463/257 nr 2

[s. 257] Proposuerunt Iudicialiter coram praesenti Iudicio Terrestri Lucoviensi infrascribendi Actores contra infranominatum Citatum ex copia Citationis suae, cuius tenor est talis: Vladislaus IV Dei gratia Rex Poloniae etc. Tibi Nobili Sigismundo Lesczinsky[?] et[?] Adami Jarozwiec[?] filio, in Mosciska haeredi, de bonis tuis [?] omnibus mandamus, ut coram Iudicio nostro terrestri Lucoviensi in terminis terrestribus Lucoviae proxime celebrandis Ad instantiam Nobilium Petri Gołoinch[?] et Alberti Ostoja[?] Mościckych, [?] iure[?] progenitorum[?] bonorum infrascriptorum a Nobili Nicolao Mościcky Gołoinch[?] nato[?] et iure [?] in [?] et resignatorum, praesenti[?] et perpetuo[?], qui te citant secundo post obtentam poenam contumaciae, pro eo, quia tu [?] spiritu ductus, imo privata auctoritate bona ipsorum Actorum [?] in primo loco aream sex sulcos agri [s. 258L] [w lewym górnym rogu dawna foliacja: 298] inter metas Laurentii Gołoinch[?] ex una et Valentini Judasz[?] Mościckych ex altera partibus, in secundo loco prata[?] sex sulcos[?] in loco dicto in sorte Szaniawskych inter metas [?]sorum[?] et Stanislai Mościcky Woycieszyk ex una et eiusdem Lesczinsky[?] ex altera partibus, in haereditate villae Mosciska iacentes, per nobilem Albertum Szaniawsky dictum Solda modo Cessionario seu iure donationis inscripta et resignata, violento modo occupasti, possedisti et adhuc[?]sti, quam tuam violentam occupationem praefatorum bonorum iidem Actores contra te sibi pensant ad centum[?] Marcarum pecuniae et damni toties[?] vel ita, ut Iudicium decernet, ad pro[?] missa[?] sit[?] iudicium [?]. Datum Lucoviae feria secunda post Festum Sanctae Luciae Virginis proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Septimo. Et post propositionem suam modo praemisso factam deductoque parti Citatae[?] termino de termino et contumacia Citati[?] [s. 258P] [w prawym górnym rogu dawna foliacja: 299] sub verificatione petiit pars Actorea Citatum ad perdendum[?] compelli. E contra Citatus [?] iuris [?] dixit Actorem dilationi suae, ad quam se in ante actis terminis terrestribus Lucoviensibus recipiebat, non satis fecisse, ex eo siquidem Actor producit quandam inscriptionem ex actis Lublinensibus[?] a Nobili Nicolao Mościcky, cuius sit filius non nominato, et posteriori tempore factam, eiusque ad [?] iure[?] praescriptionem[?] parte[?] petitis non satis fecisse Actorem dilationi suae ad inveniendum[?] et se liberum pronunciari[?] Citatus[?] iuris [?] sibi [?] dixit. Actorea vero pars reservatis sibi omnibus iuris beneficiis ad causam praesentem necessariis, satis faciendo dilationi suae in anterioribus terminis sibi concessae, reproduxerunt inscriptionem originalem ex Actis Capitalibus Castrensibus Lublinensibus[?] anterioris[?] de tempore per Nobilem Nicolaum Mościcky Nobili Alberto Szaniawsky Solda nomine donationis factam [dalej na kartach, których tu nie odczytano] [pieczęć archiwum — pominięta; u dołu 0257 współczesny ołówkowy dopisek z rokiem 163[?]] [s. 259L] (paginacja 300) et recognitam ac similiter ex actis Capitanealibus[?] Castrensibus Lucoviensibus per modum oblatae per praedictum Szaniawsky[?], quibus reproductis[?] petierunt parte citata ad [?] compelli, reservatis de iure reservandis. Parte praefata utraque Actorea pet[ente][?], Citata vero per Nobilem Joannem Czak[?]sewsky comparente et contradicente[?], iudicium praesens Terrestre Lucoviense decrevit, ut Actores