461/358

[s. 358] Actum in Curia Regali Lucoviensi, Feria Secunda post Dominicam Laetare Quadragesimalem proxima, Anno Domini Millesimo Septingentesimo Vigesimo Sexto. Ministerialis Regni Generalis Providus Paulus de Strzeszkowice Strzeszkowski, Authenticus et Juratus, ad Officium et Acta praesentia Castrensia Capitanealia Lucoviensia personaliter veniens, in vim suae verae ac fidelis Relationis ubivis locorum faciendae publice recognovit, se Citationis infrascriptae tenoris talis: Augustus Secundus Dei gratia Rex Poloniae, Magnus Dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiae, Livoniae, Podoliae, Podlachiae, Smolensciae, Severiae Czerniechoviaeque, necnon haereditarius Dux Saxoniae, Princeps et Elector. Vobis Magnificis Feliciano a Targowisko Ga[?]erowski[?] Subjudici Terrestri, Vicecapitaneo Castrensi, Mathiae Suchodolski Ensifero Lucoviensi, Notario Castrensi Lublinensi, Judicibus gravaminosis, tum Magnifico Casimiro Bielski Judici Castrensi Lublinensi, Bonorum Faysławice et Wola Faysławska Possessori, Parti adhaerenti de Causa infrascripta, Bonisque vestris generaliter omnibus mandamus, ut coram Judicio nostro Ordinario Generali Tribunalitio Regni Lublinensi, tum dum et quando Causa praesens ad judicandum vocata et acclamata inciderit, Ad Instantiam Instigatoris Judicii nostri eiusque Delatoris Generosi Dominici Stoinski, Pincernae Trembowliensis, Camerarii Terrestris Lublinensis, Actoris, personaliter, legitime, peremptorie [s. 359L] compareatis. Qui vos, inhaerendo protestationi coram Actis Authenticis Regni eo nomine factae, citat, idque pro eo: Quia vos Judices, non ea qua par erat observantia et formalitate Legum et aequanimitate secum Actore procedendo, non sufficit quod ultro, sine ullo motivo Partis adhaerentis magis concordiam quam Lites affectantis, eundem Generosum Actorem Condemnatione, quo nescitur rationis ductu, in eius intaminatum honorem saeviendo, Feria Secunda post Festum Sanctae Margarethae Virginis et Martyris Anno immediate elapso innodare praemisistis[?], ac in post, licetsi ad nimias pollicitationes et requisitiones suum in Judicium illatas sistendae publicationis praefatae Condemnationis indebite et aggravatorie obtentae experimentum eo in negotio subsequendum, prout et subsecutum declaravistis, attamen contra manifestam Legem, in summum praejudicium praedicti Generosi Actoris faciendo, Decretum quoddam magis resuscitanda quam sopienda litigia inter Partes exorta, extraditionem Subditorum acsi de Bonis Faysławice et Wola Faysławska, sui vero Partis adhaerentis usurpativo titulo haereditariorum, sine ullis controversiis, juridicis disceptationibus ac rationibus legitimis suum in Judicium inferendis, et sine scrutinio, indagationibus, Inquisitionibus eo in passu observari solitis, cuiusnam sint praedicti Subditi proprii nativi et haereditarii, et utrum praescriptione Terrestri innodati necne, juxta mentem Legis faciendo, cum summo Damno et injuria saepedicti Generosi Actoris protulistis, ac deinde Anno praesenti Feria Secunda post Dominicam Invocavit Quadragesimalem, videlicet Die Decima quarta [s. 359P] Mensis Martii, admissibilem praerecensitam Partem adhaerentem circa omnia documenta Subditatum legitimum probantia, tantummodo ad nuda verba et assertiones in Jure subsistere non valentes, ad comprobandam proprietatem eorundem Subditorum in contextum Causae intrantem, non attentis documentis ac rationibus Generosi Actoris Inquisitiones super contenta Terminorum realitatem praeferentes educendas expostulantis, per Sententiam vestri adinvenistis, ac Subditos eosdem nullis