, był mężem Marianny z Karwowskich, wdowy po Kazimierzu i Tomaszu Turskich. Marianna daje córce Wiktorii Turskiej siedlisko w Turzychrogach, sprzedaje synowi Józefowi Turskiemu część ojcowską na Szaniawach Poniatach, a resztę daruje synom — Jędrzejowi Turskiemu i Janowi Jasińskiemu, „z teraźnieyszym Mężem spłodzonemu”; Walenty kwituje pasierba (Szaniawski 21/1816; Szaniawski 74/1816; Szaniawski 332/1817; Szaniawski 333/1817; Szaniawski 334/1817). W 1821 r. Walenty Jasieński jest mężem Marianny z Kawęckich[?], wprzódy Żurskiej — czy to ten sam po powtórnym ożenku, akty nie mówią (?) (Szaniawski 44/1821).

Modrzew i Radzików Stopki (powiat siedlecki)

Mateusz Jasiński, syn zmarłego Wiktora, z Modrzewia, i żona Wiktoria z Oknińskich: posag 600 zł od jej brata Augustyna, zapis 1 000 zł, wzajemne dożywocie (Szaniawski 466/1816; Szaniawski 467/1816; Szaniawski 468/1816); w 1818 r. Mateusz, syn Wiktora, kupuje od Brygidy Zdanowskiej część jej ojcowizny w Jasionce (Olędzki 99/1818). Córki Wiktora, Marianna, żona Antoniego Radzikowskiego, i Agnieszka, żona Felicjana Brzeziewskiego, sprzedają w 1821 r. grunty w Radomyśli Starej po matce z Radomyskich za 2 800 zł, z rękojmią na Jasionce po ojcu (Chojnacki 266/1821); czy Mateusz był ich bratem, akty nie mówią. Baltazar Jasiński, syn Mateusza, sprzedaje w 1846 r. siedlisko w Jasionce (Chojnacki 58/1846); Baltazar, syn „Ma[?]”, kupuje dział w Modrzewiu i do 1852 r. jest sąsiadem gruntów w Modrzewiu i Izdebkach Wąsach, a w 1853 r. sąsiadami są już jego sukcesorowie (Trojanowski 281/1846; Chojnacki 6/1848; Trojanowski 52/1853). To inny człowiek niż wielmożny Baltazar z Dziewul. Katarzyna z Borkowskich, żona Michała Jasińskiego, sprzedaje w 1832 r. swoją część w Modrzewiu za 226 zł (Modrzewski 241/1832). O sprzedaży na Radzikowie Stopkach przez dzieci Macieja — zob. wyżej.

Szczepanki i Żelków — rodzina Leona Jasińskiego

Leon Jasiński (w aktach „Jasieński”), dziedzic dóbr Żelków, zmarł przed 1812 r.; żona Marianna z Wodzińskich zmarła 23 XI 1825 r. (Modrzewski 29/1826). Dzieci: Kazimierz i Konstanty, „Bracia między sobą rodzeni” (Szaniawski 457/1812), najstarszy Józef Franciszek (Szaniawski 347/1819), córki Aleksandra i Teresa, w 1819 r. panny (Szaniawski 197/1819; Szaniawski 367/1819). Wdowa i córki prowadzą z dziedzicem Żelkowa Franciszkiem Łaskim sprawę o sumy i posagi, ich pełnomocnikiem jest Onufry Podoski (Szaniawski 193/1819; Szaniawski 344/1819; Szaniawski 197/1822). W 1822 r. Teresa przy bracie Konstantym odstępuje Janowi Mężeńskiemu 32 000 zł na Żelkowie i Dropiach (Modrzewski 79/1822). Po śmierci matki rodzeństwo przyjmuje spadek, w którym długi przewyższają majątek (Modrzewski 23/1827). Aleksandra, żona Teodora Kosińskiego, sędziego pokoju, zapisuje z mężem w 1852 r. wzajemne dożywocie, każde na swojej połowie Żelkowa (Szczawiński 89/1852; Szczawiński 92/1852).

