463/59

[s. 59] (na górze po prawej, innym atramentem: „Iudicio[?]”) Proposuit iudicialiter coram Iudicio praesenti Terrestri Lucoviensi infranominandus actor contra infranominandum citatum super citationem suam subsequentem. Sigismundus Tertius Dei Gratia Rex Poloniae etc. Tibi Nobili Mathiae Szaniawsky et[?] Stanislai Gotos[?] filio, de bonis tuis generaliter omnibus mandamus, ut coram Iudicio nostro Terrestri Lucoviensi in terminis terrestribus in Lucow proxime cellebrandis ad instantiam Nobilis Stanislai Zakrzewsky Piotruska personaliter et peremptorie compareas, qui te citat secundo, prout te iam in termino primo in poena contumaciae in terminis terrestribus in Lucow proxime praeteritis cellebratis iudicialiter convicit iuxta suam citationem primam, qua te citaverat, et nunc citat pro eo, quia tu tempore nuper praeterito in protestatione[?] specificato super ipsum actorem in area[?] consortis actoris in villa Saniawy Poniaty, absque ulla data ipsi actori [?] causa, impetuose irruendo eidem vulnera una cum laborioso Stanislao subdito tuo: primum sub oculum sinistrum concussum lividum, aliud in genam faciei sinistram concussum ad detractionem cutis et effusionem sanguinis, tertium in parte capitis sinistra concussum rubicundum, quartum in digitum indicem manus dextrae concussum ad detractionem cutis et effusionem sanguinis, quintum in codillum[?] digiti medii manus sinistrae, sextum in superficie palmae manus eiusdem detractum ad cruorem, septimum in scapulam sinistram concussum rubicundum, octavum in latus sinistrum concussum rubicundum magnum et latum violenter intulisti et inflixisti, prout protestatio eo nomine contra te facta latius testatur. In quibus vulneribus vult te iuridice convincere, nullum[?] ius omittens, pensatque ea sibi contra te ducentarum marcarum pecuniae et totidem damni, vel ita prout iudicium decernet. Ad praemissa sibi[?] iudicialiter responsurus. Datum in Lucow feria secunda[?] post festum Sancti Francisci confessoris proxima Anno Domini Millesimo sexcentesimo [s. 60] vigesimo octavo. Et post propositionem suam modo praemisso factam, deductoque parti citatae de termino legitimo et contentis citationis suae verificatis, petiit citatum ad iudicialem responsionem compelli, ceteris iuris remediis salvis sibi praecustoditis. Ex adverso citatus per actorem minus iuridice attractus, actorem et actionem pro competentibus non agnoscendo locumque standi actori praefato non agnoscendo, dicendo, quod poena infamiae super eodem actore in Iudicio Capitaneali Castrensi Lublinensi ex parte Nobilis Hieronimi Lubkowski ratione dispercussionis stratae[?] ac rerum certarum in vim spolii receptionis obtenta est, et quoniam literas salvi conductus, quae de iure ex Cancellaria Sacrae Regiae Maiestatis impetrari solent, non producit, ideo locum standi in iudicio praesenti ipsum habere non posse adinveniri per Iudicium petiit, repulsoque actore infami evasionem obtinere admitti, ceteris iuris beneficiis salvis sibi praecustoditis, nullis obmissis. Pars vero actorea ad obiecta citatae partis respondendo dixit se locum standi coram iudicio praesenti habere et causam suam promovere posse, siquidem in eisdem terminis in causa sibi per modernum citatum uti tutorem legitimum[?] Stanislai et Petri Szaniawskich filiastrorum suorum nomine intentata evasio iuratoria super producta[?] per citatum modernum poena infamiae, coram Iudicio Castrensi Lublinensi per quendam Lubkowski ratione quasi dispercussionis indebite, nulla antecedente protestatione nec ullis extraditis sibi et notificatis citationibus et coram iudicio incompetenti neque suo actore nominato[?] recenter[?] obtenta, et admissione eiusdem iudicii super ignorantia obtentae poenae infamiae per se praestita processit; quam et iterum, si de iure competit, uti obiecti criminis innoxius et obtentae infamiae ignarus se praestiturum, inhaerendo constitutioni Anni Millesimi Quingentesimi octuagesimi octavi coronationis Serenissimi nostri