Modrzewski 100/1830

No 100. [stempel: GROSZY DZIESIĘĆ] Działo się w Mieście Wojewódzkim Siedlcach, w Domu pod Numerem Sto Dziewięćdziesiąt Osim w Rynku przy Ulicy Rożnicka zwanej będącym Dnia Dwunastego Miesiąca Maja Roku Pańskiego Tysiącznego Osimsetnego Trzydziestego. = Przedemną Ludwikiem Modrzewskim Regentem Kancelarii Aktowej Ziemiańskiej Województwa Podlaskiego, w Mieście Wojewódzkim Siedlcach, w Domu pod Numerem powyżej Wyrażonym z Urzędu swego zamieszkałym, w przytomności niżej na Końcu Aktu tego wyrażonych i podpisanych Świadków, Stawił się Osobiście Urodzony Michał Wyrozębski Kmita, Części w Wsi Wyrozębach Kmitach, i Wyrozębach Podawcach, w Powiecie Łosickim a Województwie Podlaskim leżących Właściciel, w Wyrozębach Kmitach mieszkający, i co do tego Aktu zamieszkanie prawne sobie tamże w Wyrozębach Kmitach obierający, mnie Regentowi i Świadkom, niżej Wyrażonym i podpisanym bardzo dobrze znany, prawomocny, do Działań Urzędowych zdolny, i żadnemu Wyjęciu prawnemu niepodlegający. Zdrowym będąc na Ciele i umyśle dobrowolnie i rozmyślnie zeznał Akt powtórny rozporządzenia Ostatniej Woli swojej czyli Testament, w osnowie następującej = Ja Michał Kmita Wyrozębski, będąc i Wiekiem przyciśniony, i pracami rożnemi zmęczony, przewidując iż Dług Śmiertelności moje w każdy[?] moment wypłacić będzie potrzeba, niechcąc po sobie zostawić nieporozumień i Kłótni pomiędzy swemi Dziećmi, jako to Piotrem i Kazimierzem Wyrozębskiemi Synami, gdyż mnie Syn Florian Wyrozębski w Wojsku polskim będący, już zmarł, tudzież Konstancją z Wyrozębskich W.[?] Antoniego Wyrozębskiego Borychowskiego Małżonką, także Apolonią i Katarzyną Wyrozębskiemi Małoletniemi Córkami swemi, którzy o Majątek po mnie pozostały [?] mogły, a z tąd nieblogosławieństwo Boskie na siebie ściągały, przeto uchylając pierwszy przezemnie w Dniu 15. Marca 1820 Roku tu w Siedlcach zrobiony Testament, z powodu że Syn Florian Wyrozębski w Wojsku będący zmarł, i że Szacunek za mały Majątku mego w nim umieściłem, i z tego powodu Córki moje w wynagrodzeniu Im wyposażenia [skreślone: przez] pokrzywdziłem, postanowiłem teraz Majątek mój niniejszym tak rozporządzić. — i takowy wyjaśniam. = Mam Części swe tak Ojczyste, jako i przez siebie od różnych Osób Kupione, na Wsiach Wyrozębach Kmitach, i Wyrozębach Podawcach leżące, Łącznie z Bracią mojemi Józefem i Mateuszem Wyrozębskiemi Kmitami, w czasie nowej Regulacji Hypotek Województwa Podlaskiego w Księdze Wieczysty Lit. D. uregulowaną w Ogólnym Szacunku Cztery Tysiące Pięćset złotych polskich wynoszącym umieszczone, z którego Szacunku w Mojej części na mnie przypada, złotych polskich Tysiąc Pięćset. — a że przekonywam się dobrym Sumnieniem szacując takowe Części z Inwentarzami, i Ruchomościami, iż są Warte złotych polskich Dwa Tysiące Pięćset z pobudowaniami, więc takową Wartość tymże Częściom z Pobudynkami, Inwentarzami i Ruchomościami wszelkiemi jak się powyżej dopiero powiedziało Dwa Tysiące Pięćset złotych polskich postanawiam. — Te zaś Części wyżej wymienione, z Zabudowaniami na tychże znajdującemi się, tudzież z Inwentarzami Gospodarskiemi, i wszelkiemi Statkami także z Ruchomościami rożnemi, całkowicie nic niewyłączając na Własność Synom moim Piotrowi i Kazimierzowi Wyrozębskim naznaczam. i zapisuję, i tychże Synów moich niewątpliwemi po sobie Dziedzicami Wszelkiego Majątku czynię, i niniejszym postanawiam Nienaruszając prawa