77/1090P nr 2

Na Chojecką[?], ze strony Zwolskiego — oczyszczenie się (przysięgą). W sprawie, która toczyła się przed urzędem grodzkim łukowskim na roku z przeniesienia inkwizycji w poprzednich rokach grodzkich łukowskich wiecowych (querelarum) i partykularnych, po prawnym wdaniu się w spór[?], z niżej wypisanego pozwu: Urodzonym[?] [?] Kazimierz Domaszewski [?] łukowski i starosta[?]. Tobie, Urodzonemu Wojciechowi Zwolskiemu, dziedzicowi w Tuchowiczu i Zeleniech[?], z jakiegokolwiek sposobu i tytułu prawnego posiadaczowi, z dóbr twoich wszelkich, mocą królewską i władzą[?] starościńską, którą w tej mierze sprawujemy, nakazujemy, abyś przed nami, czyli urzędem naszym starościńskim grodzkim łukowskim, na roku urzędowym[?], czyli wiecowym, w poniedziałek po niedzieli Reminiscere w Wielkim Poście najbliższy przypadającym, na zamku królewskim łukowskim odprawianym, albo — gdyby te nie doszły — na innych tegoż[?] następnych najbliższych, z instancji Urodzonej Jadwigi Kokowskiej, córki zmarłego Urodzonego Andrzeja Kokowskiego, z pierwszego małżeństwa [żony] zmarłego[?] Urodzonego[?] Wawrzyńca Zwolskiego, obecnie zaś prawej małżonki Urodzonego Wojciecha Choceckiego[?], pani oprawy i dożywocia od pierwszego swego męża, a także Andrzeja, Mikołaja i Katarzyny Zwolskich, synów i córki tegoż wyżej wymienionego zmarłego Urodzonego Wawrzyńca Zwolskiego, z tąż Urodzoną Kokowską zrodzonych, [?] [?] stawił się. Ona, zamężna po raz trzeci[?], z tymże mężem swoim jako opiekunem małżeńskim, małoletni zaś i panna z powagą i asystencją tegoż jej męża i innych swych opiekunów przyrodzonych i prawnych, pozywają ciebie tegoż po otrzymaniu kary zaoczności, trzymając się swojej manifestacji, uczynionej przed aktami grodzkimi starościńskimi łukowskimi z powodu niżej wypisanych rzeczy, na mocy zapisu, przez ciebie wyżej wymienionemu [?] Urodzonemu Wawrzyńcowi Zwolskiemu, mężowi i ojcu powodów, na sumę dwóch tysięcy złotych polskich prostego [s. 1091P] długu przed urzędem i aktami grodzkimi starościńskimi łukowskimi uczynionego i zeznanego, pod zakładem drugiej takiejże sumy dwóch tysięcy złotych polskich, któremu uległeś[?], z tego powodu, że ani wspomnianej sumy głównej długu w czasie i miejscu w tymże zapisie wyrażonym nie zapłaciłeś zmarłemu mężowi i ojcu powodów, gdy był wśród żywych, ani teraz[?] tymże powodom jako[?] prawnym następcom oddać i zapłacić nie chcesz, oprócz[?] tego, że zakładowi dwóch tysięcy złotych polskich na rzecz tychże powodów do zapłacenia uległeś. W tej sprawie przeciwko tobie i dobrom twoim wszelkim ma zapaść orzeczenie[?], aby — niezależnie od zapłacenia tegoż zakładu — zapisowi twemu w całości zadość uczynić, przy czym obecni pozywający wyznaczają sobie rok i będą go pilnować; i masz na to wszystko, co ci na przyszłym roku obszerniej przedłożone i wyłożone zostanie, skutecznie odpowiedzieć. Dan na zamku królewskim łukowskim w środę przed świętem Świętego Macieja Apostoła najbliższą, roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego czwartego. Ów urząd grodzki starościński łukowski, wysłuchawszy sporów stron przed sobą prowadzonych, przeczytawszy inkwizycje obu stron i dobrze je rozważywszy, chociaż z tychże inkwizycji wynikało[?], że zapis ten, z którego powodowie dochodzą, został zeznany przed aktami grodzkimi łukowskimi na sumę dwóch tysięcy złotych polskich, to jednak, ponieważ z tychże inkwizycji [s. 1092L] jasno wynika, że ta sama suma została przez obecnego[?] pozwanego [?] Urodzonemu Wawrzyńcowi Zwolskiemu, mężowi i ojcu powodów, w późniejszym czasie spłacona, przeto wspomnianego pozwanego dopuścił do uwolnienia się [od roszczenia], [mianowicie przysięgą], że ta suma dwóch tysięcy, o którą pozwany jest pozywany, została mężowi i ojcu powodów rzeczywiście spłacona i że z urzędu[?] co do tej sumy nastąpił kwit, i że pozwany do zapłacenia tej sumy, jak jest pozywany, nie jest zobowiązany — i to z sześcioma świadkami, na roku wiecowym łukowskim od aktu[?] [?] najbliższym[?], na którym to roku dla złożenia przez pozwanego przysięgi i dla dalszego prowadzenia niniejszej sprawy obu stronom wyznaczył i zachował termin zawity; a motio [odwołanie], od tegoż dekretu przez stronę powodową do sędziów Trybunału Koronnego Lubelskiego założone, z prawnym zachowaniem terminu, popierając[?] tę motio, przeniósł między sprawy województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej, jak to argumentacja[?] [?] obszerniej wykłada. Na niniejszym przeto roku, z mocy wspomnianej dopuszczonej[?] motio i zachowania niniejszego terminu oraz z porządku niniejszych sądów prawnie teraz przypadającym i przychodzącym, wobec zaoczności wyżej wypisanej strony powodowej, przez woźnego generalnego Królestwa Urodzonego Wawrzyńca Zackowskiego[?] ponad zwykłą formę prawa przed niniejszy sąd wywołanej i niestawającej, niniejszy Sąd Główny Trybunału Koronnego Lubelskiego wyrok owego urzędu grodzkiego łukowskiego, w owym czasie wydany, zatwierdza. Niemniej w dalszym prowadzeniu niniejszej sprawy [?] zawieszonym[?] strona pozwana — gdy strona powodowa ponownie przez tegoż woźnego, tak jak wyżej, przed niniejszy sąd była wywołana, nie stawiła się i sprawy swej popierać nie chciała — [stronę powodową][?] na karę pozwu i sprawy, ponownie po areszcie[?] zarazem[?] [?] skazania przez Urodzonego Wojciecha Brodackiego[?] [?], przy dopuszczeniu[?] niniejszego sądu, prawnie skazał[a]. [odwrocie, s. 1092P: tytuł sprawy] Działo się w Lublinie na sądach zwyczajnych [odwrocie, s. 1093L: tytuł sprawy] głównych Trybunału [odwrocie, s. 1093P: tytuł sprawy] Koronnego, we wtorek w wigilię święta