Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Nazwiska › Podhorodyński
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Podhorodyński
osobnych zapisów 1 · miejscowości 1 · taryfy 1775–1794
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.
| Rocznik | Źródło | Zapisów | Osób | Dymów |
|---|
Gdzie występuje
Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.
urzędy i godności pułkownik J.K. Mości
zakłady wymienione przy tym nazwisku młyn Zofibór
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
Zofibórparafia Łuków
Podhorodyńskipułkownik J.K. Mości
O83Opis z 1783 [rozwinięcie sigli do potwierdzenia]
O83dziedzicdziedzicO83 (IX) - Zofibor - wieś dziedziczna Podhorodyńskiego, pułkownika J.K. Mości, położona nad rz. Staniawką, w której znajduje się klasztor z kościołem drewnianym X.X. Dominikanów; młyn o dwóch kołach, używany na wiosnę i w jesieni, położony nad rz. Staniawką pod Zofiborem wsią, należąca do Domanewnicy (?);karta 1)
Charakterystyka wsi z O83, sekcja (IX). Bez dymów — liczba dymów null. WŁAŚCICIEL: „Podhorodyńskiego, pułkownika J.K. Mości”; nazwisko sprawdzone przy powiększeniu czterokrotnym, litery pewne — Podhorodyński. IMIENIA KARTA NIE PODAJE i go nie dopowiadam. Nazwisko w tej okolicy dotąd nie poświadczone — zgłaszam w raporcie. Zapis ten kłóci się z T90, T89 i V48, które wieś przypisują konwentowi dominikanów; rozbieżności NIE WYGŁADZAM. NAZWA RZEKI: „Staniawką” stoi na karcie DWA RAZY (przy wsi i przy młynie), oba razy tą samą ręką; oglądana przy powiększeniu ośmiokrotnym — „St-” i końcówka „-ką” pewne, środek wyrazu zlewa się w jedną pętlę i możliwe jest też „Staniówką”: [odczyt niepewny]. OSTATNI WIERSZ: „należąca do Domanewnicy (?)” — znak zapytania w nawiasie postawił REDAKTOR KARTY, to jego własna niepewność, i przepisuję go razem z nim. Przy powiększeniu ośmiokrotnym litery układają się w „Domanewnicy”; nie wykluczam „Domaszewnicy” (Domaszewnica to wieś z tej samej okolicy, obecna w kartotece, a karta 2 tej samej wsi wymienia „Wolkę Domaszowską”), ale w tamtym wyrazie wiązanie „sz” jest wyraźne, a tutaj go nie widać — dlatego NIE PODSTAWIAM formy znanej i zostawiam odczyt dosłowny: [odczyt niepewny]. Składnia ostatniego zdania jest na karcie niejasna („pod Zofiborem wsią, należąca do…”) i nie rozstrzygam, czy „należąca” odnosi się do wsi, czy do młyna. NA CAŁEJ KARCIE NIE MA SŁÓW `karczma`, `browar` ANI `propinacja` — wymieniony jest wyłącznie młyn o dwóch kołach.
To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.
