https://jasinscy.org.pl/tabele-dymow-ziemi-drohickiej-1790.html
Skanoteka PTG · zespół 2718 · sygn. 305 i 306Odczyt przy pomocy modeli AI Claude
Tabele dymów ziemi drohickiej 1790
Tabele dymów z 1790 roku: miejscowości ziemi drohickiej i parafii Niwiska, posesorzy części i liczby domów. Wpisz w pole poniżej nazwisko, imię albo miejscowość.
Więcej o opracowaniu
Tabele dymów spisane w 1790 roku w miejscowościach ziemi drohickiej, a z ziemi liwskiej — w parafii Niwiska. Każda tabela podaje miejscowość i parafię, a w wierszach posesorów kolejnych części, często z poprzednikiem („po Janie”) i liczbą domów w rubrykach. Wpisz w pole poniżej nazwisko, imię, miejscowość albo parafię. Dawne słowa objaśnia słowniczek niżej, a co i jak odczytano — Przewodnik (ostatnia zakładka).
Odczyt rękopisu wykonały modele AI Claude: każdą tabelę przepisano w brzmieniu rękopisu, a osoby wypisano z rolą i powiązaniem. Wątpliwe miejsca mają znak [?] — przed wyciągnięciem wniosków warto zajrzeć do tabeli w Skanotece (odsyłacz przy każdej tabeli).
Słowniczek dawnych słów
- dym
- dom albo izba z paleniskiem, od której płacono podatek; „dymy” w tabeli to liczba takich domów
- posesor
- ten, kto trzyma część wsi — właściciel albo użytkownik
- sukcesorowie po …
- spadkobiercy zmarłego, wpisani razem jako jedna część
- część
- udział w miejscowości różnych panów (szlachty zagrodowej)
- korzec
- miara zboża; rubryki „części 10 korcy wysiewające” dzielą części według wysiewu
- podanie 1789
- zeznanie dymów złożone rok wcześniej; tabela 1790 je sprawdzała
- komisarz cywilno-wojskowy
- członek komisji porządkowej ziemi, która sprawdzała tabele
- Urodzony, Wielmożny, JW
- tytuły szlachty i urzędników — nie data urodzenia
- [?]
- odczyt niepewny — warto zajrzeć do rękopisu
tabel 324miejscowości 264parafii 26wystąpień osób 4 847
Opcje szukania
Dodawanie: plus przed słowem — słowo musi wystąpić w tej samej tabeli, ale nie musi należeć do szukanej osoby, np. Jasiński +Jasionka. Wykluczanie: minus przed słowem pomija wyniki z tym słowem, np. Jasiński -Jastrzębski. Nazwiska: forma męska znajduje też żeńską i odmienioną (Jasiński → Jasińska, Jasińskiego), a nazwisko — także jego dawne zapisy (Jasieński). Lata: np. Jan Jasiński 1820–1840 albo od 1820 do 1840. Nazwisko rodowe: z Jasińskich, z domu Jasińska. Dawna pisownia: Woyciech = Wojciech. „Jedna osoba” włącza się sama przy imieniu i nazwisku; przy szukaniu wyniki stoją według trafności, dopóki nie wybierzesz innej kolejności.
Zawęź: wszystkie parafie
Kolejność:
Opis zakładki
Każda osoba z każdej tabeli stoi osobnym wierszem — liczba przy zakładce to wystąpienia osób, a nie liczba różnych ludzi: ten sam posesor, który miał części w kilku miejscowościach, ma tyle wierszy, w ilu tabelach występuje. Zmarły poprzednik („po Janie”) stoi jako osoba wymieniona. Pod nazwą osoby — gdzie jeszcze w serwisie stoi to nazwisko albo ta miejscowość.
