Szaniawski 569/1816

No 569. Działo się w Mieście Powiatowym Łukowie w Województwie Podlaskiem, w Domu Rezydencji WJmć Księdza Szuszkowskiego Proboszcza Parafialnego Łukowskiego, pod Nrem 282. Dnia Dwudziestego ósmego Miesiąca Września, Tysiąc Osiemset Szesnastego Roku.— Przedemną Józefem Kalasantym Szaniawskim Urzędnikiem Pisarzem Publicznym Aktowym Powiatu Łukowskiego tu w Łukowie pod Numerem Czwartym mieszkającym, i Urzędowanie swoje sprawującym, na uczynioną z Strony WJmć Księdza Jana Jezierskiego Kanonika Katedralnego Lubelskiego, Dziekana Łukowskiego, Proboszcza Adamowskiego, rekwizycją do Domu wyżej w Akcie wyrażonego przybyłym, i do ninejszego Aktu wezwanym, stawiwszy się osobiście tenże WJmć Xiędz Jan Jezierski Kanonik Katedralny Lubelski, Dziekan Łukowski Proboszcz Adamowski, w Adamowie w Powiecie Żelechowskiem, a Województwie Podlaskiem, na Probostwie swym zamieszkały, tu do Łukowa dla łatwiejszej kuracji Zdrowia swego przybyły, i w Domu w Akcie wyrażonym naterać mieszkający, niżej podpisanemu Pisarzowi dobrze znany, lubo na ciele osłabiony, na umyśle jednak zupełnie zdrowy, i wszystkie inne własności Prawa do Działania Urzędowego posiadający, w przytomności Świadków z Imion Nazwisk i zamieszkania na końcu Aktu wyrażonych, niżej podpisanemu Pisarzowi znanych, żadnemu wyłączeniu Prawnemu niepodległych, oczywiście dobrowolnie i rozmyślnie Zeznał i oświadczył. Iż będąc chorym i czując się tak przez osłabione siły ciała, jakoteż przez wiek, teraz bardziej, zbliżać do ostateczności, Dyspozycję ostatniej woli swojej, czyli Testament do Protokułu Urzędowego niżej podpisanemu Pisarzowi chce zadyktować, i w istocie samej tenże Testament zadyktował do Protokułu niżej podpisanego Pisarza w Treści i Osnowie następującej. == W Imię Trójcy Przenajświętszej Ojca, Syna, i Ducha Świętego Amen. Ja Xiędz Jan Jezierski, Kanonik Katedralny Lubelski, Dziekan Łukowski, Proboszcz Adamowski, znając Wyrok nay[?]szego Stwórcy, iż każdemu rodzącemu się dług śmiertelności wypłacić należy, będąc dotknięty ręką Stwórcy mojego na Zdrowiu, mając jednak zupełne i doskonałe zmysły rozumu, następujące ostatniej woli mojej rozrządzenie tak co do Duszy, ciała, jakoteż Majątku mego czynię.— A najprzód Duszę moję w ręce Boga Stwórcy mego oddaję, a ciało w miejscu Parafialnym Kościoła mego Adamowskiego w pośród owieczek mnie od Rządu powierzonych bez żadnej okazałości (oprócz najliczniejszego Nabożeństwa za Duszę moję) chcę mieć pochowane.— Przy Pogrzebie Katafalk zwyczajny, przy którym Świec Sztuk Dwadzieście i Lamp ile się przy Kościele znaleźć może być ma. Ubiorem ciała mego i trumną jakoteż całem Pogrzebem, na który w gotowiźnie Czerwonych Złotych Pięćdziesiąt zostawiuję, WWni Ichmość Księża Jan Szuszkowski, Kanonik Katedralny Lubełski, Proboszcz Łukowski, Michał Iwanowski Kanonik Lubelski Vice Dziekan Łukowski, Proboszcz Serokomlski, i Dionizy Noskowski Proboszcz Wojciszkowski, których za Exekutorów Testamentu mego upraszam i naznaczam, zatrudnić się raczą.— WWm Ichmość Księżom Konfratrom za Ich fatygę i Nabożeństwo za Duszę moję, po Złotych Polskich Dziesięć, Wmu zaś Księdzu Celebransowi Czerwonych Złotych Dwa, naznaczam.— Jeżeliby nastąpiła łaska którego z Ichmość Księży Konfratrów, i miał Exortę przy Pogrzebie, żeby innej nie miał, tylko Moralną, o to proszę, i za fatygę Czerwony Złoty jeden przeznaczam.