459/62

[s. 62] Citatio. Actum in Curia Regali Lucoviensi in Terminis Officiorum seu Querellarum Feria Secunda post Festum Sacratissimi Corporis Christi Domini proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Quadragesimo Tertio. Proponit Officiose infrascripta pars Actorea contra infranominatam citatam partem coram praesenti Capitaneali Castrensi Lucoviensi Officio ex copia citationis suae de tenore tali: Joannes Dominicus a Kazanow Kazanowski Lucoviensis etc. Capitaneus. Tibi Nobili Stanislao Wierzeyski[?] dicto Kosiorek in Wierzeyki[?] sorte tua habita de bonis tuis generaliter omnibus, Rigore Regio et nostra Capitaneali authoritate mandamus, ut coram nobis seu Officio nostro Capitaneali Castrensi Lucoviensi in Terminis Officiorum seu Querellarum Feria secunda post Festum Sacratissimi Corporis Christi Domini proxime instantis in Curia Regali Lucoviensi celebrandis, vel his deficientibus in aliis tandem subsequentibus proximis Terminis, Ad instantiam Instigatoris Officii nostri eiusque delatorum Honestorum Gregorii Rem- [s. 63L] bnarczyk[?] de Villa Rzeczyca et Mathiae Jelnicki de Villa Jelnica, Boiarinorum ac subditorum Illustrissimae ac Magnificae Dominae Zophiae a Tęczyn Tęczynska, consortis Illustrissimi ac Magnifici Domini Nicolai Danilowicz Subthesaurarii Regni, [?] et peremptorie compareas, qui te cum [?] Dominae suae pro poena sua iuxta statuta Regni circa [?] protestationi suae contra te in Actis Capitanealibus Castrensibus Lucoviensibus factae citat, secundo post obtentam poenam contumaciae super te obtentam, ideo: Quia tu tempore certo in protestatione specificato, nullo respectu habito securitatis publicae nundinarumque Lucoviensium tunc celebratarum, imo eadem spreta et vilipensa, nec poenas exinde promanandas metuendo, ausus es tempore certo videlicet feria secunda post Dominicam Quadragesimalem Ramispalmarum, tempore nundinali, hic Lucoviae in Civitate Iudiciali, ubi cuipiam tuto versari resque suas in emendo et vendendo secure pacificeque ex scripta et observata lege licitum est, dum iidem actores causa certorum negotiorum Dominae suae missi res certas negotiaque in emendo et vendendo peregissent, ibidem tu coadunatis multis complicibus ac vicinis [s. 63P] tuis tibi de nomine et cognomine melius notis, nescitur qua de causa et ratione, nulla iniuria ab ipsis actoribus lacessitus, imo privata tua authoritate equum sub eodem actore videlicet praefato Jelnicki, quo tunc insidebat, pili ciemnogniadego, valoris Quinquaginta florenorum polonicalium, praefati vero Gregorii Rembnarczyk[?] proprium, in circulo et foro [?] civitatis Lucoviensis vi ac violenter tumultuoseque recepisti, receptumque ad fortalitium[?] Curiae Regalis Lucoviensis intra triduum, ut iuris est, non tradidisti neque praesentasti, imo eundem circa se detines et ad praesens tenes, prout protestatio eorum contra te in Actis Capitanealibus Castrensibus Lucoviensibus facta latius testatur, ad quam se actores cum sua praesenti citatione in toto referunt. Citamus itaque ad videndum te ad praesentationem eiusdem equi decreto Iudicii nostri adigi, poena trium Marcarum polonicalium statuto Regni expressa, vel quae et quanta ex arbitrio Iudicii et qualitate facti cognoscetur, per Officium nostrum decerni, et id quod iuris erit in praemissis sententiari, ad praemissa tibi in Termino advenienti latius declaranda et comprobanda Officiose responsurus. Datum in Curia Regali Lucoviensi feria secunda post [s. 64L] Dominicam Exaudi proxima Anno Domini Millesimo Sexcentesimo Quadragesimo Tertio. Et propositione sua modo praemisso facta petiit pars actorea partem citatam ab Officio praesenti Capitaneali Castrensi Lucoviensi