463/96

[s. 96] [u góry późniejszą ręką: „2 Iuli[?] v”; f. 106] Proposuit coram praesenti Terrestri Lucoviensi Iudicio infrascriptus Actor contra[?] infranominatam Citatam ex Copia Citationis sub tenore tali. Vladislaus 4[?] Dei gratia Rex Poloniae etc. Tibi Generosae Dorotheae a Mezenin Domaszewska Consorti relictae olim Generosi Floriani Domaszewski Widlicza[?] Vicecapitanei Lucoviensis, de bonis generaliter omnibus mobilibus, ut in Terminis Terrestribus Lucoviensibus proxime celebrandis ad instantiam Nobilis Venceslai Klembowski olim Generosi Pauli Kotwierzowicz[?] filii praesto et peremptorie compareas. Qui te dualibus propositionibus secundo post obtentam Contumaciam primam Citat. Prima pro eo: [na marginesie: Quia tu] Quia tu eidem Actori res ipsius proprias Consortis suae prioris Generosae olim Annae Sosnowska morte ipsius derelictas per Nobilem[?] olim Hedwigim Klembowska seu Faszczowa[?] ad te et fidelibus manibus ad servandum seu depositum datas et concreditas, utpote pallium Axamiticum alias płaszcza Axamitnego Czarnego wzorzistego soboli podszitego valoris Ducentorum florenorum pecuniae, Tkanki perłowej złotem Hawtowaney valoris Ducentorum florenorum pecuniae, torquem argenteum alias łancucha srebrnego pozłocistego valoris Centum florenorum pecuniae, scrinium seu cistam in qua pecuniae paratae constabant quingenti floreni, reddere et restituere non vis, immo renuis, Faciendo praemissa in grave damnum et iniuriam Actoris non mediocrem, quod sibi taxat contra te Mille Marcis pecuniae et totidem damni vel ita prout Iudicium decernet. Altera propositio pro eo: [na marginesie: Quia tu] Quia tu eidem Actori vasa Cerevisea[?] in numero Viginti tibi in mutuum data circa copulam matrimonii olim Nobilis Hedwigis Faszczowa[?] sororis Actoris germanae, amicabiliter multoties requisita, [s. 97L] [f. 107] reddere et restituere non vis, immo renuis, Faciendo praemissa in grave damnum et iniuriam Actoris non mediocrem, quod sibi taxat contra te huius propositionis Centum Marcis pecuniae et damni totidem vel prout Iudicium decernet; ad praemissa tibi[?] praedicto termino attentatura[?] et super utrasque propositiones responsura. Datum Lucoviae feria secunda post festum Sancti Francisci Confessoris proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Tertio. Et post propositionem suam in praemisso factam deductoque parti Citatae legitime de termino et Contentis Citationis suae verificatis, petiit pars Actoris Citatam ad responsionem iudicialem[?] compelli. Ex adverso pars Citata, reservatis sibi omnibus iuris remediis ad Causam praesentem necessariis, declaravit Iudicium praesens Causam praesentem incompetentem[?] et incompetenter[?] sibi institutam esse, ex eo: Nam etenim res, ratione quarum Causa vertitur, per ipsummet Actorem apud certam personam (prout ipse melius scit) Lublini in certa pecuniarum summa erant obligatae seu oppignoratae, quas olim Nobilis Hedwigis Faszczowa[?], soror germana Actoris, ne in usura perditae sint, pecuniis mariti sui prioris ex oppignoratione elliberavit easdemque ad se recepit, quae et ad praesens circa Fasz[?] maritum praedictae Hedwigis Klembowska extant, quod et literis in vim evictionis ad Iudicium per praefatum Fasz[?] scriptis praefata Citata probabat; ad restitutionem earundem [?] Citata nullo modo tenetur. Quibus sic deductis et declaratis petiit ad evictorem [s. 97P] [f. 108] praefati Fasz[?] dilationem concedi, Ceteris iuris beneficiis salvis reservatis et reservandis nullis obmissis. Eo in loco licet pars Actoris allegata sua in medium Iudicii inferebat, sed quoniam eadem in scriptis intra triduum, ut iuris est, ad acticandum non porrexit, se eo Generosus Notarius loci huius de sui diligentia, eius autem negligentia protestatus est. Iudicium praesens Terrestre Lucoviense, Controversiis