Roguski 219/1836

[dopisek na marginesie, inną ręką: Wypis główny I na Stem- plu Ceny złotych polskich 13. wy[?] d. 15[?] [nad tym 24[?]] Maja 1836 r. Konstantemu Jasieńskiemu wydany. Roguski] N^ro 219. Działo się w Mieście Powia towem Łukowie Województwie Podlaskiem w Domu pod N° 34. w Rynku Miasta stojącym, dnia [skreślone: Dwunastego[?] Mia[?]] Dwudziestego Czwartego Maja Tysiąc Ośmset Trzydzie stego Szóstego Roku. — Przed Antonim Roguskim Rejentem Kancelarii Powiatu Łukowskiego, tu w Łukowie, w Domu wyżej w Akcie wyrażonym mieszkającym, i Urzędowanie swo je sprawującym — Stawili się Osobiście Wielmożni, Konstanty Jasiński Dziedzic Folwarku Szczepanek i Części na Wsi Wierzejkach, tamże w Wsi Wierzej kach w Powiecie Łukowskim Województwie Podla skiem mieszkający, z jednej — tudzież Piotr Le wita Dzierżawca we Wsi Sule[?] Borzy- mach[?] także w Powiecie Łukowskim Województwie Podlaskiem zamieszkały, z drugiej Strony — Oba dwa stawający prawne zamieszkania do Aktu ninejszego, pierwszy we Wsi Wierzejkach, dru gi zaś w Wsi Szczepankach sobie obierający, na siłach ciała i umysłu zdrowi, pełnoletni, do działań Urzędowych zdolni, mnie Rejentowi i Świadkom z Osób swych znani, jawnie, dobrowol nie, i rozmyślnie w przytomności Świadków niżej na końcu Aktu tego z Imion i Na zwisk wyrażonych i podpisanych, żądaniu wyłą [kustosz: czeniu] czeniu prawnemu niepodległych zeznali — Iż Ciż Zeznawający zawarli pomiędzy sobą Kontrakt Dzierżawny w Osnowie następujący — §. I^szy Wiel możny Konstanty Jasiński Folwark Szcze panki, z Częścią znaczną na Wsi Wierzejkach w Powiecie Łukowskim Województwie Podlaskiem położone, w Posesją Dzierżawną na Lat trzy, za Sumę Złotych Polskich Sześć Tysięcy Czter sta w monecie srebrnej, kurs w Kraju mającej, Wiel możnemu Piotrowi Lewitu wypuszcza — na poczet któréy to Sumy ponieważ z góry Dzierżawca Wielmożny Piotr Lewitu Złotych Polskich Czte ry tysiące płacąc w to Złotych Tysiąc Wielmo żnemu Wilczyńskiemu z Zastawu Karczmy zwro cić się mający, przed podpisaniem Aktu tego do rąk Wielmożnego Dziedzica wypłacił, przeto z takowej ninieyszym[?] Kontraktem w nejlepszej formie prawa pokwitowanym zostaje — Resztują cą zaś Sumę Dwa tysiące Czterysta Złotych Polskich w następnych dwóch Latach Dzierża wy w każdym roku zaczynającym po Złotych Polskich Tysiąc Dwieście Wielmożny Dzier żawca do rąk Wielmożnego Dziedzica pod ry gorem Exekucji Sądowej, zapłacić obowiązuje się. §. II^gi Wszelkie Podatki Monarchiczne jakie dziś exystują, składki, posługi Rządowe, Gmin ne, i Kwaterunki tak z folwarku Szczepank[?] [kustosz: [?]] [?]ścko, i z Dymów to jest z Karczmy, i z Dymu gdzie mieszka Dziedzic, oraz z dwóch Ról pustych, Dzie sięcinę Kościelną, Podatek fajerkasy[?] od Dwudzie sta[?] dwóch Tysięcy, Ośmset Złotych nie przenoszący Złotych 40., czyli w ogóle wszystkie Podatki i opłaty, Sumę Złotych Polskich Czterysta rocznie nie prze noszące, należy co rok do Posesora opłacać, w ter minach przyzwoitych, przez cały ciąg Posesji bez żadnej bonifikacji od Dziedzica — oraz wszel kie nie przewidziane i nadzwyczajne wypadki Posesor na swe ryzyko dobrowolnie przyjmuje — §. III^a Wszelkie Grunta i Łąki należące do tego Folwarku Dworskie i po dwóch Włościanach dziś przez Dziedzica posiadane, na Wsi Szczepan kach i Wierzejkach należą do Dzierżawy. Siedli sko jednak na którym mieszka Dziedzic od drogi Czarkowey[?] do Rowu wy[?]na należy do Dziedzica, oraz Izdebkę w Karczmie z komorą dla Le śnika Dziedzic