463/89

[s. 89] Proposuit coram praesenti Terrestri Lucoviensi Iudicio infrascriptus Actor contra infranominatum Citatum ex Copia Citationis suae tenoris talis. Vladislaus Quartus Dei gratia Rex Poloniae etc. Tibi Nobili Alberto olim Leonardi Piotruszka filio Zakrzewski, bonorum[?] Adamowskie dictorum in villa Zakrzewo iure tuo asserto et putativo violenter occupatori, et aliis omnibus si qui sunt quorum interest et interesse ad bona praedicta se habere praetendunt, de his ac aliis omnibus bonis tuis mandamus, ut in Terminis Terrestribus Lucoviensibus proxime celebrandis ad instantiam Nobilis Adami Zakrzewski olim Joannis filii primo et peremptorie compareas, qui te citat secundo post obtentam poenam contumaciae, pro eo: quia tu in derogationem et suppressionem iurium eius ad dicta bona [?] se extendentium priorum et potiorum ac principaliorum, debilibus vel potius nullis iuribus suis eadem bona, videlicet medium mansum arealem Adamowski dictum, necnon tres sulcos itidem Adamowskie nuncupatos, a granitiebus Paskudzkie ad granities Regales se extendentes, in tractu[?] villae Zakrzewo iacentes, tenes et occupas. Citaris igitur ut coram Iudicio nostro cum eodem Actore de suprascriptis iuribus tuis experiaris, et ut attentes[?] iura eius priora, pinguiora et potiora contra tua adinveniri, suprascriptaque bona in possessionem memorato Actori tradi, et alia quae necessitas iuris poposcerit pro exigentia huiusmodi processus expediri. Nihilominus ut habeat Actor in quo te condemnet, pensat sibi contra te ad Ducentas Marcas [s. 90L] poenas[?] solvendas[?] damnique totidem, vel ita prout Ius nostrum decernet. Sis igitur ad praemissa omnia in termino futuro latius obiicienda iudicialiter responsurus. Datum Lucoviae feria secunda post festum Sanctae Luciae Virginis proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Tertio. Et post propositionem suam modo praemisso factam deductoque parti Citatae legitime, de termino et contentis Citationis suae verificatis, petiit pars Actorea Citatum ad responsionem iudicialem compelli. Pars Citata et innocenter attracta, Actorem et actionem pro competentibus non agnoscens, dixit se ad prosequutionem Causae istius nequaquam teneri, quousque sibi Actor contenta Citationis suae sufficienter et probabilia non deduxerit. In vim cuius deductionis licet Actor quoddam documentum produxit, id actione eius longe differt: in eo enim et bona diversa specificantur, et aliis personis factum esse seu venditum[?] apparet. Horum autem bonorum Citatus est post matrem suam [?] haeres. His igitur deductis et declaratis petiit se ab impetitione hac liberari, ceteris iuris beneficiis salvis praecustoditis. Actorea pars probavit iura esse sua potiora, ad quod produxit Inscriptionem de Actu et data Millesimi Quingentesimi Quinquagesimi Noni a Nobili Adamo Zakrzewsky olim Nobili Marco Zakrzewsky Avo praedicti moderni Actoris modo donatorio servientem, in qua Inscriptione bona de quibus res est includuntur; quod et testimonio sive iuramento paratus est comprobare atque declarare. Citatus vero nulla [s. 90P] Iura produxit. Idcirco petiit a Iudicio praesenti, uti pars literatoria, partem Citatam ad procedendum compelli. Iudicium praesens Terrestre Lucoviense, contradictis partium praefatarum utrarumque personaliter coram se factis exauditis, eo attento quoniam Actor de contentis Citationis suae penitus non docet nec eadem produxit, idcirco Iudicium hocce Citatum a termino et Citatione hac liberandum pronunciavit. Quo decreto Actor pro iuridico[?] non suscepto, ab eodem et cum eodem Causae huius Iudicem ad Iudicia Ordinaria Generalia Tribunalitia Regni Lublinensia debito modo et uti iuris est movit. Cuius motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus utrisque Terminum expurgandae[?] sententiae suae prosequendae necnon et continuandae motionis eiusdem in proxime sequentibus[?] Iudiciis Tribunalitiis Lublinensibus, tunc videlicet dum causae Palatinatus Lublinensis et Districtus Lucoviensis ad iudicandum legitime inciderint, ad iure ulterius ea in Causa coram se procedendum, proficiendo[?] et conservando, ut iuris est, peremptorium. Actum Lucoviae in Terminis Terrestribus Feria secunda post festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Trigesimo Quarto. Correxit [?]ybowski [podpis z parafą] [odwrocie: tytuł sprawy] [s. 0091, odwrocie; pismo odwrócone] Inter Zakrzewskie Motio[?]. Quoniam Actor de contentis Citationis suae penitus non docet, Idcirco Citatum liberat a termino. Movit Actor. [niżej, notatki kancelaryjne z zamaszystymi parafami:] Approbata Causa Revocata[?] 1677[?] [paraf] Iuxta[?] Appellationis[?] Grabowski[?] [dolna część strony bez pisma]

