463/193

[s. 193] (dawna paginacja 216; u góry późniejszy dopisek: „1636. Łuków, [?] ziem.”) Proposuit Judicialiter coram praesenti Terrestri Lucoviensi Judicio [?] Actor contra infranominatum Citatum ex copia citationis suae tenoris eiusmodi: Vladislaus IV Dei gratia Rex Poloniae etc. Tibi Nobili Adriano[?] Stocki[?] in Stok haereditario de bonis tuis generaliter[?] omnibus mandamus, ut in Terminis Terrestribus Lucoviensibus proxime celebrandis ad instantiam Nobilis Alberti Gorzkowski[?] personaliter et peremptorie compareas, [?] secundo post obtentam contumaciae poenam citatus, pro eo, quia tu eidem Actori tempore in praesenti citatione expresso ultra primam manuum[?] iniecturam circa pugnum manus dextrae cruentum sectum[?] enorme[?], item in fistulam[?] inferiorem manus eiusdem cruentum modicum sectum, [?] in fistulam inferiorem manus eiusdem secundum cruentum parvum, tum etiam in pectore[?] prope[?] guttur partis sinistrae sectum cruentum oblongum vulnera [?] inflixisti, prout [?] in [?] facta latius declaratur[?], in quibus vulneribus [?] parti [?] et [?], vel prout Judicium decreverit. [?] ad praemissa Judicialiter responsurus et terminum attentaturus[?]. Datum Lucoviae feria secunda post festum Sancti Francisci Confessoris proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Sexto. Et post propositionem suam modo praemisso factam productaque citatione de termino praesenti statuit actor coram Judicio praesenti ministerialem Regni generalem providum Stephanum Pie[?]ch de [?], qui coram eodem Judicio [?] publice recognovit se citationes binas in causa praesenti [s. 194L] (dawna paginacja 217) primam quidem sub poena contumaciae [?] feria sexta post festum Sacratissimi Corporis Christi proxima praeterita, alteram vero suspensionis[?] praesentem[?] feria secunda post festum Sancti Francisci Confessoris proxima praeterita in bonis villae Stok [?] citati ibidem sitam[?] factori ibidem existenti publicando posuisse. Quo sic deducto et contentis citationis suae verificatis petiit citatum ad procedendum compelli[?]. Judicium praesens Terrestre Lucoviense contrariis partium praefatarum, Actoris personaliter, citati vero per Nobilem Joannem [?], coram se factis exauditis, quoniam Actor docuit citatum de positione citationum, ideo partibus utrisque prosequi mandavit. Nec[?] provocationi ab eodem decreto citati pro Judiciis Tribunalibus Regni Lublinensis interpositae detulit. Pars vero citata per plenipotentem suum ab Actore[?] et actionem pro competenti non agnoscens, imo innocentem et indebite attractum esse declarans, declaravit [?] remediis ac [?] sibi in toto reservantibus[?]. Judicium praesens reduxit[?] eam in causa [?] procedendi[?], siquidem est causa [?] et nulliter instituta, quoniam ad praefato Actore nulla [?] contentio[?] habetur, imo et cognitio cum ipso nulla constat, tantummodo [?] hominibus [?] vulnera[?], et si sunt quasi per citatum illata, quod non agnoscitur imo firmiter negatur[?], et ut ipse in protestatione sua [s. 194P] (dawna paginacja 218) asserit quasi in domo ipsius domini, quam ut habeat in villa Stok, nullo documento literatorio id probare potest, sed si sunt per quempiam[?] ut ipse asserit illata, id in defensione vitae et honoris[?] sui[?] domini [?] sunt inflicta. Et ut hoc lucidius et abundantius declaravit[?], petiit parti citatae ut innocentiae[?] in causa [?] inquisitionem[?] pro futuris Terminis [?] iure concedi, ex quo