77/1162P

Między Szawłowskim a Branickimi i innymi — dekret. W sprawie toczącej się przed sądem grodzkim starościńskim łukowskim między instygatorem tegoż sądu i jego delatorem, Urodzonym Feliksem Szawłowskim, synem Urodzonego Jana Szawłowskiego zwanego Czywyaczyk[?], zrodzonym z nieżyjącą Urodzoną Jadwigą Łoyską[?], córką Urodzonego Wojciecha Łoyskiego[?], powodem, a Urodzonymi Kazimierzem Branickim, synem Urodzonego Jerzego Branickiego, wraz z Jakubem, Stanisławem, Elżbietą i Anną, synami i córkami tegoż Urodzonego Kazimierza Branickiego zrodzonymi z nieżyjącą Urodzoną Anną Krasowską[?], zmarłą w toku sprawy, wraz z Wojciechem i Józefem Branickimi, synami Urodzonego Fabiana Branickiego zrodzonymi z Urodzoną Anną Zalewską[?], oraz Marianną Branicką, bratankami i bratanicami nieżyjącego Urodzonego Aleksandra Branickiego po braciach rodzonych, małoletnimi, pozostającymi pod opieką tegoż [?] Urodzonego Branickiego, a także Izabelą i Teresą[?] Brzemińskimi[?], córkami Urodzonego Wacława Brzemieńskiego[?], z wyżej wymienioną Urodzoną Anną Chojnowską[?], z pierwszego ślubu wdową po Urodzonym Aleksandrze Branickim, z drugiego zaś małżeństwa pozwaną małżonką tegoż Urodzonego Wacława Brzemieńskiego[?], zrodzonymi córkami — o ile do sprawy niżej opisanej z prawa zdają się należeć — dziedzicami dóbr wsi Rodzichówka[?] i innych tam należących, pozostawionych śmiercią wyżej wymienionego brata i rodziców ich, oraz w jakikolwiek sposób, prawem i tytułem posiadaczami i panami dożywotnimi (użytkownikami), co do tych i innych dóbr ich wszystkich, w celu podjęcia i podejmując przeciw nim sprawę i akcję niżej opisaną po śmierci i zejściu z tego świata wyżej wymienionej Urodzonej Anny Krasowskiej[?], małżonki, matki i powinowatej ich, do stanu[?] tejże sprawy i akcji oraz wszystkich punktów i stopni sporu w niej prowadzonych, dekretów w niej wydanych, do punktu i stopnia prawa, w którym ta sprawa śmiercią tejże małżonki […] matki i krewnych ich, przerwana, pozostała nierozstrzygnięta i wisi niezakończona, [pozywając] pełnoletnich osobiście, małoletnich zaś i panny z [?] Urodzonym Kazimierzem Branickim, ich rodzicem i stryjem oraz opiekunem przyrodzonym, a ponadto opiekunem z prawa osobiście należycie zobowiązanym, jako sprawcą i asystującym — odstępując od swojej motii, czyli apelacji, przez samego powoda od dekretu uwolnienia do Sądu Trybunalskiego Koronnego Lubelskiego założonej i wniesionej, a trzymając się tegoż dekretu, mocą którego z pewnych przyczyn w tymże dekrecie opisanych zostali uwolnieni jedynie od terminu, nie zaś od sprawy — pozwanych, czyli [powodów?], do skazania na banicję oraz do wywołania i ogłoszenia z Królestwa Polskiego i przyłączonych doń państw, ich zaś jako [?] przekonanych[?] i opornych wobec prawa pospolitego, którzy sprzeciwiając się, wystawiając się na ramię królewskie i władzę[?] starościńską[?] [?] osobę ich[?] [?] i wszystkie dobra wygranej[?] przez wygraną[?] w procesie sprawy niniejszej[?] obciążone[?], mocą tychże wygranych[?] dochodząc[?] przez powoda[?] ich własnych, wszelkich i wszystkich ich dóbr w urzędzie starościńskim grodzkim łukowskim przez tegoż powoda wyżej z racji przez nich, z powodu wspomnianego posiadania i ciągłego użytkowania wszystkich ich dóbr dziedzicznych i zastawnych, ruchomych i nieruchomych, we [?] wsi Kożuchówka w województwie lubelskim i ziemi łukowskiej położonych, powód skarżąc się, że po śmierci wyżej wspomnianej niegdy Urodzonej Jadwigi Goyskiej[?], matki swojej, jako dóbr wspomnianych Kożuchówka po bezpotomnej śmierci niegdy Urodzonego Andrzeja Goyskiego[?], brata Urodzonego Wojciecha Goyskiego[?], wuja rodzonego powoda, dziedzice [?] prawem Bożym i przyrodzonym przez sukcesję należących [?] i dotyczących — wygnanie, w posiadaniu których to dóbr obecny powód, znajdując się spokojnie aż do rzekomego przez nich wygnania go, był posiadaczem, wytoczył przed urzędem starościńskim grodzkim łukowskim proces tej sprawy o [?] [?] sądowym uzyskanym[?] i przeprowadzonym[?] […] [s. 1163P] […] przez wicesgerenta swego urzędu [?] i szlachtę[?] pewnych[?] [?] u