— Odebrałem Beneficium Adamowskie z Rąk JWo Adama Hrabi Krasińskiego Starosty Ciechanowskiego Dziedzica Dóbr Gułowa jako Kolatora tegoż Beneficium. Cała Parafia przyznać może, iż takowe Beneficium w najgorszym stanie było, ponieważ bez Rezydencji bez Gumien, i bez wszelkiego Zabudowania Gospodarskiego w całej Jurydyce swej znajdowało się, Ja wszystko od najważniejszej do najmniejszej potrzeby do dobrego stanu przyprowadziłem, a nawet i Grunta zarosłe i nieużyteczne w znacznej Części Wykarczowałem, i użytecznemi zrobiłem, Sześciu Włościan osadziłem, Sprzężaje, Zasiewy i przyzwoitą Zapomogę tymże dałem, oraz Budowle dla tychże Włościan należyte postawiłem, a to wszystko mym własnym kosztem.= Kościół co do muru i wiązania zrobiłem, i lubo za Rządu Austriackiego miałem wyznaczone Pięćdziesiąt Tysięcy Złotych Polskich na fundusz Kościoła, jednakowoż na tym wyznaczeniu dla redukcji Bankocettlów i miedzi do Dziewiętnastu Tysięcy Złotych Polskich straciłem, także gdy Dobra Gułów wraz z Adamowem po Śmierci JWo Adama Krasińskiego Kolatora mego w Dzierżawę puszczone zostały, i Aręda Adamowska która mnie wypłacać winna była Sumę na Kościół przeznaczoną, już niemnie ale Posesorowi dochód Arędy Propinacyjnej płaciła, nie odebrałem do Sumy na Kościół przeznaczonej Złotych Polskich Siedem Tysięcy Trzysta Dwadzieścia, niemniej z mocy Komplanacji Rządowej między JWną Katarzyną z [?]skich Hrabiną Krasińską Adama Krasińskiego Małżonką Wdową i Inną, Zawartej, pozostało mi w Skarbie Dóbr Gułowa Dwie Tysiące Złotych Polskich, które na fundusz Kościoła miały być wypłacone i Komplanacja wyżej wspomniona niebyła dopełnioną, ponieważ ani Dni pomocnych do zwożenia cegły i Piasku tudzież do Prowadzenia muru, ani Furażu dla utrzymania furmanek niedawano mi, ze Skarbu Dóbr Gułowskich, a Ja na Wymurowanie Kościoła więcej jak Osiemdziesiąt Tysięcy Złotych Polskich wydałem, więc o Sumę Dwadzieścia Tysięcy na Fundusz Kościoła przeznaczoną nikt niemoże mieć pretensji ani do mnie ani do mego Majątku, ponieważ blisko Dwarazy tyle jak była przeznaczona Suma ekspensowałem na Kościół.— Żadnego Długu z opatrzności nay[?]szey ani Skarbowi Krajowemu ani nikomu niejestem winien.— Lubo Inwentarza Gruntowego do Probostwa należącego przy obięciu tegoż Probostwa niezastałem, gdy jednak na obligacją Biskupią tenże Inwentarz wprowadzić przyobiecałem co poświadcza Wizyta Biskupia w Roku Tysiąc Osiemset Drugim odbyta, więc takowy Inwentarz, jakoto, koni parę, krów użytkowych Cztery, wołów [?] nieuków Trzyletnich Dwa, Trzody chlewnej w różnych latach i gatunku Sztuk Sześć, Gęsi Sztuk Dziesięć Kaczek Sztuk Dziesięć i Kur Sztuk Dziesięć zostawiam.— I oprócz tego wszystkim Włościanom podawałem woły z których gdy przez Wojnę jaka Sztuka [?]ła się znowu inne kupowałem, i teraz wszyscy Włościanie mają Sprzężaje dobre. Sprzęty Gospodarskie różne na Inwentarz Gruntowy podług opisu [?], w zupełności zostawiam.— Z Inwentarza mego, Śmiercią pozostałego do Inwentarza Gruntowego Proboszczowskiego nienależącego, dla Ichmość Państwa Jędrzeja i Julianny z Ma[?]eskich Chrzesnej Córki mojej Małżonków Ozińskich Krów Sześć i Jałowic Cztery, razem Sztuk Dziesięć, a Inwentarz chlewny wszystek, tudzież drobie jakie się po Śmierci mej pozostaną, oprócz tych które na Inwentarz Gruntowy dla mego następcy Proboszcza są przeznaczone, tymże Małżonkom Ozińskim przeznaczam, i daruję Koni Czworo i Bydło rogate, oprócz tego które na Inwentarz Gruntowy przeznaczyłem, i oprócz tego które