463/53L

[s. 53L] Citatus autem omnibus i[uris] [ubytek]diis ad causam praesentem necessariis salvis sibi praecustoditis dixit incompetenter sibi esse institutam actionem. Siquidem literas quasdam seu potius epistolam producit actor, vigore cuius summam sibi quandam deberi per citatum asserit, quod de iure non procedit. Petiit igitur se a termino et causa praesenti ut incompetenti liberari. Ceteris defensis salvis. Ex adverso actor dixit actionem suam pro summa septuaginta florenorum pollonicalium pro debito reali ipsi citato in mutuum dato competenter institutam esse, quod in verificationem literis manu propria praefati citati scriptis probavit, quibus se literis citatus offert hocce debitum quam primum persoluturum, non tamen adhucusque tempus persolvit, continuisque procrastinationibus suis de die in diem differt rationibusque iniustis et iniuriosis [?] se tuetur, quibus deducit et declarat. Petiit actor actionem suam competentem adinveniri et citatum, reiectis exceptionibus ipsius iniuriosis, ad solutionem debiti praefati decreto suo iudiciali compelli. Ceteris iuribus pleno sibi in robore reservatis et reservandis. Iudicium autem hocce Terrestre Lucoviense ex ulterioribus partium praefatarum contraversiis, competenti actione adinventa, citato in causa praesenti ulterius procedere decrevit. Quo decreto citatus pro iniurioso suscepto ab eodem et eundem Generosum Christopherum Zelensky Iudicem Terrestrem Lucoviensem ad Iudicia ordinaria generalia Tribunalis Regni Lublinensis per ministerialem Regni generalem providum Blasium Ziegun de Vlan, ut iuris est, movit seu appellavit. Cui motioni memoratus Iudex detulit et eandem interpositam suscepit. Partibus memoratis utrisque expurgandae sententiae [s. 53P] suae, prosequendae et continuandae motionis eiusque iurisque ulterius ea in causa consequendi[?] in praeallegatis Iudiciis Tribunalis Lublinensis tunc videlicet, dum causae palatinatus Lublinensis et districtus Lucoviensis ex Registro vocandarum expedientur, terminum peremptorium praefigendo et conservando. Actum Lucoviae in terminis Terrestribus feria secunda post festum sancti Lucae Evangelistae proxima, Anno Domini Millesimo sexcentesimo vigesimo octavo. Ex actis Terrestribus Lucoviensibus extractum[?] et correctum. Ioannes Golebek Iezierski [?] T[errae] Lucov[iensis] [pieczęć] [pieczęć] [odwrocie: tytuł sprawy] [s. 54] Generosum[?]rolsky[?] Actorem et Georgium[?] Lobel[?]ski[?] et Mathiam[?] Approbat[?] causa[?] probat[?] ait[?] esse debere Actor[em][?] causam[?] Citatus[?] in [?] (niżej, w kierunku tekstu ekstraktu — tu odwrócone: „Łukow Ziemskie[?] 1628” i pod nim jeden wiersz wyblakły) (w dolnej części, inną ręką:) Appellata[?] Luc[?] Rel[atio][?] lata[?] (wiersz przekreślony:) [?] Appellata[?] Luc[?] A[?] (wiersz przekreślony:) Actor de[?] Lobel [?] citt[atus][?] 2 (z prawej:) [?] 2 (przy brzegu, w kierunku tekstu ekstraktu: numer karty „58”) [pieczęć] [pieczęć]

Pozwany zaś, zachowawszy sobie wszystkie środki prawne [ubytek] potrzebne w niniejszej sprawie, powiedział, że powództwo zostało przeciw niemu wytoczone niewłaściwie. Powód bowiem przedstawia jakieś listy, czy raczej list, na mocy którego twierdzi, że pozwany winien mu jest pewną sumę, co z prawa nie wynika. Prosił zatem, by go jako niewłaściwie pozwanego uwolnić od terminu i od niniejszej sprawy, z zachowaniem innych obron. Przeciwnie powód powiedział, że jego powództwo o sumę siedemdziesięciu złotych polskich z tytułu rzeczywistego długu, danego samemu pozwanemu w pożyczkę, zostało wytoczone właściwie, czego dla sprawdzenia dowiódł listami pisanymi własną ręką rzeczonego pozwanego; w tych listach pozwany ofiaruje się ten dług jak najprędzej spłacić, jednak dotąd go nie spłacił, ciągłymi zwłokami odkłada z dnia na dzień i broni się racjami niesłusznymi i krzywdzącymi [?], które wywodzi i oświadcza. Powód prosił, aby jego powództwo uznano za właściwe, a pozwanego, po odrzuceniu jego krzywdzących zarzutów, zmuszono dekretem sądowym do zapłaty rzeczonego długu, z zachowaniem sobie w pełnej mocy innych praw zastrzeżonych i do zastrzeżenia. Sąd zaś ten ziemski łukowski, po dalszych sporach rzeczonych stron, uznawszy powództwo za właściwe, nakazał pozwanemu dalej postępować w niniejszej sprawie. Od tego dekretu pozwany, uznawszy go za krzywdzący, odwołał się od tegoż [sądu] i pozwał tegoż Urodzonego Krzysztofa Zeleńskiego, sędziego ziemskiego łukowskiego, do zwyczajnych sądów generalnych Trybunału Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Błażeja Zieguna z Ulana, jak prawo każe, czyli apelował. Na to odwołanie wspomniany sędzia przystał i wniesione przyjął. Obu wspomnianym stronom wyznaczając i zachowując termin zawity do oczyszczenia swego wyroku, popierania i kontynuowania odwołania oraz dalszego dochodzenia[?] swego prawa w tej sprawie w powołanych sądach Trybunału Lubelskiego, wtedy mianowicie, gdy sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego, wywoływane z rejestru, będą rozpatrywane. Działo się w Łukowie na rokach ziemskich w najbliższy poniedziałek po święcie św. Łukasza Ewangelisty, roku Pańskiego tysiąc sześćset dwudziestego ósmego. Z akt ziemskich łukowskich wypisano[?] i poprawiono. Jan Golebek Jezierski, [?] ziemi łukowskiej. [odwrocie, s. 54: tytuł sprawy] Urodzonego[?]rolskiego[?], powoda, i Jerzego[?] Lobla[?], [?]skiego[?] i Macieja[?]. Zatwierdza[?] dowodzi[?], powiada[?], że powinien[?] powód[?] sprawę[?]; pozwany[?] w [?]. (Niżej, w kierunku tekstu ekstraktu:) Łuków, [akta] ziemskie[?], 1628. (Niżej, inną ręką:) Apelowana[?]. Relacja[?] wydana[?]. [?] Apelowana[?]. [?]. Powód [?] (przekreślone). Lobel [?], pozwany[?], 2. [?] 2.