463/6

[s. 6] 3 Nobilis Stanislaus Szaniawski dictus Kalenski[?] districtus [?] Lucoviensis [?] ad iudicium praesens terrae Lucoviensis sub celebratione terminorum terrestrium pro die hodierna iuxta ordinationem antiquam incidentium[?] personaliter accedens exposuit coram iudicio praesenti impositam sibi esse necessitatem decreto terrae Lublinensis probandae et deducendae Nobilitatis suae erga Nobilem Andream Niegabitowski [?], qui sibi in praetorio[?] castrensi et citatione terrae Lublinensis ratione quasi [?] omnibus aculeum[?] facti ignobilitatem incerta et sinistra quadam opinione ductus obiecit. Quam opinionem praefati Niegabitowski de se merito susceptam dolens, volens ne sibi imposterum ea ignobilitas a quopiam alio obiiceretur, fretus maiorum suorum generis et prosapiae claritate, confessum se esse verum et legitimum Nobilem libertateque equestri gaudens ac vitam suam more eorum[?]que ducens, exhibito decreto praefato terrae Lublinensis, quo iniuncta est sibi deductio nobilitatis suae, obtulit se eamque observatis iuris gradibus deducturum. Et in primis quidem petiit a iudicio praesenti ministerialem certum ad acclamandum praefatum Niegabitowski ad attentandum eam deductionem nobilitatis suae addi et deputari. Cui iudicium terrae Lucoviensis ministerialem Regni generalem Nobilem Joannem Olszewski de Luhow[?] addidit et deputavit. Qui quidem Niegabitowski citatus per ministerialem praefatum [s. 7L] 4 debito modo [?] est ad iudicium praesens, clamatus non comparuit, ideo contumax exstitit. Ideo in eius contumaciam iudicium praesens praefatum Szaniawski iuxta exigentiam decreti praefati terrae Lublinensis et praescripto iuris communis[?] ad Nobilitatem probandam et deducendam admisit. Cui quidem decreto satisfaciens testes amicos consanguineos nobiles possessionatos coram praefato iudicio praesenti bene notos in instanti statuit: inprimis duos de stirpe paterna nobiles Simonem dictum Pudełko[?] et Albertum Smerga[?] Szaniawskios de armis et clenodio Junoszow vulgariter dicto Baran; ab avis[?] et matre[?] nobiles Albertum Szaniawski Wlodek[?], Andream Niegabitowski Grad dictum et Joannem Niegabitowski Szuba[?] dictum et Stanislaum Ostrowski de armis eorundem Junoszow et Rawiczow de secunda et tertia genealogia genitos. Quiquidem testes supranominati singulatim et in solidum hic[?] in facie iudicii praesentis de iuris observantia super testimonia sua modo praemisso introducta iuramentum corporale in eam iuramenti rotam praestiterunt: quia praefatus Stanislaus Szaniawski dictus Kalenski[?] est verus nobilis ex genealogia et stirpe eorundem procedens. Quod quidem [s. 7P] 5 iuramentum est [?] ab ipsis susceptum et parti deducenti autentice extraditum. Actum in Lucow feria secunda post festum Sanctorum Trium Regum proxima Anno Domini Millesimo Quingentesimo Nonagesimo Nono. Joannes Rzecziczki[?] N[otarius] T[errestris] Lucoviensis [?] [pieczęć] [pieczęć] Correxit [?]

Urodzony Stanisław Szaniawski, zwany Kalenski[?], z powiatu [?] łukowskiego [?], przystąpiwszy osobiście do niniejszego sądu ziemi łukowskiej podczas odprawiania roków ziemskich, przypadających[?] na dzień dzisiejszy według dawnego porządku, przedstawił przed niniejszym sądem, że wyrokiem ziemi lubelskiej nałożona została na niego konieczność udowodnienia i wywiedzenia swego szlachectwa wobec Urodzonego Andrzeja Niegabitowskiego [?], który mu w sądzie[?] grodzkim i w pozwie ziemi lubelskiej, z racji jakoby [?] wszystkim [?] czynu, nieszlachectwo zarzucił, wiedziony jakimś niepewnym i złym mniemaniem. Ubolewając nad tym mniemaniem wspomnianego Niegabitowskiego, słusznie o sobie powziętym[?], i chcąc, aby mu na przyszłość nikt inny takiego nieszlachectwa nie zarzucał, polegając na świetności rodu i pochodzenia swoich przodków, wyznawszy, że jest prawdziwym i prawowitym szlachcicem, cieszącym się wolnością rycerską i wiodącym życie na ich[?] sposób, okazawszy wspomniany wyrok ziemi lubelskiej, którym nakazano mu wywód jego szlachectwa, zgłosił gotowość przeprowadzenia go z zachowaniem stopni prawa. I najpierw prosił niniejszy sąd o przydanie i wyznaczenie pewnego woźnego do wywołania wspomnianego Niegabitowskiego, aby ten przystąpił[?] do tego wywodu jego szlachectwa. Sąd ziemi łukowskiej przydał mu i wyznaczył woźnego generalnego Królestwa, Urodzonego Jana Olszewskiego z Luhowa[?]. Ten zaś Niegabitowski, przez wspomnianego woźnego należycie [?] przed niniejszy sąd, wywołany nie stawił się, przeto stał się niestawającym (kontumacja). Dlatego wobec jego niestawiennictwa niniejszy sąd dopuścił wspomnianego Szaniawskiego, zgodnie z wymogiem wspomnianego wyroku ziemi lubelskiej i przepisem prawa pospolitego[?], do udowodnienia i wywiedzenia szlachectwa. Czyniąc zadość temu wyrokowi, stawił on natychmiast jako świadków przyjaciół, krewnych, szlachtę osiadłą, dobrze znaną wspomnianemu niniejszemu sądowi: najpierw dwóch z rodu ojcowskiego, Urodzonych Szymona zwanego Pudełko[?] i Wojciecha Smergę[?] Szaniawskich, z herbu i klejnotu Junoszów, potocznie zwanego Baran; ze strony przodków[?] i matki[?] Urodzonych Wojciecha Szaniawskiego Wlodka[?], Andrzeja Niegabitowskiego zwanego Grad i Jana Niegabitowskiego zwanego Szuba[?] oraz Stanisława Ostrowskiego, z herbów tychże Junoszów i Rawiczów, zrodzonych z drugiej i trzeciej genealogii. Ci wyżej wymienieni świadkowie, każdy z osobna i wszyscy razem, tu[?] przed obliczem niniejszego sądu, z zachowaniem prawa, na swoje świadectwa wprowadzone w sposób wyżej opisany złożyli przysięgę cielesną według tej roty przysięgi: że wspomniany Stanisław Szaniawski, zwany Kalenski[?], jest prawdziwym szlachcicem, pochodzącym z genealogii i rodu tychże. Która to przysięga została od nich [?] przyjęta i wydana stronie wywodzącej w formie autentycznej. Działo się w Łukowie w najbliższy poniedziałek po święcie Trzech Króli, roku Pańskiego tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego. Jan Rzecziczki[?], pisarz ziemski łukowski [?]. Poprawił [?].