77/1159P nr 3

Między Wojną a Izdeńskimi, Krasuskimi i innymi — wyrok. W sprawie toczącej się przed urzędem grodzkim łukowskim między instygatorem sądu starościńskiego grodzkiego łukowskiego i jego delatorem, Urodzonym Tomaszem Woyną, synem Urodzonego Krzysztofa Woyny, dziedzicem w Izdebkach Wasach[?] i gdzie indziej, powodami, a Urodzonymi Stanisławem Kazimierzem Izdebskim, komornikiem ziemi łukowskiej, Mikołajem i Janem, o ile pozostaje przy życiu, braćmi rodzonymi, synami i następcami Urodzonego Feliksa Izdebskiego, komornika granicznego lubelskiego, pozwanymi[?], Adamem i Kazimierzem Krasuskimi, synami Szlachetnego Jana Krasuskiego zrodzonymi ze Szlachetną Anną Kalomyską, a także Maciejem i Aleksandrem, synami tegoż Szlachetnego Jana Krasuskiego zrodzonymi ze Szlachetną Katarzyną Turską, małżonką z drugiego ślubu, oraz samą Katarzyną Turską, małżonką z drugiego małżeństwa Szlachetnego Aleksandra Starzewskiego, panią pozwaną, przez poprzedniego swego męża zastąpioną i wspartą, matką wraz z jej synami, [?] Thorzewską, córką Szlachetnego Augustyna Thorzewskiego, pozostałą po zmarłym Szlachetnym Janie Skolimowskim, obecnie zaś małżonką Szlachetnego Łukasza Ostrowskiego, panią pozwaną, przez tegoż niegdyś męża swego zastąpioną i wspartą, i innymi korzystającymi z jakiegokolwiek prawa, Stanisławem i Janem Skolimowskimi, synami wyżej wymienionego Szlachetnego Jana Skolimowskiego, matką wraz z synami, dziedzicami i posiadaczami dóbr i pewnych części we wsi Izdebki Kosny oraz poddanymi[?] wyjęciu (exemptio) dóbr niżej opisanych, w jakikolwiek sposób dochodzącymi[?], co do ich osób i dóbr, ogólnie wszystkimi, zamężnymi z udziałem wyżej opisanych mężów jako opiekunów małżeńskich, małoletnimi zaś z powagą i asystencją braci starszych urodzeniem i innych opiekunów, którym to z prawa prawnie przysługuje, odstępując od upomnienia czyli apelacji swojej przez siebie od dekretu [?] stawić się pozwanych[?] do sądów[?] trybunalskich Królestwa w Lublinie, założonej i wniesionej, i będących[?] [s. 1160P] w dekrecie pozwanymi czyli dopozwanymi, a ich, Skolimowskich i Ostrowskich, jako nowych[?] poszukiwanych do stron sprawy i do przeprowadzenia akcji niżej opisanej, proces uzyskany na nich, Urodzonych Izdebskich, następców Urodzonego Feliksa Izdebskiego, komornika granicznego lubelskiego, oraz Krasuskich, następców Szlachetnego Jana Krasuskiego, i Starzewską, matkę z synami, do posłuszeństwa banicji, a także do banicji i proskrypcji z Królestwa Polskiego i przyłączonych do niego władztw oraz obwołania, dlatego że oni, wyżej opisani Urodzeni Izdebscy, Krasuscy i Starzewska, tymże prawem zwyciężeni i opornymi będąc i przeciwstawiając się prawu pospolitemu Królestwa, sprzeciwiając się zuchwale ramieniu królewskiemu i powadze starościńskiej, wprowadzenie pewnego[?] [?] [?] w ich dobra [?] łukowskie[?] [?] i procesami sprawy niniejszej na mocy tychże [?] i samą akcją[?] przeciw nim i ich dobrom wszczętą[?] w urzędzie starościńskim grodzkim łukowskim w sprawie, oni Izdebscy i Krasuscy oraz Starzewska, a także Szlachetnym Annie, małżonce Szlachetnego Sebastiana Piotrowskiego[?], Helenie, małżonce Szlachetnego Jana Wyrzchowskiego[?], pozwanym, córkom Urodzonego Krzysztofa