rezerwuie[?] — lub też ktokolwiekby w niej mieszkał, bez bonifikacji przez ciąg Posesji. Propinacja sama należy do Posesora, za zwrotem Tysiąca Złotych jak wyżej powiedziano Wielmożne mu Antoniemu Wilczyńskiemu z Wylan[?] — nawóz zaś z Propinacji jaki będzie, ma mieć Posesor nadzór, aby ten był wywieziony na Grunta Dzie dzica, a nie na obce. — §. IV^a Las Sosnowy, Olszo wy i Brzozowe zarośle na Wsi Szczepankach oraz zarośle Olszowe na Wierzejkach od użyt ku dla Posesora wyłączają się przez cały [kustosz: ciąg] ciąg Posesji — i dla Ludzi Jego, czyli pod ja kimbądź tytułem osadzonych Komorników — jed no tylko Pastwisko wolne dla Inwentarzy Pos sessorskich, innych zaś żadnych użytków Dzierżaw ca nie może mieć, i te do niego nie należą. §. V^ty Corocznie Posesor obowiązany dadzą[?] Dzie dzicowi Żyta Korcy Dwanaście, Pszenicy Korcy dwa, Jęczmienia Korcy Cztery, Grochu Korzec, Prosa Korzec, Owsa Korcy Dwadzieścia dwa, — Rzepaku Garncy Dz[?] — to Zboże ma bydź dane w dwóch Terminach czyli półrocznie, ma bydź podsiane, i młynkowane przy Dziedzicu[?]. Siano, Słoma targana ma bydź wydana ra żem, Plewy i prosta Słoma ma bydź wy dawana podług potrzeby Częściami jako to: Sia na Gro[?]owego pogodnego z [?] zwanej Łąki[?] Cetnarów Sześćdziesiąt, po Sto dwadzieścia fun tów jeden ważących; — Słomy żytniej targanej po godnej Cetnarów Trzydzieści, Cetnar po fun tów Sto Dwadzieścia, Jarej Słomy targa nej pogodnej tyleż Cetnarów i takiejże wa gi, — prostej Słomy Żytnej na sieczkę Kop[?], Plew Owsianych i Pszennych Worów dwana ście Trzećwierciowych[?], do czego wory zbożem mają bydź wymierzane, — Pola Morgów Dwa, Mórg w Jarzynie, i Mórg w Oziminie, gdzie so bie Dziedzic obierze — takowe Corocznie ma bydź zwiezione nawozem, uprawione według żądania [parafy u dołu: K. J. P. L. S. K. P. W. A Ro[?]] [kustosz: Dziedzica] Dziedzica kosztem Posesora. to wszystko przez cały ciąg Posesji bez bonifikacji żadnej — oraz Ogrody czyli Siedlisko. które Dziedzic dla sie bie [?]ował[?], do tej uprawy należą. — Nawóz który zostanie w Zabudowaniu Dziedzica zbyt ni od Ogrodów i Siedliska ma należyć do Pos sessora, — jedynie tylko sam Obsiew Pola i Ogro dów, oraz Zbiór kosztem Dziedzica odbyć się ma, — corocznie, poszycie Budowli, czyli na prawki owych gdzie mieszka Dziedzic nale żyć do Posesora, bez Bonifikacji. Co się tyczy Płotów w ogólności wszystkich Dziedzic ma zakupić Materiału, a Dzierżawca tako wy swojemi furami zwieźć i ogrodzić obowiąza ny będzie, za to wierzchołki i Gałęzie na swój użytek zabrać mocen będzie. §. VI^ty Ani Dzie dzic o Przewyższkę Intraty, ani Posesor o nie dobór czynienia Pretensji zrzekają się. i w tym Punkcie zawierają Kontrakt Lozowy — §. VII^my W jakim stanie Budowla Dworska zostaje, Ogrodzenie, Osiewy Ozime i Jare, Ogrody, oraz Sprzężaje Włościańskie w takim stanie Posesor przy Ekspiracji Kontraktu od dadź winien będzie — Czego Inwentarz przed obięciem Posesji kosztem Dziedzica sporzą dzony bydź ma — Sprzężaje Włościan mają bydź otaksowane przez dwóch Obywateli grun ta i Łąki do Posesora należące, mają bydź [kustosz: opisane] opisane tymże Inwentarzem przez Dziedzica i Posesora podpisać się mającym. — §. VIII^my Zrujnowanie Budowli lub upadek czyli zniszczenie Sprzężajów Włościańskich z winy Posesora podług Taksy w Inwenta rzu zamieszczonej, bez żadnego Procesu winien zapłacić — i na Ogóln[?] swym Majątku Ruchomym i Nieruchomym Ewikcyą[?] za pisuje — i takowy na satysfakcją dobrowol nie i rozmyślnie