innocentia citati patebit, ceteris iuris remediis salvis in toto permanentibus. Pars vero Actorea [?] salvis sibi reservatis declarat [?] in parte minime necessariam esse, siquidem sententia in [?] prout [?] procedunt. [?] et [?] Actor in [?] sibi [?] Castrensibus[?] Lucoviensibus [?], quod et iuramento corporali etiam in instanti, quod non [?] citati [?] vulnera illata sunt, probaturum se obtulit, ceteris iuris remediis salvis. Tandem in procedendo Judicium hocce decrevit et concessit hic citato iuridicam dilationem deducendae[?] hinc pro futuris Terminis Terrestribus Lucoviensibus proxime celebrandis, in quibus utrique parti ad utrumque eam in causa procedendum praefigit et conservat terminum ut iuris est peremptorium. Quo decreto Actor pro praeiudicio[?] non suscepto ab eodem et ad eundem Generosum Christophorum Zelenski Causae huius Judicem [s. 195] [k. 219] ad Iudicia Tribunalia Regni Lublinensia per ministerialem Regni generalem providum Paulum Parula debito modo et iure est movit. Cuius motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus utrisque terminum expurgandae sententiae suae prosequendae vero et continuandae motionis eiusdem in Iudiciis Tribunalitiis Regni Lublinensibus inter causas palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ad ulteriorem causae praesentis prosequutionem praefigendo et conservando ut iure est peremptorium. Actum Lucoviae in terminis terrestribus feria secunda post festum sancti Lucae Evangelistae proxima, Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo sexto. Ex actis terrestribus Lucoviensibus. [?] Correxit[?] Doman[ski][?]. [pod zagięciem jeden zatarty wiersz — [?]] [pieczęć] [pieczęć] [na prawym marginesie znak/parafa i wyraz „feci”[?]] [dolna część karty: kilka wierszy pisanych do góry nogami — odwrócone]

Przedłożył sądownie przed niniejszym sądem ziemskim łukowskim [?], powód, przeciwko niżej wymienionemu pozwanemu, z odpisu swego pozwu tej treści: Władysław IV, z Bożej łaski król Polski itd. Tobie, Urodzonemu Adrianowi[?] Stockiemu[?], dziedzicowi w Stoku, z wszystkich w ogóle[?] twoich dóbr, rozkazujemy, abyś na najbliższych rokach ziemskich łukowskich, na żądanie Urodzonego Wojciecha Gorzkowskiego[?], stawił się osobiście i zawicie, [?] po raz drugi po uzyskaniu kary kontumacji pozwany, o to, że ty temuż powodowi, w czasie w niniejszym pozwie wyrażonym, poza pierwszym rzuceniem się z rękami[?] [zadałeś mu] przy pięści prawej ręki ranę krwawą ciętą[?] ogromną[?], także na dolnej kości[?] tejże ręki krwawą umiarkowaną ciętą, [?] na dolnej kości tejże ręki drugą krwawą małą, a także na piersi[?] przy[?] gardle po lewej stronie ciętą krwawą podłużną — rany [?] zadałeś, jak [?] w [?] uczynione obszerniej wyjaśnia[?]; w których to ranach [?] stronie [?] i [?], albo jak sąd postanowi. [?] na powyższe sądownie odpowiedzieć i terminu pilnować[?]. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po święcie św. Franciszka Wyznawcy roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego szóstego. A po swoim przedłożeniu uczynionym w powyższy sposób i po okazaniu pozwu na niniejszy termin, stawił powód przed niniejszym sądem woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Stefana Pie[?]cha z [?], który przed tymże sądem [?] publicznie zeznał, że w niniejszej sprawie położył dwa pozwy: pierwszy pod karą kontumacji [?] w piątek najbliższy po święcie Najświętszego Ciała Chrystusowego ubiegły, drugi zaś [pod karą] zawieszenia[?] niniejszy[?] w poniedziałek najbliższy po święcie św. Franciszka Wyznawcy ubiegły — w dobrach wsi Stok [?] pozwanego, tamże położonej[?], obwieszczając je faktorowi tamże obecnemu. Gdy tak to wywiódł i sprawdził treść swego pozwu, żądał, aby pozwanego zmuszono do postępowania[?]