Woyny, wraz z samym Sebastianem Piotrowskim[?], Andrzejem Izdebskim, Antoniną Dorotą Izdebską, Matją[?] Piotrowską[?], małżonką pozostałą, korzystającą z wszelkich praw, jakie od tego swego męża miała, i dożywotniczką (użytkowniczką) wszystkich dóbr ich, a także Walentemu i Jerzemu, synom tejże Matji[?] Piotrowskiej[?], matce z synami, na których w tej sprawie banicja jest uzyskana i ogłoszona) do okazania praw i zapisów, jeśli jakie słusznie i prawnie w ich dobrach z dziedziczenia powstałe, w dziedzictwie wsi Izdebki Wasy i gdzie indziej położone, rzekomo mają, i do podniesienia sum pieniężnych, jeśli jakie pod pozorem praw do dóbr posiadanych, jak przypuszczają pozwane, im przysługują, o ile zaś okażą prawa nieprawne albo żadne, aby te dobra wraz [s. 1161L] z zwrotem pobranych dochodów[?] [?], do sądu ziemskiego łukowskiego pod karą czterech tysięcy grzywien polskich najpierw i pierwotnie wszczętej, a na mocy odesłania do tego urzędu[?] i sądu starościńskiego grodzkiego łukowskiego dekretów, i tamże procesu na nich, Izdebskich i Krasuskich oraz Starzewską, a także na wszystkich wyżej wymienionych, na których banicja jest uzyskana, prawem uzyskanych i ogłoszonych, szerzej[?] w sobie brzmiących, przez wicesgerenta urzędu Wielmożnego[?] i pewnych Szlachetnych prawnie u nich zabieganych[?] nie dopuścili, owszem zuchwale odmówili i zwalczali, przez co w kary banicji i proskrypcji z Królestwa Polskiego i przyłączonych do niego władztw popadli i wpadli; Skolimowscy zaś i Ostrowska, dobra poddane wyjęciu, tymże procesem obciążeni, i stąd do odpowiadania wspólnie są zobowiązani. Pozwani mają stawić się[?], wydawać i słuchać względem procesu i sprawy niniejszej, tak jak interes każdego z nich wymaga doświadczyć; o ile zaś okażą się nieposłuszni, ma zostać orzeczona kara banicji i [?] pewny[?] ogłoszony, i ma być zasądzone to, co prawem było, jak tenże pozew o powyższym szerzej opiewa. Wielmożny[?] sąd starościński grodzki łukowski, wysłuchawszy sporów stron obecnych, obu, w imieniu swoim i innych przed nim prowadzonych, uznał, że [?] stawający w imieniu swoim i innych sprawę niniejszą zawisłą. Wreszcie ten sam sąd starościński grodzki łukowski, ponieważ powód na pozwanych w sprawie niniejszej za karę niepodporządkowania się edyktowi[?] karę niestawiennictwa zysk[?] pochopnie w sądzie ziemskim i następnie dalszy proces w urzędzie grodzkim uzyskał, przeto te same zyski jako pochopnie uzyskane i następny proces skasowawszy, pozwanym na pierwotny pozew odpowiadać nakazał. Od którego dekretu strona pozwana, [s. 1161P] uważając sąd za nieprzyjęty od tegoż i wraz z tymże Wielmożnym Kazimierzem Domaszewskim [?], starostą łukowskim, sprawę tego sądu do Sądów Zwyczajnych Głównych Trybunalskich Królestwa w Lublinie należycie, jak prawo każe, przeniosła[?]