Wczytywanie danych…
| Osoba | Przydomek | Rola w tabeli | Tytuł i urząd | Powiązania | Miejscowość | Tabela | Miejscowość i parafia |
|---|
Kolejność:
Rodzaj:
Opis zakładki
Osoby, przy których tabela podaje urząd, godność albo tytuł: urzędnicy ziemi drohickiej (sędziowie, podkomorzowie, stolnicy, komornicy), komisarze cywilno-wojskowi, którzy podpisywali tabele, dygnitarze i duchowni. „Wielmożny” to tytuł grzecznościowy, nie funkcja — Wielmożni stoją osobno, pod ostatnim przyciskiem.
Wczytywanie danych…
| Osoba | Urząd lub tytuł (słowami tabeli) | Rodzaj | Tabela | Miejscowość i parafia |
|---|
Kolejność:
Opis zakładki
Wszystkie tabele — w kolejności tomu (jednostka, strona) albo alfabetycznie (po pierwszej osobie w tabeli). Numer tabeli otwiera ją całą: miejscowość i parafię, osoby, brzmienie tabeli i odsyłacz do strony w Skanotece.
Wczytywanie danych…
| Tabela | Rok | Miejscowość i parafia | Osoby w tabeli | Skanoteka PTG |
|---|
Zbiór w liczbach
| Tabel (miejscowości i ich części) | 324 |
| Stron rękopisu z tabelami | 335 |
| Miejscowości | 264 |
| Parafii | 26 |
| Wystąpień osób (wierszy zakładki Osoby) | 4 847 |
| W tym posesorów części | 2 546 |
| Wystąpień osób z powiązaniami („po …”, „syn”, „żona”) | 1 729 |
| Kluczowych postaci | 154 |
Według parafii
Parafia według nagłówka tabeli w formie dzisiejszej nazwy siedziby parafii; gdy nagłówek jej nie podaje — według sąsiednich tabel tej samej parafii. Liczby dymów stoją przy każdej tabeli — pisarze sumowali je różnie, więc nie zestawiamy ich w jedną liczbę.
| Parafia | Miejscowości | Tabel | Osób |
|---|---|---|---|
| Ceranów | 5 | 5 | 18 |
| Czerwonka | 1 | 1 | 6 |
| Jabłonna Lacka | 13 | 15 | 193 |
| Jarnice | 1 | 1 | 4 |
| Knychówek | 2 | 2 | 4 |
| Kosów Lacki | 17 | 20 | 344 |
| Kożuchówek | 13 | 19 | 478 |
| Międzna | 3 | 3 | 84 |
| Mokobody | 10 | 13 | 297 |
| Mordy | 8 | 12 | 259 |
| Nieciecz | 3 | 4 | 39 |
| Niemojki | 1 | 1 | 1 |
| Niwiska (ziemia liwska) | 35 | 37 | 113 |
| Paprotnia | 9 | 9 | 164 |
| Prostyń | 4 | 4 | 53 |
| Przesmyki | 22 | 27 | 625 |
| Rozbity Kamień | 7 | 7 | 117 |
| Skibniew | 13 | 18 | 278 |
| Skrzeszew | 11 | 11 | 102 |
| Sokołów Podlaski | 9 | 9 | 144 |
| Sterdyń | 6 | 8 | 46 |
| Suchożebry | 15 | 15 | 213 |
| Węgrów | 6 | 8 | 104 |
| Wyrozęby | 4 | 4 | 31 |
| Wyszków | 1 | 1 | 3 |
| Zembrów | 2 | 2 | 9 |
| bez parafii w nagłówku | 57 | 68 | 1 118 |
Jasińscy w tabelach
Tabele, w których występuje ktoś z Jasińskich (Jasieńskich) — numer otwiera tabelę. Nazwisko czytano litera po literze; Jastrzębskich, z którymi zapis bywa mylony, tu nie ma.