regis, offert, ceteris iuris remediis salvis sibi reservat et de iure reservandis. Iudicium praesens Terrestre Lucoviense, controversiis partium praefatarum utrarumque personaliter coram se factis exauditis, eo attento, quod citatus in eisdem terminis praesentibus super obiectu eiusdem infamiae iuramentum de ignorantia citationis, super quam infamia obtenta est, praestitit, eoque modo iure et constitutione coronationis suadente locum standi obtinuit, idcirco eidem citato in ista causa locum standi habere adinvenit ac partibus causam[?] iniunxit. Quo decreto citata[?] pars pro iuridico non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Christophorum Zelensky, Iudicem Terrestrem Lucoviensem, ad iudicia ordinaria generalia Tribunalia Regni Lublinensia per ministerialem Regni generalem providum Blasium Biegna[?] de Vlan[?], ut iuris est, monuit seu appellavit. Cui monitioni memoratus iudex detulit et eandem interpositam suscepit, partibus praefatis utrisque ad expurgandam[?] sententiam suam latam, prosequendam et continuandam monitionem ac ulteriora ea in causa coram se procedenda in praeallegatis iudiciis ordinariis generalibus Tribunalibus Regni Lublinensibus, tunc vero, dum causae Palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ex registro publico vocandarum causarum expedientur, terminum peremptorium praefigens et conservans. Actum Lucoviae in terminis terrestribus feria secunda post festum Sancti Lucae Evangelistae proxima Anno Domini Millesimo sexcentesimo vigesimo octavo. Ex actis Terrestribus Lucoviensibus rescriptum et correctum. Ioannes Jeziorski[?] Gołąbek, Notarius Terrae Lucoviensis subscripsit. [pieczęć] [pieczęć] [odwrocie: tytuł sprawy] [s. 62] Inter Stanislaum Zakrzewski Piotruszka actorem et Matiam Szaniawski citatum m[?] per Lucov[iam][?]. A[nno] 1628. Appellatio[?] Lucov[iensis][?] Zelęski[?] decr[etum] N[?] per Gryszkowski[?] Feria 2 ante Margarethae (znaki kancelaryjne „f” i „L[?]”)

Wniósł sądownie przed obecnym Sądem Ziemskim Łukowskim niżej wymieniony powód przeciwko niżej wymienionemu pozwanemu na podstawie swojego pozwu, który następuje. Zygmunt Trzeci, z łaski Bożej król Polski itd. Tobie, Urodzonemu Maciejowi Szaniawskiemu, i[?] Stanisława Gotos[?] synowi, z wszystkich w ogóle twoich dóbr nakazujemy, abyś przed Naszym Sądem Ziemskim Łukowskim na rokach ziemskich w Łukowie najbliżej odprawianych, na żądanie Urodzonego Stanisława Zakrzewskiego Piotruszki, osobiście i zawityi stawił się; który pozywa cię po raz drugi, tak jak cię już na pierwszym terminie, pod karą uporu (kontumacji), na rokach ziemskich w Łukowie ostatnio odprawionych sądownie przekonał zgodnie ze swoim pierwszym pozwem, którym cię pozwał; a teraz pozywa za to, że ty w czasie niedawno minionym, w protestacji[?] określonym, na samego powoda na placu[?] żony powoda we wsi Szaniawy Poniaty, bez żadnej danej sobie przez powoda [?] przyczyny, gwałtownie napadając, razem z pracowitym Stanisławem, twoim poddanym, zadałeś mu i wyrządziłeś gwałtownie rany: pierwszą pod lewym okiem, stłuczoną, siną; drugą w lewy policzek twarzy, stłuczoną, aż do zdarcia skóry i rozlewu krwi; trzecią w lewej części głowy, stłuczoną, czerwoną; czwartą w palec wskazujący prawej ręki, stłuczoną, aż do zdarcia skóry i rozlewu krwi; piątą w kłykieć[?] środkowego palca lewej ręki; szóstą na powierzchni dłoni tejże ręki, zdartą do krwi; siódmą w lewą łopatkę, stłuczoną, czerwoną; ósmą w lewy bok, stłuczoną, czerwoną, wielką i szeroką — jak szerzej poświadcza protestacja uczyniona przeciw tobie z tego tytułu. Z tych ran chce cię prawnie przekonać, nie pomijając[?] żadnego prawa, i szacuje je sobie przeciw tobie na dwieście grzywien pieniędzy i tyleż szkody, albo tak, jak sąd postanowi. Masz na powyższe sądownie odpowiedzieć. Dan w Łukowie w poniedziałek[?] najbliższy po święcie św. Franciszka Wyznawcy, Roku Pańskiego tysiąc sześćset dwudziestego ósmego. A po swoim wniesieniu, uczynionym w opisany sposób, i po wykazaniu stronie pozwanej