. Której motii (przeniesieniu) Wielmożny starosta łukowski nie przychylił się ani jej założonej nie przyjął, z powodu czego, wobec nieprzychylenia się, wyżej opisana strona pozwana, dochodząc, przeciw sądowi uroczyście zaprotestowała; sąd zaś, że nie postąpił zuchwale ani nieprawnie[?], lecz że uczynił to za radą prawa pospolitego i słuszności, natychmiast złożył reprotestację. Ponadto ten sam sąd starościński grodzki łukowski, ponieważ strona pozwana, okazawszy[?] manifestację o spaleniu dokumentów do sprawy niniejszej należących, domagała się udzielenia sobie zwłoki na inkwizycję, przeto na żądanie tejże strony pozwanej dał i udzielił tejże stronie pozwanej sądową zwłokę na inkwizycję w tym celu, mianowicie czy te prawa strony pozwanej są przeciw obecnemu powodowi zapisane i czy wraz z aktami niniejszymi zostały spalone ogniem przez nieprzyjaciół Królestwa; stąd i od aktu[?] niniejszego w roczkach sądowych w Kurii Królewskiej łukowskiej pierwszych i najbliższych do odbycia, w których to roczkach sądowych strony miały mieć wzajemnie z obu stron termin do ich[?] przeprowadzenia[?] i do dalszego w tej sprawie przeciw sobie postępowania prawem, jak prawo każe, zawicie zachowały na mocy niniejszej zwłoki i zachowania terminu i według akt. Od którego dekretu strona powodowa, uważając sąd za nieprzyjęty od tegoż i wraz z tymże Wielmożnym starostą, sprawę tego sądu do Sądów Zwyczajnych Trybunalskich Królestwa w Lublinie należycie, jak prawo każe, przeniosła. Której motii Wielmożny [?] starosta przychylił się i ją założoną przyjął, przy czym stronom z obu stron zawieszonym termin do oczyszczenia wyroku [?], [s. 1162L] do popierania zaś i kontynuowania tejże motii oraz do dalszego w tej sprawie przeciw sobie postępowania w przywołanych Sądach Zwyczajnych Głównych Trybunalskich Królestwa w Lublinie, teraz mianowicie, kiedy i gdy sprawa niniejsza z rejestru publicznego spraw wśród spraw województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, wywołana do sądzenia, prawnie przypadnie, jak prawo każe, zawicie został zachowany, na mocy motii niniejszej i zachowania terminu i według akt, z zachowaniem stronie pozwanej prawa zbijania tychże praw powoda, z zachowaniem także obron stronie pozwanej, jak akt samej motii o powyższym szerzej opiewa. W terminie przeto dzisiejszym, na mocy wspomnianej motii i zachowania samego terminu, oraz w obecnych Sądach Zwyczajnych prawnie teraz z rejestru przypadającym i przychodzącym, gdy strona powodowa, mianowicie Urodzony Woyna, przez Szlachetnego Jana Wierzb(owskiego)[?], strona zaś pozwana — Urodzony Izdebski, komornik ziemi łukowskiej, przez Szlachetnego Przygledicza[?], Szlachetna Krasuska i inni pozwani przez Szlachetnego Jakuba Kossowskiego — stawali i spierali się, Sąd niniejszy Zwyczajny Główny Trybunalski Królestwa w Lublinie wyrok sądu grodzkiego łukowskiego w tej sprawie na owe czasy wydany zatwierdza i uznaje, że w tej sprawie potrzebna jest inkwizycja, a do jej przeprowadzenia i załatwienia daje i udziela obu stronom stąd i od aktu niniejszego w najbliższych po sześciu tygodniach roczkach skarg (querellarum) grodzkich łukowskich najbliżej do odbycia — w tym znaczeniu: czy cesja na sumę sześciuset złotych polskich, przysługująca poprzednikom pozwanych, zaginęła przez wojnę (działania nieprzyjacielskie) wraz z aktami; daje i udziela, a po przeprowadzeniu tejże inkwizycji albo nie, termin do dalszego w tej sprawie, jak z prawa wyniknie, popierania w dwóch tygodniach najbliższych obu stronom wśród spraw o wyjęcie (exemptionum) wyznacza i zawicie zachowuje. [na lewym marginesie pod tekstem:] [?] Thomam[?]