- · Wólka Paplińska — parafia Węgrów · Marcin Jasiński
- · Sawice Bronisze · Adam Jasiński; Antoni Jasiński
- · Skolimowo Rogoziec — parafia Mordy · Andrzej Jasiński; Jan Jasiński
- · Żelków — parafia Niwiska · — Jasiński
- · Zaliwie Szpinki — parafia Niwiska · — Jasiński
Rodziny z okolic Jasionki
Wystąpienia osób z rodzin, które serwis śledzi we wszystkich źródłach (po nazwisku). Wpisanie nazwiska w pole szukania pokaże te osoby i ich tabele.
Dmowski 122, Czarnocki 120, Rzewuski 85, Zaleski 73, Olędzki 70, Skolimowski 68, Głuchowski 52, Dąbrowski 46, Strus 34, Izdebski 24, Kisieliński 23, Chojecki 13, Pióro 10, Radzikowski 9, Borkowski 8, Olszewski 8, Wysokiński 6, Celiński 5, Goławski 5, Grodzicki 4, Wielgórski 4, Dziewulski 3, Szaniawski 3, Turski 3, Chromiński 2, Domaszewski 2, Mościcki 2, Wierzejski 2, Krasuski 1, Kurowski 1, Leszczyński 1, Nowosielski 1, Okniński 1, Pogonowski 1, Zalewski 1
To samo nazwisko i ta sama miejscowość w innych źródłach serwisu
Przy 4 727 osób stoi odsyłacz, bo ich nazwisko albo miejscowość występuje także w aktach notarialnych, w hipotece siedleckiej albo w hasłach ksiąg grodzkich łukowskich 1743–1744. Odsyłacz prowadzi do szukania w tamtym źródle — nie łączy osób.
Czym jest to źródło
W 1789 roku Sejm Czteroletni uchwalił nowy podatek od dymów i nakazał spisać dymy w całym kraju. Właściciele złożyli wtedy zeznania („podanie”), a w 1790 roku komisje porządkowe cywilno-wojskowe ziem sprawdzały je w miejscowościach. Tak powstały tabele dymów: dla każdej miejscowości jedna, z nagłówkiem (miejscowość, parafia, ziemia, często właściciel), wierszami kolejnych części i domów oraz rubrykami — dwory, karczmy, browary, młyny, dymy chłopskie, ogrodowe, rzemieślnicze, dymy zatajone albo przybyłe od podania 1789 roku. Pod tabelą stoi zaświadczenie rzetelności z podpisem posesora albo komisarza.
W ziemi drohickiej przeważały miejscowości „różnych Panów”: wsie drobnej szlachty, podzielone na wiele części. Tabela wymienia wtedy posesora każdej części, a przy części odziedziczonej — także zmarłego poprzednika („po Janie”) albo „sukcesorów po” nim. Dlatego tabele są spisem rodzin szlacheckich okolicy w jednym roku, miejscowość po miejscowości.
Tabele leżą w dwóch jednostkach udostępnionych w Skanotece Polskiego Towarzystwa Genealogicznego: „Tabele dymów ziemi drohickiej 1790” (jednostka 305) i — z ziemi liwskiej — „Lustracja dymów ziemi liwskiej 1790” (jednostka 306), z której na tej stronie jest tylko parafia Niwiska (jednostka 306, 37 tabel). Przy każdej tabeli stoi odsyłacz do jej strony w Skanotece.
Kto prowadzi opracowanie i jak powstaje
Serwis prowadzi pasjonat genealogii z rodu Jasińskich z Jasionki. To on wybiera źródła, ustala zasady odczytu i zapisu, porównuje wyniki z rękopisami i wprowadza poprawki; jego uwagi trafiają do danych jako rozstrzygnięcia pewne. Odczyty, zestawienia i analizy przygotowują modele AI Claude, a każdy etap sprawdzają skrypty i odczyt kontrolny na ślepo. Miejsca niepewne są oznaczone, a każde twierdzenie analiz i podsumowań ma odsyłacz do konkretnego aktu lub wpisu.