prawnego terminu oraz udowodnieniu treści swego pozwu, [powód] żądał, aby pozwanego zmuszono do odpowiedzi sądowej, zastrzegając sobie pozostałe środki prawne. Z drugiej strony pozwany, mniej prawnie przez powoda pociągnięty [do sądu], nie uznając powoda ani powództwa za właściwe i nie uznając dla wspomnianego powoda miejsca stania [w sądzie], mówił, że kara infamii na tegoż powoda została uzyskana w Sądzie Grodzkim Starościńskim Lubelskim ze strony Urodzonego Hieronima Lubkowskiego z powodu pobicia na drodze[?] i zabrania pewnych rzeczy na sposób łupu (spolium); a ponieważ nie przedkłada listów żelaznych (salvus conductus), które według prawa zwykło się uzyskiwać z Kancelarii Jego Królewskiej Mości, przeto żądał, aby Sąd uznał, że nie może on mieć miejsca stania w obecnym sądzie, a po odrzuceniu powoda jako infamisa — by został dopuszczony do uzyskania uwolnienia [od sprawy], zastrzegając sobie pozostałe dobrodziejstwa prawa i niczego nie pomijając. Strona powodowa zaś, odpowiadając na zarzuty strony pozwanej, powiedziała, że ma miejsce stania przed obecnym sądem i może popierać swoją sprawę, ponieważ na tychże rokach, w sprawie wytoczonej jej przez obecnego pozwanego jako prawnego[?] opiekuna, w imieniu Stanisława i Piotra Szaniawskich, swoich pasierbów, odbyło się uwolnienie przysięgą od kary infamii, przedłożonej[?] przez obecnego pozwanego, uzyskanej przed Sądem Grodzkim Lubelskim przez niejakiego Lubkowskiego z powodu rzekomego pobicia, niesłusznie, bez żadnej uprzedniej protestacji, bez żadnych wydanych mu i doręczonych pozwów, przed sądem niewłaściwym i nie przez jego wymienionego[?] powoda, niedawno[?] uzyskanej — i za przyzwoleniem tegoż sądu złożył przysięgę co do nieświadomości uzyskanej kary infamii; którą to [przysięgę] oferuje złożyć ponownie, jeśli według prawa przysługuje, jako niewinny zarzucanego przestępstwa i nieświadomy uzyskanej infamii, trzymając się konstytucji roku tysiąc pięćset osiemdziesiątego ósmego z koronacji Najjaśniejszego naszego króla; pozostałe środki prawne zastrzega sobie i te, które według prawa należy zastrzec. Obecny Sąd Ziemski Łukowski, wysłuchawszy sporów obu wspomnianych stron, osobiście przed nim prowadzonych, zważywszy, że pozwany na tychże obecnych rokach, wobec zarzutu tejże infamii, złożył przysięgę o nieświadomości pozwu, na podstawie którego infamia została uzyskana, i w ten sposób, za radą prawa i konstytucji koronacyjnej, uzyskał miejsce stania — przeto uznał, że temuż pozwanemu w tej sprawie przysługuje miejsce stania, i nakazał stronom sprawę [?]. Którego to dekretu strona pozwana[?], nie uznając go za prawny, od tegoż [sędziego] i wraz z tymże Urodzonym Krzysztofem Zeleńskim, sędzią ziemskim łukowskim, do sądów zwyczajnych generalnych Trybunału Koronnego Lubelskiego, przez woźnego generalnego koronnego, opatrznego Błażeja Biegnę[?] z Ulan[?], jak prawo każe, upomniała się, czyli apelowała. Któremu to upomnieniu wspomniany sędzia ustąpił i wniesione przyjął, wyznaczając i zachowując obu wspomnianym stronom termin zawity do oczyszczenia[?] wydanego przez siebie wyroku, do popierania i kontynuowania upomnienia (apelacji) i do dalszych czynności przed sobą w tej sprawie w przywołanych sądach zwyczajnych generalnych Trybunału Koronnego Lubelskiego — wtedy mianowicie, gdy sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego z publicznego rejestru spraw do wywołania będą odprawiane. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w poniedziałek najbliższy po święcie św. Łukasza Ewangelisty, Roku Pańskiego tysiąc sześćset dwudziestego ósmego. Z akt ziemskich łukowskich przepisane i skorygowane. Jan Jeziorski[?] Gołąbek, pisarz ziemi łukowskiej, podpisał. [pieczęć] [pieczęć] [odwrocie, s. 62: tytuł sprawy] Między Stanisławem Zakrzewskim Piotruszką, powodem, a Maciejem Szaniawskim, pozwanym, [?] przez Łuków[?]. Roku 1628. Apelacja łukowska[?]. Dekret Zeleńskiego[?]. [?] przez Gryszkowskiego[?]. W poniedziałek przed [świętą] Małgorzatą.