documentis evictos Parti adhaerenti per Generosum Actorem in una ferme Septimana contra omnem possibilitatem ac inusitatam praxim adjudicastis, Motionem ab eadem Sententia aggravatorie prolata per eundem Actorem interponendam connotare recusastis, taliterque poenas in vos traxistis et succubuistis. Citamini igitur ad videndum et audiendum vos Judices ad luendas poenas gravaminis, te vero Partem adhaerentem ad seorsivas poenas intuitu sui Actoris[?] indebite processuationis, Damna et Litis expensas, Causationis[?], Subditos indebite usurpationis super Bonis decernendas et extendendas, tum quoque pro abjudicatione eorundem Subditorum non attenta, imo per Sententiam Judicii sui retractanda Officii[?] eiusdem Sententia, ceteraque pro Causae Termino praesentis exigentia fusius in Termino proponenda, Sententiam[?] Litis parituri et Terminum attentaturi, et ad ipsa tum et alia quae vobis fusius in Termino proponentur judicialiter responsuri. Datum Lublini Sabbatho post Dominicam Invocavit Quadragesimalem proxima Anno Domini Millesimo Septingentesimo Vigesimo Sexto. Copias praesentis[?] sigillatas binas, et quidem unam coram Officio Castrensi Lublinensi in Cancellaria Vicenotarii[?] ad acta residentis Feria Tertia post Dominicam Reminiscere Quadragesimalem proxima Anno praesenti, alteram Partem[?] adhaerenti in Bonis Faysławice Curiaque ibidem sita Feria Quinta post eandem Dominicam pos[?] [pieczęć] [?]ne familiae curiali notificasse et reliquisse, de quo praesens [pieczęć] [R]elatio. Ex Actis C[?] Castrensibus Lucoviensibus Re[?] correxit Jastrzębski[?] [parafa]

[s. 358] Działo się w dworze królewskim łukowskim, w poniedziałek najbliższy po niedzieli postnej Laetare, roku Pańskiego tysiąc siedemset dwudziestego szóstego. Woźny generalny Królestwa, Opatrzny Paweł ze Strzeszkowic Strzeszkowski, autentyczny i przysięgły, przed urzędem i aktami niniejszymi grodzkimi starościńskimi łukowskimi osobiście stawając, mocą swojej prawdziwej i wiernej relacji, mającej być [ważną] w każdym miejscu, publicznie zeznał, że pozwu niżej zapisanego, takiej treści: August Drugi, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, inflancki, podolski, podlaski, smoleński, siewierski i czernihowski, a także dziedziczny książę saski, książę i elektor. Wam, Wielmożnym: Felicjanowi z Targowiska Ga[?]erowskiemu[?], podsędkowi ziemskiemu, wicestaroście grodzkiemu, Maciejowi Suchodolskiemu, miecznikowi łukowskiemu, pisarzowi grodzkiemu lubelskiemu, sędziom zaskarżonym (gravaminosis), a także Wielmożnemu Kazimierzowi Bielskiemu, sędziemu grodzkiemu lubelskiemu, posesorowi dóbr Fajsławice i Wola Fajsławska, stronie przystającej, w sprawie niżej opisanej, i dobrom waszym w ogólności wszystkim nakazujemy, abyście przed sądem naszym ordynaryjnym generalnym trybunalskim Królestwa lubelskim, wtedy, gdy i kiedy niniejsza sprawa do sądzenia przywołana i wywołana przypadnie, na żądanie instygatora sądu naszego i jego delatora, Urodzonego Dominika Stoińskiego, cześnika trembowelskiego, komornika ziemskiego lubelskiego, powoda, osobiście, prawnie i zawiście [s. 359L] stawili się. Który was, trzymając się protestacji wniesionej z tego tytułu przed autentycznymi aktami Królestwa, pozywa, a to za to: że wy, sędziowie, postępując z nim, powodem, nie z takim, jak przystało, przestrzeganiem i formalnością praw i bezstronnością — nie dość, że z własnej woli, bez żadnego wniosku strony przystającej, pragnącej bardziej zgody niż sporów, tegoż Urodzonego powoda skazaniem, nie wiadomo jaką racją wiedzeni, srożąc się na jego nieskalaną cześć, w poniedziałek po