77/1158L nr 2

Między Chojeckimi a Gójskim — wyrok. W sprawie toczącej się przed urzędem grodzkim starościńskim łukowskim z mocy zapisu[?] i skazania tegoż na termin, między Urodzonymi Wojciechem i Stanisławem Chojeckimi, synami niegdyś Urodzonego Jana Chojeckiego, powodami, a Urodzonym Marcinem[?] Gójskim, dziedzicem w Sarnowie i Skierzkowie[?], pozwanym o osobę i wszelkie dobra jego z powodu [?] przekroczonego terminu, który mu na inkwizycję na wcześniejszych rokach został udzielony, [a] przekroczony, do tej samej [?] zwłoki na inkwizycję i gotowego[?] terminu, z mocy zapisu starościńskiego grodzkiego łukowskiego, ugruntowanego czyli zakazanego (roboratae seu interdictae), co do którego [?], gdy akta zostały spalone przez wrogów Ojczyzny, nastąpiła manifestacja, między pozwanym a wspomnianym [?] rodzicem powodów i innymi dziedzicami dóbr wsi Sarnowa i Skierzkowa[?], z wzajemnej zgody uczyniony i zeznany, pod wadium sześciu[?] tysięcy grzywien polskich, i utwierdzony mocą wyroku urzędu grodzkiego starościńskiego łukowskiego, wydanego między niegdyś wspomnianym rodzicem powodów a wymienionym pozwanym i innymi dziedzicami wsi [?], pozwanym do tegoż zapisu ugruntowanego czyli zakazanego [s. 1158P] i o niedopełnienie wówczas wbrew temuż zapisowi ugruntowanemu czyli zakazanemu, wtedy zaś za pośrednictwem wyroku, aby wszyscy dziedzice wsi Sarnowa i Skierzkowa[?] [?] temuż zapisowi ugruntowanemu czyli zakazanemu [?] uczynili zadość pod wspomnianym wadium [?]. Ponieważ on warunkowi, mianowicie: „[?] przy stawie sarnowskim będący na tejże grobli sarnowskiej każdy ze swe[?] [?] dawnego zwyczaju i postanowienia swego według [?] i swym działem, kiedy tego potrzeba ukaże, powinien naprawić i restaurować”, nie uczynił zadość, owszem przeciw niemu wykroczył, [?] i grobli stawu [?], ile do jego udziału należy, w jego [?] nie naprawił, temuż zapisowi i wyrokowi wykroczył i wadium sześciu[?] tysięcy grzywien polskich na rzecz powoda do zapłacenia przepadł, o których przysądzenie na wszelkie jego dobra [jest pozwany], a ponadto, aby temuż zapisowi uczynił zadość w całości — jest pozwany, jak obszerniej wyraża ten pozew. Urząd ów grodzki starościński łukowski, wysłuchawszy sporów obu stron, ponieważ strona pozwana [?] skargi[?] na wcześniejszych [rokach] w rejestrze niniejszym[?] nie została zasądzona[?], przez stronę powodową [?] zwłoka na inkwizycję [?] przez obie strony została przedłużona, przeto orzekł, że strona pozwana może inkwizycję przeprowadzić, i aby ją przeprowadzili, udzielił zwłok [?]; po jej odbyciu, odczytawszy inkwizycje obu stron i dobrze je rozważywszy, urząd niniejszy [?] pozwaną [?], którą powód dla udowodnienia [?] [s. 1159L] i postanowił, że pozwany uwolni się przysięgą cielesną [?], ponieważ oprócz zapisu, uczynionego w roku tysiąc pięćset siedemdziesiątym piątym przed aktami ziemskimi łukowskimi między niegdyś Urodzonymi[?] Adamem Gójskim z jednej a Piotrem i Pawłem Gójskimi, braćmi rodzonymi [z drugiej strony], [?] o naprawę grobli [?] podziału[?] [?] wspomnianych wsi Sarnowa i Skierzkowa[?], a także oprócz wyroków ziemskich [?] wydanych, żaden inny [zapis] ugruntowany aż do dnia dzisiejszego nie zaszedł; a ponieważ manifestacja, do której powód [się odwołuje], akt [?] żadnych [?] dosięgnąć nie może [?] na rokach skargi[?] [?] grodzkich łukowskich[?], na których tenże urząd stronom do wykonania tego [?] postępowania przeciw sobie wyznaczył [?] raz zawity. Odwołanie zaś od tegoż wyroku, wniesione przez powodów do Sądu Trybunalskiego Królestwa w Lublinie z zachowaniem terminu [?], do rozpatrzenia tego odwołania przeniósł między sprawy województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej, jak obszerniej [stoi] w aktach odwołania. Przeto w terminie dzisiejszym, z mocy tegoż odwołania, na wniosek o zachowanie niniejszego terminu i według porządku niniejszych sądów, gdy [sprawa] przypadła obecnie z rejestru aresztów, a obie strony stanęły osobiście i spierały się, Sąd niniejszy Trybunalski Królestwa w Lublinie wyrok urzędu grodzkiego łukowskiego [?], odczytawszy inkwizycje obu stron i wziąwszy pod rozwagę wyrok sądu ziemskiego łukowskiego w tej sprawie, wydany w poniedziałek najbliższy po oktawie święta Najświętszego Ciała Pana Chrystusa roku tysiąc sześćset [s. 1159P] dwudziestego pierwszego, nakazuje, aby pozwany wraz z innymi współdziałowymi[?] posiadaczami wspólnych dóbr Sarnowa i Skierzkowa[?] groblę i [?] wspólny według dawnego zwyczaju i obyczaju[?] lepiej [?] i pracą odnowili i naprawili, pod wadium sześciu tysięcy grzywien polskich [?] ustanowionym, [?] za [?] grzywien polskich [?] stronie i [?] [?] grzywien [?] pod karą [?] do zapłacenia. W razie zaś braku [?] zadośćuczynienia wadium sześciu tysięcy grzywien ustanowione w zapisie [?] i kara większa[?] za niezapłacenie zasądzonej [?] stąd przez Sąd niniejszy na tegoż pozwanego i wszystkie jego dobra zostaje przysądzona [?] Królestwa [?] dwoma [?] do [?] powoda [?] pozwany własnym [?] wadium [?] [?] wyroku i [?] [?] według [?] [?]. Sprawa niniejsza do [?] starosty[?] [?] właściwego urzędu [?] [?] wraz z dobrami swymi [?] w celu dalszego wykonania [?] [?] zostaje odesłana.