462/289

[s. 289] Actum in Curia Regali Lucoviensi Feria Quarta pridie Festi Sancti Michaelis Archangeli Anno Domini Millesimo Septingentesimo Sexagesimo Tertio. Ad Officium et Acta praesentia Castrensia Capitanealia Lucoviensia personaliter veniens[?] Magnificus Antonius Jezierski Pocillator Urzędoviensis Camerarius Terrestris Lublinensis Dominus tum Nobilis Franciscus Terlecki Famulus solenniter eorum[?] coram Officio et Actis in et contra Magnificum Adamum Karwicki Succamerarium Sacrae Regiae Majestatis Dominum tum Nobilem Cujusvis Nominis Niezabitowski sortis in Bonis Ruda sitae administratorem atque Laboriosos Stanislaum Kudła Subditum [?] et Stanislaum Kopyś[?] Subditum de ipsis Bonis Ruda quaestionis[?] protestati idque in eo. Quia cum Magnificus Protestans praefatum Nobilem Franciscum Terlecki famulum suum ad Bona Villae Ruda pro recipiendis a Laborioso Ostroba[?] subdito Magnifici Antonii Laski Camerarii Terrestris Lucoviensis haereditario[?] cutibus[?] ac molitione segetis hyemalis in molendino ibique sito miserit, primo euntem ex molendino Protestantis Nobilem Franciscum Terlecki Famulum Nobilis Niezabitowski Administrator Magnifici Karwicki in via publica infestando verbis male- [s. 290L] dictoriis affecit, excusantemque uti innocentem colaphizavit, humi prostrudendo prostravit. Post[ea][?] dum idem Nobilis Terlecki Protestans ad solummet Magnificum Karwicki Dominum in puncto administrandae de sui Administratore Justitiae advenerit, Magnificus Karwicki loco subsequendae Satisfactionis non modo se Protestantem indecentissimis verbis laesit, verum et Magnificos Principales Ejus prostituit, exeuntemque de Curia Protestantem sine ulla ratione Laboriosus Stanislaus Kudła Subditus pugno ad Caput percussit; deinde aufugientem a tanta Oppressione Nobilem Terlecki Nobilis Niezabitowski cum Laborioso Kudła prope Casam Laboriosi Christophori Kopyś[?] Subditi Magnifici Laski Camerarii Terrestris Lucoviensis detentum pugnis ad Caput aliquoties percussit, pro Capite arreptum huc illuc protrusit; nec eo Contenti, detegentem se Nobilem Franciscum Terlecki in Casa Laboriosi Christophori Kopyś[?] invaserunt, invadendoque Ostia[?] ac[?] fores unas ejecerunt, alteras vero ad Cameram ejicere voluerunt, persuadentemque Laboriosum Valentinum Ostroba[?] ut a praemissis violentiis et Concussione desisterent, Laboriosus Kudła concussit, convulneravit vulneraque intulit. Ad extremum iterata vice devenientem Nobilem Franciscum Terlecki cum Laborioso Ostroba[?] ad Magnificum Karwicki Succa- [s. 290P] merarium Sacrae Regiae Majestatis tantasque sui oppressionis laesiones exponentem administrationemque Justitiae exposcentem, loco praestandae ejusque satisfactionis de praemissis Administratore suo et Laborioso Kudła, se Protestantem Nobilem Terlecki cum curru, equo juncto, ad hollodium[?] Administratori Ejus et Subditis supraexpressis adducere jussit, adductoque ducentas plagas baculis bini cum nimia Concussione, ac per eosque Subditos Ejusque Protestantis contritione, ac Doloris intus quod se Protestans pati[?]sent[?] Causatione dare Mandavit, praesensque solusmet adstando Magnificus Karwicki. Post hancce Concussionem vulnerumque in Corpus inflictionem cum Currum Protestans insedere, uti vix semivivus in loco Concussionis relictus, non valuit, Idem Magnificus