77/1001L nr 2

[s. 1001L] Sur[?] Tchorzewski Florczyk. Wygrana. W sprawie toczącej się przed sądem ziemskim łukowskim z pozwu niżej wpisanego tej treści: Jan Kazimierz z Bożej łaski król Polski itd. Tobie, szlachetnemu Wojciechowi Tchorzewskiemu zwanemu Florczyk, dziedzicowi swojej części w Tchórzewie Królewskim, z wszystkich twoich dóbr nakazujemy, abyś przed naszym sądem ziemskim łukowskim na rokach ziemskich, które mają się odbyć w Łukowie w poniedziałek po święcie Trzech Króli, stanął za pierwszym [?] na żądanie Urodzonego Pawła Beydo Rzewuskiego[?], wicestarosty grodzkiego mielnickiego, dziedzica w obu[?] Tchórzewach. Który pozywa cię po raz drugi po uzyskaniu na poprzednich rokach kary za niestawiennictwo. Dlatego że ty, pod nieobecność powoda, wkroczywszy na grunt i plac własny powoda, leżący we wsi Tchórzew Królewski, tamże pomiędzy placami obu [stron], biegnącymi wzdłuż[?] od ogrodu, ściąłeś dziewięć drzew wierzbowych zdatnych na [?] w obejściu[?] i te, pocięte na części, w czterdziestu wozach zwiozłeś do swojego domu, czyniąc powyższe na ciężką szkodę i krzywdę powoda, którą sobie przeciw tobie szacuje na sto grzywien polskich, i całej szkody albo jak sąd postanowi. Pod terminem drugiej strony i na te sądy jak zwyczajem[?]. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy przed świętem Narodzenia Chrystusa Pana roku Pańskiego tysiąc sześćset pięćdziesiątego [s. 1001P] ósmego. Ów sąd ziemski łukowski, [po rozważeniu] sporów obu stron, a że pozwany osobiście przed nim [?], postanowił [?], aby pozwany oczyścił się z treści pozwu powoda przysięgą cielesną aż do następnych roków ziemskich łukowskich, na których do złożenia [przysięgi] i do dalszego prowadzenia niniejszej sprawy zachował powodowi termin zawity. A apelację od tegoż dekretu, wniesioną przez stronę pozwaną do sądów Trybunału Królestwa w Lublinie, z prawnym zachowaniem terminu do popierania tejże apelacji, przeniósł między sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, jak to obszerniej wykłada niniejsza apelacja. Przeto w dniu dzisiejszym, na mocy wspomnianej dopuszczonej apelacji i zachowania samego terminu, przypadającej i przychodzącej prawnie obecnie z porządku sądów niniejszych, wobec niestawiennictwa wyżej wymienionej strony pozwanej, przywołanej do sądu niniejszego przez woźnego generalnego Królestwa, szlachetnego Wawrzyńca Lackowskiego[?], czterokrotnie ponad zwykłą formę prawa, i niestawającej, [sąd niniejszy] uchyla dekret sądu ziemskiego łukowskiego wydany w owym czasie. Niemniej w dalszym toku niniejszej sprawy wyżej wymieniona strona powodowa wspomnianą stronę pozwaną, ponownie przywołaną do sądu niniejszego przez tegoż woźnego generalnego Królestwa w sposób jak wyżej i niestawającą, na wygraną[?] w całości, za dopuszczeniem sądu niniejszego, sądownie skazała. Jest kara XV i inne [kary] trzech grzywien pieniędzy polskich dla strony powodowej i dla sądu niniejszego tyleż razy[?]. I odsyła niniejszą sprawę do tegoż sądu ziemskiego łukowskiego dla dalszego i ostatecznego postępowania, które ma uzyskać strona powodowa przeciw stronie pozwanej według formy prawa.