Pogłówne ziemi łukowskiej 1673, 1674 i 1676

Jeden wiersz to jeden zapis rejestru, a nie osoba dowiedziona: ten sam człowiek mógł być wpisany dwa razy, a dwóch imienników czyta się jak jednego. Kliknięcie wiersza otwiera zapis w brzmieniu rękopisu; „wycinek” pokazuje kartę, na której ten zapis stoi.

W tych dwóch kolumnach stoi forma wzorcowa, a nie zapis rękopisu: nazwiska ujednolicone wedle kartoteki podymnego tego serwisu (stąd „Krasuski” tam, gdzie rejestr pisze „Kraszuski”), imiona w dzisiejszej pisowni (stąd „Maciej” za „Maciey”). Sam wypis zostaje nietknięty — brzmienie rękopisu widać po rozwinięciu wiersza i w zakładce Miejscowości, a tam, gdzie ujednolicenie jest tylko prawdopodobne, stoi przy nim zastrzeżenie. Tak samo nazwy miejscowości: w kolumnie stoi forma z kartoteki podymnego albo dzisiejsza nazwa, a zapis rejestru („Kraszusza Zembry”) zostaje w nagłówku bloku. Zdrobnień nie rozwijamy: „Bartosz” i „Wojtek” zostają, bo rozwinięcie byłoby domysłem. Wyszukiwarka zna oba brzmienia.