463/233

[s. 233] (k. 266) Proposuit coram praesenti[?] Terrae Lucoviensis Judicio infrascripta pars actorea contra infranominatum citatum ex copia citationis suae tenoris talis. Vladislaus Quartus Dei gratia Rex Poloniae etc. Tibi Nobili Valentino Czelinski olim Andreae filio Wilczech[?] de bonis tuis generaliter omnibus mandamus[?] ut in terminis terrestribus Lucoviensibus proxime celebrandis Ad Instantiam [?] Elisabethae Czelinska olim [?]bi Czelinski Wilczech[?] ex olim Nobili Dorothea Iwanowska filiae procreatae, consortis Nobilis Petri[?] Pop[?]ski Lukasik[?] pro se et [?] compar[?]. Quae te cum [?] mariti sui [?] secundo post obtentam poenam contumaciae citat pro eo quia tu nullo iure legitimo ad bona infrascripta habito, imo privata tua authoritate, post quietationem et [?] per matrem[?] actricis tibi et aliis fratribus tuis obligat[?] in [?] maternae[?] actricis vel successione legitime ob eandem [?] summa certa pomieniona[?] condescensione facta, bona eiusdem actricis haereditaria paterna, videlicet[?] aream duodecim sulcorum[?] agri[?] inter metas Kopiecznych[?] ex una et Wierzbicki ex altera parte, a via Zapłotna ad viam per villam Czeliny euntem, [s. 234L] (k. 267) tem[?] et aliam aream per Nobilem olim Elisabeth Czelinska aviam actricis una cum tribus sulcis ex opposito eiusdem areae sitis iure dominii[?] acquisitam a [?] Mikławowski[?], ad fluvium se extendentem, item in tribus locis seorsivis per tres sulcos agri, duobus dictis Przecze[?], tertio vero Błotkowa, violento[?] modo occupasti, possedisti, eademque deoccupare et in possessionem actricis realem[?] mittere nonvis, in damnum actricis maximum, id faciendo quod tibi pensat contra te. A fundo non recedendo ducentarum marcarum poena et damni totidem vel ita prout Judicium decernet, sis ad praemissa iudicialiter responsurus. Datum Lucoviae feria sexta post festum Sanctae Luciae Virginis proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Septimo. Et post propositionem suam modo praemisso factam, deducto parti citatae legitimo de termino, et contentam citationem suam verificat, petit pars actorea citatum ad [?] rationem compelli. Judicium praesens terrae Lucoviensis, controversiis partium, actoreae per maritum Nobilem Petrum Popławski, citati, pro et coram se factis exaudiens, [?] maritum ratione consortis suae [s. 234P] (k. 268) causam hanc promovere adinvenit et eandem partibus prosequi[?] iniunxit. Pars citata, omnibus suis remediis ad causam praesentem [?] salvis sibi praecustoditis[?], reproducta in medium iudicii praesentis Inscriptione aulica ex actis terrestribus Lucoviensibus aulicis emanata, per Nobilem Mathiam Czelinski Wilczocho[?]wies[?] et Elisabetham consortem ipsius Nobili olim Andreae Czelinski parenti citati super aream ratione[?] cuius res est facta et recognita, probavit se bonorum praefatorum non violentum occupatorem, sed vigore sui iuris praefati possessorem esse. Quod autem attinet quietationem[?] et matri actricis factam, hac inscriptione non super ea bona ratione quorum res est, sed alia diversa bona facta est. Petit igitur se ab incompetenti actione actricis liberari, salvis de iure salvandis[?], nullis exceptis[?]. Ad contrarium Actrix allegat[?] actionem suam citato competenter institutam esse ex eo, siquidem agit ratione bonorum suorum per olim Elisabeth Czelinska aviam suam acquisitorum, tandem per olim Dorotheam Iwanowska seu Czelinska matrem suam citato et aliis obligatorum, tandem per [?] exemptorum[?], attamen in possessionem suam non traditorum, super quae [s. 235L] (k. 269) bona iura[?] sua Actrix producit, petitque competentem actionem adinveniri et citatum ad directam rationem[?] stringi, caeteris iuris beneficiis salvis sibi praecustodit. In prosecutione autem Judicium hoc idem competenter actricem agere adinvenit, citatoque in causa praesenti procedere mandavit. Quo dicto citatus, praeiudicio[?] non suscepto, ab eodem et cum eodem causae huius Judicem ad Judicia Ordinaria Generalia Tribunalitia Regni Lublinensia debito modo ut iuris est movit. Cuius motioni Judex non detulit, recusandam[?] interpositam[?] suscepit. De qua non delatione tamen prosequenda[?] citatus protestatus est. Judicium se nil temere egisse, sed iure communi suadente idem fecisse protestatum est. Eo in loco licet citatus defensam suam Judicium[?] inferebat, sed quomodo[?] inscriptionem ad acceptandum non pervenit, ideo Generosus Notarius[?] de sui diligentia, eius autem negligentia protestatur. Actrix autem declaravit dilationem ob conveniendum evictorem minime ad causam hanc pertinentem inconcessibilem esse, etenim actrix agit ad alienam[?] inscriptionem, citatus quoque alia iura et super seorsiva bona producit, quae de iure nequaquam subsistere sunt[?]