Szaniawski 139/1828

No 139. Działo się we Wsi Turzec zwanej w Powiecie, i Obwodzie Łukowskim Województwie Podlaskiem, w Domu Dworskim, pod Numerem pierwszym, dnia Dziesiątego, Miesiąca Maja, Tysiąc Ośmset Dwudziestego Ósmego Roku. — Przedemną Urzędnikiem Józefem Kalasantym Szaniawskim Regentem, Kancelarii Powiatu Łukowskiego, w Mieście Powiatowem, i Obwodowem Łukowie, w Domu pod Numerem Czwartym, mieszkającym, i Urzędowanie swoje Sprawującym, tu do wsi Turca, wyżej w Akcie wyrażonej, na Uczynioną Rekwizycją przybyłym, i do niniejszego Aktu wezwanym, Obecny WW Jakub [dopisek: Rolasław] Soćko Dziedzic wyżej wyrażonej wsi Turca, w tejże wsi w Domu wyżej w Akcie wyrażonym, Mieszkający, Mnie Regentowi znany, luboli, na Siłach Ciała Osłabiony, na Umyśle jednak zupełnie zdrowy, i do Działania Urzędowego zdolny, w przytomności Czterech Świadków, jakoto: WWych Franciszka Słomczyńskiego, Dziedzica wsi Jagodne, w tejże wsi swojej własnej, zamieszkałego, Aloizego Zajdler Dziedzica Wsi Guzówki, w tejże Wsi swojej własnej mieszkającego, Tomasza Przegalińskiego[?] we wsi Wnętrznem[?], na Częściach swoich Dziedzicznych, zamieszkałego, i Franciszka Stalkowskiego[?] Dziedzica [margines: ↑ Rolasław Szaniawsky Regent mp] Dziedzica Dóbr Głoskowa z przyległościami, w tychże Dobrach zamieszkałego, Pierwszych Trzech, wyżej wyrażonych, w Powiecie Żelechowskim, Czwartego zaś w Powiecie Garwolińskim, a wszystkich, w Obwodzie Łukowskim, Województwie Podlaskiem, Zamieszkania swoje mających, Mnie Regentowi znanych, Żadnemu Wyłączeniu Prawnemu Niepodległych, oczywiście, Dobrowolnie, i rozmyślnie, leżąc na Łóżku oświadczył, i zeznał. — Iż będąc Chorym, na przypadek Śmierci, Majątek swój Ruchomy, i Nieruchomy, ze Wsi Turzec zwanej, z Gruntów, na Mieście Stoczku, w Powiecie Garwolińskim, Obwodzie Łukowskim, a Województwie Podlaskiem leżących, Niemniej z Inwentarzy, Remanentów Zbożowych, z gotowej na Wyszynk Wódki, z Naczyń Browarnych, z Mobiliów, Sprzętów Gospodarskich i z Garderoby swojej Składający się, Testamentem chce Rozdysponować, i w tym względzie Testament, czyli Ostatnią Woli swojej Dyspozycją Mnie Regentowi do Protokołu przy Świadkach wyżej wyrażonych Zadyktował w Sposobie następującym. — Ja Jakub Soćko czując się być bardzo Chorym, i prędzej Śmierci, niżeli zdrowia, i Życia Spodziewając się, Majątek mój wszelki, tak Ruchomy, jakoteż i Nieruchomy, Który z Opatrzności Boskiej posiadam, tak Rozrządzam i Dysponuję — Wieś Turzec Wieś Turzec, za Sumę Pięćdziesiąt Pięć Tysięcy Złotych polskich, Kupioną na Bankocettle, Uważając Ewaluacją Monety Srebrnej, za Bankocettle Wiedeńskie w Roku Tysiąc Ośmset piątym, i Tysiąc Ośmset Szóstym [?] [margines: to] Latay[?] jak płaciłem Sumę Szacunkową, za pomienioną Wieś Turzec i Uważając że w teraźniejszym Czasie Dobra w Wartości swojej są zniżone, Szacuję Złotych polskich Trzydzieści Sześć Tysięcy, — Grunta na Mieście Stoczku, leżące Szacuję Złotych polskich Dwa Tysiące — Inwentarze, Których mam bardzo mało, Remanenta Zbożowe, Wódkę gotową do Wyszynku, Naczynia Browarne Mobilia, Sprzęty Gospodarskie, Wozy, Zaprzęgi, i wszelką moję Garderobę, razem wszystko Szacuję Złotych polskich Dwa Tysiące, Cały więc Majątek mój wynosi w Szacunku, Czterdzieści Tysięcy Złotych polskich, — A że Długi, mój Majątek ciężące, wynoszą Złotych polskich Siedem Tysięcy, więc Potrąciwszy Siedem Tysięcy Złotych polskich, od Czterdziestu Tysięcy Złotych polskich, Całkowitego Szacunku, Majątku mego, Zostaje Czystej Masy Złotych polskich Trzydzieści Trzy Tysiące, — Mając zaś, Dwoje Dzieci, Wawrzeńca Syna, i Franciszkę Córkę w Zamęściu Jędrzeja Andraszka będącą, a Niechcąc Majątku mojego drobnić, i Tenże w Naturze Rozdzielać, więc Wawrzeńcowi Soćkowi Synowi mojemu, Wieś Turzec, tak jak się w swojej Rozległości, i Obszerności znajduje, z Pasieką w niej będącą z Zabudowaniem Wszelkim, tak Dworskim jakoteż i Włościańskim, z Zakładami, i z Zapomogami Włościańskiemi, zgoła z Wszelką Intratą Tejże wsi, z Nieruchomością na Mieście Stoczku będącą, z Inwentarzami, z