partium praefatarum, Actoris personaliter, Citatae vero per Nobilem Martinum Stoicky[?], coram se factis exauditis, Quantum attinet primam propositionem Actoris, ad affectationem[?] partis Citatae dedit et concessit [?] dilationem ad statuendum Evictorem in proxime futuris Terminis Terrestribus Lucoviensibus celebrandis, in quibus habebant partes praedictae utraeque Terminum ad iura ulteriora[?] in Causa Cons[?] procedendo, Conservando, ut iuris est, peremptorie. Quo Decreto Actor pro [?] non suscepto ab eodem et cum eodem[?] Generosum Christophorum Zelenski, Causae huius Iudicem, ad Iudicium Ordinarium Generale Tribunalis Regni Lublinensis debito modo, ut iuris est, movit. Cuius motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus utrisque Terminum expurgandas[?] Sententias suas, prosequendae[?] vero et Continuandae[?] motionis eiusdem in praeallegatis Iudiciis Tribunalis Regni Lublinensis, tunc videlicet dum Causae Pallatinatus Lublinensis et Districtus Lucoviensis ad iudicandum inciderint, ad iura ulteriora[?] in Causa Cons[?] procedendo, prosequendo et Conservando, ut iuris est, peremptorie. [s. 98] [f. 109] Quantum autem attinet Alteram propositionem, ex delatione partis Citatae Iudicium decrevit, ut Actor probet Iuramento Corporali Contenta Citationis et propositionis suae, Deo et sancta Jesu Christi passione ita ipsum adiuvante, idque in proximis Terminis Terrestribus Lucoviensibus celebrandis, in quibus habebunt partes praedictae utraeque Terminum ad iura ulteriora[?] in Causa Cons[?] procedendo, prosequendo et Conservando, ut iuris est, peremptorie. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus Feria secunda post festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Quarto. Correxit Dybowsky Joannes Iezerski[?] Terrestris Lucoviensis [pieczęć] [pieczęć] [niżej, tekst odwrócony do góry nogami — tytuł/dopisek na odwrociu złożonej karty, kilka wierszy z liczbą 1634; nie odczytuję]

Wniósł przed niniejszym sądem ziemskim łukowskim niżej opisany powód przeciw niżej wymienionej pozwanej [pozew] z odpisu pozwu tej treści: Władysław IV[?], z łaski Bożej król Polski itd. Tobie, Urodzonej Dorocie z Mezenina Domaszewskiej, pozostałej wdowie po zmarłym Urodzonym Florianie Domaszewskim Widliczy[?], wicestaroście łukowskim, z [tytułu] wszystkich w ogóle dóbr ruchomych, [nakazujemy], abyś na rokach ziemskich łukowskich najbliżej odbyć się mających na żądanie Urodzonego Wacława Klembowskiego, syna zmarłego Urodzonego Pawła Kotwierzowicza[?], stawiła się osobiście i zawiśle. Który pozywa cię z dwóch propozycji (żądań), po raz drugi po uzyskaniu pierwszego zaocznego wyroku (kontumacji). Pierwsza z tego powodu: że ty temuż powodowi jego własnych rzeczy, pozostałych po śmierci jego pierwszej żony, zmarłej Urodzonej Anny Sosnowskiej, oddanych i powierzonych tobie przez Urodzoną[?] zmarłą Jadwigę Klembowską albo Faszczową[?] do przechowania w wierne ręce, czyli w depozyt, mianowicie płaszcza aksamitnego, inaczej płaszcza aksamitnego czarnego wzorzystego, sobolami podszytego, wartości dwustu złotych, tkanki perłowej złotem haftowanej wartości dwustu złotych, łańcucha srebrnego, inaczej łańcucha srebrnego pozłocistego, wartości stu złotych, szkatuły czyli skrzynki, w której było pięćset złotych gotowymi pieniędzmi — oddać i zwrócić nie chcesz, a nawet odmawiasz, czyniąc to na ciężką szkodę i niemałą krzywdę powoda, którą szacuje on sobie przeciw tobie na tysiąc grzywien pieniędzy i drugie tyle szkody, albo tak, jak sąd postanowi. Druga propozycja z tego powodu: że ty temuż powodowi dwudziestu naczyń piwnych[?] (beczek), danych tobie w pożyczkę przy weselu zmarłej Urodzonej Jadwigi Faszczowej[?], rodzonej siostry powoda, wielokrotnie po przyjacielsku proszona, oddać i zwrócić nie chcesz, a nawet odmawiasz, czyniąc to na ciężką