461/5

[s. 5] [początek na wcześniejszej karcie] Polonicalium pro Feria Quarta post Festum Nativitatis Beatissimae Virginis Mariae, Iudicio vero simplicem Quatuordecim Marcarum Polonicalium in instanti, tum quoque[?] pro vulneribus[?] Marcas Quadraginta Quatuor inibidem pro tempore suprascripto solvant. Ad quae praemissa peragenda Domini subditos inculpatos adigant, Iustitiam Decreto praesenti iniunctam administrent sub poena Banitionis perpetuae. Luita ad praesens poena per partem Citatam Trium Marcarum Polonicalium parti et Iudicio totidem in instanti, quae praemissa Domini sub poena Banitionis perpetuae, subditi vero sub poena Infamiae facturi sunt, quae decernuntur. Et Terminus publicandae in proximis Querelarum Terminis post subsequendam[?] satisfactionem Decreto praesenti Querelarum Terminis conservatur peremptorius. Moverunt Citati ad Iudicia Tribunalitia Regni Lublinensia, inter Causas Palatinales Palatinatus Lublinensis non admissa, protestatus de gravamine et prosequenda ad Iudicium[?] reprotestatur. [u dołu karty bardzo blade ślady pisma (podpis?) — nieczytelne]

[…] polskich na środę po święcie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, sądowi zaś pojedynczą [karę] czternastu grzywien polskich natychmiast, a także za rany[?] czterdzieści cztery grzywny niech tamże w terminie wyżej wypisanym zapłacą. Dla wykonania powyższego panowie niech przymuszą obwinionych poddanych i niech wymierzą sprawiedliwość nakazaną niniejszym dekretem pod karą banicji wieczystej. Kara uiszczana obecnie przez stronę pozwaną: trzy grzywny polskie stronie i tyleż sądowi natychmiast; co wszystko powyższe panowie pod karą banicji wieczystej, poddani zaś pod karą infamii wykonać mają, jak się postanawia. A termin do ogłoszenia [dekretu] na najbliższych terminach skarg (querelarum) po nastąpieniu[?] zadośćuczynienia niniejszemu dekretowi zachowuje się na terminach skarg jako zawity. Pozwani odwołali się do sądów trybunalskich Królestwa w Lublinie, w sprawach wojewódzkich województwa lubelskiego; [odwołanie] nie zostało przyjęte; [strona], zaprotestowawszy o krzywdę i o dochodzenie [sprawy] przed sądem[?], zostaje wzajemnie oprotestowana (reprotestatur).