462/166

[s. 166] Actum in Curia Regali Lucoviensi in Terminis Querelarum seu Iudiciis Causarum Officii, Feria Secunda post Festum Assumptionis in Coelum Gloriosissimae Virginis Mariae proxima, Anno Domini Millesimo Septingentesimo Quadragesimo Secundo. In Causa primum coram Castrensi Capitaneali Lucoviensi Condescensionali Officio vertente et agitata, demum post peractam in Bonis infrascriptis Condescensionem ad hoc idem Officium pro praestandi Iuramenti intuitu damnorum remissa. Facta cuius quidem De- [s. 167L] creti Condescensionalis ad acta Officii praesentis Feria Secunda post Festum Sancti Martini Pontificis proxima Anno Domini Millesimo Septingentesimo Quadragesimo Primo per modum oblatae per Nobilem Petrum Krasuski[?] porrecti tenor sequitur talis. Actum in Fundo Bonorum Krasuse[?] Zembry Domoque Nobilis Petri Krasuski[?] ibidem sita, Feria Sexta post Festum Omnium Sanctorum proxima Anno Domini Millesimo Septingentesimo Quadragesimo Primo. Praesentibus Generosis ac Nobilibus Thoma Radomyski, Alberto Domanski, Michaele Laski, Remigiano [s. 167P] Kordeski[?] aliisque pluribus Nobilibus ad hunc actum congregatis, nec non Ministeriali Regni Generali Provido Simone Bachowicz[?] authentico et iurato actus praesentis apparitore. Officium Capitaneale Castrense Lucoviense in fundamento Decreti Officii sui in Curia Regali Lucoviensi in Terminis Querelarum seu Iudiciis Causarum Officii Feria Secunda post Dominicam Iubilate proxima Anno Domini Millesimo Septingentesimo Quadragesimo Primo inter Haeredes et Possessores Bonorum Krasuse[?] Zembry ac alios Actores ab una et Magnificos Niemiera Vexilliferum Drohiciensem ac Adamum Laski Vicepalatinum Terrae Lucoviensis ac [s. 168L] alios Citatos parte ab altera prolati, quo mediante Decreto Condescensio Officii sui pro finali Causae praesentis diiudicatione ad Fundum Bonorum praesentaneorum Krasuse[?] Zembry iniuncta est, ad requisitionem utrarumque partium die hodierna in acta contenta condescendit, ibidemque Iurisdictionem suam Officiosam fundavit, ac eandem Ministeriali suprascripto cum omnimoda eiusdem actus securitate proclamare demandavit, Partesque ad inscribendam Comparitionem acclamare fecit. Quo in Termino Partibus, Actorea Nobilibus Petro, Hiacyntho, Simone Krasuskie[?] ac aliis haeredibus et possessoribus Bonorum [s. 168P] Krasuse[?] Zembry per eosdem suo et aliorum Actorum nomine personaliter, Citata vero, scilicet Magnifico Adamo Laski Vicepalatino Terrae Lucoviensi personaliter, Magnifico Carolo Niemiera Vexillifero Drohiciensi citato per Generosum Thomam Radomyski ac aliis Actoribus, per eundem Magnificum Adamum Laski Vicepalatinum Lucoviensem suo et aliorum Citatorum nomine personaliter comparentibus et [?] iudicialiter controvertentibus, quarum controversiis Officium pro et contra illatis exceptis, suspensa diiudicatione Causae praesentis, teneri Partes utrasque Inquisitiones Officiosas expedire adinvenit, praeviisque [s. 169L] Solennitatibus de Lege solitis Testes ad deponenda testimonia rei gestae bene gnaros in producere[?] mandat, idque in instanti. Tandem quoniam Partes utraeque Inquisitiones praeviis Solennitatibus, ut iuris et moris est, eduxerunt, et Iuramento corporali super incorruptione Testium comprobarunt, proinde Officium satisfecisse utrasque Partes Decreto Officii sui adinvenit, et resolvendo suspensionem superius factam ad lectionem Inquisitionum earundem condescendit. Quibus lectis et discussis, quoniam ex iisdem Inquisitionibus luculenter patet et patefice[?] deducitur, in [dalszy ciąg na kartach, których tu nie odczytano]