ad Officiosam responsionem compelli. E contra citatus indebite et inconvenienter per actorem iure[?] et tractus foro actorem et actionem praesentem pro competenti non agnoscendam dixit et Officio praesenti declaravit forum coram Officio praesenti non habere, ex eo siquidem agitur ratione quasi violenti facti et praetensae iniuriae, prout citatione sua actor declarat, ratione cuius praetensionis citatus non coram Officio praesenti verum coram suo competenti Iudicio Terrestri Lucoviensi uti possessionatus Nobilis respondere tenetur. Officium praesens Capitaneale Castrense Lucoviense, controversiis partium utrarumque, actoris per Gregorium suo et alterius nomine, citatae partis, coram se factis exauditis, foro causae huic adinvento procedere citato mandat. [na marginesie: Monit.] Quo Decreto citata pars praeiudicio non suscepto ab eodem et contra eundem Generosum Samuelem Samborzecki Vicecapitaneum loci praesentis causaeque huius Iudicem ad Iudicium Tribunalitium Regni Lublinense Generale per Ministerialem Regni Generalem [s. 64P] quendam Bartholomaeum Markowicz debito modo, ut iuris est, monuit. [na marginesie: non delata[?]] Cuius monitioni memoratus Dominus Vicecapitaneus non detulit nec eandem interpositam suscepit. De qua non delata veniam prosequendi et de gravamine suprascripto pars solenniter est protestata. Officium quoque se non temere id egisse verum iure suadente in instanti est reprotestatum. Tandem citatus actorem et actionem praesentem incompetentem esse dixit his ex rationibus: prima quia equus (ratione cuius res est) non actoris sed citati est proprius, iusto pretio apud famulum Generosi Hornowski, priori tempore plus sex hebdomadae sunt elapsae quam equus actori sit de [?], et per actorem citato modo violento in oppido suo Miedzyrzecensi receptus, postmodum per citatum Lucoviae recuperatus et ad Burgrabium seu locum pro tunc Burgrabii tenentem extraditus seu praesentatus, ac deinceps per citatum ex fideiussione[?]. Altera quod actor non pro sua iniuria propria agit, sed tantummodo ex temeritate sua pro isto equo citati proprio eundem citatum iure impedit. His deductis petiit citatus incompetentem actorem et actionem [s. 65L] adinveniri et se liberum pronunciari, aliis iuris beneficiis salvis sibi pleno in robore reservatis. [na marginesie: Competens actio] In procedendo Officium suprascriptum Capitaneale Castrense Lucoviense competenti actione adinventa[?] respondere citato mandat. [na marginesie: Monit. citatus] Quo Decreto citata pars praeiudicio non suscepto ab eodem et contra eundem Generosum Samuelem Samborzecki Vicecapitaneum Lucoviensem causaeque huius Iudicem ad Iudicium Tribunalitium Regni Lublinense Generale per Ministerialem Regni Generalem modo quo supra monuit. [na marginesie: non admissa] Cuius monitioni memoratus Dominus Vicecapitaneus non detulit nec eandem interpositam suscepit. De qua non delata veniam prosequendi et de gravamine suprascripto pars solenniter est protestata. Officium quoque se non temere id egisse verum iure mediante in instanti est reprotestatum. Post modum citatus sub tuitione motionum suarum interpositarum firmiter stando et eandem prosequi offerendo petiit se ad evasionem iuratoriam, uti de iure propiorem, admitti, prout Equus non actoris sed citati est proprius, vel in defectu evasionis iuratoriae Inquisitionem sibi concedi, ceteris iuris beneficiis salvis sibi pleno in robore reservatis. [na marginesie: Evadet[?]] In respondendo suprascriptum Officium Capitaneale [s. 65P] Castrense Lucoviense his auditis. [na marginesie: [?]] Quoniam intercedit controversia de proprietate equi, ratione cuius convenitur citatus, ideo simplici evasione in