Przedłożył przed niniejszym Sądem Ziemskim Łukowskim niżej opisany powód przeciw niżej wymienionemu pozwanemu z odpisu swego pozwu takiej treści. Władysław Czwarty, z łaski Bożej król Polski itd. Tobie, Urodzonemu Wojciechowi, synowi zmarłego Leonarda Piotruszki, Zakrzewskiemu, dóbr[?] zwanych Adamowskie we wsi Zakrzewo, prawem twoim rzekomym i domniemanym przemocą zajmującemu, oraz wszystkim innym, jeśli są tacy, których to dotyczy i którzy twierdzą, że mają interes w rzeczonych dobrach, z tych i ze wszystkich innych twoich dóbr nakazujemy, abyś na najbliższych rokach ziemskich łukowskich, na żądanie Urodzonego Adama Zakrzewskiego, syna zmarłego Jana, stawił się po raz pierwszy i zawity; on pozywa cię po raz drugi, po uzyskaniu kary za niestawiennictwo, o to, że ty, na ujmę i stłumienie jego praw do rzeczonych dóbr [?] się rozciągających — wcześniejszych, mocniejszych i główniejszych — na podstawie słabych, a raczej żadnych swoich praw te same dobra, mianowicie pół łanu placowego zwanego Adamowski, a także trzy zagony również zwane Adamowskie, ciągnące się od granic Paskudzkie do granic królewskich, leżące w obrębie[?] wsi Zakrzewo, trzymasz i zajmujesz. Pozywa się cię przeto, abyś przed Sądem naszym z tymże powodem o wyżej opisane twoje prawa się rozprawił oraz abyś [?], że jego prawa wcześniejsze, pełniejsze i mocniejsze od twoich zostaną uznane, a wyżej opisane dobra oddane wspomnianemu powodowi w posiadanie, i aby załatwiono inne rzeczy, których konieczność prawa zażąda stosownie do potrzeb takiego postępowania. Niemniej, aby powód miał w czym cię skazać, liczy sobie przeciw tobie do dwustu grzywien kary[?] do zapłacenia[?] i tyleż szkody, albo tak, jak prawo nasze postanowi. Bądź przeto gotów odpowiadać sądownie na wszystkie powyższe rzeczy, które zostaną ci szerzej zarzucone na przyszłym roku. Dan w Łukowie w poniedziałek najbliższy po święcie świętej Łucji Dziewicy roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego trzeciego. A po przedłożeniu swym, uczynionym w sposób powyższy, i po wykazaniu stronie pozwanej prawnie, z zweryfikowaniem roku i treści swego pozwu, strona powodowa żądała, by pozwanego zmuszono do odpowiedzi sądowej. Strona pozwana i niewinnie pociągnięta, nie uznając powoda ani powództwa za właściwe, powiedziała, że do prowadzenia tej sprawy bynajmniej nie jest zobowiązana, dopóki powód nie wykaże jej treści swego pozwu dostatecznie i w sposób możliwy do udowodnienia. Na dowód czego, choć powód przedłożył pewien dokument, ten znacznie różni się od jego powództwa: w nim bowiem wymienione są inne dobra, a widać, że zostały one dane albo sprzedane[?] innym osobom. Tych zaś dóbr pozwany jest po swej matce [?] dziedzicem. Wywiódłszy więc i oświadczywszy to, żądała uwolnienia się od tego roszczenia, z zachowaniem i zastrzeżeniem innych dobrodziejstw prawa. Strona powodowa dowodziła, że jej prawa są mocniejsze, na co przedłożyła zapis z aktu i daty tysiąc pięćset pięćdziesiątego dziewiątego, od Urodzonego Adama Zakrzewskiego dla zmarłego Urodzonego Marka Zakrzewskiego, dziada rzeczonego obecnego powoda, w formie darowizny służący, w którym to zapisie zawarte są dobra, o które idzie sprawa; co też gotowa jest poprzeć i stwierdzić świadectwem albo przysięgą. Pozwany zaś żadnych praw nie przedłożył. Przeto [strona powodowa] żądała od niniejszego Sądu, aby jako strona posługująca się dokumentami, stronę pozwaną zmuszono do dalszego postępowania. Niniejszy Sąd Ziemski Łukowski, wysłuchawszy sporów obu wymienionych stron, osobiście przed nim prowadzonych, zważywszy, że powód treści swego pozwu wcale nie dowodzi ani jej nie przedłożył, przeto Sąd ten orzekł, że pozwanego należy uwolnić od roku i od tego pozwu. Którego to dekretu powód nie przyjąwszy jako prawnego[?], od niego i wraz z sędzią tej sprawy sprawę przeniósł do Sądów Głównych Trybunalskich Koronnych Lubelskich, w należyty sposób i jak prawo nakazuje. Któremu przeniesieniu wspomniany sędzia ustąpił i wniesione przyjął. Obu stronom [wyznaczył] rok zawity [?] dla dochodzenia swego wyroku[?] oraz kontynuowania tego przeniesienia na najbliższych[?] Sądach Trybunalskich Lubelskich, wtedy mianowicie, gdy sprawy województwa lubelskiego i ziemi łukowskiej przyjdą prawnie do sądzenia, dla dalszego prawnego postępowania przed nim w tej sprawie, popierania[?] i zachowania, jak prawo nakazuje. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w poniedziałek najbliższy po święcie Świętych Trzech Królów roku Pańskiego tysiąc sześćset trzydziestego czwartego. Poprawił [?]ybowski. [odwrocie, s. 91: tytuł sprawy] Między Zakrzewskimi — przeniesienie (apelacja)[?]. Ponieważ powód treści swego pozwu wcale nie dowodzi, przeto [sąd] uwalnia pozwanego od roku. Powód odwołał się (przeniósł sprawę). [Notatki:] Sprawa zatwierdzona. Odwołana[?]. [?] 1677[?]. [?]. Według[?] apelacji[?]. [?] Grabowski[?].