. His deductis petit hanc dilationem utpote iuri communi contrariam [s. 235P] (k. 270) in partem reiici et sibi deoccupare bonorum praefatorum decerni, caeteris iuris beneficiis salvis sibi praecustodit. Tandem in procedendo Judicium hocce ad affectionem citati dedit et concessit dilationem iure[?] conveniendi evictorem[?] ad terminos praefatos terrestres Lucovienses, salvo regressu actori ad principalem citatum in quantum evictore defecerit. Quo dicto Actor, praeiudicio[?] non suscepto, ab eodem et cum eodem causae huius Judicem ad Judicia Ordinaria Generalia Tribunalitia Regni Lublinensia debito modo ut iuris est movit. Cuius motioni Judex detulit et eandem interpositam suscepit, partibus utrisque terminum ex[?] sententiae suae prosequendae et contrariae motioni suae [?] praeallegationi[?] in Judiciis[?] Tribunalitiis Lublinensibus, tunc[?] versatur[?] dum causae Palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ad iudicandum inciderint, ut iuris est, peremptorium praefigendo et conservando. Actum Lucoviae in terminis terrestribus feria secunda post octavas festi Sacratissimi Corporis Christi Domini proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Octavo. Ex Actis [?] Lucoviensibus[?] Correxit G[?]owski[?] Jeronimus Ja[?] [podpis] [pieczęć] [pieczęć] Lecta[?] [odwrocie: tytuł sprawy] [s. 236] Ex[?] ad [?]ione[?] approbata Lucov[iensis][?] Decretum[?] Ex[?] ad [?] Dictum[?] Zamawski[?] Inducto[?] 3[?] pridie S. Francisci 1644

[s. 233] Wniosła przed obecnym[?] sądem ziemi łukowskiej niżej opisana strona powodowa przeciw niżej wymienionemu pozwanemu z odpisu swego pozwu tej treści. Władysław Czwarty z Bożej łaski król Polski itd. Tobie, Urodzonemu Walentemu Czelińskiemu, synowi zmarłego Andrzeja, Wilczech[?], z dóbr twoich wszystkich w ogólności, nakazujemy[?], abyś na rokach ziemskich łukowskich najbliżej sprawowanych, na żądanie [?] Elżbiety Czelińskiej, córki zmarłego [?]a Czelińskiego Wilczech[?], zrodzonej ze zmarłej Urodzonej Doroty Iwanowskiej, żony Urodzonego Piotra[?] Pop[?]skiego Lukasik[?], za siebie i [?] stawającej[?]. Która ciebie z [?] męża swego [?] po raz drugi po uzyskaniu kary za niestawiennictwo pozywa za to, że ty, nie mając żadnego prawnego tytułu do niżej opisanych dóbr, owszem z własnej twej powagi, po kwitacji i [?] przez matkę[?] powódki tobie i innym braciom twoim zobowiązan[?] w [?] macierzyst[?] powódki albo prawnym następstwem z powodu tejże [?] za pewną sumą wspomnianą[?], po dokonanym ustępstwie, dobra tejże powódki dziedziczne ojczyste, mianowicie[?] plac dwunastu zagonów[?] pola[?] między granicami Kopiecznych[?] z jednej a Wierzbickiego z drugiej strony, od drogi Zapłotnej do drogi idącej przez wieś Czeliny, [s. 234L] także drugi plac, nabyty prawem własności[?] przez zmarłą Urodzoną Elżbietę Czelińską, babkę powódki, wraz z trzema zagonami położonymi naprzeciw tegoż placu, od [?] Mikławowskiego[?], ciągnący się do rzeki, także w trzech oddzielnych miejscach po trzy zagony pola, z których dwa zwane Przecze[?], trzeci zaś Błotkowa, gwałtownym[?] sposobem zająłeś, posiadałeś i tych opróżnić i w rzeczywiste[?] posiadanie powódki wpuścić nie chcesz, ze szkodą powódki największą, czyniąc to, co ci się wydaje, przeciw tobie. Nie odstępując od gruntu, pod karą dwustu grzywien i szkody tyleż, albo tak, jak sąd postanowi, będziesz na powyższe sądownie odpowiadał. Dan w Łukowie w piątek najbliższy po święcie Świętej Łucji Dziewicy roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego siódmego. A po swoim wniesieniu sprawy dokonanym w powyższy sposób, po wykazaniu stronie pozwanej prawnego terminu, stwierdza zawarty pozew swój, a strona powodowa żąda, by pozwanego przymuszono do [?] rachunku. Sąd obecny ziemi łukowskiej, wysłuchawszy sporów stron — powodowej przez męża, Urodzonego Piotra Popławskiego, i pozwanego — wobec siebie prowadzonych, [?] męża z racji żony swej [s. 234P] uznał, że przybył popierać tę sprawę, i nakazał stronom tęż prowadzić[?]