causa praesenti evadere non posse adinvenit, citato respondere mandat. [na marginesie: Monit.] Quo Decreto citata pars praeiudicio[?] non suscepto ab eodem et contra eundem Generosum Samuelem Samborzecki Vicecapitaneum Lucoviensem causaeque huius Iudicem ad Iudicium Tribunalitium Regni Lublinense Generale per Ministerialem Regni Generalem modo quo supra monuit. [na marginesie: non admissa] Cuius monitioni memoratus Dominus Vicecapitaneus non detulit nec eandem interpositam suscepit. De qua non delata veniam prosequendi et de gravamine suprascripto pars citata solenniter est protestata. Officium quoque se non temere id egisse verum iure suadente in instanti est reprotestatum. Ad extremum citatus tot decretis praeiudiciosis aggravatus, eorum[?] sub tuitione motionum suarum firmiter stando et easdem se prosequi offerendo, dixit se non teneri ad praesentationem equi uti sui proprii, quod et Inquisitione testium[?] et evasione iuratoria, inquantum sit necessaria, probaturum se offert, petiitque se ad praesentationem non teneri adinveniri et se liberum pronunciari, ceteris iuris beneficiis salvis sibi praecustodit[?]. [s. 66L] (początek wpisu na karcie poprzedniej) Pars vero actorea licet ore[?] in locis suprascriptis allegata sua in medium Officii inferebat, verum quoniam eadem ad acticandum, ut iuris est, intra triduum non porrexit, ideo Generosus Venceslaus Ko[?]yński[?] Notarius loci praesentis de sua in suscipiendo diligentia, eius autem in ponendo negligentia solenniter est protestatus. [na marginesie: Directe[?] Respon[sio][?] Def[?]] In directa responsione Officium suprascriptum Capitaneale Castrense Lucoviense decrevit, ut citatus equum, ratione cuius non praesentationis convenitur citatus et quem agnoscit prout suum proprium[?] per se receptum esse, hinc in duabus ab Actu praesenti septimanis coram Officio et Actis praesentibus praesentet et ad fo-resto[?] Officii praesentis ad ulteriorem de proprietate eiusdem equi cognitionem relinquat, idque luita poena trium Marcarum pecuniae parti et Officio totidem. Quo Decreto utraque pars p[?] non suscepto ab eodem et cum eodem Generosum Samuelem Samborzecki Vicecapitaneum loci praesentis causaeque huius Iudicem ad Iudicia Tribunalitia Regni Lublinensia per Ministerialem Generalem Regni modo quo supra monuit. Quam partium motionem Memoratus Dominus Vicecapitaneus detulit eandemque interpositam suscepit. [s. 66P] Partibus suprascriptis utrisque terminum expurgandae sententiae suae praedictae prosequendo[?] et continuandae memoratae[?] praefatae[?] ac iure ulterius ex[?] in causa contra se procedendi in praeallegatis Iudiciis Ordinariis Tribunalis Regni Lublinensis tunc, dum et quando causae Palatinatus Lublinensis et Districtus Lucoviensis ex Regestro publico vacantium causarum iudicialiter praefigit et conservat, ut iuris est, peremptorie. Rigore [pieczęć zakrywa tekst]tis motionis. Ceterisque con[pieczęć zakrywa tekst] ser[pieczęć zakrywa tekst]t iuxta Acta. [pieczęć] Ex Actis Castrensibus Lucoviensibus re[?] Correxit Korzandowski[?] Samuel Samborzecki Vicecapitaneus et Iudex Causarum Officii Castrensis Lucoviensis manu propria [odwrocie: tytuł sprawy] [s. 67] Wierzejski[?] et Subditorum[?]. Daniłowiczowa[?] Motio. [niżej, inną ręką:] [?] parte[?] Approbata[?] in Curia Regali Lucov[iensi][?]tata[?] L[?]niewski[?] [niżej:] Le[cta][?] Actum[?]

