462/137P

[s. 137P] Bonorum tam Partis Magnifici Niemiera, Vexilliferi Drohiciensis, quam Partis Magnifici Łaski Vice Palatini Terrae Lucoviensis inferenda damna ultronea in prati[s] Parti[s] Actoreae Subditi[s] Eorundem Principalium permisisse, malumque excessum licentioso actu praebuisse. Demum eosdem Subditos seu potius communitates Bonorum Krzesk et Zawady cum gregibus pecorum prata Heredum et Possessorum Bonorum praesentaneorum Krasuse Zembry superinvasisse, ibidemque et motivo dissimulationis Principalium et suggestu Administratorum depabulationem pratorum et exinde damnum Parti Actoreae causasse, opponentes se Haeredes et Possessores Bonorum Krasuse Zembry pro injuria et circa integritatem Bonorum Suorum diffamasse, et exquisitas[?] vociferationes in ordine ad laesiones honori Nobilitati sibi excogitasse. Ad extremum ad haec attenta per Subditos Nobiles Sanicki et Tchorzewski (Thorzeuski[?]) supervenisse, ibidemque loco coercendi incendii Omnesque [s. 138L] Eorundem animos succendisse et ad actus illicitos animasse. Porro Subditos Patrum Marianorum Conventus Skorzecensis sese eodem tumultui ingessisse, et non minori animo erga suprafatos Subditos Magnificorum Vexilliferi Drohiciensis et Vice Palatini Lucoviensis sese in Actu violentiarum ostentasse. Jam vero praemissos Principales suprafatas violentias dissimulasse. Exindeque omnes ex praescripto Legis his in Circumstantiis sancitae tam Magnificos Principales quam Administratores tum Subditos punibiles esse Officium Poenis infrascriptis adinvenit et decrevit. Quatenus Magnificus Carolus Niemiera Vexillifer Drohiciensis pro incontinentia Administratori ac Subditorum suorum Triplicem Poenam Quatuordecim Marcarum Polonicalium Parti Actoreae, nempe Haeredibus et Possessoribus [s. 138P] Bonorum Krasuse Zembry, et Officio suo medietatem Poenae Triplicis Quatuordecim Marcarum Polonicalium; Tum Magnificus Łaski luendo[?] similem inconvenientiam Duplicem Poenam Quatuordecim Marcarum Polonicalium Eidem Parti Actoreae et Officio suo Simplicem; nec non Conventus Skorzecensis Patrum Marianorum pro simili inconvenientia Simplicem Poenam Quatuordecim Marcarum Polonicalium Parti et Officio suo per medium, omnes Hinc et pro Feria Secunda post Festum Sancti Martini Pontificis in Anno praesenti incidenti coram Officio suo ad manus et quietationem Partis Actoreae solvant. Idque sub Poena bannitionis in Casu Contraventionis Decreto praesenti, praevia Manifestatione etiam extra Cadentiam quorumvis Terminorum Judicialium inibidem publicanda; Officio vero suo in instanti sub simili [s. 139L] rigore exnunc extendendo enumerent. Nihilominus suprarecensiti Nobiles Administratores, nempe Sanicki Magnifici Vexilliferi Drohiciensis et Tchorzewski Magnifici Vice Palatini Lucoviensis, Turrim Castri Officii sui Hinc et pro Feria Secunda post hoc idem Festum Sancti Martini Pontificis in Anno praesenti incidenti ingrediantur, Eandemque sessionem utrique per spatium unius Septimanae sine intermissione sustineant et expleant; nec non in egressu Eorundem de Turri Magnificus Vexillifer Drohiciensis ac Vice Palatinus Lucoviensis intercedendo Administratores suos Eidem Parti Actoreae per Simplicem Poenam Quatuordecim Marcarum Polonicalium et Officio suo per medietatem Poenae Simplicis Quatuordecim Marcarum Polonicalium [s. 139P] solvant et enumerent sub rigore suprascripto in Casu Contraventionis Decreto tam super Magnificis Principalibus quam Eorum Administratoribus extendendo. Ad extremum praerecensiti Magnifici Niemiera Vexillifer Drohiciensis et Vice Palatinus Terrae Lucoviensis, nec non Conventus Skorzecensis Patrum Marianorum et pro tempore existens Superior quisque ex parte sui Laboriosos Gasparum Stempniak, Laurentium Kendziora, Albertum Leszczak[?], Albertum Walulik[?], Franciscum Buziak, Nicolaum Palusiak, Josephum Manczarzak[?] coram Actis Officii sui Hinc et pro Feria Secunda post Festum Sancti Martini Pontificis in Anno praesenti incidenti Quinquaginta plagis in Circulo fori per Ministerialem Regni Generalem quemlibet illorum [s. 140L] (excepto Laborioso Gasparo Stempniak, quem habita ratione concussionis viginti plagis subesse Officium declarat) castigandos statuant, sub Poena bannitionis inibidem in Casu Contraventionis hoc in puncto Decreto praesenti, praevia Manifestatione coram Actis Officii sui publicanda. Luita per Eandem Citatam Partem Poena Quatuordecim Marcarum Polonicalium Parti Actoreae in Termino suprascripto solutioni Poenarum praefixo et Officio suo per medium in instanti sub Poena bannitionis solvenda. Ad extremum quo spectat damna in prati[s] per supra expressam depabulationem causata et stante Possessione modernorum Citatorum attentata, licet quidem Effective

