464/61

[s. 61] (k. 80) Quo decreto[?] Citatus pro [?] non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Albertum Olendzky de K[?]zymosse Causae praesentis Judicem ad Judicia ordinaria generalia Tribunalis Regni Lublinensia per Ministerialem Regni Generalem providum Joannem Janusz de Vlan[?] debito modo ut Juris est movit. Cuius motionem memoratus Judex non detulit nec eandem interpositam suscepit. Pars Citata et innocenter attracta deducens in debitam inculpationem[?] suam produxit in medium Judicii praesentem protestationem violentiae et contemptus sui a Generoso Riskowsky ad praesens Subditi huius Causae Actoris Domino sibi illatorum, circa quas violentias ea frumenta commissionis et laboris sui sibi Citato domum cum eiusdem frumenti [?], tandem praenominatus Riskowski modo violento de curribus in currus suos deposuit et recepit, receptoque modo violento frumento eadem frumenta per Causae Subditi a se iam subordinati restituere[?] intendit, hoc in elisionem[?] realem iniuriarum suarum et Causarum per eosdem in[?] rotarum[?]. Ad haec produxit Causam Actoratus sui in Appellatione ad Tribunal Regni interposita pendentem ratione anteriorum damni in eodem loco sibi per Generosos Laskowskie dominos haeredes [s. 62L] (k. 81) eiusdem Subditi actoris [?] illatorum, quia locus et fundus est suus sed prius hereditarius[?] et in hereditate villae Oßepalin extat. Agitur ex indebita et innocenti sua inculpatione et irrealitate damni, quam ex assertiva et iniusta appretiatione fundi competenter sibi dari actio non potest, a qua petiit [?] in competentia[?] liberari, ceteris Juris remediis salvis nullis omissis. Deinde competenter esse suam Causam declaravit Actor, quoniam pro sua propria iniuria et labore proprio agit, pro qua multiplici[?] pariter iniuriatum agere competit, eamque non simplici allegatione sed juramento proprio liquidare vult; petiit igitur ipsum competentem esse adinveniri et Citatum ad procedendum compelli, salvis ut supra salvandis. In Prosecutione Judicium hoc iam[?] Terrae Lucoviensis, competente Actione Actoris adinventa, Citato in Causa praesenti procedere mandavit. [na marginesie: [?]] Quo decreto[?] Citatus pro [?] non suscepto ab eodem et cum eodem Causae huius Judicem ad Judicia Tribunalia Regni Lublinensia debito modo ut supra movit. [s. 62P] (k. 82) Tandem nullam contiguitatem sui agri cum Citato fundo habere nullamque Juris quaestionem ratione limitum inter Citatum modernum et dominum suum exortam esse dixit, verum in protractione Justitiae istis diffugiosis exceptionibus utitur, quibus petiit ipsum abiudicari et motionem ipsi non deferri, Juris remediis modo quo supra salvis. Cuius motioni, quoniam intercedit disputatio proprietatis fundi, in quo praetenditur esse iniuria, memoratus Judex detulit et eandem interpositam suscepit, Partibus praenominatis utrisque terminum ad expurgandam[?] sententiam suam prosequendo et continuando motionem eiusdem in praeallegatis Judiciis Tribunalis Regni Lublinensis, ubi tunc dum et quando Causae Palatinatus Lublinensis et Districtus Lucoviensis ad Judicandum [?] inciderint, ut Juris est, peremptorie praefigendo et conservando Jure ulteriori ea in Causa coram se procedendi, vigore praesentis motionis termini conservationis et iuxta Acta. Et in Continuatione coram eodem Judicio [s. 63] (k. 83) Terrae Lucoviensis personaliter stans Ministerialis Regni Generalis Providus Andreas Barnoßki de Risky publice recognovit, quia ipse Citationem superius insertam feria quarta post festum Sancti Francisci Confessoris proxime praeterita Anno praesenti Millesimo Sexcentesimo Quadragesimo Secundo in bonis villa Oscßepalin Curiaque Citati ibidem sita posuit et personaliter[?] familiae Citati notificavit et ut Juris est publicavit, de quo Relatio praesens. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus feria secunda post festum Sancti Lucae Evangelistae proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo quadragesimo secundo. Ex Actis Terrestribus Lucoviensibus extradidit[?]. Correxit Jaßowski. Joannes Jas[?]ewski [?] [pieczęć] [pieczęć]