Małżonkom Ozińskim darowałem, tudzież Sprzęty do Inwentarza Gruntowego Proboszczowskiego nienależące tudzież Suknie Futra Pościelną Pościel, Srebro, to jest Łyżek Stołowych Jedenaście, Łyżkę Pułmiskową jedną, Grabków [?] Sztuk Dwanaście i Nożów Sztuk Dwanaście, niemniej Zboże, jakie Śmiercią moją pozostanie, i podług Prawa do mnie należeć będzie. WWni Exekutorowie przez Publiczną Licytacją, oddawszy wprzódy z tego Zboża dla ImćPana Józefa Gu[?]mana Żyta korcy Dziesięć, Gryki korcy Dziesięć, i Jęczmienia korcy Pięć które dla niego daruję i przeznaczam, tudzież zostawiwszy tyle Zboża, ile Gruntowa potrzeba wyciągać będzie sprzedać postarają się, i kwotę za takową Sprzedaż zebraną na Nabożeństwo in suffragium Duszy mojej po Kościołach rozdadzą. Mam podług Dokumentu Dnia Dwudziestego Czwartego Czerwca, Tysiąc Osiemset Siódmego Roku datowanego, na Dobrach Serokomli Kapitału Czerwonych Złotych Sztuk Osiemset, i Addytamentu do Złota podług brzmienia tegoż Dokumentu Złotych Polskich Cztery Tysiące Osiemset, od Kapitału Procent po Siedem od Sta za Lat Pięć należy mi się, In vim takowego Procentu wziąłem od WJmćPana Dziub[?]ńskiego, byłego Dziedzica Serokomli Czerwonych Złotych Sztuk Szesnaście, reszta zostaje na tychże Dobrach wraz z Sumą Kapitalną do wypłacenia. Także mam Sumę Dekretem Trybunalskim Siedleckim od Sukcesorów Walentego [?] Żukowskiego przysądzoną Czerwonych Złotych Sztuk Dwieście Dwadzieścia Kapitalną, i Procent do Sta Czerwonych Złotych wynoszący zaległy, w Satysfakcją której Sumy zajęta jest przez Urząd Komorniczy Suma przez WJmć Ludwikę z Jezierskich Politalsk[?] temuż Walentemu Żukowskiemu Testamentem Zapisana, z Dóbr Wsi Krzywdy do zapłacenia należąca, Które to Sumy następującym Sposobem rozporządzam. — Sumę Dwieście Dwadzieścia Czerwonych Złotych Kapitalną i od niej należące się Prowizyonaln[?], mnie od Sukcesorów Walentego Żukowskiego przysądzoną, dla Sióstr moich Cioteczných jakoto dla Pani Marianny z Żukowskich Wróblewskiej, i Pani Anny także z Żukowskich Wołkowickiej, ponieważ z Ich Domu po Matce mej a Ciotce Ich Korzystałem Majątku, kilka Tysięcy Złotych Polskich, wnadgrodę tego przeznaczam i Zapisuję, nadając Im zupełną moc i Prawo takowej Sumy po Śmierci mej zkąd należeć będzie odebrania i na pożytek swój obrócenia. — Z Sumy zaś na Serokomli będącej, dla JWo Karola Hrabi Jezierskiego, [skreślone: [?]] mego Synowca, niegdy JWo Jacka Jezierskiego Kasztelana Łukowskiego Brata mego rodzonego Syna, Sumę Złotych Polskich Trzy Tysiące, w nadgrodę wziętej przezemnie podobnejże Sumy z Majątku Ojca mego przeznaczam — Dla Ichmość Państwa Jędrzeja i Julianny z Majewskich Chrzesnej Córki mej Małżonków Ozińskich Sumę Złotych Polskich Cztery Tysiące, i na Edukacją Syna Ich Antoniego Złotych Polskich Tysiąc, razem Złotych Polskich Pięć Tysięcy przeznaczam i Zapisuję. Jackowi Lemieszkowi Lat Siedem u mnie służącemu za wierne i przychylne usługi Złotych Polskich Tysiąc, Sierocie znalezionej w Okrzei, a przezemnie wychowanej, Mariannie, kalece na jedno oko Złotych Polskich Pięćset przeznaczam i Zapisuję. Na Szpital dla Ubogich Adamowskich Złotych Polskich Dwieście, na Szpitalnych Ubogich Serokomlskich Złotych Polskich Dwieście, na Szpitalnych Ubogich Wojcieszkowskich Złotych Polskich Dwieście i na Szpitalnych Ubogich Łukowskich, Złotych Polskich Dwieście Pięćdziesiąt Dysponuję i przeznaczam. Jegomości Panu Józefowi Gutmanowi za doświadczaną