. Strona pozwana, zastrzegłszy sobie wszystkie swoje środki prawne do sprawy obecnej [?], przedłożywszy wobec obecnego sądu inskrypcję dworską wydaną z akt ziemskich łukowskich dworskich, dokonaną i zeznaną przez Urodzonego Macieja Czelińskiego Wilczocho[?]wies[?] i Elżbietę, żonę jego, na rzecz Urodzonego zmarłego Andrzeja Czelińskiego, ojca pozwanego, na plac, o który[?] toczy się sprawa, dowiodła, że nie jest gwałtownym zajmującym wspomnianych dóbr, lecz na mocy swego wspomnianego prawa ich posiadaczem. Co zaś dotyczy kwitacji[?] dokonanej także matce powódki, ta inskrypcja dokonana została nie na te dobra, o które toczy się sprawa, lecz na inne, odmienne dobra. Żąda więc uwolnienia jej od niewłaściwego powództwa powódki, z zachowaniem tego, co prawnie należy zachować[?], bez żadnych wyjątków[?]. Przeciwnie, powódka przytacza[?], że powództwo jej przeciw pozwanemu zostało wytoczone właściwie z tego powodu, iż działa w sprawie swoich dóbr, nabytych przez zmarłą Elżbietę Czelińską, babkę swoją, następnie przez zmarłą Dorotę z Iwanowskich, czyli Czelińską, matkę swoją, zobowiązanych pozwanemu i innym, następnie przez [?] wykupionych[?], wszelako nie oddanych w jej posiadanie, na które to [s. 235L] dobra powódka przedkłada swoje prawa[?] i żąda uznania powództwa za właściwe oraz przymuszenia pozwanego do bezpośredniego[?] rachunku[?], zastrzegając sobie pozostałe dobrodziejstwa prawa. W toku zaś sprawy sąd ten uznał, że powódka działa właściwie, i nakazał pozwanemu prowadzić obecną sprawę. Po tym orzeczeniu pozwany, nie przyjąwszy przesądzenia[?], od tegoż i wraz z tymże sędzią poruszył tę sprawę do sądów zwyczajnych generalnych trybunalskich Królestwa w Lublinie, należycie, jak prawo każe. Temu wniesieniu sędzia nie przychylił się, [?] wniesione [?] przyjął. Przeciw temu nieprzychyleniu się, które jednak należało dalej prowadzić[?], pozwany zaprotestował. Sąd oświadczył, że nic nie uczynił pochopnie, lecz uczynił to za radą prawa pospolitego. W tym miejscu, chociaż pozwany wnosił swoją obronę przed sąd[?], lecz ponieważ[?] do przyjęcia inskrypcji nie doszło, przeto Urodzony pisarz[?] protestuje co do swojej staranności, a jego zaś niedbalstwa. Powódka zaś oświadczyła, że zwłoka dla pozwania ewiktora, wcale do tej sprawy nienależąca, jest niedopuszczalna, gdyż powódka działa w sprawie cudzej[?] inskrypcji, pozwany też przedkłada inne prawa i to na odrębne dobra, które z prawa bynajmniej ostać się nie mogą[?]. Po tych wywodach żąda, aby tę zwłokę, jako sprzeczną z prawem pospolitym, [s. 235P] odrzucono, a jej przysądzono opróżnienie wspomnianych dóbr, zastrzegając sobie pozostałe dobrodziejstwa prawa. Wreszcie w toku postępowania sąd ten na żądanie pozwanego dał i przyznał zwłokę z prawa[?] pozwania ewiktora[?] na wspomniane roki ziemskie łukowskie, z zachowaniem powodowi prawa powrotu do głównego pozwanego, o ile ewiktor zawiedzie. Po tym orzeczeniu powód, nie przyjąwszy przesądzenia[?], od tegoż i wraz z tymże sędzią poruszył tę sprawę do sądów zwyczajnych generalnych trybunalskich Królestwa w Lublinie, należycie, jak prawo każe. Temu wniesieniu sędzia przychylił się i przyjął je jako wniesione, wyznaczając i zachowując obu stronom termin zawity, jak prawo każe, [?] do popierania swego wyroku i przeciwnego wniesienia [?] w sądach trybunalskich lubelskich[?], wtedy, gdy[?] przypadną do sądzenia sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w poniedziałek najbliższy po oktawie święta Najświętszego Ciała Chrystusa Pana roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego ósmego. Z akt [?] łukowskich[?]. Poprawił G[?]owski[?]. Jeronim Ja[?] [podpis]. [pieczęć] [pieczęć]. Czytano[?]. [odwrocie, s. 236: tytuł sprawy] Z [?] zatwierdzona[?] / łukowski[?] / dekret[?] / z [?] wyrok[?] / Zamawski[?] / Wprowadzono[?] w wigilię św. Franciszka 1644 (= 3 X 1644).