Pozew. Działo się w dworze królewskim łukowskim na rokach urzędowych, czyli skargowych, w najbliższy poniedziałek po święcie Najświętszego Ciała Pana Chrystusa, roku Pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego trzeciego. Przedkłada urzędowo niżej wpisana strona powodowa przeciw niżej wymienionej stronie pozwanej przed obecnym urzędem starościńskim grodzkim łukowskim z kopii swego pozwu w tym brzmieniu: Jan Dominik z Kazanowa Kazanowski, starosta łukowski itd. Tobie, Szlachetnemu Stanisławowi Wierzejskiemu[?], zwanemu Kosiorek, w Wierzejkach[?], w twoim tamże dziale, z wszystkich w ogólności twoich dóbr, powagą królewską i naszą starościńską nakazujemy, abyś przed nami, czyli przed naszym urzędem starościńskim grodzkim łukowskim, na rokach urzędowych, czyli skargowych, w poniedziałek po najbliżej nadchodzącym święcie Najświętszego Ciała Pana Chrystusa, w dworze królewskim łukowskim odprawiać się mających, a w razie ich nieodbycia — na innych wreszcie następnych najbliższych rokach, na żądanie instygatora naszego urzędu i jego donosicieli, uczciwych Grzegorza Rembnarczyka[?] ze wsi Rzeczyca i Macieja Jelnickiego ze wsi Jelnica, bojarów i poddanych Jaśnie Wielmożnej Pani Zofii z Tęczyna Tęczyńskiej, małżonki Jaśnie Wielmożnego Pana Mikołaja Daniłowicza, podskarbiego Królestwa, [?] i zawity stanął; którzy ciebie wraz z [?] swojej Pani o karę swoją według statutów Królestwa co do [?], na mocy ich protestacji przeciw tobie w aktach starościńskich grodzkich łukowskich uczynionej, pozywają po raz drugi, po uzyskaniu przeciw tobie kary zaocznego niestawiennictwa, a to dlatego: że ty w czasie pewnym, w protestacji wyszczególnionym, nie mając żadnego względu na bezpieczeństwo publiczne i na odbywający się wówczas jarmark łukowski, owszem, wzgardziwszy nim i lekce go sobie ważąc, i nie bojąc się kar, jakie stąd wypływają, odważyłeś się w czasie pewnym, mianowicie w poniedziałek po Niedzieli Palmowej w Wielkim Poście, w czasie jarmarku, tu w Łukowie, w mieście sądowym, gdzie każdemu wolno bezpiecznie przebywać i swoje rzeczy bezpiecznie i spokojnie kupować i sprzedawać według prawa pisanego i przestrzeganego, gdy ci sami powodowie, posłani w pewnych sprawach swojej Pani, pewne rzeczy i interesy w kupnie i sprzedaży załatwili, tamże ty, zebrawszy wielu wspólników i sąsiadów swoich, tobie z imienia i nazwiska lepiej znanych, nie wiadomo z jakiej przyczyny i racji, żadną krzywdą przez samych powodów niesprowokowany, owszem, własną swoją powagą konia spod tegoż powoda, mianowicie wspomnianego Jelnickiego, na którym wówczas siedział, maści ciemnogniadej, wartości pięćdziesięciu złotych polskich, a własność wspomnianego Grzegorza Rembnarczyka[?], w rynku i na targu [?] miasta Łukowa przemocą, gwałtownie i z wrzawą odebrałeś, a odebranego do zamku[?] dworu królewskiego łukowskiego w ciągu trzech dni, jak prawo każe, nie oddałeś ani nie okazałeś, owszem, tegoż przy sobie zatrzymujesz i obecnie trzymasz, jak to obszerniej poświadcza ich protestacja przeciw tobie w aktach starościńskich grodzkich łukowskich uczyniona, na którą powodowie wraz z niniejszym swoim pozwem w całości się powołują. Pozywamy cię zatem, abyś widział, że dekretem naszego sądu zostaniesz zmuszony do okazania tegoż konia pod karą trzech grzywien polskich, w statucie Królestwa wyrażoną, albo jaka i jak wielka według uznania sądu i jakości czynu zostanie rozpoznana, że to zostanie przez nasz urząd postanowione, i że w powyższym zostanie wyrokowane to, co będzie słuszne; na to, co powyżej, co ci na nadchodzącym roku obszerniej zostanie wyłożone i udowodnione, masz urzędowo odpowiedzieć. Dan w dworze królewskim łukowskim w najbliższy poniedziałek po Niedzieli Exaudi roku Pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego trzeciego. A po uczynieniu swego wystąpienia w powyższy sposób strona powodowa domagała się, aby stronę pozwaną obecny urząd starościński grodzki łukowski zmusił do urzędowej odpowiedzi. Przeciwnie, pozwany, niesłusznie