Konstanty Jasiński ze Szczepanek, swoich dóbr dziedzicznych, prowadzi sprawy z Józefem Samsonowiczem i Czerskimi, zamienia grunty w Wierzejkach i często świadczy przy aktach (Szaniawski 456/1812; Szaniawski 569/1817; Szaniawski 235/1821; Lipnicki 290/1811). Konstanty ze Szczepanek i brat Kazimierza, syn Leona, to bardzo prawdopodobnie ta sama osoba (akty z tego samego dnia), ale Szaniawski 457/1812 nie podaje miejscowości (?). W 1843 r. jego córka Emilia, z matki Józefy z Zieleni[?]ckich, zapisuje w testamencie z Wierzejek schedę rodzeństwu: Hieronimowi, Michałowi, Laurze i Józefie (Sierzputowski 203/1843). W 1847 r. Konstanty sprzedaje Mączyńskim siedlisko w Szczepance i grunty w Wierzejkach za 150 rubli (Zawadzki 72/1847); syn Hieronim pożycza w 1853 r. 135 rubli pod zastaw ogrodu w Wierzejkach (Trojanowski 474/1853).

Inni

Ignacy Jasiński, „Radzca Departamentu Siedleckiego”, z Dołholisk, dziedzic Rozwadówki, zaciągnął dług 2 000 czerwonych złotych, spłacony w 1815 r. przez wdowę Apolonię ze Szluborskich i synów Teodora, Rajmunda, Rocha i Augustyna (Szaniawski 366/1812; Szaniawski 446/1815). Teodor z Rozwadówki i Augustyn to w latach 1844–1845 wykonawcy ostatniej woli Wiktora Molskiego — zapewne synowie Ignacego (?) (Szczawiński 12/1845; Szczawiński 13/1845). Roch Jasiński zawiera w 1833 r. intercyzę z Natalią Cieszkowską z Seroczyna, z posagiem 30 000 zł, a w 1836 r. jako krewny w czwartym stopniu bierze czwartą część spadku po bezdzietnym Stanisławie Jasińskim z Osiecka (Szczawiński 3/1833; Modrzewski 248/1836); czy to syn Ignacego, akty nie mówią (?).

Józef i Rafał, synowie Dominika i Marianny z Buchowieckich, dzielą w 1815 r. spadek po ojcu i po bracie Janie, poległym (Mościcki 192/1815). Rafał, dziedzic części w Zaliwiu Szpinkach i Piegawkach, zeznaje w 1816 r. dług 1 300 zł wobec Macieja Gumińskiego, w 1821 r. zastawia bratu Józefowi inwentarze za 2 000 zł, a w 1824 r. Aleksandra, córka zmarłego Antoniego, zapisuje „Stryjowi” Rafałowi 2 000 zł za opiekę w chorobie (Mościcki 250/1816; Chojnacki 46/1821; Modrzewski 294/1824).

Pojedyncze akty dotyczą też Józefa Jasińskiego z Czerśli, zmarłego w 1817 r., i jego wdowy Marianny z Zaleskich (Szaniawski 590/1817; Szaniawski 620/1817), Macieja Jasińskiego z Woli Gułowskiej, wierzyciela kupca łukowskiego (Szaniawski 206/1815), Katarzyny z Jasińskich Nowakowskiej, córki Adama i Anny z Ostrzykoskich, kwitującej z 3 600 zł posagu (Szaniawski 639/1816), księdza Mateusza Jasińskiego, kanonika kieleckiego (Witkowski 103/1813), Feliksa Jasińskiego, mecenasa przy Sądzie Apelacyjnym (Chojnacki 11/1834), zmarłego księdza Jana Jasińskiego, proboszcza adamowskiego (Trojanowski 334/1841), i Joanny z Jasieńskich Szaniawskiej, której testament z 1839 r. trafił do akt w 1846 r. (Trojanowski 377/1846).

Pogonowscy

Akty Pogonowa przeplatają się z aktami Jasińskich: Jasińscy mieli tu grunty, żenili się z Pogonowskimi i graniczyli z nimi (Witkowski 100/1810; Trojanowski 252/1840). W 1811 r. spisano inwentarz po Jakubie Pogonowskim dla wdowy Marianny z Pogonowskich i pięciorga nieletnich dzieci; wśród dokumentów jest zastaw z 1805 r. z Jakubem Jasińskim (Witkowski 317/1811). Klara z Pogonowskich Orzełowska, wdowa po Jakubie Orzełowskim, 28 IV 1817 r. zgadza się i błogosławi syna Jana na ślub z panną Marianną Pogonowską; oboje kładą znaki krzyża, a pokrewieństwa narzeczonej z Klarą akt nie podaje (Witkowski 79/1817).