[s. 61] (k. 80) Gdy ten dekret[?] nie został przez pozwanego przyjęty z [?], [pozwany] od tego samego [dekretu] i wraz z tymże Urodzonym Wojciechem Olendzkim z K[?]zymosse, sędzią niniejszej sprawy, do sądów zwyczajnych generalnych Trybunału Królestwa Lubelskiego, przez woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Jana Janusza z Vlan[?], należytym sposobem, jak prawo nakazuje, [apelację] wniósł. Wniesienia tego wspomniany sędzia nie dopuścił ani jej wniesionej nie przyjął. Strona pozwana, i to niewinnie wciągnięta [do sprawy], przytaczając na należne swoje usprawiedliwienie[?], przedłożyła sądowi niniejszą protestację o przemoc i zniewagę, wyrządzone jej przez Urodzonego Riskowskiego, obecnie pana poddanego, który jest powodem w tej sprawie; co do tych gwałtów: owo zboże z polecenia i z pracy swojej sobie, pozwanemu, do domu wraz z tymże zbożem [?], na koniec wspomniany Riskowski gwałtem z wozów na swoje wozy przełożył i zabrał, a zabrawszy gwałtem zboże, te same zboża przez poddanego [w] sprawie, już sobie podporządkowanego, zamierza zwrócić[?] — to na rzeczywiste udaremnienie[?] krzywd jego i spraw przez nich w[?] kół[?]. Do tego przedłożył sprawę swego powództwa w apelacji do Trybunału Królestwa wniesionej i zawisłej, z tytułu wcześniejszych szkód, w tym samym miejscu jemu przez Urodzonych Laskowskich, panów dziedzicznych [s. 62L] (k. 81) tegoż poddanego-powoda, [?] wyrządzonych, ponieważ miejsce i grunt jest jego, lecz wcześniej dziedziczny[?], i leży w dziedzictwie wsi Oßepalin. Toczy się [sprawa] z niesłusznego i niewinnego obwinienia go i z nierzeczywistości szkody, której z twierdzenia [powoda] i niesprawiedliwego oszacowania gruntu nie może przysługiwać mu właściwe powództwo; od niego prosił [?] w ramach właściwości[?] o uwolnienie, z zastrzeżeniem pozostałych środków prawnych i niczego nie pomijając. Następnie powód oświadczył, że jego sprawa jest właściwa, ponieważ działa z własnej krzywdy i własnej pracy, za którą wielokrotną[?] krzywdę także pokrzywdzonemu przysługuje działać, i chce ją [szkodę] wykazać nie prostym twierdzeniem, lecz własną przysięgą; prosił zatem, aby uznano go za właściwego [powoda], a pozwanego zmuszono do postępowania [w sprawie], z zachowaniem tego, co jak wyżej należy zachować. W dalszym toku niniejszy sąd ziemi łukowskiej, uznawszy powództwo powoda za właściwe, nakazał pozwanemu postępować w niniejszej sprawie. [na marginesie: [?]] Gdy ten dekret[?] nie został przez pozwanego przyjęty z [?], [pozwany] od tego samego [dekretu] i wraz z tymże sędzią tej sprawy do sądów Trybunału Królestwa Lubelskiego należytym sposobem, jak wyżej, [apelację] wniósł. [s. 62P] (k. 82) Na koniec [powód] oświadczył, że jego rola nie ma żadnej styczności z gruntem pozwanego i że nie powstał żaden spór prawny o granice między obecnym pozwanym a jego panem, lecz [pozwany] dla przewleczenia sprawiedliwości posługuje się tymi wykrętnymi zarzutami; przez nie prosił, aby go [pozwanego] odsądzić i jego wniesienia [apelacji] nie dopuścić, z zachowaniem środków prawnych sposobem jak wyżej. Temu wniesieniu, ponieważ wchodzi w grę spór o własność gruntu, na którym miała się stać krzywda, wspomniany sędzia przyzwolił i wniesione przyjął, wyznaczając obu wymienionym stronom zawity termin do oczyszczenia[?] swego wyroku, popierania i kontynuowania tego wniesienia w przytoczonych sądach Trybunału Królestwa Lubelskiego, gdzie wtedy, gdy i kiedy sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego do sądzenia [?] przypadną, jak prawo nakazuje, oraz zachowując sobie dalsze prawo postępowania przed sobą w tej sprawie, na mocy niniejszego wniesienia, z zachowaniem terminu i według akt. I w dalszym ciągu przed tym samym sądem [s. 63] (k. 83) ziemi łukowskiej, stanąwszy osobiście, woźny generalny Królestwa, opatrzny Andrzej Barnoßki z Risky, publicznie zeznał, że on pozew wyżej wpisany w środę po święcie św. Franciszka Wyznawcy, najbliżej ubiegłą, roku bieżącego tysiąc sześćset czterdziestego drugiego, w dobrach wsi Oscßepalin i w dworze pozwanego, tamże położonym, położył i osobiście[?] czeladzi pozwanego oznajmił, i jak prawo nakazuje ogłosił; o czym niniejsza relacja. Działo się w Łukowie na terminach ziemskich, w poniedziałek najbliższy po święcie św. Łukasza Ewangelisty, roku Pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego drugiego. Z akt ziemskich łukowskich wydał[?]. Poprawił Jaßowski. Jan Jas[?]ewski [?] [pieczęć] [pieczęć]