wystawia — nie odwołując się do wybiegów Prawnych — §. IX^ty Wszelkie użytki z tej Majętności bez naruszenia Nierucho mości należą do Posesora, prócz powyższych w tym Kontrakcie wzmiankowanych. Przeto przyzwoite obchodzenie się i Ojcowskie z Włościanami, których nad zwykłą robociznę pod żadnym pozorem naglić mocen nie będzie — Produkta wywiezione mają bydź przez Włościan, jedynie tylko Gruntowe, a te w cza sie dobrej drogi na rok razy Cztery, o mil Osim[?] — gdyby wypadło Szosą, opłata tegoż tam i na powrót należy do Dzier żawcy — w bliższe zaś miejsca nie dalej jak o mil trzy, ile razy potrzeba wymagać będzie — Drogi mają bydź odbywane Sprzężajem końskim, od czego Wołowy Exymuje się — Fury mają bydź ładowane bez przeciążania, jednak po każdej Drodze, tydzień spoczywać musi [kustosz: Sprzężaie] Sprzężaje — Pańszczyzna ma bydź tym sposo bem za drogi potrącana, i ile dni w Drodze bawić się będą, tyle swo im potrąca — — §. X^ty Na wypadek zdarzonego nieposłuszeń stwa, i tam potem — gdzie domowa karność zachodzić będzie, w takim razie Dzierżawca ma prawo ukarać podług prawa. — W przy padku za ubytek Włościan z winy Dzierżaw cy, skoro się okaże, do odpowiedzialności pocią gniętym będzie — §. XI^ty Słomy wszelkiego rodzaju i mierzwy z Gruntu pod żadnym pozorem wywiezione bydź nie mogą, ani spalonemi w Piecu, tylko na Gnoiu[?] nemi — za co gdyby się okazało, Dzierżawca najmocniej odpowie — Ugoru odsiewalnego[?] czyli w Ostatnim Roku Posesor nie może obsie wać — nawozu w Ostatnim roku Posesji pod Jarzynę[?] nie wolno wywozić, w Ogrody Dworskie tylko jeżeliby potrzeba wymaga ła, takowy nawóz w Części ma bydź wywiezio ny, zaś reszta nawozu w Pole pod Oziminę ma bydź wywieziony — która się odsiewać ma Dziedzicowi — gdzie tego potrzeba wymagać bę dzie — §. XII. Czystość Budowli Dworskich i reparacja Onych Corocznie Okłotkiem[?], Snop kiem i Gliną do Dzierżawcy należy, przez cały ciąg Posesji, bez bonifikacji — Pożar Ognia z winy Posesora lub Domowników Jego [kustosz: pochodzący] pochodzący, Zastrzega Dziedzic jak najmocniej i za takowy do najsurowszej odpowiedzialności Dzierżawca pociągniętym zostanie — §. XIII^ty Osiewy Ozime i Jare i Ogrody w Ostatnim roku na dobrze uprawionej roli podług żądania Dziedzica co się tyczy Zboża w czasie przy zwoitym, zdrowym podsianem i młynkowanym Zbożem w przytomności tegoż odbydź się mają — od którego Siewu Dzierżawca i Ludzie Jego wyłączają się — a Dziedzic jednego ze swych Włościan przeznaczy, który takowy obsiew uskuteczni — jednak z potrąceniem przez Dzie rżawcę Pańszczyzny temuż — Ugor Całkowi ty w roku ostatnim, czyli przy Ekspiracji Całkowicie ma bydź podorany[?], uwleczo ny i nawóz wywieziony gdzie potrzeba będzie a to przed Dwudziestym Czwartym Czer wca Tysiąc Ośmset Trzydziestego Dziewiąte go roku, gdyby na wypadek nie uskutecz nił Dzierżawca tego warunku, odpowiedział ność na Siebie przyjmuje — §. XIV. Dzie dzicowi i Jego Włościanom wolne Pastw iska na Szczepankach i Wierzejkach by le nie w szkodzie — lecz tam gdzie Posses sorskie Inwentarze pasać się będą, Włościa nie mieszkający w Szczepankach winni od każdej sztuki bydła nie roboczego Dzier żawcy opłacić po Złotemu jednemu, a to [parafy u dołu: P. W.