[s. 137P] …że [ci panowie] pozwolili poddanym tychże pryncypałów — tak ze strony Wielmożnego Niemiery, chorążego drohickiego, jak ze strony Wielmożnego Łaskiego, podwojewodziego ziemi łukowskiej — wyrządzać dobrowolne szkody na łąkach strony powodowej i swawolnym czynem dali [im] sposobność do złego wybryku. Wreszcie, że tychże poddanych, a raczej gromady dóbr Krzesk i Zawady, ze stadami bydła najechali łąki dziedziców i posiadaczy obecnych dóbr Krasuse Zembry i tamże, zarówno z powodu pobłażania pryncypałów, jak za podszeptem administratorów, dokonali wypasienia łąk i stąd wyrządzili szkodę stronie powodowej; że przeciwstawiających się [im] dziedziców i posiadaczy dóbr Krasuse Zembry za krzywdę i co do całości ich dóbr zniesławili i wymyślne[?] krzyki ku obrazie [ich] czci szlacheckiej wymyślili. W końcu, że na te zamachy poddanych nadeszli Urodzeni Sanicki i Tchorzewski i tamże, zamiast ugasić pożar, [s. 138L] wszystkich ich umysły rozpalili i do czynów niegodziwych pobudzili. Dalej, że poddani ojców marianów konwentu skórzeckiego wmieszali się w tę samą wrzawę i z nie mniejszą zaciętością wobec wyżej wymienionych poddanych Wielmożnych chorążego drohickiego i podwojewodziego łukowskiego okazali się w czynie gwałtów. Że zaś wspomniani pryncypałowie powyższym gwałtom pobłażali. Stąd urząd uznał i postanowił, że wszyscy, zgodnie z przepisem prawa ustanowionym na takie okoliczności, tak Wielmożni pryncypałowie, jak administratorzy, a także poddani, podlegają karom niżej wypisanym. Mianowicie Wielmożny Karol Niemiera, chorąży drohicki, za niepowściągnięcie swego administratora i poddanych [zapłaci] potrójną karę czternastu grzywien polskich stronie powodowej, to jest dziedzicom i posiadaczom [s. 138P] dóbr Krasuse Zembry, a urzędowi swemu połowę kary potrójnej czternastu grzywien polskich; następnie Wielmożny Łaski, pokutując[?] za podobne uchybienie, podwójną karę czternastu grzywien polskich tejże stronie powodowej, a urzędowi swemu pojedynczą; a także konwent skórzecki ojców marianów za podobne uchybienie pojedynczą karę czternastu grzywien polskich stronie i urzędowi swemu po połowie — wszyscy [mają je] od teraz do poniedziałku po święcie św. Marcina biskupa, przypadającym w roku bieżącym, przed urzędem swoim do rąk i za pokwitowaniem strony powodowej zapłacić. A to pod karą banicji w razie przekroczenia niniejszego dekretu, [banicji] ogłoszonej tamże po uprzednim oświadczeniu (manifestacji), także poza kolejnością jakichkolwiek terminów sądowych; urzędowi zaś swemu natychmiast, pod podobnym [s. 139L] rygorem od teraz rozciągniętym, niech wyliczą. Niemniej wyżej wymienieni Urodzeni administratorzy, mianowicie Sanicki — Wielmożnego chorążego drohickiego, i Tchorzewski — Wielmożnego podwojewodziego łukowskiego, niech od teraz do poniedziałku po tymże święcie św. Marcina biskupa, przypadającym w roku bieżącym, wejdą do wieży zamkowej urzędu swego i to siedzenie obaj przez przeciąg jednego tygodnia bez przerwy niech odbędą i wypełnią; a także przy ich wyjściu z wieży Wielmożny chorąży drohicki i podwojewodzi łukowski, wstawiając się za swoimi administratorami, niech tejże stronie powodowej pojedynczą karę czternastu grzywien polskich, a urzędowi swemu połowę kary pojedynczej czternastu grzywien polskich [s. 139P] zapłacą i wyliczą, pod rygorem wyżej opisanym w razie przekroczenia dekretu, rozciągniętym tak na Wielmożnych pryncypałów, jak na ich administratorów. W końcu wyżej wymienieni Wielmożni Niemiera, chorąży drohicki, i podwojewodzi ziemi łukowskiej, a także konwent skórzecki ojców marianów i każdorazowy przełożony — każdy ze swej strony — pracowitych Kacpra Stempniaka, Wawrzyńca Kendziorę, Wojciecha Leszczaka[?], Wojciecha Walulika[?], Franciszka Buziaka, Mikołaja Palusiaka, Józefa Manczarzaka[?] przed aktami urzędu swego od teraz do poniedziałku po święcie św. Marcina biskupa, przypadającym w roku bieżącym, [mają] stawić, aby każdego z nich [s. 140L] (z wyjątkiem pracowitego Kacpra Stempniaka, który — z uwagi na concussio — według orzeczenia urzędu podlega dwudziestu plagom) pięćdziesięcioma plagami w kole rynku przez woźnego generalnego Królestwa ukarano; pod karą banicji tamże w razie przekroczenia niniejszego dekretu w tym punkcie, [banicji] ogłoszonej po uprzednim oświadczeniu (manifestacji) przed aktami urzędu swego. Kara czternastu grzywien polskich, odpokutowana przez tęż pozwaną stronę, [ma być] zapłacona stronie powodowej w terminie wyżej wyznaczonym do zapłaty kar, a urzędowi swemu po połowie natychmiast, pod karą banicji. W końcu co do szkód na łąkach, wyrządzonych przez wyżej opisane wypasienie i dokonanych za trwającego posiadania obecnych pozwanych, chociaż wprawdzie rzeczywiście… [ciąg na następnej stronie]