Zawadzki 45/1850

[na marginesie: Wypis na Stęplu szacunkowym ceny Kopiejek trzydzieści dnia tegoż Karolowi Swiderskiemu wydano JWZ. Wypis na Stęplu szacunkowym ceny Kopiejek siedm i pół Wojciechowi Swiderskiemu dnia pierwszego/trzynastego Lutego tegoż roku wydano — JWZawadzki] K. 60. 45 Działo się w Mieście Powiatowem i Okręgowem Łukowie Gubernii Lubelskiej dnia dwudziestego Siódmego Stycznia/ósmego Lutego tysiąc ośmset pięćdziesiątego roku — Przed Janem Walentym Zawadzkim Rejentem Kancelarii Okręgu Łukowskiego w Mieście Łukowie zamieszkałym Osobiście Obecny Swiderski Karol Syn Grzegorza Właściciel cząstkowy w Wsi Zarzeczu Łukowskim Gubernii Lubelskiej zamieszkały i zamieszkanie prawne naznaczający Rejentowi znany do działania prawnego zdolny zeznał Akt darowizny między żyjącymi albo raczej fortuny swojej Rozrządzenie pomiędzy dzieci w tej Osnowie. — Iż On na Wsi Zarzeczu Łukowskim posiada fortunę Nieruchomą Ziemską z Siedliska Ogrodu pól Ornych łąk pastwisk zarośli lasów, a między temi ostatniemi z dwunastu Zagonów lasu w Społowce na nowinach przez całą ciągłość tegoż lasu składającą się — a oraz z budowli mieszkalnych i gospodarskich na Siedlisku stojących — tę więc swoją fortunę szczegółowo składającą się na Wsi Zarzeczu Łukowskiem położoną, a oraz Łąkę na Wsi Stoku od Franciszka Swiderskiego brata Stryjecznego okupioną i dotychczas w użytku stawającego będącą — nic sobie z tej fortuny niewydzielając, ale owszem jak ją stawający posiadał i posiadać był powinien w Szacunku Rubli Srebrem trzysta siedmdziesiąt pięć, albo Złotych polskich Dwa tysiące pięćset Synom swym Sewerynowi i Wojciechowi Swiderskim na własność i dziedzictwo przeznacza i darowuje wraz z wszelkiemi budowlami i przynależytościami od tej części Ziemskiej zależnemi, [dopisek na marginesie: do równego podziału] wkładając na nich obowiązek ponoszenia ciężarów i płacenia podatków Rządowi przynależnych — ponieważ własność tej całej [na marginesie: K. S. W. G. J. R. JWZawadzki] fortuny jak się dopiero nadmieniło przy dwóch stawającego Synach Sewerynie i Wojciechu Swiderskich pozostaje, przeto stawający Ojciec wkłada na nich obowiązek ażeby trzeciemu Synowi Imieniem Józefowi, i Córkom stawającego Józefie i Eleonorze Pannom pod tytułem spłatku z fortuny Ojczystej po Złotych polskich pięćset, czyli razem wszystkim trojgu łączną Sumę Rubli Srebrem Dwieście dwadzieścia pięć albo Złotych tysiąc pięćset, Synowi za jego po śmierci stawającego zgłoszeniem się, a zaś Córkom przy za mąż pójściu lub do pełnoletności dojściu pod Exekucją Sądową zapłacili — resztującą zaś kwotę albo Rubli sto pięćdziesiąt z szacunku wypływającą, na Schedy Seweryna i Wojciecha Swiderskich [dopisek na marginesie: stawający] przeznacza, i tym sposobem cały szacunek fortuny swej Nieruchomej za wyczerpany uważa — Gdy jednak Seweryn Swiderski ma utrzymanie z fortuny Żony jego, i na teraz ze względu na Ojca stawającego, niemoże brać zapisanej mu jak wyżej połowy fortuny — bo tym sposobem stawający Karol Swiderski pozostałby bez utrzymania się przeto też tenże Karol Swiderski zachowując dla siebie użytki z połowy fortuny dla Seweryna Swiderskiego wyznaczonej aż do Śmierci — drugą połowę dla Wojciecha Swiderskiego natychmiast [na marginesie: K. S. W. G. J. R. JWZawadzki] temuż dobrowolnie w posiadanie oddaje na jego własność — ze względu zaś na podeszłe swoje lata i niemożność pracowania i drugą połowę na Seweryna przypaść mogącą do zarządzania i zagospodarowania temuż Wojciechowi Swiderskiemu porucza, aż do chwili zejścia swego z tego Świata — poczem dopiero pomiędzy braćmi Sewerynem i Wojciechem równy podział całej fortuny nastąpi — — W końcu stawający nadmienia, że podług tego, wszystkie dzieci zarówno Majątkiem podzielone zostały, bo jeżeli dwaj Synowie fortunę — to reszta dzieci równe i odpowiednie Spłatki na swoje Schedy mają sobie wyznaczone — Obecni Seweryn i [skreślone: Wojciech] [na marginesie: w miejsce wyrazu przekreślonego winno „Józef” K. S. W. G. J. R. JWZawadzki] Swiderscy [przy wyrazie: JWZawadzki] z gospodarstwa utrzymujący się pierwszy w Wsi Dębowicy drugi w Wsi Turze Rogi Okręgu Łukowskim zamieszkali Rejentowi znani i pełnoletni Oświadczyli że powyższe rozrządzenie Ojca we wszystkiem akceptują i przyjmują żadnego zarzutu przeciwko temu nie czynią i czynić nie będą — a zaś oddzielnie jeszcze Seweryn [skreślone: Swiderski] dodał, że obowiązkom na siebie przez Ojca włożonym zadosyć uczynić przyrzeka. — Ponieważ trzeci Syn stawającego Wojciech [skreślone: Wysokiński] i dwie Córki Józefa i Eleonora [skreślone: Wyso-kińskie[?]] są jeszcze nieletniemi — przeto w imie niu ich wszystkich i za nich Rozrządzenie niniejsze z mocy przepisu prawa i służącej atrybucji wyraźnie przyjmuje i Akceptuje we wszystkiem stawający Karol [skreślone: Wysokiński] jako Ojciec — [na marginesie s. 11/97P: [?] i niniejsze dwóch wyrazów przekreślonych bydź winno „Swiderscy” K. S. W. G. J. R. JWZawadzki] [na marginesie s. 11/98L: niniejsze przekreślonego wyrazu bydź winno „Swiderski” K. S. W. G. J. R. JWZawadzki] Akt ten zdziałany przeczytany przyjęty i podpisany został prócz Seweryna i Józefa [skreślone: Wysokińskich] oświadczających że pisać i podpisać nieumieją jedynie przez Rozrządzającego Ojca Karola Swiderskiego, Rejenta i Świadków prawne przymioty mających mianowicie Wojciecha Gołaskiego w Zarzeczu i Jana Rudzińskiego w Popławach zamieszkałych własność gruntową posiadających — Karol Swiderski Wojciech Gołaski świadek Jan Rudziński świadek Jan Walenty Zawadzki Rejent