Jego we całym życiu dla mnie przychylność Złotych Polskich Tysiąc Pięćset, Zapisuję. Dla WWych Exekutorów każdemu po złotych polskich Pięćset razem dla wszystkich złotych polskich Tysiąc Pięćset przeznaczam i dysponuję. Wolno więc będzie tak JWu Karolowi Jezierskiemu Synowcowi memu jakoteż Małżonkom Ozińskim, tudzież Panu Józefowi Gutmanowi, niemniej WWm Ichmość Księżom Szuszkowskiemu, Iwanowskiemu i Noskowskiemu mego Testamentu Exekutorom, i Jackowi Lemieszkowi Sumy przezemnie Im Zapisane z Sumy na Serokomli będącej każdemu dla siebie po nastąpionej Śmierci mojej odebrać i z odebranych zakwitować, i na pożytek swój obrócić, kwoty zaś dla Ubogich Szpitalnych i dla Marianny Sieroty przeznaczone WWni Exekutorowie od Dziedzica Serokomli odbiorą, takowe za kwitem swym odebrane, Ubogim Szpitalnym do Rąk Ich oddadzą, a kwotę złotych polskich Pięćset dla Marianny Sieroty zapisaną na pewnej Ewikcji na Procent aż do wzrostu Jej ulokują. — Dwa Tysiące złotych polskich odbiorą WWni Exekutorowie z Sumy na Serokomli będącej za kwitem swym i te na Msze Święte za omyłki i niepamięci, które się trafić mogły w życiu moim po Kościołach rozdadzą. Resztę Sumy jaka się od rozdysponowanych przezemnie Sposobem wyżej wyrażonym kwot, okaże, i z Dóbr Serokomli należeć będzie, WWni Exekutorowie za kwitem swym od Dziedzica Serokomli odbiorą, i na dokończenie Kościoła Adamowskiego obrócą. — Ponieważ zaś Siestrzeńcom moim jakoto Józefowi i Walentemu Żukowskim, Sukcesją po Siostrach mych Teresie z Jezierskich [?]kowskiey, i Franciszce z Jezierskich Bielskiej, dawniej oddałem, i już z mojej przychylności korzystali, więc nieczynię Im żadnego udziału z Majątku mego wyżej wyszczególnionego, ale tylko do Sukcessjów po Siostrach mych jako wyżej wyraziłem tymże odstąpionych, odstępuję dla Sukcesorów Ich, Sukcesji po s.p. WJmć Księdzu Wincentym Jezierskim Oficjale Lubelskim Bracie mym rodzonym na mnie spadłej, nadając zupełną moc i Prawo pomienionym Sukcesorom tak Józefa Żukowskiego jeszcze żyjącego, jakoteż Walentego Żukowskiego już nieżyjącego Majątku wszelkiego po wyżej wyrażonym Bracie mym pozostałego, gdziekolwiek będź znajdującego się, dla siebie odebrania i na pożytek swój obrócenia. Taka tedy jest ostatnia wola moja, i Dyspozycja Testamentowa, którą do Protokułu niżej podpisanego Pisarza własnoustnie Zadyktowałem, i ta we wszystkim dopełniona bydź powinna, Jeżelibym zaś z łaski Boga przyszedł do zdrowia wolność odmienienia lub poprawienia niniejszego Testamentu zostawuję sobie. Takowy więc Testament przez Testatora do Protokułu Pisarza Aktowego Zadyktowany, mając sobie WJmć Ksiądz Jezierski Testator, w przytomności Świadków, jakoto JWo Onufrego Hrabi Podoskiego Sędziego Pokoju Powiatu Łukowskiego, i Wielmożnych Maurycego Iżyckiego Dóbr Wsi Strzyżowa Dziedzica, Ignacego Kajetana Dobraczyńskiego Części na Wsi Łazach, w Powiecie Łukowskim sytuowanej Dziedzica, Radzcow Powiatu Łukowskiego i Jana Dziewickiego Posesora Starostwa Łukowskiego głośno zwolna i wyrozumiale co do słowa przeczytany za własny przyjął, i tenże wraz z Świadkami i Pisarzem Aktowym własnoręcznie podpisał jak następuje. Ksiądz Jan Jezierski Testator własnoręcznie Onufry Podoski Świadek — Mauryc[?] Iżycki Świadek — Ignacy Kajet[?] Dobraczyński Świadek własnoręcznie — Jan Dziewicki Świadek własnoręcznie Działo się jako wyżej. Józef Kalasanty Szaniawski Pisarz Publiczny Aktowy Powiatu Łukowskiego własnoręcznie