77/1151P nr 2

[s. 1151P] Między Mościckim a Domańskimi i innymi. Wyrok. W sprawie przed urzędem grodzkim łukowskim [s. 1152L] z zachowania terminu, z wyroku odroczenia i dochodzenia[?] na rokach [?] albo skarg przez [?] obu stronom przyznanych [?] wynikłej i przypadłej, toczącej się między instygatorem urzędu grodzkiego łukowskiego i jego delatorem, Urodzonym Maciejem Mościckim Zdzi[?], powodami, a Urodzonymi: Stanisławem Baranikiem, Stanisławem Januszem, Jakubem Kraśnikiem Domańskimi, Zofią Januszówną, prawowitą małżonką Urodzonego Jana Mościckiego, Wiktorynem Janusikiem, Grzegorzem, Maciejem i Marcinem Żytkami Domańskimi, braćmi rodzonymi, Andrzejem Medalą, Janem Januszykiem, Szymonem, Bartłomiejem Kozłami, braćmi rodzonymi, Janem, synem zmarłego Macieja, Stanisławem [?] jego [?] Kozłami, Agnieszką Niewęgłowską, pozostałą wdową po zmarłym Janie Medali, Krzysztofem Kraśnikiem, synem zmarłego Macieja, Pawłem Umiastowskim, Janem i Leonardem Januszykami, Wojciechem, Erazmem i Maciejem Niewęgłowskimi, Tomaszem i Szymonem Zembami[?] Domańskimi, dziedzicami w Domanicach[?] Kozłach i Żytkach, z dóbr ich [?] wieczystych[?] [?] z mandatu[?] [?] jedynie[?] pozwani [?] orzec[?] karami arbitralnymi przez nich [?], z tego powodu, że oni pewnej kontrybucji, którą mieli zapłacić delatorowi i którą aż do tego czasu u siebie zatrzymali, mianowicie za dobra robocze[?] powoda wartości trzydziestu złotych polskich, na stacji żołnierza chorągwi Urodzonego Hilarego Połubińskiego w roku zeszłym przez nich przyjętej, nie zapłacili, owszem, cały ciężar zapłaty zrzucili na powoda, przez co kary arbitralne ze swej zuchwałości [s. 1152P] sobie zasłużyli, za które na nich i ich dobrach ogólnie orzec [?] — jak szerzej w samym pozwie o powyższym. Gdy sprawa tak stała i nierozstrzygnięta zawisła, Urodzeni Andrzej, Jan, Leonard, Wojciech, Maciej i Stanisław Domańscy, rodzice i poprzednicy niektórych[?] [?], zeszli z tego świata, po których śmierci [?] pozostałych przy życiu[?] delator Urodzony Maciej Mościcki Zdzitoich[?] [pozwał] Urodzonych: Stanisława Baranika, Stanisława Janusza, Jakuba Kraśnika Domańskich, Zofię Januszównę, małżonkę Urodzonego Jana Mościckiego Zdzitoich[?], Wiktoryna Janusika, Grzegorza, Macieja i Marcina Żytków, braci rodzonych, Jadwigę, pozostałą wdowę po zmarłym Urodzonym Andrzeju Medali, Łukasza i Wojciecha Medalów, synów zmarłego [?] Andrzeja, Marię matkę i Mariannę córkę pannę, Jakuba i Tomasza, synów zmarłego Jana Janusika, i córkę, Szymona i Bartłomieja Kozłów, braci rodzonych, Jana i Wojciecha, synów zmarłego Macieja, Zofię, Marię i Annę, córki zmarłego Stanisława Kozła, Agnieszkę Niewęgłowską, pozostałą wdowę po zmarłym Janie Medali, Krzysztofa Kraśnika, syna zmarłego Macieja, Pawła Umiastowskiego, Jana i Pawła Janusików, stryja[?] z pasierbem, Erazma stryja, Elżbietę, córkę zmarłego Wojciecha, i Jakuba, syna zmarłego Macieja, Niewęgłowskich, pasierbów[?] ze stryjem, Tomasza i Szymona Zembów[?] Domańskich, dziedziców w Domanicach[?] Kozłach i Żytkach — wdowy osobiście, małoletnich zaś i panny z ich opiekunami [s. 1153L] naturalnymi i danymi [?] tę samą sprawę i powództwo, przy przystąpieniu wspomnianych Domańskich, nierozstrzygniętą i gotową[?] [?] do uwolnienia się przysięgą im nakazaną, gotową motję czyli