463/137

[s. 137] [nadpis u góry, inną ręką: Z Łuk[?]] Proposuerunt iudicialiter coram praesenti Terrestri Lucoviensi Iudicio infrascripti Actores contra infranominatos Citatos ex Copia Citationis suae tenoris eiusmodi: Vladislaus IV[?] Dei gratia Rex Poloniae [etc.] Vobis Nobilibus Joanni Krassuski Lassota, Joanni Blazeyczik Postrzygacz, Joanni Wilkowicz, Stanislao Wiewiorka, Mathiae Puskarz et Valentino Wawrzeneik Krassuskiem, Nicolao Przezdoma, Stanislao Patocha, Hieronimo et Petro olim Adami Straczek filiis et Joanni Strączek olim Jacobi filio, Thomae, Gasparo et Christophoro Wytrikussom patruis[?] cum filiastro Leonardo Nurzynski, Joanni Kossiorek, Joanni Konieczny Krassuskiem, Jacobo et Mathiae Wilkowiczom in villa Krassusa Łaka seu Zembrowa Wola haeredibus[?] et quovis modo possessoribus de bonis vestris generaliter omnibus mandamus, ut coram Iudicio nostro Terrestri in Terminis Terrestribus Lucoviensibus proxime celebrandis ad instantiam Nobilium Joannis Krassuski Mikłusz, Adami Wielgorski, Stanislai Lubonski, Mathiae Swiercz Borkowski, Barbarae Consortis Nobilis Pauli Jzdebski, Stanislai, Martini et Alberti Guzow, Nicolai et Andreae Jarossikow, Joannis et Alberti Pogonowskich, Mathiae et Stanislai Głowkow, Stanislai Chudzik[?], Pauli et Joannis Głowkow, Floriani Wolinski, Adami olim Sigismundi Głowka, Alberti Trzesniak, Dorotheae Consortis Andreae Strączek, Pauli Jastrzebski, Stanislai Choieczki aliorumque omnium coheredum villarum Krassusa Marassowięta[?] sive Mikłusze, Wolka Konopcina[?] et Smolanka dictarum, quorum nomina et cognomina pro expressis habentur, [?] et peremptorie compareatis. Qui vos maritatas cum maritis suis assistentibus coniunctim et indivisim uti in Causa coniuncta secundo post obtentam Contumaciae poenam citant pro eo, quia vos tempore non ita pridem praeterito, Anno praesenti Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Quinto, statim a festo Sancti Adalberti proxime praeterito et in hunc usque, facta inter se mutua intelligentia et conspiratione in prata et campos [s. 138L] semine vernali vario inseminatos, Citati villae praefatae Krassusa Marciszowieta nuncupatae ad praed[ium][?] Miktusze[?] Actorum propria et haereditaria saepissimis temporibus nocte dieque pecora, pecudes totamque gregem totius villae studiose et animo praemeditato vi et violenter immittendo et pellendo in seminem vernalem in fundo haereditario suprascriptorum Actorum varii generis inseminato latitudinis octo mansorum circumcirca sylvam Tluscicz[?] et post fluvium nuncupatum Struga, ubi frumentorum capsulas ducentas citra vel ultra colligi possint, tum et gramina e regione camporum praefatorum in pratis et locis nominatis Actorum [?] propriis[?], ubi foeni acervi decem citra vel ultra colligi possint, studiose et industriose equis, equitiis totaque grege villana depabulastis, quo facto campos vario semine seminatos et prata eisdem campis adiacentia in nihilum ferme redegistis, in summam iniuriam[?] damnum non mediocre eorundem Actorum praemissa faciendo. Quod et Inquisitione suprascripti Actores contra vos probare parati sunt, [?]antque sibi praemissa contra vos Mille Marcis pecuniae communis et totidem damni vel ita prout Judicium nostrum decernet. Ad praemissa vobis in termino adveniente latius obiiciendo et declaranda iudicialiter responsuri. Datum Lucoviae feria secunda post festum Sancti Francisci Confessoris proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Quinto. Et post propositionem suam in praemisso factam deductoque parti Citatae legitimo de termino et contentis Citationis suae verificatis petierunt Actores Citatos ad procedendum stringi. Ex adverso Citati minus iuste et indebite per Actores iure attracti Actores et actionem praesentem pro competentibus non agnoscendo declaraverunt Judicioque praesenti sufficienter documentis literatoriis deduxerunt actionem praesentem [s. 138P] praesentem in elisionem Causae per Citatos modernos ex instantia sui praefatis modernis Actoribus ad Judicium praesens institutae reconventionalem institutam esse: siquidem Citati ab Actoribus modernis magnopere iniuriati et damnificati sunt, quam iniuriam suam probando reproduxerunt protestationem [?] excisionem sylvae et desolationem bonorum suorum ab ipsis[?] factam. [?] deductis petierunt