Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona głównaKsięgi grodzkie / Stare źródłaRejestry podymnego 1775–1794NazwiskaWierzyski

Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794

Wierzyski

osobnych zapisów 1 · miejscowości 1 · taryfy 1775

Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.

Osobnych zapisów osób
1
Wystąpień na kartach
1
Dymów łącznie
1,0
Miejscowości
1

„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.

RocznikŹródłoZapisówOsóbDymów
1775Taryfa podymnego 1775111,0

Bez zapisu z 1789, 1790 i 1794 r. To brak tego nazwiska w przepisanych fiszkach, a nie dowód, że rodziny wtedy nie było: taryfa 1794 r. obejmuje w kartotece mniej wsi niż pozostałe, a rocznik 1775 liczy nieraz całe starostwo jedną pozycją, bez nazwisk.

Gdzie występuje

Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.

przydomki przy tym nazwisku Lebioda

Zapisy kartoteki

Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.

Gołowierzchyparafia Trzebieszów

WierzyskiJakub«Lebioda»
1775Taryfa podymnego 1775
T751 dym4)cz. Jakuba Wierzyskiego Lebiody: 1,karta 5)

Nazwisko na karcie „Wierzyskiego” (bez „e” przed „y”), a trzy wiersze niżej, w poz. 15, ta sama rodzina jako „Wierzeyskiego”.

To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.