apelację, przez nich, stronę powoda, do Trybunału Koronnego Lubelskiego wniesioną[?], i gotowy[?] [?], na który byli pozwani, z tego powodu, że oni pewnej kontrybucji, którą mieli zapłacić, aż do tego czasu u siebie zatrzymanej, mianowicie za dobra robocze[?] powoda wartości trzydziestu złotych polskich, na stacji przez żołnierzy chorągwi Urodzonego Hilarego Połubińskiego w pewnym czasie przez nich przyjętych, nie zapłacili, owszem, cały ciężar zapłaty zrzucili na powodów, przez co kary arbitralne ze swej zuchwałości sobie zasłużyli — dostatecznie z tego tytułu [?] pozwali[?], jak szerzej w samym pozwie o powyższym. Gdy tak się rzeczy miały, doszła[?] do powoda Urodzonego Macieja Mościckiego [?] śmierć i zejście z tego świata zmarłych Urodzonych Andrzeja, Jana, Leonarda, Wojciecha, Macieja, Stanisława Domańskich i Erazma Niewęgłowskiego; [pozwał zatem] Urodzonych: Stanisława Baranka, Stanisława Janusza, Jakuba Kraśnika Domańskich, Zofię Januszównę, małżonkę Urodzonego Jana Mościckiego Zdzitoich[?], Wiktoryna Janusika, Grzegorza, Macieja i Marcina Żytków, braci rodzonych, Jadwigę, pozostałą wdowę po zmarłym Urodzonym Andrzeju Medali, z Łukaszem i Wojciechem Medalami, synami zmarłego [?] Andrzeja, Mariannę matkę i Mariannę pannę, Jakuba i Tomasza, synów zmarłego Jana [s. 1153P] Janusika, i córkę, Szymona i Bartłomieja Kozłów, braci rodzonych, Jana, syna zmarłego Macieja Kozła, Zofię, Marię i Annę, córki zmarłego Stanisława Kozła, Agnieszkę Niewęgłowską, pozostałą wdowę po zmarłym Urodzonym Janie Medali, Krzysztofa Kraśnika, syna zmarłego Macieja, Pawła Umiastowskiego, Jana i Pawła Janusików, stryja z pasierbem, Mariannę Karwowską, pozostałą wdowę po zmarłym Urodzonym Erazmie, i Jana syna, Elżbietę, córkę zmarłego Wojciecha, i Jakuba, syna zmarłego Macieja, Niewęgłowskich, stryja z pasierbami, Tomasza i Szymona Zembów[?] Domańskich, dziedziców w Domanicach[?] Kozłach i Żytkach — wdowy osobiście, małoletnich zaś i panny z ich opiekunami naturalnymi i danymi [?] z mandatem[?] [?] do gotowej sprawy i powództwa [?] gotowego wyroku uwolnienia [przysięgą], i gotowej motji czyli apelacji przez nich do Trybunału Koronnego wniesionej, [?] pewnej kontrybucji, którą mieli zapłacić delatorowi, za dobra robocze[?] wartości trzydziestu złotych polskich, na stacji przez żołnierzy chorągwi Urodzonego Połubińskiego przez nich przyjętych[?], niezapłaconej, owszem, cały ciężar zrzuciwszy na powoda[?], z powodu kar arbitralnych wynikających z ich zuchwałości, dostatecznie z tego tytułu pozwał[?], jak szerzej mówi sam pozew o powyższym. Na dzisiejszym zatem terminie, na mocy wszystkiego powyższego, zachowania[?] tegoż terminu [?] porządku sądów z tego tytułu obecnie z aresztu przypadłego i wynikłego, obie strony […] gdy powódka [?] stawiła się osobiście[?], pozwany zaś Urodzony Jakub Domański[?] stawił się osobiście w swoim i innych pozwanych imieniu i spór prowadził, niniejszy Sąd Ordynaryjny Trybunału Koronnego Lubelskiego, po odczytaniu inkwizycji obu stron, dekret urzędu grodzkiego łukowskiego w całości zatwierdza i do wykonania tegoż [?] odsyła do urzędu grodzkiego łukowskiego. W tych zaś sprawach [?] termin do wykonania powyższego[?] i do dalszego postępowania w niniejszej sprawie obu stronom wyznacza i zachowuje zawity.