actionem hanc reconventionalem institutam esse adinveniri et se ab impetitione hac liberari, ceteris iuris remediis salvis permanentibus. Actorea vero pars Judicio praesenti declaravit Causam praesentem nomine praemissorum per se Citatis competenter institutam esse adinveniri et non reconventionalem, prout Citati allegant, siquidem Actores ab eisdem Citatis in ademptione fundi et disiectione scopulorum magnopere iniuriati sunt, quod omni modo et rationibus instrumento authentico deducere et probare parati sunt, petens a Judicio praesenti competenti actione adinventa Citatos ad procedendum compelli. Judicium praesens Terrestre Lucoviense controversiis partium praefatarum, Actorum per N[obi]lem[?] Adamum Wielgorski et Stanislaum Lubonski suis et aliorum Actorum nominibus, Citatorum vero per N[obi]lem[?] Joannem Krassuski Lassota[?] itidem suo et aliorum Citatorum nomine coram se factis exauditis, eo attento quod de iure publico licitum est unicuique pro sua iniuria iure agere, idcirco non posse Citatos in Causa simplicis iniuriae reconventionem allegare censuit et parti Citatae in Causa praesenti procedere decrevit. Quo decreto Citati [?] non suscepto, ab eodem et cum eodem Generosum Dominum[?] Christophorum Zelenski Causae huius Judicem ad Judicium Tribunale Regni Lublinense per Ministerialem Regni Generalem providum Paulum Darula debito modo ut iuris est moverunt. Quorum motioni memoratus Judex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus utrisque terminum expurgandae [s. 139] sententiae suae, prosequendae vero et continuandae motionis eiusdem in praeallegatis Judiciis Tribunalibus Regni Lublinensibus inter Causas Palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ad ulteriorem Causae praesentis prosecutionem praefigendo et conservando ut iuris est peremptorium. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus feria secunda post festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Sexto. Correxit Dybowski Joannes Jezierski[?] T[errae][?] Lucoviensis[?] [pieczęć] [pieczęć]

[nadpis: Z Łuk[?]] Przedłożyli sądownie przed niniejszym sądem ziemskim łukowskim niżej wypisani powodowie przeciwko niżej wymienionym pozwanym z kopii swego pozwu tej treści: Władysław IV[?], z Bożej łaski król Polski [itd.]. Wam, Urodzonym: Janowi Krasuskiemu Łasocie, Janowi Błażejczykowi Postrzygaczowi, Janowi Wilkowiczowi, Stanisławowi Wiewiórce, Maciejowi Puszkarzowi i Walentemu Wawrzeńcikowi[?] Krasuskim, Mikołajowi Przezdomie, Stanisławowi Patosze, Hieronimowi i Piotrowi, synom zmarłego Adama Strączka, i Janowi Strączkowi, synowi zmarłego Jakuba, Tomaszowi, Kasprowi i Krzysztofowi Wytrykusom[?], stryjom[?], wraz z pasierbem Leonardem Nurzyńskim, Janowi Kosiorkowi, Janowi Koniecznemu Krasuskim, Jakubowi i Maciejowi Wilkowiczom, we wsi Krasusy Łąka, czyli Zembrowa Wola, dziedzicom[?] i w jakikolwiek sposób posiadaczom, z dóbr waszych wszystkich w ogólności, nakazujemy, abyście przed naszym sądem ziemskim na rokach ziemskich łukowskich, najbliżej odbyć się mających, na żądanie Urodzonych: Jana Krasuskiego Mikłusza, Adama Wielgorskiego, Stanisława Lubońskiego, Macieja Świercza Borkowskiego, Barbary, małżonki Urodzonego Pawła Izdebskiego, Stanisława, Marcina i Wojciecha Guzów, Mikołaja i Andrzeja Jarosików, Jana i Wojciecha Pogonowskich, Macieja i Stanisława Głowków, Stanisława Chudzika[?], Pawła i Jana Głowków, Floriana Wolińskiego, Adama, syna zmarłego Zygmunta Głowki, Wojciecha Trześniaka, Doroty, małżonki Andrzeja Strączka, Pawła Jastrzębskiego, Stanisława Chojeckiego i innych wszystkich współdziedziców wsi zwanych Krasusy Marassowięta[?], czyli Mikłusze, Wólka Konopcina[?] i Smolanka, których imiona i nazwiska mają się za wyrażone, [?] i zawicie się stawili. Którzy was, zamężne z mężami swymi asystującymi, łącznie i niepodzielnie, jako w sprawie połączonej, po raz drugi po uzyskanej karze za niestawiennictwo pozywają za to, że wy w czasie niedawno minionym, w roku obecnym tysiąc sześćset trzydziestym piątym, zaraz od święta Świętego Wojciecha najbliżej minionego i aż do tego [czasu], uczyniwszy między sobą wzajemne porozumienie i zmowę, na łąki i pola […] [pola] obsiane rozmaitym zbożem jarym, pozwani ze wsi wyżej wymienionej, zwanej Krasusa Marciszowięta, do folwarku[?] Miktusze[?], własnego i