Sierzputowski 273/1841

[nota u góry: „Zp. 2.” i [skreślone: [?]]] [nota po lewej: 1. Wyciąg główny na Stęplu Kopiiek Trzydzieści wydany Józefowi Szaniawskiemu dnia 15/27. Stycznia 1842. Sierzputowski] 273. Działo się we Wsi Kurowie w domu pod N° 11. w Powiecie Łukowskim Gubernii podlaskiej dnia (: piątego :) siedmnastego Lipca tysiąc Ośmset czterdziestego pierwszego roku — Przed Stanisławem Sierzputowskim Regentem Kancelarii powiatu Łukowskiego, w Mieście Łukowie N° 36. mieszkającym, tu na wezwanie Teofili z Kurowskich Szaniawskiej przybytym, osobiście obecna taż Teofila Szaniawska, lubo na siłach ciała osłabiona, na umyśle przecież zupełnie zdrowa, a zatem wszelką zdolność do czynności dobrowolnych mająca, z osoby swej znana, zeznała w przytomności czterech Świadków, mieszkańców tutejszej Wsi, dwóch piszących, a dwóch nieumiejących pisać, iż życzy sobie uczynić Testament czyli ostatnią wolę swą, którą własnemi usty zadyktowała w tej osnowie: „Ja Teofila z Kurowskich Andrzeja Chrzcona i Tekli z Zagrobów Kurowskich, Małżonków Kurowskich Córka, mam lat skończonych dwa dwadzieścia dwa — połączona jestem z Mężem moim Józefem Szaniawskim Ziemakiem od lat skończonych Sześciu — przez ciąg naszego Małżeństwa, spłodziliśmy z sobą dzieci troje, lecz te gdy poumierały, pozostawiły mnie bez dziecięcia i wolną rozrządzalną — „Już połowę mego nieruchomego Majątku tu na Kurowie znajdującego się Ojczystego, zapisałam aktem ostatniej woli przed działającym Regentem w roku bieżącym w Miesiąca 4. Maja w Łukowie zeznanym, Mężowi memu Józefowi Szaniawskiemu, którego przywiązania i przychylności Małżeńskiej doświadczam — gdy przeto jako bezdzietna niemająca oraz Rodziców, niezobowiązana do żadnej legitymy, mam prawo rozrządku majątkiem moim stosownie do upodobania — przeto chcę mieć i postanawiam, aby Mąż mój Józef Szaniawski Ziemak z chwilą śmierci mojej odziedziczył cały mój majątek tak Ojczysty jako i Macierzysty z czegobądź bez najmniejszego ograniczenia tu na Kurowie składający się. Że połowę Ojczystego Majątku już Mężowi memu zapisałam i szacunek onej już tam w akcie oznaczyłam — przeto do powyższej mojej darowizny to dodaję a naprzód drugą połowę Ojczystego Majątku jak niemniej trzecią część z majątku Macierzystego w rękach brata ciotecznego czyli bardziej wujecznego Antoniego Zagroby Kurowskiego (: będącego — Drugą: wszelkie ruchomości, inwentarze i to coby od kogo bądź dla mnie należało się, wszystko to na wyłączną własność Męża mego zapisuję, przelewam i wydane po mej śmierci mieć chcę — Szacunek dzisiejszej darowizny naznaczam złotych polskich dziewięćset czyli Rubli Srebrnych Rosyjskich Sto trzydzieści pięć N° 135. Rs. — Taka jest moja ostateczna wola której nikt sprzeciwiać się niemoże a którą odwołać lub zmienić zastrzegam sobie wolność — wkładając na Męża mego ten szczególny obowiązek, aby mnie z pieniędzy wczoraj za sprzedaż wziętych ratował, a w razie śmierci przyzwoicie pochował”. — [dopisek na lewym marginesie s. 9/147P, pionowo: „[?] Macieja Kurowskiego [?]” — w większości nieczytelny] Akt niniejszy po ukończeniu przeczytany Testatorce został w obecności świadków pisać umiejących Wiktora Kurowskiego Cybułki i Pawła Szypiańskiego, tudzież Pawła Kurowskiego Tysiączka i Kazimierza Kurowskiego Pluty pisać nieumiejących, Obywateli Krajowych prawne przymioty mających, przez też Testatorkę za zgodny z swą wolą i myślą przyjęty, lecz przez Testatorkę nieumiejącą pisać niepodpisany, jedynie przez dwóch pisać umiejących Świadków podpisany został — Wiktor Kurowski Świadek Paweł Szypiński[?] Świadek Stanisław Sierzputowski Regent [dopisek na lewym marginesie s. 9/148L, pionowo: „[na co przeznaczam Złotych Sto na pochowanie[?] dla przybyłych … … 24 K. S. … w Siedlcach[?] Sierzputowski” — nota o opłacie, w części nieczytelna]