satisfaciant dilationi suae, ad quam se in alio[?] actis terrestribus Lucoviensibus receperant[?], ideo partibus [?] mandavit. Quo decreto Plenipotens Citati pro iusto non suscepto, ab eodem et cum eo[?] Generosum[?] Christophorum [?]lenski[?] causam huius[?] iudicii[?] ad ordinaria[?] Tribunalia Regni Lublinensia per Ministerialem Regni Generalem Paulum Parula[?] de Strzyzow[?] debito modo ut iuris est movit. Cuius motioni memoratus iudex non detulit nec causam interpositam suscepit. [s. 259P] (paginacja 301) De qua non delata[?] venia[?] per querimoniam[?] et gravamine eadem motione Plenipotens Citati protestatus[?] est iudicium[?], quod se id non temere egisse, sed iure communi id suadente [?] reprobatum est. Tandem Citatus circa motionem suam firmiter stando et [?] qui offerendo iudicio praesenti declaravit et monimentis a[d] inscri[ptionibus][?] suis[?] prioribus sufficientibus[?] bona praefata, quorum res est, [?] introductionem[?] suam per omnes possessiones[?] terrae in pacifica possessione sua habuisse[?] se, quod et Visione per Camerarios Terrae Lucoviensis expedita comprobavit, petiitque Citatus iuxta Statutum de praescriptione[?] possessionis [?] circa possessionem suam et iure iura sua antiquissima[?] confirmari ac se a causa hac liberum pronuntiari[?]. Actoris[?] et evasione iuratoria in quantum sit de iure necessaria ob[?] amissam[?] comparentibus, iidem Actores iudicio dixerunt se propiores; circa visionem per Camerarium in facie iudicii reproduxit[?], ex qua manifeste [s. 260L] (paginacja 302) apparet bona Actorum inscriptis[?] ad probandum iusto corporali medio, siquidem Citatus non nisi sex sulcis[?] in area a Nobili Laurentio Mosciczky patre praedicti Nicolai gaudere debuit, quam parte citata ad evadendum, reservatis de iure reservandis. In progressione autem iudicium hoc id[em][?] Terrae Lucoviensis inhaerendo Visioni ex utraque parte coram Camerariis expeditae propiores Actores circa ipsorum documenta et Visionem per partem ipsorum stabilitam ad comprobandum quam Citatum ad evadendum [?] invenit et decrevit, quatenus iidem Actores cum duobus testibus [?] sibi similibus comprobent iuramento corporali, Deo et Sancta Iesu Christi Passione ita ipsos adiuvante, in eam [?], quia Citatus bona praefata [?] Actorum occupavit, idque pro futuris terminis terrestribus Lucoviensibus proxime celebrandis, in quibus quidem terminis iudicium hoc utrique parti ad ulteriorem causae suae progressionem praefigit et conservat terminum peremptorium. Quo decreto Plenipotens Citati pro iusto non suscepto, ab eodem et [s. 260P] (paginacja 303) cum eo causam huius[?] iudicii[?] ad iudicia Tribunalia Regni Lublinensia debito modo ut iuris est movit. Cuius motioni memoratus iudex detulit et causam interpositam suscepit. Partibus utrisque ex[?] purgando[?] suae[?] et continuandam motionem eorum[?] in praeallegatis iudiciis Tribunalis Regni Lublinensis tunc tum et quando causae Palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ad iudicandum locum incident, ut iuris est, peremptorium praefigendo et conservando iure alterius ea in casu contra se procedendam[?]. Actum Lucoviae [?] Terrestribus feria secunda post oct[?] Festi Sacratissimi Corporis Christi Domini proxima Anno eiusdem Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Nono. Co[rre]x[it][?] [dopisek drobniejszym pismem:] Camerarius[?] Actis[?] Jeronimus[?]zenski[?] [pieczęć] [pieczęć]