Remanentami Zbożowemi, z Gotową Wódką do Wyszynku, z Naczyniami Browarnemi, z Mobiliami, i Sprzętami Gospodarskiemi, z Garderobą moją wszelką, jaka po Śmierci mojej pozostać może, Zgoła ze Wszelkiemi Ruchomościami, nic Nie wyłączając, na Własność przeznaczam, i Dziedzictwo dla Niego Zapisuję z tym Obowiązkiem, ażeby Długi, mój Majątek ciężące, w Ilości Złotych polskich Siedem Tysięcy, jako się wyżej rzekło, wynoszące, wypłacił, — Sumę zaś Trzydzieści Trzy Tysiące Złotych polskich, z Szacowania Majątku po Potrąceniu Długów, wynoszącą, tak między Dzieci Dzielę — To jest: wypadałoby podzielić takową Sumę Między Syna i Córkę Zarówno, lecz gdy Prawo Trzecią[?] lub[?] Czwartą Część Majątku pozwala Mi podług woli mojej podług woli mojej Rozrządzić, Więc z Sumy wyżej wyrażonej Trzydzieści Trzy Tysiące Złotych polskich Synowi Wawrzeńcowi z Mocy Prawa Daruję Czwartą Część, to jest Złotych Ośm Tysięcy Dwieście pięćdziesiąt, a to w Nagrodę Pracy Jego około Gospodarstwa blisko przez lat Dwadzieścia czynionej, — Po Potrąceniu Której, gdy Zostaje Suma Dwadzieścia Cztery Tysiące Siedemset pięćdziesiąt Złotych polskich, Więc tę Sumę, Między Syna, i Córkę na połowę Dzielę — Dostanie się więc Synowi, Złotych polskich Dwanaście Tysięcy, Trzysta Siedemdziesiąt pięć, i Córce, podobnież dostanie się Złotych polskich Dwanaście Tysięcy Trzysta Siedemdziesiąt pięć, — Ponieważ zaś Majątek [dopisek: moy] wyżej Opisany Synowi Wawrzeńcowi przeznaczyłem, i przeznaczam, na Własność, i Wieczne Dziedzictwo Więc Wkładam obowiązek, na Tegoż mego Syna ażeby Córce mojej, a Siostrze Swojej, Franciszce Andraszkowej, wyżej wyrażoną Sumę Złotych polskich Dwanaście Tysięcy Trzysta Siedemdziesiąt pięć, wypłacił, wtenczas, gdy Majątek Jemu przezemnie teraz Zapisany, obejmie w swoje posiadłość i wUżywanie, Która Suma dla Córki przeznaczona, Dwanaście Tysięcy, Trzysta Siedemdziesiąt pięć Złotych polskich ma być wypłacona przez Syna na pewną Hypotekę. — Żonie mojej Mariannie z Lewartowskich Soćkowej, podług Prawa należy Część Trzecia Majątku mojego, do Używania Dożywotniego, lecz uważając Iż Żona moja już w podeszłym wieku będąc, Mniej zdatną do trudnienia się Gospodarstwem więc w Miejsce tego, przeznaczam, na Utrzymanie Żony mojej, Złotych polskich Sto, i Zboża Korcy Dziesięć, to jest, Żyta Korcy pięć, pszenicy Ćwierci Dwie, Jęczmienia Korcy Dwa. — Tatarki Korcy Dwa, i Prosa Ćwierci Dwie, — Które to Zboże, i pieniądze, w Ilości Złotych polskich Sto, Syn mój, Corocznie matce swej oddawać, i wypłacać będzie, Dopóty, dopóki przy Życiu zostanie, — i oprócz tego Córka moja, Żonie mojej a Matce Swojej corocznie płacić będzie, do skończenia Jej Życia, Złotych polskich Sto, Mieszkanie mieć będzie Żona moja w Turcu, i opał, dostarczy dla niej Syn, — Przypominam sobie, Iż oprócz Majątku wyżej Opisanego, posiadam Łąki, w Grani- [kustosz: czeniu[?]] czeniu Miasta Latowicza, w Powiecie Siennickim, Województwie Mazowieckiem leżące, Które szacuję Złotych polskich Czterysta, i te Łąki przeznaczam na Własność, dla Sukcesorów po świętej pamięci Pawle, i Apolonii z Soćków Małżonkach Bojankach[?], Siostrzeńców moich, do Równego między Niemi Działu. — Takową Dyspozycją Ostatniej woli mojej, czyli Rozporządzenie Uczyniwszy, Zastrzegam Sobie wolność nieograniczoną gdy Mnie Bóg do Zdrowia przyprowadzi, Tejże Dyspozycji w Części, lub Całkiem odmienienia, poprawienia, lub Zupełnie Jej skasowania — Takowy Testament przez Testatora Dyktowany, przeczytany został przezemnie Regenta, w przytomności wyżej wyrażonych Świadków, Który Testator, za Własny, podług woli swojej napisany przyznał, i Tenże wraz ze Świadkami i Zemną Regentem Własnoręcznie podpisał jak następuje — Jakub Rolasław Soćko — Franciszek Słomczyński świadek. Jako przytomny Świadek podpisuję Alojzy Zajdler Jako przytomny Świadek Tomasz Przegaliński[?] Jako przytomny Świadek Franciszek Stalkowski[?] Józef Kalasanty Szaniawski Regent Kancelarii powiatu Łukowskiego własnoręcznie Wydany 1. Wypis Urzędowy na papierze Złotych 24. dnia 27. Maja 1828go Roku —