. Sąd niniejszy ziemski łukowski, wysłuchawszy przeciwnych wywodów wspomnianych stron przed nim uczynionych — powoda osobiście, pozwanego zaś przez Urodzonego Jana [?] — ponieważ powód wykazał pozwanemu położenie pozwów, przeto nakazał obu stronom [sprawę] prowadzić. Nie[?] przychylił się też do odwołania (prowokacji) od tegoż dekretu, wniesionego przez pozwanego do sądów trybunalskich Królestwa w Lublinie. Strona zaś pozwana przez swego pełnomocnika, nie uznając [pozwu] od powoda[?] i akcji za właściwą, owszem oświadczając, że jest niewinna i niesłusznie pociągnięta [do sądu], oświadczyła [?] środkami i [?], zastrzegając je sobie w całości[?]. Sąd niniejszy sprowadził[?] ją w sprawie [?] postępowania[?], ponieważ sprawa jest [?] i nieważnie wszczęta, gdyż ze wspomnianym powodem żaden [?] spór[?] nie zachodzi, owszem i żadna znajomość z nim nie jest stwierdzona, tylko [?] ludziom [?] rany[?]; a jeśli są, jakoby przez pozwanego zadane — czego się nie uznaje, owszem stanowczo się zaprzecza[?] — i jak sam w swej protestacji twierdzi, jakoby w domu tegoż pana, który miałby mieć we wsi Stok, żadnym dokumentem pisanym tego udowodnić nie może; lecz jeśli są przez kogokolwiek[?], jak sam twierdzi, zadane, to zostały zadane w obronie życia i czci[?] swego[?] pana [?]. A żeby to jaśniej i obficiej wyjaśnić[?], żądała [strona] pozwana, aby jej w sprawie [?] dochodzenia[?] na przyszłe roki [?] z prawa udzielono [zwłoki], z czego niewinność pozwanego się okaże, przy zachowaniu w całości pozostałych środków prawnych. Strona zaś powodowa, [?] zachowawszy sobie zastrzeżenia, oświadcza, że [?] w tej części wcale nie jest potrzebna, ponieważ wyrok w [?] jak [?] postępują. [?] i [?] powód w [?] sobie [?] grodzkich[?] łukowskich [?], że i przysięgą cielesną, nawet natychmiast, gotów jest udowodnić, że nie [?] pozwanego [?] rany zostały zadane, przy zachowaniu pozostałych środków prawnych. Wreszcie, postępując dalej, sąd ten postanowił i udzielił tu pozwanemu prawnej zwłoki do przeprowadzenia[?] stąd na przyszłe najbliższe roki ziemskie łukowskie, na których obu stronom do obu [?] w tej sprawie do postępowania wyznacza i zachowuje termin zawity, jak jest w prawie. Od którego to dekretu powód, jako krzywdzącego[?] i nieprzyjętego, od tegoż [sędziego] i do tegoż Urodzonego Krzysztofa Zelenskiego, sędziego tej sprawy ... do Sądów Trybunalskich Królestwa w Lublinie przez opatrznego woźnego generalnego Królestwa Pawła Parulę należycie i zgodnie z prawem pozwał [odwołał się]. Na to odwołanie wspomniany sędzia przystał i przyjął je jako wniesione. Obu stronom wyznaczając i zachowując termin, jak prawo stanowi zawity, do zbicia wyroku swego, popierania zaś i kontynuowania tegoż odwołania w Sądach Trybunalskich Królestwa w Lublinie, pośród spraw województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej, dla dalszego popierania sprawy niniejszej. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich, w najbliższy poniedziałek po święcie św. Łukasza Ewangelisty, roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego szóstego. Z akt ziemskich łukowskich. [?] Poprawił[?] Domański[?].