Karwicki Subditis suis nimie Concussum Nobilem Terlecki in Currum imponere jussit, aliasque laesiones tam in Personam Manifestantis Principalis et Nobilis Terlecki peregit. Quapropter Protestans respectu praemissorum ac aliorum Inquisitione fusius deducendorum, succurrendo integritati honoris sui, iterum iterumque contra suprascriptos Inculpatos et quam Solennissime Protestatus est. [s. 291L] Et in verificationem praemissae protestationis Iidem Protestantes, scilicet Magnificus Antonius Jezierski Pocillator Urzędoviensis Camerarius Terrestris Lublinensis et Nobilis Franciscus Terlecki Famulus, statuerunt Ministerialem Regni Generalem Providum Petrum Dabor[?] Authenticum et Juratum, qui statutus in vim suae verae ac fidelis Relationis ubivis locorum faciendae publice recognovit, Quia Ipse apud Nobilem Franciscum Terlecki Famulum vulnera Commonstrantem utrasque nates Concussas totaliter lividas atras vidit et debite Conspexit, de quo praesentem ad Acta fecit Relationem, sibi Commonstranti Nobili Francisco Terlecki ex Mandato Magnifici Adami Karwicki Succamerarii Sacrae Regiae Majestatis per Nobilem Cujusvis Nominis Niezabitowski ejusque Magnifici Karwicki Famulum et Laboriosum Stanislaum Kudła Subditum Ejusque Feria Secunda proxime praeterita in Bonis Ruda illata. Hicque in continenti Iidem Protestantes statuerunt Ministerialem Regni Generalem Providum Joannem Nosal Authenticum et Juratum, qui statutus in vim suae verae ac fidelis Relationis ubivis locorum faci- [dalszy ciąg na następnej stronie, której tu nie odczytano]

Działo się w dworze królewskim łukowskim we środę w wigilię święta świętego Michała Archanioła, roku Pańskiego tysiąc siedemset sześćdziesiątego trzeciego. Do urzędu i akt niniejszych grodzkich starościńskich łukowskich, osobiście przybywszy, Wielmożny Antoni Jezierski, podczaszy urzędowski, komornik ziemski lubelski, pan, oraz Urodzony Franciszek Terlecki, sługa, uroczyście przed urzędem i aktami niniejszymi na i przeciw Wielmożnemu Adamowi Karwickiemu, podkomorzemu Jego Królewskiej Mości, panu, oraz Urodzonemu [N.] Niezabitowskiemu, jakiegokolwiek imienia, administratorowi części w dobrach Ruda położonej, a także pracowitym Stanisławowi Kudle, poddanemu [?], i Stanisławowi Kopysiowi[?], poddanemu z tychże dóbr Ruda [?], zaprotestowali, a to w tym: Gdy Wielmożny protestujący wyżej wspomnianego Urodzonego Franciszka Terleckiego, sługę swego, do dóbr wsi Ruda posłał po odbiór od pracowitego Ostroby[?], poddanego dziedzicznego[?] Wielmożnego Antoniego Laskiego, komornika ziemskiego łukowskiego, skór[?] oraz przemiału zboża ozimego w młynie tamże położonym, najpierw Urodzonego Franciszka Terleckiego, sługę protestującego, idącego z młyna, Urodzony Niezabitowski, administrator Wielmożnego Karwickiego, napastując go na drodze publicznej, obrzucił słowami obelżywymi, a gdy się tłumaczył jako niewinny, spoliczkował go i, powalając na ziemię, obalił. Potem[?], gdy tenże Urodzony Terlecki, protestujący, przybył do samego Wielmożnego Karwickiego, pana, w sprawie wymierzenia sprawiedliwości względem jego administratora, Wielmożny Karwicki zamiast dania należnego zadośćuczynienia nie tylko jego, protestującego, najnieprzyzwoitszymi słowami obraził, ale i Wielmożnych pryncypałów jego zhańbił, a gdy protestujący wychodził z dworu, bez