77/942L

Na Zarzeckich[?] — banicja wieczysta. W sprawie toczącej się przed grodem starościńskim łukowskim, wniesionej przez urząd i wprowadzonej pozwem następującej treści. Stanisław Domaszewski, chorąży[?] łukowski, starosta[?]. Wam, Urodzonym Stefanowi Ostreyowi[?], Stefanowi Słoniawie[?], Andrzejowi i Maciejowi Bartkowskim[?], Wojciechowi Wszetowi[?] Zarzeczaninowi[?], Andrzejowi Smoleńskiemu[?], dziedzicom swoich działów w Zarzeczu[?], z dóbr waszych [?] [?], imieniem królewskim i urzędu naszego nakazujemy, abyście przed nami i urzędem naszym starościńskim grodzkim łukowskim na rokach urzędowych czyli skarg, w najbliższy poniedziałek po święcie Wszystkich Świętych w dworze królewskim łukowskim sądzonych, albo na odroczonych z nich i innych rokach następnych stanęli. Na wniosek urzędu naszego starościńskiego grodzkiego łukowskiego, tu także donosiciela[?], pracowitych Szymona Bajury[?], Grzegorza Mirio, Andrzeja Bajury[?], Bartłomieja Klysiaka[?], Marcina i Stanisława Prosiatków[?], Wojciecha Wroska[?], Jana Syczana[?], Franciszka [?], Stanisława Marty[?], Macieja Sobczyka[?], poddanych ze wsi Sarnów[?] Jego Królewskiej Mości, [?] dzierżawy[?] czyli posiadania[?] Wielmożnego Stanisława Domaszewskiego, chorążego[?] łukowskiego, starosty [?] Jego Królewskiej Mości, [?] [?] i głównie[?] stawać mających. Którzy was [?] tegoż pana [?] [?] [?] [?] [kary] stosowne i z rodzaju czynu zasłużone i odpowiadające, przez urząd nasz na was i wszystkie dobra wasze orzec się mające, i jego dekretem[?] [?] z tego. Że wy w czasie jeszcze nie[?] [?] [?] wyrażonym, nocą[?] [?] napadłszy[?] na [?] [?] wspomnianej wsi Sarnów[?] Jego Królewskiej Mości [?] tamże [?] [?] [?] [?] [?] do [?] pięćdziesięciu[?] [?] waszych [?] ją spaliliście i w popiół obróciliście. Takim swoim postępkiem kary odpowiadające rodzajowi czynu, przez urząd nasz na was i wszystkie dobra wasze nałożyć się mające, ściągnęliście[?] na siebie. Dla ich orzeczenia jesteście pozwani. Pozywa się was na te roki o zamach[?] i co do powyższego oraz innych rzeczy, które na przyszłym roku szerzej zostaną wam wyłożone i przeciw wam przedstawione. Urzędownie odpowiecie[?]. Dan w dworze królewskim łukowskim w najbliższy poniedziałek po święcie św. Jadwigi Wybranej, roku Pańskiego tysiąc sześćset sześćdziesiątego ósmego[?]. Urząd ów grodzki starościński łukowski, gdy strony pozwane[?] stanęły przed nim i zostały wysłuchane, po odczytaniu inkwizycji[?] obu stron[?] przedstawionych[?], uznał i postanowił, że strona powodowa ma dowieść [?] pozwanym[?] dla oczyszczenia się[?], i to dwoma świadkami w tym[?] [?]. Ponieważ pracowici[?] [?] wspomniani pozwani, nie chcąc[?] [?] [?] [?] [?] odstąpili[?], [?] [?] zachowali. Po czym [?] [?] urząd ów [?] [?] postanowił[?] [?] na pierwszych rokach urzędowych czyli skarg w dworze królewskim łukowskim sądzonych. Na tych zaś rokach, gdy się odbyły, wspomniane obie strony do dopełnienia powyższego i rozprawy prawnej w tej sprawie przed nim stawać termin ustanowiły[?], [?] zachowały. A gdy od tego dekretu strona pozwana[?] założyła odwołanie (motio) do Trybunału Koronnego Lubelskiego [?] z zachowaniem terminu [?] do popierania tej motii, [sprawa] powinna była [iść] między sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego. Po dopuszczeniu motii, jak powyższe szerzej opowiada. Na dzisiejszym zatem roku, mocą [?] dopuszczonej motii i zachowania jej terminu oraz [?] porządku[?] sądu w sprawie do [?] oczyszczenia się[?] i [?], na zaoczność pozwanych, przed sąd niniejszy przez woźnego generalnego Królestwa, Urodzonego Bartłomieja Wierzejskiego, pozwanych, czterokrotnie ponad zwykłą formę prawa wywołanych i nie stawających, sąd niniejszy, Trybunał Główny Koronny Lubelski zwyczajny, wyrok owego urzędu grodzkiego łukowskiego [?] [?] [?] [?]. Sprawa[?] [?] [?] [?] [?] strona powodowa wspomnianych pozwanych [?] przed sąd niniejszy przez wyżej rzeczonego woźnego Urodzonego Bartłomieja Wierzejskiego w sposób jak wyżej wywołanych i nie stawających na karę banicji wieczystej na wniosek[?] [?] skazał. Mocą tego skazania, w sposób powyższy na zaoczność wyżej rzeczonych pozwanych na rzecz[?] powoda uzyskanego, sąd niniejszy, Trybunał Główny Koronny Lubelski zwyczajny, karą banicji wieczystej wyżej rzeczonych pozwanych obłożył i ich wiecznymi banitami i z Królestwa Polskiego oraz przyłączonych do niego władztw wywołanymi ogłosił, a woźnego generalnego Królestwa Urodzonego Wawrzyńca Zachowskiego[?] do obwołania tej kary banicji wieczystej przydał[?]. Sprawy zaś[?] niniejsze[?] do miejsc[?] [?] i urzędów[?] właściwych, pod których jurysdykcję podlegają dobra tychże pozwanych wiecznych banitów, dla[?] egzekucji[?] i ostatecznego wykonania powyższego odesłał. Który to wyżej rzeczony Urodzony woźny[?] Zachowski[?], wróciwszy z miejsca obwołania, stawając przed sądem osobiście, publicznie zeznał, że wyżej rzeczoną karę banicji wieczystej na wyżej rzeczonych pozwanych, wiecznych banitów, w sposób powyższy przez sąd niniejszy orzeczoną, w rynku lubelskim przy ławach[?] [?] obwołał, ogłosił i do wiadomości wszystkich [?] podał.