nich zabieganych[?] [?] dopuścili, owszem łaskawie[?] odmówili i zaskarżyli, przez co popadli i wpadli w karę banicji i wywołania z Królestwa Polskiego i przyłączonych doń państw, którą stopniami[?] przeciw nim i wszelkim i wszystkim ich dobrom należy orzec. A ponieważ sprawa i powództwo niniejsze im[?] [?] przez sukcesję[?] po wspomnianej niegdy Urodzonej Kratowskiej[?], babce[?] matki i krewnej ich, należycie przysługuje i ich dotyczy i z nimi ma być ciągnione[?] przez dekret[?] w dalszym stopniu prawa w tymże powództwie i sprawie, przeto po zwłoce pozywającego i dopozywającego o [?] [?] ów sąd grodzki starościński łukowski, po rozpatrzeniu[?] sporów stron: ponieważ relacja odmówionej intromisji wobec niej samej i skazanie dekretem na wadia potrójne jest wadliwe i niestosowne, tymże [dekretem], skasowawszy dekret o założeniu wadiów potrójnych, nakazał stronom [?] o prawomocności wygranej. Dalej tenże sąd, rozważywszy z obu stron i stronami racje wniesione przed sąd, uznał, że strony[?] pozwane nie mogą znieść wygranej uzyskanej przeciw nim w sprawie niniejszej. W końcu tenże sąd starościński grodzki łukowski na wniosek strony pozwanej uznał, że tejże stronie pozwanej wolno uwolnić się przez przysięgę cielesną co do niewiedzy o wygranej uzyskanej przeciw niej aż do[?] niniejszej[?] instancji[?]. W końcu strona powodowa darowała stronie pozwanej, mianowicie małoletniej, tę przysięgę, z wyjątkiem Urodzonego Kazimierza Branickiego. Na koniec, gdy Urodzony Branicki ofiarował się ponieść kary wygranej i poddał się rozstrzygnięciu sądu, [sąd] postanowił, aby tenże pozwany w [?] zniesienia wygranej uzyskanej przeciw nim w sprawie niniejszej kary czternastu grzywien polskich [s. 1164L] stronie i sądowi tyleż niezwłocznie rzeczywiście zapłacił. A motii założonej od tegoż dekretu przez stronę pozwaną do Sądu Trybunalskiego Koronnego Lubelskiego nie wniósł; a gdy nie została wniesiona, przeto, gdy strona pozwana [stawała?] przed sądem, a [sąd] także odrzucił[?]. A ponieważ strona pozwana zapłaciła kary stronie powodowej, przeto sąd, skasowawszy wygraną uzyskaną w sprawie niniejszej, nakazał tejże stronie pozwanej odpowiadać przed swoim sądem. Przy odpowiadaniu zaś tenże sąd na żądanie strony pozwanej dał i przyznał tejże stronie pozwanej zwłokę prawną[?], ponieważ w sprawie niniejszej zawarte są pozwy strony powodowej na gruncie dóbr, z których żądała wygnania, do wykonania przez ów urząd grodzki starościński łukowski w dwóch najbliższych tygodniach od owego aktu; obu zaś tym stronom po wykonaniu [?] takich spraw[?] do akt[?] [?] i do obu [rzeczy] w tej sprawie do uzyskania[?] wyznaczył i zachował zawity [termin] na roki sądowe na zamku królewskim w Łukowie najbliżej[?] odprawiać się mające. A motię od tegoż dekretu przez stronę powodową do Sądu Trybunalskiego Koronnego Lubelskiego założoną, z zachowaniem ostatniego[?] terminu, przeto tejże motii wniósł między sprawy województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej, jak szerzej stanowią akta[?] tejże motii. Na dzisiejszym tedy terminie, gdy z rejestru[?] wspomnianej motii i zachowania tegoż terminu oraz porządku niniejszego sądu sprawa należycie na teraz z rejestru przypadła, a obie strony dochodziły — powodowa przez Szlachetnego Jana Wierzbę[?], pozwana zaś przez Urodzonego Maksymiliana Grzegorzowskiego, stawającego i spierającego się — sąd niniejszy ordynaryjny generalny Trybunału Koronnego Lubelskiego wyrok owego sądu grodzkiego łukowskiego, w owym czasie wydany, zatwierdza i uznaje, że w sprawie niniejszej potrzebna jest inkwizycja, i obu stronom [s. 1164P] przeprowadzenie inkwizycji na rokach grodzkich łukowskich do skarg[?], po sześciu tygodniach od aktu niniejszego najbliżej odprawiać się mających, według treści pozwu strony powodowej daje i przyznaje; a po przeprowadzeniu tejże inkwizycji lub nie, sąd niniejszy obu stronom termin do dalszego popierania sprawy niniejszej między sprawami o wygnanie, za dwa tygodnie, przeto wtedy najbliższe, przed Sądem Trybunalskim Koronnym Lubelskim wyznacza i zachowuje zawity.