463/112

[s. 112] [u góry krzyżyk; późniejsza foliacja 122] Proposuit Judicio coram praesenti Terrestri Lucoviensi Judicio infrascriptus Actor contra infranominatos Citatos ex copia Citationis suae tenoris eiusmodi: Vladislaus IV Dei Gratia Rex Poloniae [etc.]. Vobis Nobilibus Malchiori, Adamo et Paulo filijs olim Nobilis Valentini Olszewski Koziotek[?] de bonis vestris [?]gatis omnibus mandamus[?] quatenus in Terminis Terrestribus Lucoviae proxime celebrandis Ad Instantiam Nobilis Pauli Olszewski Dawnięta[?] personaliter et peremptorie compareatis. Qui vos secundo post obtentam contumaciam peremptoriam citat pro eo: Quia vos nullo iure ad id habito bona Actoris propria, toto medium mansum agri in loco dicto Myszki[?] inter metas Nobilium Alberti Olszewski Dary[?] ex una et Abrahami ac Pauli Olszewskich ex altera partibus, na zabagniu[?], in [?] villae Olszewnica iacens, tenetis et possidetis, eademque Actori in possessionem tradere non vultis, in grave damnum Actoris inferendo. Quod sibi pensat contra vos centum marcis pecuniae (fundum non tangens) et damni totidem, vel prout[?] Judicium [?] iustitia[?] dictaverit; ad praemissa omnia in termino futuro latius declarandum responsuri. Datum Lucoviae Feria Secunda post Dominicam Festi Sanctissimae et Individuae Trinitatis proxima, Anno eiusdem Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Quinto. Et post oppositionem suam omnibus praemissis factam reductoque parti citatae legitimo [ubytek] termino de contentis citationis suae verificat[?], petijt Actor Cita- [dół strony: późniejsze dopiski ołówkiem „1635” i „165”] [s. 113L] [późniejsza foliacja: 123[?]; krzyżyk] tos ad procedendum compelli. Pars Citata omnibus iuris remedijs ad causam praesentem necessarijs pleno in robore sibi reservatis declaravit se bona [?] quorum convenitur non [?] modo occupasse, verum ab antiquo tempore ex praedecessoribus suis, parente et avo, vigore iurium suorum tenere et possidere: Quod se iuramento corporali comprobaturos, prout ea per longas[?] praescriptiones Terrestres possident, offerunt, Actori deducendo[?], se ad praestandum eiusmodi iuramentum paratos declaraverunt, servata de iuris servandis. Ea in causa licet Actor contrarijs iuribus utebatur, verum quoniam easdem ad acticandum non porrexit, Ideo Generosus Notarius loci praesentis de non porrectione earundem contra Actorem praefatum protestatus est. Judicium praesens Terrestre Lucoviense contrarijs partium praefatarum utrarumque praesentium coram se factis exauditis decrevit: Quatenus Citati uti possessores et exinde priores comprobent iuramento corporali in eam rotam: Quia bona, de quorum occupatione ab actore conveniuntur, non occupaverunt, sed ea ex antecessoribus suis per omnes[?] praescriptiones Terrestres pacifice tenent et possident, et hoc cum duobus testibus in genere sibi similibus, Deo et Sancta Jesu Christi passione ita ipsos et cum eorum testibus adiuvante. Idque in futuris Terminis Terrestribus Lucoviae proxime [s. 113P] [późniejsza foliacja: 124] celebrandis. In quibus habebunt utraeque partes terminum ad ulteriorem causae praesentis prosequutionem praefixum et conservatum ut iuris est peremptorium. Quo decreto Actor pro iusto[?] non suscepto ab eodem et [?] eodem Generosum Christophorum Zelenski causae huius Judicem ad Judicia Tribunalitia Regni Lublinensia per Ministerialem Regni Generalem honestum Paulum Parula debito modo ut iuris est monuit. Cuius monitioni memoratus Judex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus utrisque terminum expurgandae sententiae suae, prosequendae vero et continuandae eiusdem monitionis in praeallegatis Judicijs Tribunalitijs Regni Lublinensibus inter causas Palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ad ulteriorem causae praesentis prosequutionem praefigens et conservans ut iuris est peremptorium. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus Feria Secunda post Octavas Festi Sacratissimi Christi Domini proxima, Anno Eiusdem Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Quinto. Joannes Jenieski[?] T[errestris][?] Luc[oviensis][?] [podpis] Correxit Dybowski [pieczęć — pod papierową nakładką, na niej fragmenty liter „…da…”, „…ziliis[?]”] [pieczęć] [odwrocie: tytuł sprawy] [s. 0115, pismo odwrócone; w środkowej części karty, pod złożeniem] Appellata Lucov[iensis]. Olszeski[?] [między wierszami 3 a duże zakreślenie — bardzo blady, zatarty wyraz, może „Induxit”[?]] [duże owalne zakreślenie obejmujące wiersze 2–3 i drugie, poziome, pod nimi; przy prawym dolnym rogu późniejszy znak „N° 5”[?]]

