77/962L nr 2

Między Urodzonymi Szczygielskimi a Urodzonym Zaweckim[?] i Krypskim. Dekret. W sprawie toczącej się przed sądem ziemskim łukowskim między Urodzonymi Leopoldem i Kazimierzem Szczygielskimi, braćmi rodzonymi, synami Urodzonego Macieja Szczygielskiego, cześnika chełmskiego i wojskiego łukowskiego, powodami, a Urodzonym Łukaszem Krypskim [?] Zaweckim[?], dziedzicem swojej części[?] we wsi Zawki[?], [o] dobra jego ze wszystkimi ruchomościami i nieruchomościami, w dziedzictwie[?] [?], od dekretu uwalniającego, którym z pewnej przyczyny na wcześniejszych roczkach ziemskich łukowskich został ogłoszony wolnym, jednak dla poprawienia tegoż pozwu i uzupełnienia jego braku, podejmując[?] tę sprawę i powództwo obecnie[?] po śmierci Urodzonego Jana Szczygielskiego, a brata rodzonego tychże, [?] i zeszłego z tego życia[?], do stron tej samej[?] sprawy [?] termin[?] wreszcie[?] do tego samego[?] przywodził[?] [?] i którymi[?] [?]. Który on sam, będąc z zapisu zastawnego posiadaczem [?] od Urodzonego Leopolda Szczygielskiego, powoda, dóbr Siarnów[?] i Kierzków za pewną sumę w oryginalnym zapisie zastawnym wyrażoną, z dworem tamże położonym i z poddanymi w inwentarzu mu wydanym, dobrze osadzonymi[?], i przyjąwszy[?] od powoda Leopolda Szczygielskiego pola tamże obsiane[?] zasiewami ozimymi na pięćdziesiąt korcy i jarymi kilkadziesiąt[?], oprócz zastawu przez powoda oddanych, i mając wydanych sobie poddanych z wołami i bydłem do tychże dóbr Siarnów[?] i Kierzków należących oraz wszelkie inne rzeczy potrzebne na użytek dworu, i nie będąc przez cały czas swego zastawnego posiadania tych dóbr nigdy przez powoda niepokojony ani przeszkadzany, a gdy nadchodził[?] pewien[?] czas wykupu według[?] brzmienia zapisu, postępując nie z tą wiarą, jaka przystała, i [?], w sumie[?] zatrzymując[?] [prawa?] powoda, czyniąc wszystko — zamiast pięćdziesięciu korcy zasiewu[?] ozimego przez powoda w dobrach zawartych[?] i zasianych i jemu, Krypskiemu, w posiadanie oddanych, sam tylko w tychże dobrach osiem korcy żyta ozimego ledwie[?] zasiał[?], na źle uprawionych [polach], ze szkodą należną[?] powodowi [?]; poddanego osiadłego, pracowitego Macieja Śliesika[?] ze wsi Kierzków, obciążając go [daniną] z bydła, zwykłymi dniami robocizny i strażą nocną, wypędził, a woły od tegoż poddanego zabrane[?] sprzedał i obrócił na swoją korzyść; dwór z zabudowaniami we wsi Siarnów[?] położony całkowicie spustoszył, płoty dookoła siedliska[?] rozrzucił i wrzucił do ognia na spalenie, [?] a sady[?] i drzewa owocowe[?] wyciął i również wrzucił do ognia; bory[?] należące do tychże dóbr, do kilku tysięcy drzew, oprócz[?] [?] [?], i wszelkie inne[?] [?] osoby ze swojej krzywdy spustoszył, a innym[?] poddanym zabrał cztery pary wołów; tę samą wieś Zawki[?] [?] [s. 963L] [?] wygnał[?] z siedziby[?] i sobie przywłaszczył, i wiele innych [?] z najwyższą szkodą powoda w dobrach wyżej wymienionych według swego upodobania i woli wykonywał i czynił, protestując i zaciągając[?] [?] [?] [?] w aktach[?] [?] spustoszenia dóbr, odnosząc się jedynie[?] do zapisu, na który