żadnej przyczyny pracowity Stanisław Kudła, poddany, uderzył go pięścią w głowę; następnie, gdy Urodzony Terlecki uciekał przed tak wielkim uciskiem, Urodzony Niezabitowski wraz z pracowitym Kudłą, zatrzymawszy go przy chałupie pracowitego Krzysztofa Kopysia[?], poddanego Wielmożnego Laskiego, komornika ziemskiego łukowskiego, kilkakrotnie uderzył go pięściami w głowę, za głowę chwyconego tu i tam popychał; a nie poprzestawszy na tym, gdy Urodzony Franciszek Terlecki skrył się w chałupie pracowitego Krzysztofa Kopysia[?], napadli [go] i, napadając, jedne drzwi[?] wyrzucili, drugie zaś, do komory, wyrzucić chcieli, a pracowitego Walentego Ostrobę[?], który ich namawiał, by od powyższych gwałtów i pobicia odstąpili, pracowity Kudła pobił, poranił i rany mu zadał. Na koniec, gdy Urodzony Franciszek Terlecki ponownie przyszedł z pracowitym Ostrobą[?] do Wielmożnego Karwickiego, podkomorzego Jego Królewskiej Mości, i tak wielkie obrażenia swego ucisku przedstawiał, i wymierzenia sprawiedliwości się domagał, zamiast udzielenia mu zadośćuczynienia za powyższe od swego administratora i pracowitego Kudły, kazał jego, protestującego, Urodzonego Terleckiego, wozem z zaprzężonym koniem do folwarku[?] swemu administratorowi i poddanym wyżej wymienionym przywieźć, a przywiezionemu kazał dać dwieście razów kijami — po dwóch, z nadmiernym pobiciem, i przez tychże poddanych, z otarciem[?] protestującego i z wywołaniem bólu wewnątrz, który protestujący [?] cierpieć[?] — sam Wielmożny Karwicki będąc przy tym obecny. Gdy po tym pobiciu i zadaniu ran na ciele protestujący nie zdołał wsiąść na wóz, jako ledwie półżywy na miejscu pobicia pozostawiony, tenże Wielmożny Karwicki kazał swoim poddanym włożyć na wóz nadmiernie pobitego Urodzonego Terleckiego i inne krzywdy tak przeciw osobie manifestującego pryncypała, jak i Urodzonego Terleckiego wyrządził. Dlatego protestujący, ze względu na powyższe i inne rzeczy, które obszerniej w inkwizycji zostaną dowiedzione, ratując nienaruszalność swego honoru, znowu i znowu przeciw wyżej wypisanym obwinionym jak najuroczyściej zaprotestował. A dla poświadczenia powyższej protestacji ciż protestujący, mianowicie Wielmożny Antoni Jezierski, podczaszy urzędowski, komornik ziemski lubelski, i Urodzony Franciszek Terlecki, sługa, stawili woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Piotra Dabora[?], autentycznego i zaprzysiężonego, który stawiony, mocą swej prawdziwej i wiernej relacji, wszędzie czynić się mającej, publicznie zeznał, że on u Urodzonego Franciszka Terleckiego, sługi, pokazującego rany, oba pośladki pobite, całkiem sine i czarne widział i należycie obejrzał, o czym niniejszą relację do akt uczynił — [ranach] jemu, pokazującemu, Urodzonemu Franciszkowi Terleckiemu, z rozkazu Wielmożnego Adama Karwickiego, podkomorzego Jego Królewskiej Mości, przez Urodzonego [N.] Niezabitowskiego, jakiegokolwiek imienia, i tegoż Wielmożnego Karwickiego sługę, oraz pracowitego Stanisława Kudłę, jego poddanego, w poniedziałek najbliższy przeszły w dobrach Ruda zadanych. I zaraz ciż protestujący stawili woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Jana Nosala, autentycznego i zaprzysiężonego, który stawiony, mocą swej prawdziwej i wiernej relacji, wszędzie czy- [dalszy ciąg na następnej stronie, której tu nie odczytano]