Przedłożyli sądownie przed niniejszym sądem ziemskim łukowskim niżej wypisani powodowie przeciw niżej wymienionemu pozwanemu z kopii swego pozwu, którego brzmienie jest takie: Władysław IV z Bożej łaski król Polski itd. Tobie, Urodzonemu Zygmuntowi Lesczinsky[?], synowi Adama Jarozwiec[?], dziedzicowi w Mościskach, z [?] wszystkich twoich dóbr nakazujemy, abyś przed sądem naszym ziemskim łukowskim na rokach ziemskich w Łukowie najbliżej odprawiać się mających, na żądanie Urodzonych Piotra Gołoinch[?] i Wojciecha Ostoi[?] Mościckich, [?] prawem[?] przodków[?] dóbr niżej opisanych, od Urodzonego Mikołaja Mościckiego Gołoinch[?] zrodzonych[?] i prawem [?] w [?] i odstąpionych, obecnie[?] i wieczyście[?], którzy cię pozywają po raz drugi po uzyskaniu kary zaocznej (contumaciae) za to, że ty, [?] duchem wiedziony, owszem własną władzą dobra tychże powodów [?]: w pierwszym miejscu plac i sześć zagonów pola między granicami Wawrzyńca Gołoinch[?] z jednej a Walentego Judasza[?] Mościckiego[?] z drugiej strony; w drugim miejscu łąki[?] sześć zagonów[?] w miejscu zwanym „w części (sors) Szaniawskich”, między granicami [?] i Stanisława Mościckiego Wojciechszyka z jednej a tegoż Lesczinsky[?] z drugiej strony, leżące w dziedzictwie wsi Mościska, przez Urodzonego Wojciecha Szaniawskiego zwanego Solda, obecnie cesjonariusza[?], czyli prawem darowizny zapisane i odstąpione, gwałtownie zająłeś, posiadłeś i dotąd [?], które to twoje gwałtowne zajęcie rzeczonych dóbr ci sami powodowie przeciw tobie szacują na sto[?] grzywien pieniędzy i szkody tyleż[?] albo tak, jak sąd postanowi, ku [?] sąd [?]. Dan w Łukowie w najbliższy poniedziałek po święcie św. Łucji Dziewicy, roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego siódmego. A po swoim przedłożeniu, uczynionym w wyżej przytoczony sposób, i po doprowadzeniu stronie pozwanej[?] roku z roku i zaoczności pozwanego[?], pod sprawdzeniem strona powodowa żądała, aby pozwanego zmusić do utraty[?] [sprawy]. Przeciwnie, pozwany [?] prawa [?] powiedział, że powód nie uczynił zadość swojej zwłoce, którą sobie brał na poprzednich rokach ziemskich łukowskich, ponieważ powód przedkłada jakiś zapis z akt lubelskich[?] od Urodzonego Mikołaja Mościckiego, przy którym nie wymieniono, czyim jest synem, i uczyniony w czasie późniejszym, i [powiedział], że wobec [?] prawem[?] przedawnienia[?] stronie[?] żądaniom powód nie uczynił zadość swojej zwłoce do znalezienia [dowodów?], i [prosił?], aby go uznano wolnym[?]; pozwany[?] prawa [?] sobie [?] — powiedział. Strona zaś powodowa, zastrzegłszy sobie wszystkie dobrodziejstwa prawa potrzebne do niniejszej sprawy, czyniąc zadość swojej zwłoce, udzielonej jej na wcześniejszych rokach, przedłożyła ponownie oryginalny zapis z akt grodzkich stołecznych lubelskich[?], z wcześniejszego[?] czasu, uczyniony przez Urodzonego Mikołaja Mościckiego Urodzonemu Wojciechowi Szaniawskiemu Soldzie tytułem darowizny [dalej na kartach, których tu nie odczytano]. [s. 259L] i uznaną, a podobnie z akt starościńskich[?] grodzkich łukowskich w trybie oblaty przez wspomnianego Szaniawskiego[?]; po ich przedłożeniu[?] żądali, aby strona pozwana została zmuszona do [?], z zastrzeżeniem tego, co prawem zastrzec należy. Gdy wspomniana strona powodowa domagała się[?], strona zaś pozwana przez Urodzonego Jana Czak[?]sewskiego stawała i sprzeciwiała się[?], niniejszy sąd ziemski łukowski orzekł, aby powodowie uczynili zadość swojej zwłoce (dylacji), do