szkodę i niemałą krzywdę powoda, którą szacuje on sobie przeciw tobie z tej propozycji na sto grzywien pieniędzy i drugie tyle szkody, albo jak sąd postanowi; [masz] w tej sprawie w rzeczonym terminie [?] i na obie propozycje odpowiedzieć. Dan w Łukowie w najbliższy poniedziałek po święcie św. Franciszka Wyznawcy roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego trzeciego. A po przedstawieniu swego wniosku w powyższym i po wykazaniu stronie pozwanej prawnego terminu oraz po stwierdzeniu treści swego pozwu strona powodowa żądała, by pozwaną zmuszono do odpowiedzi sądowej[?]. Przeciwnie strona pozwana, zastrzegłszy sobie wszystkie środki prawne potrzebne w niniejszej sprawie, oświadczyła, że niniejszy sąd jest niewłaściwy[?] dla niniejszej sprawy i że sprawa została przed nim wytoczona niewłaściwie[?], z tego powodu: albowiem rzeczy, o które toczy się sprawa, zostały przez samego powoda u pewnej osoby (jak on sam lepiej wie) w Lublinie zobowiązane, czyli zastawione, za pewną sumę pieniędzy; te rzeczy zmarła Urodzona Jadwiga Faszczowa[?], rodzona siostra powoda, aby nie przepadły na lichwie, pieniędzmi swego pierwszego męża wykupiła z zastawu i wzięła je do siebie; są one także obecnie przy Faszczu[?], mężu rzeczonej Jadwigi Klembowskiej, co rzeczona pozwana udowadniała także listem napisanym do sądu przez rzeczonego Faszcza[?] jako ewiktora (rękojmię); do zwrotu tych [rzeczy] [?] pozwana w żaden sposób nie jest zobowiązana. Po takim przedstawieniu i oświadczeniu żądała udzielenia zwłoki dla [stawienia] ewiktora, rzeczonego Faszcza[?], z zastrzeżeniem pozostałych dobrodziejstw prawa, zachowanych i do zachowania, niczego nie pomijając. W tym miejscu, choć strona powodowa wnosiła swoje twierdzenia przed sąd, to jednak ponieważ nie podała ich na piśmie w ciągu trzech dni, jak prawo każe, do wpisania do akt, Urodzony pisarz tutejszego miejsca złożył protestację o swojej staranności, a o jej zaniedbaniu. Niniejszy sąd ziemski łukowski, wysłuchawszy sporów rzeczonych stron prowadzonych przed nim — powoda osobiście, pozwanej zaś przez Urodzonego Marcina Stoickiego[?] — co do pierwszej propozycji powoda, na żądanie[?] strony pozwanej dał i przyznał [?] zwłokę dla stawienia ewiktora na najbliższych przyszłych rokach ziemskich łukowskich, na których obie rzeczone strony miały mieć termin do dalszych czynności prawnych[?] w sprawie [?] — postępując i zachowując, jak prawo każe, zawiśle. Od tego dekretu powód z powodu [?] nieprzyjętego [odwołał się] od niego i wraz z nim[?] Urodzonego Krzysztofa Zelenskiego, sędziego tej sprawy, pozwał należycie, jak prawo każe, przed sąd ordynaryjny generalny Trybunału Królestwa w Lublinie. Tej apelacji wspomniany sędzia przychylił się i przyjął ją wniesioną. Obu stronom [wyznaczył] termin do oczyszczenia[?] swoich racji, a do popierania i kontynuowania tejże apelacji w przytoczonych sądach Trybunału Królestwa w Lublinie, wtedy mianowicie, gdy sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego przypadną do sądzenia, do dalszych czynności prawnych[?] w sprawie [?] — postępując, popierając i zachowując, jak prawo każe, zawiśle. Co zaś dotyczy drugiej propozycji, na skutek zdania [przysięgi] przez stronę pozwaną sąd postanowił, aby powód dowiódł przysięgą cielesną treści swego pozwu i propozycji — tak mu dopomóż Bóg i święta męka Jezusa Chrystusa — a to na najbliższych rokach ziemskich łukowskich, które się odbędą, na których obie rzeczone strony będą miały termin do dalszych czynności prawnych[?] w sprawie [?] — postępując, popierając i zachowując, jak prawo każe, zawiśle. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w najbliższy poniedziałek po święcie Trzech Króli roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego czwartego. Poprawił Dybowski. Jan Iezerski[?], [?] ziemski łukowski.