Co odczytano
Odczytano wszystkie tabele obu części, stronę po stronie: 324 tabele na 335 stronach rękopisu, 264 miejscowości i 26 parafii. Każdą tabelę przepisano w brzmieniu rękopisu — nagłówek, nazwy rubryk, wiersze z liczbami dymów, sumy, zaświadczenie i podpisy — a osoby wypisano osobno, z rolą i powiązaniem. Miejsca wątpliwe obejrzano drugi i trzeci raz na powiększeniach, a potem porównano z resztą tomu i z innymi źródłami serwisu. Co zostało niepewne, ma znak [?].
Jak korzystać
- Wyszukiwarka nad zakładkami działa we wszystkich naraz; liczba przy nazwie zakładki mówi, ile pozycji pasuje. Wielkość liter i polskie znaki nie mają znaczenia, a „Jasieński” znajduje też „Jasiński”. Szuka w osobach i nagłówkach, a po chwili także w brzmieniu tabel.
- Przy szukaniu pojawia się też wiersz „W aktach notarialnych Łukowa i Siedlec”: ile osób o szukanym imieniu, nazwisku albo miejscowości jest w aktach notarialnych z XIX wieku.
- Guziki parafii zawężają zakładki do tabel z wybranych parafii; „ziemia drohicka” i „ziemia liwska” wybierają całe grupy.
- Numer tabeli otwiera okno tabeli: miejscowość i parafia, kartę tomu, odsyłacz do strony w Skanotece, osoby i całą tabelę w brzmieniu rękopisu. Adres w pasku przeglądarki zmienia się wtedy na
#akt-dy305-144p; pełny adres stoi też w oknie, z guzikiem „Kopiuj adres tabeli”. - Skan („skan 144 (prawa)”) przy tabeli i przy osobie jest odsyłaczem do tej strony rękopisu w Skanotece PTG; odsyłacz w nagłówku prowadzi do całego zespołu.
- Esc zamyka okno tabeli; długie listy dokłada guzik „Pokaż następne”.
Jak czytać
- Numer tabeli to jednostka i strona: „305/144P” — jednostka 305, skan 144, strona prawa (L — lewa). Tabela, która ciągnie się na następną stronę („Taż Wieś …”), jest jedną tabelą z dwiema stronami.
- Brzmienie tabeli jest takie jak w rękopisie: „Wieś Szlachecka”, „Woiewodztwo”, „Ur.” i „Sukc.” zostają. W wierszu liczby stoją jako numer rubryki i liczba dymów („6: 30” — rubryka 6, 30 dymów); nazwy rubryk podaje wiersz „Rubryki”, w nawiasie kwadratowym — co znaczą.
- Osoby: imię w formie dzisiejszej, nazwisko w mianowniku; gdy rękopis pisze inaczej, jego brzmienie stoi w tabeli. „Po Janie” znaczy, że część przeszła po zmarłym Janie — nie zawsze na syna; „sukcesorowie po …” to spadkobiercy wpisani razem.
- Miejscowość stoi w brzmieniu rękopisu, a obok — w nawiasie albo jako główna nazwa — w formie dzisiejszej, gdy dało się ją pewnie ustalić. Gdy nazwy nie widać (np. przykrywa ją zagięta karta), a miejscowość ustalono z mieszkańców i miejsca w tomie, nazwa ma znak [?].
- [?] — litera albo wyraz nieczytelny albo odczytany z prawdopodobieństwem; […] — miejsce nieczytelne.
- Odsyłacze przy osobie („w aktach notarialnych: …”) mówią, że to samo nazwisko albo ta sama miejscowość stoi też w tamtym źródle — nie znaczą, że to ta sama osoba.
Czego brak
- Pozostałych parafii ziemi liwskiej z jednostki 306 — na stronie jest tylko parafia Niwiska.
- Tabel miejscowości, których w tomie nie ma, choć leżały w tych parafiach (np. Nakory w parafii Suchożebry).