Marianna z Pogonowskich, primo voto Jasińska, żona Jana Izdebskiego, w testamencie z 1822 r. ze Zdan zapisuje połowę majątku synom z pierwszego małżeństwa ze Stefanem Jasińskim, Jędrzejowi i Michałowi, połowę mężowi i córkom (Chojnacki 213/1822); Michał Jasiński ze Zdan, nabywający w 1848 r. część zapisaną tym testamentem, to zapewne jej syn (?) (Trojanowski 377/1848). Tomasz Pogonowski, syn Stanisława, mąż Franciszki z Jasińskich, i ich synowie Onufry, Stanisław, Adam, Jakub i Karol (Modrzewski 274/1824) — zob. „Plewki i Pogonów”. Tomasz Pogonowski, ojczym Marianny Tchórzewskiej i drugi mąż Katarzyny z Grochowskich (Modrzewski 370/1832; Trojanowski 237/1837) — czy to mąż Franciszki, akty nie mówią (?). Inni Tomaszowie to mąż Tekli z Pogonowskich (Trojanowski 196/1838), syn Adama (Trojanowski 338/1843) i syn Wojciecha i Marianny z Krasuskich, sprzedający grunty Jasińskim w Krasusach (Trojanowski 149/1845) — osób nie łączymy. W 1840 r. spisano inwentarz po Piotrze Pogonowskim, zmarłym 8 IV 1839 r., i jego synu Fabianie, zmarłym 5 V 1840 r. (Trojanowski 252/1840). Józef Pogonowski był mężem Reginy, córki Fabiana Jasińskiego (Chojnacki 140/1845).

Marianna z Pogonowskich Radzikowska i mąż Michał z Krasus Zembrów zeznają w 1849 r., że są winni synowi Tomaszowi Radzikowskiemu 75 rubli, płatne do 12/24 IV 1851 r. (Trojanowski 107/1849). Franciszka z Pogonowskich Gołaska, wdowa po Janie Gołaskim z Gołaszyna, ma na jego majątku posag 1 200 zł (180 rubli) i dożywocie; w 1851 r. zgadza się, by córka Katarzyna, żona Józefa Krasuskiego, podniosła z tej sumy 30 rubli, które wypłaca brat Katarzyny, Józef Gołaski; resztę i dożywocie matka zachowuje (Zawadzki 194/1851).

Rozbieżności i miejsca niepewne (bez rozstrzygania)