powodowie w niniejszym pozwie się powołują — czyniąc powyższe z ciężką i niemałą szkodą i krzywdą powodów; które to powyższe [krzywdy] ocenia [powód] przeciw niemu na dwa tysiące grzywien polskich i drugie tyle szkody, i [żąda], by sąd [tak] postanowił według[?] wniesienia[?] za to. Że on ponadto[?] pieniądze, które corocznie po trzydzieści złotych polskich dwóm kościołom parafialnym[?] [?] z tychże dóbr należne z tytułu[?] swego posiadania płacić był powinien, przez cztery lata włącznie zatrzymał u siebie, czyniąc powyższe z ciężką i niemałą szkodą i krzywdą powoda. Pozywany jest z tej przyczyny [?] na trzysta grzywien pieniędzy polskich i drugie tyle szkody, by sąd [tak] postanowił — jak o powyższym obszerniej [pozew] zawiera. Sąd ów ziemski łukowski przy niestawiennictwie strony pozwanej [?] [?] [?] [?] [?] dekret uwalniający utrzymał[?], a od tegoż dekretu wniesiono[?] odwołanie (motio) strony powodowej do Sądu Trybunału Koronnego Lubelskiego, z terminem trybunalskim [?] [?] [?], której to motio wśród spraw województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej należało[?] [?] powyższe [?]. Na roczkach więc dzisiejszych [?] tejże [?] motio i skazania[?] samego terminu oraz przed niniejszym sądem [?] porządkiem[?] [?] obecnie z aresztu[?] wypadającej[?] [?]. Gdy więc strona powodowa przez Urodzonego Leopolda Szczygielskiego w imieniu swoim i brata[?] osobiście[?], a pozwana przez Szlachetnego Jana Rokickiego[?] stawiła się i spierała, sąd niniejszy, Trybunał Ordynaryjny Koronny Lubelski, dekret ziemski łukowski zatwierdza, a ponieważ [?] przedłożył, tenże sąd niniejszy nakazał stronom prowadzić niniejszą sprawę. Wreszcie stronie [s. 963P] pozwanej nakazał w niniejszej sprawie postępować. W postępowaniu sąd niniejszy postanowił, aby pozwany albo przedłożył kwity z zapłaconych w czasie swego posiadania dziesięcin, albo w braku okazania[?] kwitów te same dziesięciny (skoro wszystkie dziesięciny do zapłacenia sam znał[?]) wypłacił, i to na najbliższych roczkach ziemskich łukowskich, które odbędą się od akt niniejszych. Płaci się obecnie przez tegoż pozwanego karę trzech grzywien polskich stronie i sądowi niniejszemu: stronie pod większą karą czternastu grzywien polskich, sądowi zaś pod karą banicji, do zapłacenia natychmiast[?]. A jeśliby [?] pozwany pod taksą w wezwaniu[?] postawioną — które to w razie [naruszenia] przez tegoż pozwanego niniejszego dekretu we wszystkich powyższych, wraz z taksą wspomnianą w wezwaniu[?] postawioną i większą karą czternastu grzywien polskich za niezapłacenie do uiszczenia[?], [?] na tegoż pozwanego i jego dobra [?] już teraz przez sąd niniejszy są nakazane; i woźny generalny koronny jakikolwiek z dwoma [szlachcicami?] [?] do wprowadzenia strony powodowej w posiadanie dóbr własnych pozwanego, odpowiadających taksie wspomnianej w wezwaniu[?] postawionej [?] i karom [?] większym[?] [?], przywiedzie[?]; a sprawę niniejszą do urzędu starosty tychże[?], urzędu właściwego[?], którego jurysdykcji dobra własne tegoż pozwanego podlegają, celem [?] i ostatecznego wykonania powyższego odsyła.