77/995L

[…] postanowił, aby strona pozwana za rany rzeczywiście zapłaciła powodowi jedenaście grzywien stąd na rokach ziemskich[?] grodzkich[?] łukowskich po sześciu tygodniach, pierwszych i najbliższych, które się odbędą. W przeciwnym razie[?] pod karą wyznaczoną w pozwie strony powodowej, mianowicie[?] pod karami [do zapłacenia] przez tegoż pozwanego[?] trzech grzywien polskich stronie i sądowi, to jest stronie pod większą karą czternastu grzywien polskich, sądowi zaś pod karą banicji, do zapłacenia natychmiast. Które to kary, w razie niedania[?] przez tegoż pozwanego zadośćuczynienia stronie powodowej, jak również karę większą czternastu grzywien i niezapłaconego wadium[?] trzech [grzywien] — to od teraz przeciw tejże stronie pozwanej i wszystkim jej dobrom przez ten sąd się zasądza. I woźnego[?] Królestwa z dwoma sołtysami[?] do wprowadzenia strony powodowej w posiadanie dóbr własnych strony pozwanej, gdyby wreszcie uległa[?], i kary obu [?] i sądu stąd tak[?] opisane w statucie należycie do wykonania przysądza; [sąd] to do starosty i ich urzędów do poskromienia[?] [?] tak dobra własne strony [?] wykonawcy[?] i ostatecznie według statutu do uczynienia[?] odsyła.