• Żona Franciszka z Jasionki w 1810 r.: „Gertruda z Brzostowskich” (Witkowski 100/1810) — „z Orzełowskich” (Mościcki 51/1810; Chojnacki 130/1845); repertorium przy Chojnacki 129/1845 — „Oleszkowskich[?]”. Ojciec Franciszka: „Maciej” (Chojnacki 124/1832); nabywcą na Popławach jest Franciszek, syn Mateusza (Chojnacki 187/1823).
• Wincenty ma trzy żony-matki: Krystynę z Modrzewskich (Mościcki 285/1815), Elżbietę z Izdebskich (Olędzki 99/1818), Franciszkę z Krasuskich (Olędzki 482/1818). Mateusz, wypłacający posag Mariannie Oknińskiej, córce Wincentego, gdzie indziej jest synem Wiktora (Szaniawski 466/1816).
• Żona Felicjana z Jasionki: „Marianna z Umińskich” (Chojnacki 250/1830) — „z Oknińskich” (Chojnacki 10/1831).
• Michał, syn Franciszka: żona „z Tchórzewskich” (Trojanowski 3/1837; Trojanowski 179/1850) — „z J[?]worzewskich” (Trojanowski 345/1849); ojciec „nie żyje” w I 1851 r. (Trojanowski 10/1851), a Franciszek, syn Jakuba, sprzedaje córce w IV 1852 r. (Trojanowski 192/1852).
• Michał, syn Jakuba, podpisuje się sam (Chojnacki 70/1830; Trojanowski 281/1853), ale dwa akty mówią, że „pisać nie umie” (Trojanowski 227/1845; Trojanowski 86/1846); w nagłówku pierwszego stoi „Andrzej Michał”. Anna Kurowska, córka Michała, ma w 1851 r. jedną siostrę i dziewięciu braci (Zawadzki 394/1851); Michał, syn Jakuba, w 1855 r. — dziewięciu synów i trzy córki (Skawiński 30/1855).
• Cecylia Radomyska: córka „Jacentego” (Trojanowski 35/1843) — „Ja[?]u” (Modrzewski 72/1835); z domu „z Jasińskich” (Szczawiński 56/1853) — „z Jasionowskich” [?] (Szczawiński 67/1853).
• Agnieszka Zdanowska w 1813 r. przekazuje mężowi część z zastrzeżeniem dożywocia (Szaniawski 5/1813); w 1832 r. Maciej mówi, że połowę części od żony kupił (Chojnacki 78/1832).
• Żona Andrzeja, syna Macieja: „z Biernackich” (Witkowski 471/1817) — „z Brzonackich” (Trojanowski 127/1847); jego siostra „Nowosielska” (Olędzki 365/1818) — „Nowodolska[?]” (Trojanowski 393/1839); imiona rodziców w Szaniawski 218/1818 odczytane niepewnie.
• Salomea, wdowa po Franciszku Ksawerym: „z Kozierowskich” (Szaniawski 500/1818), „z Kozie[?]rawiczow[?]” (Szaniawski 45/1825), „z Korzeniowskich [?]” (Chojnacki 85/1825), „z W[?]owiczow[?]” (Modrzewski 174/1826), „z Kozierowiczów” (Chojnacki 162/1828), „z Kowiarowiczów[?]” (Szaniawski 201/1830); imię jej męża w Szczawiński 56/1829 nieczytelne, w repertorium „Win…”. Żona Alojzego: „Józefa Helena” (Szaniawski 79/1825) — „Zofia Helena” (Sierzputowski 264/1844).
• Córki Leona: „Mączyńska” (Modrzewski 29/1826) — „Męczyńska” (Modrzewski 23/1827); „K[?]sińska” (Modrzewski 23/1827) — „Kosińska” (Szczawiński 89/1852). Testament z 1829 r. wymienia sumę „u Marianny z Wodzińskich”, wdowy (Szczawiński 54/1829), choć zmarła ona w 1825 r. (Modrzewski 29/1826). Przeciwnik w sprawie o Żelków: raz „Stanisław Ła[?]ki”, poza tym „Franciszek Łaski” (Szaniawski 193/1819).
• Córka Wilczyńskich: „Rozalia” (Szaniawski 16/1818) — „Karolina” (Szaniawski 17/1818), ten sam dzień; testament ojca ma „Rozalię Chromińską” (Roguski 168/1834).
• Dłużnik Tadeusza z obligu na 1 500 zł: „Franciszek Wyrzykowski” (Trojanowski 343/1846) — „Franciszek Wysokiński” (Trojanowski 334/1848).
• Poprawki w aktach: ojciec Marianny Chromińskiej poprawiony ze „Stanisławie” na „Mateuszu” (Trojanowski 59/1839); nazwisko rodowe Weroniki „Pa[?]skich” poprawione na „Jasińskich” (Chojnacki 79/1846); dzierżawa browaru „na czas Lat Trzy”, a dalej do 29 IX 1824 (Modrzewski 261/1823).
• Repertorium bywa inne niż akt: 250 zł w akcie, 260 w repertorium (Olędzki 153/1818); „Tasińska” (Szaniawski 123/1817) to w akcie Małgorzata z Krasuskich Jasińska; „Wiktorya Czerska” (Szaniawski 21/1816) — w akcie Wiktoria Turska; karczma „na Kołach” — w akcie „we Wsi Rolach” (Szaniawski 140/1825).
• Przydomki i złożenia: „Jakub Jasiński S[?]efaniak[?] zwany” (Olędzki 55/1817); „Marcin Jasieński Borkowski” (Modrzewski 119/1824); „Mikołaj Borkowski po Janie Syn” ma grunt „w Spadku po Ojcu swoim Janie Chromińskim” — przydomek albo pomyłka pisarza (?) (Szczawiński 60/1853).
• Dar dla Onufrego Pogonowskiego: 800 zł to piąta część z 4 000 zł, ale w jednym miejscu wyraz przy „Części” wygląda na „Osmey” [?] (Modrzewski 274/1824).
• Julian i Rozalia Borkowscy: w Szczawiński 67/1853 Rozalia „z Radomyskich”, w Trojanowski 192/1852 i Trojanowski 327/1852 Rozalia „z Jasińskich”, córka Franciszka, żona Juliana, syna Szczepana — osób nie łączymy.
• Siostra Karoliny Jasińskiej: w tekście „Godaska”, podpis jej męża można czytać „Gołaski” (Zawadzki 273/1849).
• Pisownia nazwiska zmienia się w obrębie aktu i między tekstem a podpisem („Jasiński”, „Jasieński”, „Jasinski”, raz „Jasionski”). W pełnym tekście aktu Mościcki 186/1816 nie ma ani Jasińskich, ani Pogonowskich.