święcie Świętej Małgorzaty, Panny i Męczennicy, w roku bezpośrednio minionym obciążyć [?] (innodare praemisistis[?]), a następnie, choć na liczne zapewnienia i żądania jego, wniesione do sądu, [o] wstrzymanie ogłoszenia wspomnianego skazania, niesłusznie i krzywdząco uzyskanego, orzekliście, że w tej sprawie ma nastąpić próba (experimentum), jak też nastąpiła — to jednak wbrew wyraźnemu prawu, czyniąc z największym uszczerbkiem dla wspomnianego Urodzonego powoda, wydaliście z największą szkodą i krzywdą często wspomnianego Urodzonego powoda pewien dekret, raczej wskrzeszający niż uśmierzający spory powstałe między stronami, [o] wydanie poddanych jakoby z dóbr Fajsławice i Wola Fajsławska, a w istocie swoich (sui vero), strony przystającej, tytułem zawłaszczającym dziedzicznych — bez żadnych sporów, prawnych rozpraw i prawnych racji, które miały być wniesione do sądu, i bez badania, dochodzeń [i] inkwizycji, w takim kroku zwykle zachowywanych: czyimi własnymi, rodzimymi i dziedzicznymi są wspomniani poddani i czy są objęci przedawnieniem ziemskim, czy nie, jak to czynić należy według myśli prawa; a następnie w roku bieżącym, w poniedziałek po niedzieli postnej Invocavit, to jest dnia czternastego [s. 359P] miesiąca marca, wyrokiem waszym uznaliście za dopuszczalną wyżej wymienioną stronę przystającą — wobec wszystkich dokumentów dowodzących prawnego poddaństwa — [stającą] jedynie z gołymi słowami i twierdzeniami, które w prawie ostać się nie mogą, wchodzącą w kontekst sprawy dla udowodnienia własności tychże poddanych, nie zważając na dokumenty i racje Urodzonego powoda, domagającego się przeprowadzenia inkwizycji co do treści [akt] terminów, wykazujących rzeczywisty stan rzeczy; i tychże poddanych, żadnymi dokumentami nie dowiedzionych, przysądziliście stronie przystającej [do wydania] przez Urodzonego powoda w ciągu niemal jednego tygodnia, wbrew wszelkiej możliwości i niezwykłą praktyką (contra omnem possibilitatem ac inusitatam praxim); wniosku (motio) od tegoż wyroku, krzywdząco wydanego, który tenże powód miał wnieść, odmówiliście zanotować, i w ten sposób kary na siebie ściągnęliście i im ulegliście. Pozywani więc jesteście, abyście widzieli i słyszeli, [jak] wy, sędziowie, [skazani zostaniecie] na poniesienie kar za krzywdę (gravamen), ty zaś, strona przystająca, na osobne kary z powodu niesłusznego pozywania swego powoda[?], [jak] szkody i koszty procesu, spowodowania[?], niesłusznego zagarnięcia poddanych mają być na dobrach orzeczone i rozciągnięte; a także co do odsądzenia (abjudicatio) tychże poddanych — nie zważając na wyrok tegoż urzędu[?], owszem, [ma on być] wyrokiem sądu swego odwołany — i co do innych rzeczy, które według potrzeby niniejszego terminu sprawy obszerniej w terminie będą przedstawione; [jako] mający być posłuszni wyrokowi[?] w sprawie, pilnować terminu i na to oraz na inne rzeczy, które wam obszerniej w terminie będą przedstawione, sądownie odpowiedzieć. Dan w Lublinie w sobotę najbliższą po niedzieli postnej Invocavit, roku Pańskiego tysiąc siedemset dwudziestego szóstego. [Woźny zeznał, że] kopie niniejszego [pozwu], opieczętowane, dwie, a mianowicie jedną przed urzędem grodzkim lubelskim w kancelarii wicepisarza[?] przy aktach rezydującego, we wtorek najbliższy po niedzieli postnej Reminiscere roku bieżącego, drugą stronie przystającej w dobrach Fajsławice i dworze tamże położonym, w czwartek po tejże niedzieli, położył[?] [pieczęć] [?] czeladzi dworskiej oznajmił i zostawił, o czym niniejsza [pieczęć] relacja. Z akt grodzkich łukowskich [?]. Poprawił Jastrzębski[?] [parafa].