77/1107P

Między Urodzonymi Dziewulskimi a Urodzonym Kaczorowskim dekret. W sprawie toczącej się przed sądem grodzkim starościńskim łukowskim między instygatorem tegoż sądu oraz jego delatorami, Urodzonymi Janem, Stanisławem, Piotrem, Aleksandrem i Marcinem Dziewulskimi, synami zmarłego Urodzonego Mikołaja zwanego[?] Markowicz[?], a braćmi rodzonymi i prawnymi następcami zmarłego Urodzonego Kazimierza Dziewulskiego, okrutnie i tyrańsko zabitego przez niżej opisanego rozmyślnego[?] wiarołomnego sługę i zabójcę — powodami, trzymającymi się protestacji i aresztu uczynionych przez jednego z powodów, mianowicie Urodzonego Jana Dziewulskiego, przed aktami grodzkimi starościńskimi łukowskimi — a Urodzonym Pawłem Kaczorowskim, pisarzem skarbu koronnego, posesorem i tenutariuszem dóbr wsi Ruda Jego Świętej Królewskiej Mości, pozwanym o osobę i wszystkie w ogóle jego dobra, po drugim terminie[?] pod karą kontumacji, z tego powodu: że on, nie bojąc się kar opisanych w prawach i konstytucjach Królestwa przeciw przechowującym złodziei, wiarołomnych sług i zabójców, ośmielił się, gdy Szlachetny Stanisław Dziewulski — Starczyk[?], sługa własny[?] i wiarołomny czeladnik najpierw Urodzonego Jana Dziewulskiego, [który] przez swoją kradzież wiele u towarzyszy chorągwi Jaśnie Oświeconego i Wielmożnego Księcia Dymitra Korybuta na Zbarażu i Wiśniowcu Wiśniowieckiego, wojewody bełskiego, [?] wojsk Królestwa, popełnił, jako że raczej[?] przez niego żołnierzy pełniących[?] i wysługujących żołd, służąc [im], na wykupienie siebie z niewoli[?] szkodę wyrządził, następnie, zarządzając gospodarstwem u zmarłego Urodzonego Kazimierza Dziewulskiego i powodów, wiele zboża na swój pożytek wyprzedawszy i wykroczeń się dopuściwszy, do tychże[?] — zabiwszy zmarłego Urodzonego Kazimierza, pana swego — do niego się udał; [pozwany] wiedząc o takich wykroczeniach i przez pewne osoby szlacheckie w ich imieniu wezwany, by go zatrzymał, dawszy wyniosłe odpowiedzi, [oświadczył], że chce go mieć za sługę, i że [ten] wolnym[?] glejtem[?] od takich wykroczeń może się wywinąć, i powiedział, że w żaden sposób go od siebie nie oddali. Nadto, gdy delatorowie z pewnym woźnym i szlachtą w czasie opisanym w areszcie i protestacji zażądali, by wspomnianego sługę Dziewulskiego, wiarołomnego i zabójcę, wydał dla wymierzenia nad nim sprawiedliwości, nie wydał, przeciwnie, ukrył go w zakamarkach domu. Którego delatorowie, gdy nie mogli go pojmać, przez woźnego i szlachtę u niego zaaresztowali. Takim swoim postępkiem popadł w kary opisane w prawach i konstytucjach Królestwa przeciw przechowującym takich występnych sług, wiarołomnych [i] zabójców. O orzeczenie których przeciw niemu i wszystkim jego dobrom został pozwany, jak szerzej w samym pozwie o powyższym. Sąd ów grodzki starościński łukowski, wysłuchawszy sporów obu wymienionych stron przed nim prowadzonych, z treści nieprawidłowego[?] pozwu uznał, że pozwany w niniejszej sprawie nie może mieć terminu, i od niego uwolnił, a apelację od tegoż dekretu przez wyżej wymienioną stronę powodową do Trybunału Królestwa Lubelskiego założoną, z prawnym zachowaniem terminu, do popierania i kontynuowania tejże apelacji [?] i spraw wśród[?] spraw województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego przed niniejszymi[?] Sądami Ordynaryjnymi Generalnymi Trybunału Królestwa Lubelskiego, obu stronom wyznaczonego[?], tejże stronie powodowej przekazał, jak szerzej w samym akcie apelacji o powyższym. Przeto w dniu dzisiejszym, na mocy wspomnianej przyjętej apelacji i zachowania samego terminu oraz porządku niniejszych sądów, gdy termin obecnie wypadł i z rejestru nastąpił, przy obu stronach — powodowej przez Urodzonego Aleksandra Dziewulskiego, w swoim i pozostałych imieniu, osobiście, pozwanej zaś przez Urodzonego Marcjana Vrcickiego[?] stającej i spierającej się — Sąd niniejszy Ordy[naryjny] […] […] Trybunału Królestwa, lubelski. Wstrzymawszy wykonanie dekretu owego sądu grodzkiego starościńskiego łukowskiego, wydanego na owe czasy, nakazuje pozwanemu wyżej wypisanemu w niniejszej sprawie najpierw stawać, potem odpowiadać. Wreszcie [?] tegoż pozwanego do [?] za pośrednictwem przysięgi cielesnej znalazł[?], w całości. Ponieważ tegoż obwinionego ani pozwanie przy sobie, ani areszt nie dosięgło[?], ani go w swoich dobrach nie ma, ani nie wie, gdzie przebywa — a to na najbliższych po Sześciu Niedzielach [?] rokach grodzkich starościńskich łukowskich, mających się odbyć. Na których to rokach, dla wykonania powyższego przez pozwanego, a dochodzenia przez stronę powodową, sąd niniejszy obu stronom wyznacza i zachowuje termin zawity w [?].