77/1088L nr 2

[s. 1088L] Między Zabielskim a Łaskudzkim[?] — dekret. W sprawie toczącej się przed urzędem grodzkim starościńskim łukowskim z urzędu, w terminie z osobnego[?] pozwu[?] [?] wyznaczonym[?] w obecności[?] urzędu, gdy spór [?] był w następującym wywodzie[?]: Przedstawił urząd [?] przed urzędem starościńskim grodzkim łukowskim, [?] instygator tego urzędu wraz ze swoim delatorem Wielmożnym[?] Wojciechem Zabielskim, powodem, przeciw Urodzonemu Andrzejowi Łaskudzkiemu[?], ziemianinowi[?] powiatu[?] łukowskiego, pozwanemu przez woźnego generalnego Królestwa opatrznego Bartłomieja Markowicza, przydanego przez urząd niniejszy, wyznaczonemu do natychmiastowego stawiennictwa i przed urząd niniejszy przywiedzionemu — a to za to, że on, choć [?] prawa [?] publicznego [?] bezpieczeństwa wszelkich sądów i akt publicznych najbardziej strzegą[?] i kary przeciw takim gwałcicielom bezpieczeństwa, gardzicielom praw i wyzywającym na pojedynek ustanowiły[?] [?], on jednak [?] [?] [?] w poniedziałek najbliższy[?] po [?] w Kancelarii zamku łukowskiego, podczas odprawiania akt[?] grodzkich w rokach skargowych, na obecnego powoda, z powodu jego spraw tak z powództwa, jak z pozwania[?] [?] i z racji pewnych [?] prowadzonych[?] w sądach grodzkich, targnął się: najpierw słowami szorstkimi i obelżywymi dając powód do zwady[?], powstał na niego i go znieważył, a ku wzgardzie wypowiedział takie słowa: „[?] Lekkie[?] [?] bodaj cię Bóg zabił, taki[?] [?] i [?] [?] [?] [?] siebie od żołnierzy ochraniasz[?], a nas [?] [?] bodajeś wskórania[?] nie miał [?]”, potem [s. 1088P] wyzwał go w Kancelarii na pojedynek takimi słowami: „[?]”, i inne słowa [?] powodowi [?], których powód nie chcąc dłużej słuchać, wyszedł[?] z Kancelarii. Czym [?] przeciw prawom Królestwa wykroczył[?], naruszył bezpieczeństwo sądów [?], ich odprawiania[?] i akt publicznych, tymiż prawami zapewnione[?], i zasłużył[?] na kary na takich [?] godne, odpowiadające rodzajowi czynu, [?] [?] powód [?] [?]. W którym terminie urząd ów grodzki starościński łukowski, wysłuchawszy sporu stron[?] [?] powoda i pozwanego, stronie powodowej do [?] [?] przysięgą[?] [?] postanowił[?], urząd ów [?] przydał woźnego generalnego Królestwa; a ponieważ strona pozwana stronie powodowej [?] przed obliczem tego urzędu przebaczyła[?] [?] [?], że pozwany [?] [?] wobec powoda [?], urząd wyżej wymieniony grodzki starościński łukowski, zważywszy[?], że pozwany w Kancelarii przy aktach, podczas odprawiania roków skargowych, powoda słowami [?] [?] i wyzwał na pojedynek, [?] [?] [?] i napadł, [?] z racji[?] takiego [?] postanowił, aby pozwany wszedł do wieży tego zamku w ciągu dwóch tygodni od aktu owego dekretu i odsiedział ją przez sześć tygodni bez przerwy, [?] [?] stronie i urzędowi [?] [?] [?] za[?] napaść [?] zapłacił[?], i [?] co miał uczynić[?] pozwany pod karą wiecznej banicji, którą na wypadek niewykonania[?] dekretu przeciw niemu i jego dobrom orzekł i przydał woźnego generalnego Królestwa do ogłoszenia[?] tej wiecznej banicji, a samą sprawę odesłał do grodów starościńskich i ich urzędów właściwych, pod których jurysdykcją leżą dobra pozwanego, dla wykonania rzeczywistego wprowadzenia w posiadanie. A gdy od tego dekretu obie strony wniosły[?] odwołanie (motio) do Sądu Trybunału [s. 1089L] Królestwa Lubelskiego, z terminem [?] tejże motii [?] [?], gdzie[?] doszła[?], [?] [?] co do rozpatrzenia[?] inkwizycji[?] [?] dopuszczona[?] [?] [?] — przy obecności obu stron, powoda i pozwanego, stających osobiście i spierających się — Sąd niniejszy Główny Ordynaryjny Trybunału Królestwa Lubelskiego, przeczytawszy inkwizycje obu stron, uchylając dekret grodzki łukowski, rozważywszy rodzaj czynu postanawia, aby pozwany[?] wszedł do wieży zamku łukowskiego w ciągu sześciu tygodni najbliższych od aktu niniejszego i odsiedział ją przez dwa tygodnie i dopełnił, a to pod karą wiecznej banicji, którą na wypadek niewykonania lub nieuczynienia[?] przez niego zadość niniejszemu dekretowi Sąd niniejszy od teraz przeciw niemu i jego dobrom nakłada, a do orzeczenia tejże wiecznej banicji odsyła sprawę niniejszą ze stronami do urzędu grodzkiego łukowskiego. Zapłaci[?] obecnie tenże pozwany karę [?] grzywien polskich stronie pokrzywdzonej i Sądowi niniejszemu tyleż[?], stronie pod karą większą czternastu grzywien polskich, Sądowi zaś pod karą [?], płatną natychmiast. Na wypadek zaś niezapłacenia natychmiast przez pozwanego kar [?] grzywien zasądzonych powodowi, karę większą czternastu grzywien od teraz Sąd niniejszy na tegoż pozwanego i jego dobra zasądza i przydaje woźnego generalnego Królestwa wraz ze szlachtą do wprowadzenia powoda w posiadanie dóbr własnych pozwanego za kary zapłacone[?], zasądzone i za większą przegraną, według przepisu statutu Królestwa [?], a sprawę niniejszą odsyła do grodów starościńskich i ich urzędów właściwych, pod których jurysdykcją leżą dobra własne pozwanego, dla wykonania rzeczywistego wprowadzenia w posiadanie.