Dożywotniego Żonie mojej, a Ich Matce służącego oraz Zapisu jaki się Maje, na tych Częściach rozciągającego się. — A żeby Córki wyżej wymienione jako to Konstancja na teraz Borychowska, tudzież Apolonia i Katarzyna nieletnie Wyrozębskie równy Udział z Majątku mego odebrały, postanawiam niniejszym aby też Synowie moi Piotr i Kazimierz Wyrozębscy jako zostający Dziedzicami Majątku mego, dla Każdej z nich po złotych polskich Trzysta Trzydzieści i Trzy grosze Dziesięć, rownież jak by jedno dla nich po Matce przypaść mogła, w ogule Tysiąc[?] to jest Konstancji Borychowskiej złotych polskich Trzysta Trzydzieści i Trzy grosze Dziesięć, także Apolonii i Katarzynie teraz Nieletnim Wyrozębskim po wydaniu Ich za Mąż za zabezpieczeniem, Każdej z osobna po złotych polskich Trzysta Trzydzieści i Trzy, Grosze Dwadzieścia wypłacili. i gdy Borychowska Konstancja co do Wyprawy jako to w Bieliźnie Sukienkach Pościeli i Inwentarzu przezemnie zaspokojoną została, przeto onej niewięcej jak tylko Suma posażna złotych polskich 333. grosze 10. przypada, takową tedy Synowie moi onej wypłacić za zabezpieczeniem obowiązani zostają. Zaś Apolonii i Katarzynie Nieletnim Wyrozębskim, na wyprawę podobnąż tak w Bieliźnie Pościeli jako i Sukniach Każdej po złotych polskich Sześćdziesiąt Sześć Grosze Dwadzieścia, naznaczam, które Każdej z osobna po poyściu[?] Ich za Mąż, ciż Synowie wypłacić Im obowiązani, tak iż dla tych dwóch Córek Każdej na posag i wyprawę złotych polskich Czterysta przypadnie. Nadto do pokąd za Mąż niepojdą, przy Braciach swych zostawać mają, tak aby się po Komornym[?] niepomiewiorały[?], i o Ich potrzebach aby ciż Bracia Ich, a Synowie moi, pamięć mieli i ich staraniem utrzymywali stanowię. oprócz tego aby Każdej która się za Mąż wyda, kosztem swym Bracia bez żądania zwrotu takowych Kosztów, nie wytrącając nawet z posażnych Sum swych Wesela sprawili. Gdyby która z tych Nieletnich Córek zamąż nieposzła, natedy pomieszkanie w Domu tym Ojczystym w Alkierzu z Garderobką mieć będzie, postanawiam. — Gdy Trzy Córki moje na Schedy dla siebie mają już przeznaczone w Ogóle złotych polskich Tysiąc dwieście, a złotych polskich Tysiąc [skreślone: [?]] [dopisek na marginesie: Trzysta] dla dwóch Synów Piotra i Kazimierza z Części tych pozostało, przeto też Córki z Majątku Macierzystego więcej dopominać się niebędą, albowiem złotych polskich [skreślone: Trzysta] tylko Pięćset pozostałego Majątku zostało mi rozrządzeniemi, a które Ja osobnie to jest Piotrowi i Kazimierzowi Synom niniejszym daruję, i na własność naznaczam, i wszystkie Dzieci moje obowiązuję, aby to ostatnie moje rozporządzenie we wszystkiem nienaruszenie trzymali obowiązuję. — Taka jest Ostatnia Wola moja. Którą po przeczytaniu czyniący Michał Wyrozębski za zgodnie z swą wolą napisaną przyjął. Oświadczając że pisać nieumie, Zaś Świadkowie to jest Ur.[?] Stefan Białostocki, i Emilian Białostocki, Ignacy Olszewski[?] i Stanisław Ułanicki[?] tu w Siedlcach mieszkający dobrze znani prawomocni, wyjęciu prawnemu niepodlegający i ze mną Regentem podpisali zaś czyniący w miejsce podpisu znaki krzyżów położył. Michał Wyrozębski XXX. [parafy na marginesie przy poprawce: M. Wyrozęb[?], S. B., E. B., [?] świadek] Stefan Białostocki świadek. — przytomny świadek Emilian Białostocki Obecny świadek Ignacy Olszewski[?] Stanisław Ułanicki[?] Świadek Ludwik Modrzewski RKAWP Wypis na Stemplu złotych polskich 4. wydany