Działo się w Grodzie Królewskim Łukowskim, na rokach skargowych, czyli sądach spraw urzędowych, w najbliższy poniedziałek po święcie Wniebowzięcia Najchwalebniejszej Panny Maryi, roku Pańskiego tysiąc siedemset czterdziestego drugiego. W sprawie najpierw toczonej i prowadzonej przed grodzkim starościńskim łukowskim urzędem zjazdowym, następnie, po odbytym w dobrach niżej opisanych zjeździe, odesłanej do tegoż urzędu dla złożenia przysięgi co do szkód. Treść zaś tego dekretu zjazdowego, podanego do akt niniejszego urzędu w najbliższy poniedziałek po święcie Świętego Marcina Biskupa, roku Pańskiego tysiąc siedemset czterdziestego pierwszego, w drodze oblaty przez Urodzonego Piotra Krasuskiego[?], jest taka. Działo się na gruncie dóbr Krasuse[?] Zembry i w domu Urodzonego Piotra Krasuskiego[?] tamże położonym, w najbliższy piątek po święcie Wszystkich Świętych, roku Pańskiego tysiąc siedemset czterdziestego pierwszego. W obecności Urodzonych Tomasza Radomyskiego, Wojciecha Domańskiego, Michała Laskiego, Remigiana Kordeskiego[?] i wielu innych szlachciców zgromadzonych na ten akt, a także woźnego generalnego Królestwa, opatrznego Szymona Bachowicza[?], wiarygodnego i zaprzysiężonego woźnego przy niniejszym akcie. Urząd starościński grodzki łukowski, na podstawie dekretu swego urzędu, wydanego w Grodzie Królewskim Łukowskim na rokach skargowych, czyli sądach spraw urzędowych, w najbliższy poniedziałek po niedzieli Jubilate roku Pańskiego tysiąc siedemset czterdziestego pierwszego między dziedzicami i posiadaczami dóbr Krasuse[?] Zembry oraz innymi powodami z jednej strony a Wielmożnymi Niemierą, chorążym drohickim, i Adamem Laskim, podwojewodzim ziemi łukowskiej, oraz innymi pozwanymi ze strony drugiej — którym to dekretem nakazany został zjazd jego urzędu na grunt niniejszych dóbr Krasuse[?] Zembry dla ostatecznego rozsądzenia niniejszej sprawy — na żądanie obu stron, w dniu dzisiejszym, w aktach zawartym, zjechał i tamże ustanowił swoją jurysdykcję urzędową, i polecił ją ogłosić wyżej wymienionemu woźnemu z wszelkim bezpieczeństwem tegoż aktu, a strony kazał wywołać dla wpisania stawiennictwa. W tym terminie, gdy strony — powodowa, Urodzeni Piotr, Jacek, Szymon Krasuscy[?] oraz inni dziedzice i posiadacze dóbr Krasuse[?] Zembry, przez tychże w swoim i innych powodów imieniu osobiście, pozwana zaś, mianowicie Wielmożny Adam Laski, podwojewodzi ziemi łukowskiej, osobiście, Wielmożny Karol Niemiera, chorąży drohicki, pozwany przez Urodzonego Tomasza Radomyskiego i innych powodów, przez tegoż Wielmożnego Adama Laskiego, podwojewodzego łukowskiego, w swoim i innych pozwanych imieniu osobiście — stawały i [?] sądownie się spierały, urząd, wyłączywszy ich spory wniesione za i przeciw, zawiesiwszy rozsądzenie niniejszej sprawy, uznał, że obie strony obowiązane są przeprowadzić inkwizycje urzędowe (przesłuchania świadków), i po poprzedzających, zwykłych z prawa uroczystościach nakazuje przedstawić[?] świadków dobrze świadomych sprawy do złożenia zeznań, i to natychmiast. Wreszcie, ponieważ obie strony przeprowadziły inkwizycje po poprzedzających uroczystościach, jak jest w prawie i zwyczaju, i przysięgą cielesną potwierdziły nieprzekupność świadków, przeto urząd uznał, że obie strony uczyniły zadość dekretowi jego urzędu, i znosząc zawieszenie wyżej uczynione, przystąpił do odczytania tychże inkwizycji. Po ich odczytaniu i rozważeniu, ponieważ z tychże inkwizycji jasno wynika i [?] wyprowadza się, w [dalszy ciąg na kartach, których tu nie odczytano].