Przedstawił przed niniejszym sądem ziemskim łukowskim niżej podpisany powód przeciw niżej wymienionym pozwanym z odpisu swojego pozwu takiej treści: Władysław IV z łaski Bożej król Polski [itd.]. Wam, Szlachetnym Melchiorowi, Adamowi i Pawłowi, synom zmarłego Szlachetnego Walentego Olszewskiego Koziotka[?], z dóbr waszych [?] wszystkich, nakazujemy[?], abyście na rokach ziemskich w Łukowie najbliżej odbyć się mających, na żądanie Szlachetnego Pawła Olszewskiego Dawnięty[?], osobiście i zawicie stanęli. Który was po raz drugi, po uzyskaniu zawitego zaocznego wyroku (kontumacji), pozywa o to, że wy, bez żadnego prawa do tego, dobra własne powoda, całe pół łanu pola w miejscu zwanym Myszki[?], między granicami Szlachetnych Wojciecha Olszewskiego Darego[?] z jednej, a Abrahama i Pawła Olszewskich z drugiej strony, „na zabagniu”[?], w [?] wsi Olszewnica leżące, trzymacie i posiadacie i tychże powodowi w posiadanie oddać nie chcecie, wyrządzając powodowi ciężką szkodę. Co sobie szacuje przeciw wam na sto grzywien pieniędzy (gruntu nie naruszając) i szkody drugie tyle, albo jak sąd [?] sprawiedliwość[?] orzeknie; na wszystko powyższe, szerzej na przyszłym terminie wyłożyć się mające, macie odpowiadać. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po niedzieli święta Najświętszej i Nierozdzielnej Trójcy, roku tegoż tysiąc sześćset trzydziestego piątego. A po wniesionym przez siebie sprzeciwie wobec wszystkiego powyższego i po sprowadzeniu strony pozwanej w prawnym [ubytek] terminie, z treści swego pozwu dowodzi[?] — żądał powód, aby pozwanych zmuszono do prowadzenia sprawy. Strona pozwana, zachowawszy sobie w pełnej mocy wszelkie środki prawne potrzebne w niniejszej sprawie, oświadczyła, że dóbr [?], o które jest pozywana, nie zajęła [?] sposobem, lecz od dawnego czasu po swoich poprzednikach, rodzicu i dziadzie, na mocy swoich praw je trzyma i posiada; co ofiarują się stwierdzić przysięgą cielesną, jako je przez długie[?] przedawnienia ziemskie posiadają, a wobec wywodu[?] powoda oświadczyli się gotowi do złożenia takiej przysięgi, z zachowaniem tego, co zachować należy. W tej sprawie, choć powód posługiwał się przeciwnymi prawami (dokumentami), to jednak ponieważ tychże do wpisania do akt nie podał, przeto Urodzony pisarz tutejszego miejsca zaprotestował przeciw wspomnianemu powodowi z powodu ich niepodania. Sąd niniejszy ziemski łukowski, wysłuchawszy sprzecznych wywodów obu wspomnianych stron, obecnych i przed sobą uczynionych, postanowił, aby pozwani jako posiadacze i stąd pierwsi (bliżsi do dowodu) stwierdzili przysięgą cielesną według tej roty: że dóbr, o których zajęcie są przez powoda pozywani, nie zajęli, lecz trzymają je i posiadają spokojnie po swoich poprzednikach przez wszystkie[?] przedawnienia ziemskie — i to z dwoma świadkami w stanie sobie podobnymi; tak im i ich świadkom dopomóż Bóg i święta męka Jezusa Chrystusa. A to na przyszłych rokach ziemskich w Łukowie najbliżej odbyć się mających. Na których obie strony będą miały termin do dalszego popierania niniejszej sprawy wyznaczony i zachowany, jak prawo każe, zawity. Powód, nie przyjąwszy tego wyroku za sprawiedliwy[?], od tegoż [wyroku] i [?] tegoż Urodzonego Krzysztofa Zeleńskiego, sędziego tej sprawy, do sądów trybunalskich Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa, uczciwego Pawła Parulę, należycie, jak prawo każe, upomniał (zapowiedział apelację). Któremu upomnieniu wspomniany sędzia ustąpił i wniesione przyjął. Obu stronom termin do oczyszczenia swego wyroku, a do popierania i kontynuowania tegoż upomnienia we wspomnianych sądach trybunalskich Królestwa w Lublinie, między sprawami województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, do dalszego popierania niniejszej sprawy wyznaczając i zachowując, jak prawo każe, zawity. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w poniedziałek najbliższy po oktawie święta Najświętszego [Ciała][?] Chrystusa Pana, roku tegoż tysiąc sześćset trzydziestego piątego. Jan Jenieski[?] [ziemski][?] łukowski[?]. Poprawił Dybowski. [pieczęć] [pieczęć] [odwrocie, s. 115: tytuł sprawy] Zaapelowana, łukowska (sprawa ziemi łukowskiej). Olszewski[?]. [?]