dziedzicznego powodów, bardzo często, nocą i dniem, bydło, owce i całe stado całej wsi umyślnie i z rozmysłem, przemocą i gwałtem wpuszczając i wpędzając w zasiew jary rozmaitego rodzaju, zasiany na gruncie dziedzicznym wyżej wymienionych powodów, szerokości ośmiu włók, wokół lasu Tluscicz[?] i za rzeką zwaną Struga, gdzie można zebrać około dwustu kop zboża, mniej lub więcej, a także trawy naprzeciw wspomnianych pól, na łąkach i w miejscach nazwanych, [?] własnych[?] powodów, gdzie można zebrać około dziesięciu stogów siana, mniej lub więcej, umyślnie i skrzętnie końmi, stadninami i całym stadem wiejskim spaśliście; przez co pola obsiane rozmaitym zbożem i łąki do tych pól przyległe niemal wniwecz obróciliście, czyniąc to wszystko ku największej krzywdzie[?] i niemałej szkodzie tychże powodów. Co wyżej wymienieni powodowie gotowi są udowodnić przeciwko wam także inkwizycją (śledztwem świadków) i [?] sobie to wszystko przeciwko wam na tysiąc grzywien monety pospolitej i drugie tyle szkody albo tak, jak sąd nasz osądzi. Na to wszystko, co wam na przyszłym terminie zostanie szerzej zarzucone i oświadczone, macie odpowiadać sądownie. Dan w Łukowie w najbliższy poniedziałek po święcie św. Franciszka Wyznawcy, roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego piątego. A po przedstawieniu swego wywodu w powyższym, wykazaniu stronie pozwanej prawnego terminu i sprawdzeniu treści swego pozwu powodowie żądali, by pozwanych zmuszono do postępowania (w sprawie). Z drugiej strony pozwani, mniej słusznie i nienależnie pozwani prawem przez powodów, nie uznając powodów ani niniejszej skargi za właściwe, oświadczyli i przed niniejszym sądem dostatecznie dokumentami pisanymi wywiedli, że niniejsza skarga została wniesiona jako wzajemna (rekonwencyjna) dla zniweczenia sprawy wniesionej przez obecnych pozwanych z ich poduszczenia przeciwko wspomnianym obecnym powodom do niniejszego sądu: albowiem pozwani zostali przez obecnych powodów bardzo skrzywdzeni i poszkodowani, a dowodząc swej krzywdy, przedłożyli ponownie protestację [?] o wycięcie lasu i spustoszenie swoich dóbr przez nich[?] dokonane. [?] wywiódłszy, żądali, by uznano tę skargę za wniesioną jako wzajemną i by ich od tego oskarżenia uwolniono, z zachowaniem w mocy pozostałych środków prawnych. Strona zaś powodowa oświadczyła przed niniejszym sądem, że niniejsza sprawa z powodu powyższego została przez nią przeciwko pozwanym właściwie wniesiona i nie jest wzajemna, jak twierdzą pozwani, albowiem powodowie zostali przez tychże pozwanych bardzo skrzywdzeni odebraniem gruntu i rozrzuceniem kopców, co gotowi są wszelkimi sposobami i racjami wywieść i udowodnić dokumentem autentycznym, żądając, by sąd niniejszy, uznawszy skargę za właściwą, zmusił pozwanych do postępowania. Sąd niniejszy ziemski łukowski, wysłuchawszy sporów wspomnianych stron prowadzonych przed nim — powodów przez Urodzonego[?] Adama Wielgorskiego i Stanisława Lubońskiego, występujących swoim i innych powodów imieniem, pozwanych zaś przez Urodzonego[?] Jana Krasuskiego Lassotę[?], także swoim i innych pozwanych imieniem — zważywszy, że z prawa pospolitego każdemu wolno dochodzić prawem swojej krzywdy, uznał, że pozwani nie mogą w sprawie o zwykłą krzywdę powoływać się na rekonwencję (skargę wzajemną), i nakazał stronie pozwanej postępować w niniejszej sprawie. Gdy pozwani [?] nie przyjęli tego wyroku, od niego i wraz z nim poruszyli (pozwali) Urodzonego Pana[?] Krzysztofa Zeleńskiego, sędziego tej sprawy, do Sądu Trybunalskiego Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Pawła Darulę, należycie, jak przewiduje prawo. Któremu poruszeniu wspomniany sędzia ustąpił i to wniesione poruszenie przyjął. Obu stronom wyznaczając i zachowując, jak przewiduje prawo, termin zawity do oczyszczenia swego wyroku, do popierania zaś i kontynuowania tegoż poruszenia w przytoczonych Sądach Trybunalskich Królestwa w Lublinie, w rejestrze spraw województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, dla dalszego popierania niniejszej sprawy. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w najbliższy poniedziałek po święcie Trzech Króli, roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego szóstego. Poprawił Dybowski. Jan Jezierski[?] ziemi[?] łukowskiej[?]. [pieczęć] [pieczęć]