i niestosownie przez powoda prawem[?] pozwany i pociągnięty, powiedział, że powoda i niniejszego powództwa przed tym sądem nie uznaje za właściwe, i oświadczył obecnemu urzędowi, że nie ma sądu przed obecnym urzędem, ponieważ chodzi o sprawę jakoby gwałtownego czynu i rzekomej krzywdy, jak powód w swoim pozwie oświadcza; z racji zaś tego roszczenia pozwany nie przed obecnym urzędem, lecz przed swoim właściwym sądem ziemskim łukowskim, jako szlachcic osiadły, odpowiadać jest obowiązany. Obecny urząd starościński grodzki łukowski, wysłuchawszy sporów obu stron, uczynionych przed nim — powoda przez Grzegorza w jego własnym i drugiego imieniu oraz strony pozwanej — uznawszy sąd w tej sprawie za właściwy, nakazuje pozwanemu dalej postępować. [na marginesie: Upomnienie.] Od tego dekretu strona pozwana, nie przyjmując go ze szkodą dla siebie, od tegoż i przeciw temuż Urodzonemu Samuelowi Samborzeckiemu, wicestaroście tutejszemu i sędziemu tej sprawy, do Trybunału Głównego Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa, niejakiego Bartłomieja Markowicza, w należyty sposób, jak prawo każe, upomniała się (odwołała). [na marginesie: nie przyjęte[?]] Temu odwołaniu wspomniany pan wicestarosta nie dał wiary ani go wniesionego nie przyjął. Z powodu nieprzyjęcia odwołania strona uroczyście zastrzegła sobie prawo jego popierania i zaprotestowała co do wyżej wpisanej krzywdy. Urząd zaś w tejże chwili zaprotestował wzajemnie, że uczynił to nie lekkomyślnie, lecz za radą prawa. Wreszcie pozwany powiedział, że powód i niniejsze powództwo są niewłaściwe, z tych racji: pierwsza, że koń (o którego chodzi) nie jest powoda, lecz własnością pozwanego, za słuszną cenę u sługi Urodzonego Hornowskiego, wcześniej, minęło ponad sześć tygodni, zanim koń powodowi [?], a przez powoda pozwanemu w sposób gwałtowny w jego miasteczku międzyrzeckim odebrany, potem przez pozwanego w Łukowie odzyskany i burgrabiemu, czyli zastępującemu wówczas burgrabiego, wydany, czyli okazany, a następnie przez pozwanego z poręki[?]. Druga, że powód nie o swoją własną krzywdę występuje, lecz jedynie przez swoją zuchwałość o tego konia, własność pozwanego, tegoż pozwanego prawem niepokoi. Przedstawiwszy to, pozwany domagał się, aby powód i powództwo zostały uznane za niewłaściwe, a on sam ogłoszony wolnym, z zachowaniem sobie w pełnej mocy innych dobrodziejstw prawa. [na marginesie: Powództwo właściwe.] Postępując dalej, wyżej wpisany urząd starościński grodzki łukowski, uznawszy[?] powództwo za właściwe, nakazuje pozwanemu odpowiadać. [na marginesie: Upomnienie pozwanego.] Od tego dekretu strona pozwana, nie przyjmując go ze szkodą dla siebie, od tegoż i przeciw temuż Urodzonemu Samuelowi Samborzeckiemu, wicestaroście łukowskiemu i sędziemu tej sprawy, do Trybunału Głównego Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa w sposób jak wyżej upomniała się (odwołała). [na marginesie: nie dopuszczone] Temu odwołaniu wspomniany pan wicestarosta nie dał wiary ani go wniesionego nie przyjął. Z powodu nieprzyjęcia odwołania strona uroczyście zastrzegła sobie prawo jego popierania i zaprotestowała co do wyżej wpisanej krzywdy. Urząd zaś w tejże chwili zaprotestował wzajemnie, że uczynił to nie lekkomyślnie, lecz za pośrednictwem prawa. Następnie pozwany, trwając mocno przy obronie swoich wniesionych wniosków i ofiarując się je popierać, domagał się dopuszczenia do oczyszczenia się przysięgą, jako bliższy z prawa, ponieważ koń nie jest powoda, lecz własnością pozwanego, albo, w braku oczyszczenia się przysięgą, przyznania mu inkwizycji (przesłuchania świadków), z zachowaniem sobie w pełnej mocy innych dobrodziejstw prawa. [na marginesie: Oczyści