462/296

[s. 296] Actum in Castro Crasnostaviensi, Feria Secunda pridie Festi Sancti Petri in Vinculis Anno Domini Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Nono. Ad Officium [et Acta][?] praesentia Castrensia Capitanealia Crasnostaviensia personaliter veniens Excellens Antonius de Stratho[?] [ubytek] Hrastti[?], Artis medicinalis Doctor, quam primum [ubytek] [mani]festatione[?] quadam laesiva[?] ex parte Ipsius Apolloniae Pierowna virginis adultae contra Se motae[?] repro[ubytek] irrelevium[?] Objectorum, veritate autem contrariorum, in Actis Castrensibus Lucoviensibus factae notitiam acceperit, illico tuitioni intaminati honoris Sui prospiciendo contra praefatam Ipsam Apolloniam Pierawna ad Acta praesentia Capitanealia Castrensia Crasnostaviensia infert remanifestationem una cum protestatione in eum modum: ac ideo quia Ipsa ex dispositione Illustrissimorum Principum Woronieckich Conjugum Dominorum Suorum cum varijs Personis Curialibus in Bonis Trystyn[?] destitutis et relictis per spatium quatuor annorum commorando, minime superintendentiam generalem et in omni vigilantiam Sibi incumbentem[?] ab Illustrissimis Principatibus Suis designatam animadvertendo, imo magis Status Sui virginalis convenientiam debitam [s. 297] non considerando, nulla data occasione coram varijs Populantibus[?] Personis bonam et incorruptam famam tam Sui Manifestantis quam uxoris Ejus denigrare, imposterum[?] circa mensam tam meridianam quam vespertinam quotidiano tempore continuas rixas et occasiones concitare, denique pejora pejoribus contumelijs addendo et accumulando ultra metam honestatis in facie variorum hominum ibique adstantium, non attentis omnimodis persuasionibus, pleno scommatico ore honorem et Personas Sui Manifestantis verbis indecentissimis laedere, calumniare et diffamare, irrealia nunquam inquisitionibus probanda motivo malitiosae solummodo Suae excogitationis objicere et exprobrare, ad extremum manifestatione officiose coram Actis Castrensibus Lucoviensibus facta se motam[?] circumscribere, et [?] vexatorium edito Termino Sui ad id Officium instituere ausa fuit[?] et praesumpsit. Proinde ne per istiusmodi[?] passum opprobrium in subsequenti intemperationisque[?] Ipsae Pierowna progressu aliquod infortunium Sui subsequatur consequentia, tum etiam super memorato Manifestante nunc in alieno Palatinatu, utpote in Terra Chełmensi commorante, in Foro incompetenti extra Jurisdictionem, juxta sententiam in lege et justitia notatam: Si tecum causa mala est, sis primus accusans. Ne exoriatur processus. Qui supra Manifestans obviando mali[?] ratione suprascriptorum omni[um] [dalszy ciąg na kartach, których tu nie odczytano]

Działo się w grodzie krasnostawskim, w poniedziałek w wigilię święta Świętego Piotra w Okowach, roku Pańskiego tysiąc siedemset sześćdziesiątego dziewiątego. Do urzędu [i akt][?] niniejszych grodzkich starościńskich krasnostawskich przybywszy osobiście Znakomity (Excellens) Antoni de Stratho[?] [ubytek] Hrastti[?], doktor sztuki lekarskiej, skoro tylko [ubytek] powziął wiadomość o pewnej krzywdzącej[?] manifestacji[?] ze strony samej Apolonii Pierowny, panny dorosłej, wniesionej[?] przeciwko niemu, [ubytek] nieistotnych[?] zarzutów, w rzeczywistości zaś przeciwnych prawdzie, uczynionej w aktach grodzkich łukowskich — natychmiast, dbając o obronę nieskalanej czci swojej, przeciwko rzeczonej Apolonii Pierawnie wnosi do akt niniejszych starościńskich grodzkich krasnostawskich ponowną manifestację (remanifestację) wraz z protestacją w ten sposób: a to dlatego, że ona, z rozporządzenia Jaśnie Oświeconych Książąt Woronieckich, małżonków, swoich państwa, przebywając przez przeciąg czterech lat z różnymi osobami dworskimi w dobrach Trystyn[?], pozostawionymi i opuszczonymi, wcale nie zważając na generalny nadzór i wszelką czujność, ciążącą na niej[?] i wyznaczoną jej przez Jaśnie Oświeconych swoich książąt, owszem tym bardziej nie zważając na należytą przyzwoitość swego stanu panieńskiego, bez żadnej danej przyczyny wobec różnych [?] osób dobre i nieskażone imię tak swego manifestującego, jak i jego żony czernić, odtąd[?] przy stole tak południowym, jak wieczornym codziennie ustawiczne kłótnie i zwady wszczynać, wreszcie gorsze do gorszych zniewag dodając i nawarstwiając ponad miarę przyzwoitości w obliczu różnych ludzi tamże obecnych, nie zważając na wszelkie perswazje, pełnymi szyderstwa ustami cześć i osoby swego manifestującego słowami najnieprzyzwoitszymi znieważać, oczerniać i zniesławiać, rzeczy nierzeczywiste, nigdy nie do udowodnienia śledztwem, jedynie z pobudki swego złośliwego wymysłu zarzucać i wymawiać, w końcu manifestacją urzędownie przed aktami grodzkimi łukowskimi uczynioną [?] obwarować się (circumscribere) i [?] dokuczliwy, wydawszy mu termin, przed tym urzędem wszcząć ośmieliła się[?] i ważyła. Przeto, aby przez takie [?] poniesioną hańbę, w dalszym postępie nieumiarkowania[?] tejże Pierowny, nie wynikło dla niego w następstwie jakie nieszczęście, a także wobec wspomnianego manifestującego, mieszkającego obecnie w obcym województwie, mianowicie w ziemi chełmskiej — w sądzie niewłaściwym, poza jurysdykcją — według zdania zapisanego w prawie i sprawiedliwości: „Jeśli twoja sprawa jest zła, bądź pierwszym oskarżającym”. Aby nie wszczął się proces. Wyżej wymieniony manifestujący, zapobiegając złu[?], z powodu wszystkich powyżej wypisanych [dalszy ciąg na kartach, których tu nie odczytano]