której zobowiązali się w innych[?] aktach ziemskich łukowskich; dlatego stronom [?] nakazał. Ponieważ pełnomocnik pozwanego nie uznał tego dekretu za sprawiedliwy, od niego i wraz z nim[?] Urodzonego[?] Krzysztofa [?]lenskiego[?] sprawę tego[?] sądu[?] do zwyczajnych[?] sądów trybunalskich Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa Pawła Parulę[?] ze Strzyżowa[?] należycie, jak prawo każe, przeniósł. Na którego wniosek wspomniany sędzia nie przystał ani wniesionej sprawy nie przyjął. [s. 259P] Wobec nieudzielenia na to zgody[?], skargą[?] i z poczuciem krzywdy[?] tym samym wnioskiem pełnomocnik pozwanego oświadczył sądowi[?], że nie uczynił tego lekkomyślnie, lecz za radą prawa pospolitego; [?] zostało odrzucone. Wreszcie pozwany, trwając stanowczo przy swoim wniosku i [?] przedkładając niniejszemu sądowi, oświadczył i dokumentami [do] swoich wcześniejszych zapisów[?] wystarczającymi[?] wspomniane dobra, o które chodzi, [?] wprowadzenie[?] swoje przez wszystkie posiadłości[?] ziemi w spokojnym posiadaniu swoim miał[?], co też wizją przeprowadzoną przez komorników ziemi łukowskiej udowodnił; i żądał pozwany, aby zgodnie ze statutem o przedawnieniu[?] posiadania [?] przy swoim posiadaniu i prawie jego najdawniejsze[?] prawa zostały potwierdzone, a on sam od tej sprawy uwolniony[?]. Powoda[?] i od uchylenia się przysięgą, o ile jest prawnie konieczne, z powodu[?] utraconej[?] stawających, ci sami powodowie oświadczyli sądowi, że są bliżsi; wizję przez komornika przed obliczem sądu przedłożył[?], z której jasno [s. 260L] wynika, [że] dobra powodów zapisami[?] [są] do udowodnienia słusznym środkiem cielesnym (przysięgą), albowiem pozwany powinien był korzystać tylko z sześciu zagonów[?] na polu od Urodzonego Wawrzyńca Mościckiego, ojca wspomnianego Mikołaja, czemu strona pozwana [przeciwstawiała chęć] uchylenia się, z zastrzeżeniem tego, co prawem zastrzec należy. W dalszym zaś toku sąd ten[?] ziemi łukowskiej, trzymając się wizji przeprowadzonej z obu stron przed komornikami, uznał powodów za bliższych do udowodnienia ich dokumentów i wizji ustalonej przez ich stronę niż pozwanego do uchylenia się [?], i orzekł, aby ci sami powodowie z dwoma świadkami [?] sobie równymi udowodnili przysięgą cielesną — tak im dopomóż Bóg i święta Męka Jezusa Chrystusa — na to [?], że pozwany wspomniane dobra [?] powodów zajął; i to na przyszłych rokach ziemskich łukowskich najbliżej odbyć się mających, na których to rokach sąd ten obu stronom do dalszego toku ich sprawy wyznacza i zachowuje termin zawity. Ponieważ pełnomocnik pozwanego nie uznał tego dekretu za sprawiedliwy, od niego i [s. 260P] wraz z nim sprawę tego[?] sądu[?] do sądów trybunalskich Królestwa w Lublinie należycie, jak prawo każe, przeniósł. Na którego wniosek wspomniany sędzia przystał i wniesioną sprawę przyjął, obu stronom [?] i do kontynuowania ich[?] wniosku w przywołanych sądach Trybunału Królestwa w Lublinie wtedy, kiedy sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego przypadną do sądzenia, jak prawo każe, wyznaczając termin zawity i zachowując drugiej stronie prawo, by w razie [niestawiennictwa] postępowano przeciw niej[?]. Działo się w Łukowie [na rokach][?] ziemskich, w poniedziałek po okt[awie][?] święta Najświętszego Ciała Chrystusa Pana najbliższy, roku tegoż tysiąc sześćset trzydziestego dziewiątego. Poprawił[?]. [dopisek] Komornik[?] akt[?]. Hieronim[?]zenski[?]. [pieczęć] [pieczęć]