się[?]] Odpowiadając na to, wyżej wpisany urząd starościński grodzki łukowski, wysłuchawszy tego: [na marginesie: [?]] Ponieważ zachodzi spór o własność konia, z racji którego pozwany jest pozywany, przeto uznał, że w niniejszej sprawie nie może się uwolnić prostym oczyszczeniem, i nakazuje pozwanemu odpowiadać. [na marginesie: Upomnienie.] Od tego dekretu strona pozwana, nie przyjmując go ze szkodą[?] dla siebie, od tegoż i przeciw temuż Urodzonemu Samuelowi Samborzeckiemu, wicestaroście łukowskiemu i sędziemu tej sprawy, do Trybunału Głównego Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa w sposób jak wyżej upomniała się (odwołała). [na marginesie: nie dopuszczone] Temu odwołaniu wspomniany pan wicestarosta nie dał wiary ani go wniesionego nie przyjął. Z powodu nieprzyjęcia odwołania strona pozwana uroczyście zastrzegła sobie prawo jego popierania i zaprotestowała co do wyżej wpisanej krzywdy. Urząd zaś w tejże chwili zaprotestował wzajemnie, że uczynił to nie lekkomyślnie, lecz za radą prawa. Na koniec pozwany, obciążony tyloma krzywdzącymi dekretami, trwając mocno przy obronie ich[?] i swoich wniosków i ofiarując się je popierać, powiedział, że nie jest obowiązany do okazania konia jako swojej własności, co ofiaruje się udowodnić i inkwizycją świadków[?], i oczyszczeniem się przysięgą, o ile będzie potrzebne, i domagał się uznania, że nie jest obowiązany do okazania, i ogłoszenia go wolnym, z zachowaniem sobie innych dobrodziejstw prawa[?]. (początek wpisu na karcie poprzedniej) … Strona powodowa wprawdzie ustnie[?] w miejscach wyżej opisanych wnosiła swe twierdzenia przed urząd, lecz ponieważ nie podała ich, jak prawo każe, w ciągu trzech dni do wpisania do akt, przeto Urodzony Wacław Ko[?]yński[?], pisarz tutejszy, uroczyście zaprotestował co do swej staranności w przyjmowaniu, a jej niedbalstwa w składaniu. [na marginesie: bezpośrednia[?] odpowiedź[?] obr.[?]] Przy bezpośredniej odpowiedzi urząd wyżej opisany, starościński grodzki łukowski, nakazał, aby pozwany konia, o którego nieokazanie jest pozywany i którego uznaje za własny[?], przez siebie przyjęty, w ciągu dwóch tygodni od niniejszej czynności przed urzędem i aktami niniejszymi okazał i na [?] urzędu niniejszego do dalszego rozpoznania co do własności tegoż konia zostawił, a to pod zapłaceniem kary trzech grzywien pieniędzy stronie i tyleż urzędowi. Od tego dekretu obie strony, [?] nieprzyjętym, od niego i wraz z nim Urodzonego Samuela Samborzeckiego, wicestarostę tutejszego i sędziego tej sprawy, do sądów trybunalskich Królestwa w Lublinie przez woźnego generalnego Królestwa, sposobem jak wyżej, wezwały. Które to wniesienie stron wspomniany pan wicestarosta uszanował i tak założoną [apelację] przyjął. Stronom wyżej opisanym obu wyznacza i zachowuje, jak prawo każe, zawiśle termin do oczyszczenia swego wyroku wyżej powiedzianego, do popierania[?] i kontynuowania wspomnianego[?] wyżej wymienionego[?] i prawem dalej z [?] w sprawie przeciwko sobie postępowania w przytoczonych sądach zwyczajnych Trybunału Królestwa w Lublinie wtedy, gdy i kiedy sprawy województwa lubelskiego i powiatu łukowskiego z rejestru publicznego spraw wolnych sądownie [przypadną]. Mocą [pieczęć zakrywa tekst] wniesienia. A w pozostałym [pieczęć zakrywa tekst] według akt. [pieczęć] Z akt grodzkich łukowskich [?] Poprawił Korzandowski[?] Samuel Samborzecki, wicestarosta i sędzia spraw urzędu grodzkiego łukowskiego, ręką własną [odwrocie, s. 67: tytuł sprawy] Wierzejski[?] i [jego] poddani[?] — Daniłowiczowa[?]. Wniesienie [apelacji]. [?] stronie[?] zatwierdzona[?] na Dworze Królewskim w Łukowie[?]. [?]. L[?]niewski[?]. Przeczytana[?]. Działo się[?].