[?] K. J. P. L. S. K. A Ro[?]] [kustosz: [?]ny[?]] [dopisek na marginesie lewym, pionowo, nieczytelny: [?]] a to na Pastwiska, gdyż od dawna ten zwyczaj jest, i musi bydź, że ich trzodę Dworski Pa stuch pasie, ale to tylko co do Bydła, zaś więcej Posesor nie ma prawa żądać. — §. XV^ta W ciągu Posesji gdyby były Ko szenie na Polach, należących do Posesora. Ni komu takowych pod żadnym względem da wać ani sprzedawać nie wolno, samemu tylko Kosić dozwala się, i to ma bydź spasione[?] na Gronie[?], jedynie tylko do woli Posesora zosta wia [?] §. XVI^a Dopilnowanie Włościan aby się nie opuszczali w gospodarstwie, i żeby w czasie przyzwoitym obsiewali Grunta, i nie wy najmowali Komorni[?] takowych, oraz Budowle w porządku utrzymywali, należy do Posesora. Widząc jednak Posesor jaką bezdrożność, ma o tym uwiadomić Dziedzica, oraz gdyby kto gra nic naruszał tak w Polach, jako i Gruntach, czyli miedze odorywał, lub grunta, podobnież o tem powinien Dziedzica uwiadomić — §. XVII^a Gdyby trafili się Gospodarze Dziedzi cowi na puste Grunta, natenczas Dzierżawca winien Grunta Żytni[?] po Włościanach nowo osia dłym oddadź, z kompletnemi Osiewami, oraz i Ogro dy i na takowe nawóz pod Oziminę i Jarzynę dadź w proporcją Gruntu, zaś Włościanie no wo osiedli winni mu będą robić Pańszczyznę, za które bonifikacji Dziedzic żądać nie bę dzie, zapomoga należyć będzie do Dziedzica, [kustosz: lub] lub o takowe umówi się Dziedzic — §. XVIII. Dzierżawca nie może pod żadnym pozorem nikomu odstępować Posesji bez wyraźnego na to zezwolenia Dziedzica, — oraz Długów tyczących się do Osoby Dziedzica lub z Majątku pod żadnym względem ani na swe, ani na cu dze Imie nabywać, bo gdyby był o to przekona ny, natenczas od Posesji bez żadnego zwrotu usuniętym[?] zostanie — §. XIX^a Dzierżawa ta trzyletnia zaczynać się będzie od dnia [skreślone[?]: Dwunastego] [dopisek pod linią: Dwudziestego Czwartego] Czerwca roku bieżącego 1836^o i w dniu tymże i Miesiącu roku Tysiąc Oś set Trzydziestego Dziewiątego da Bóg do czekać kończyć się ma — do rumacyi[?] Dzie dzic przeznacza Włościan czyli Pańszczyznę tak Mężczyzn jako i Kobiet tygodniowo[?], lecz nie dalej nad mil trzy, takowa użyta bydź ma — Gdyby na Lata dalsze podobało się puścić Dziedzicowi w Dzierżawę, pier wszeństwo zostawia[?] Dziedzic dzisiejszemu Dzierżawcy, za też same pieniądze, Kombinacja zaś na dalszą posesją ma nastąpić dnia Pierwszego Maja Tysiąc Ośmset Trzydziestego Dziewiątego roku. §. XX^a Ogrody wszelkie warzywne nie wchodzące[?] czy zastał Dzierżawca obsiane, [kustosz: lub] lub nie, takowe w obowiązku jest obsiać bez bonifikacji, nasieniem takim jakie Dziedzic żądać będzie — Ogrody opłotne powinny bydź, Kartofle w Polu, [?] (Pszenica[?]), Len, i Proso przed Świętym Janem Kompletnie — §. XXI^a Gdy by Gradobicie Dzierżawcy zupełnie zniszczy[?] to Obsiewy Jare, Ozime, lub powszechny nie Urodzaj nastąpił, natenczas bonifikacja Dzierżawcy tylko w Połowie, rocznej Dzier żawy ze strony Dziedzica zastrzega się — §. XXII^a W ostatnim roku Posesji czyli przy Ekspiracji Kontraktu należy do Pos sessora aby dopilnowane były Łąki i zboża, tak na Szczepankach jako i Wierzejkach, aby Dziedzic odbierając Posesją nie miał w nich żadnej szkody, Łąki na Szczepankach nigdy Ugorować nie mają, a osobliwie na Pogorzeli[?], bo tam mają Włościanie, zaś za Dworem do Woli Dzierżawcy zostawują się lecz przy Ekspiracji nie mogą bydź nigdzie Ugorowane — owszem powinny bydź na Świę ty Wojciech tak za Oziminą jako i Jarzyną zatknięte, a szczególniej na Szczepankach aby niczyje Inwentarze nie pasły się, na Wierzej kach podług zwyczaju za Oziminą na Świę ty Wojciech, a za Jarzyną na Zielone Świątki, gdyby była jaka Szkoda w Łąkach [kustosz: lub] lub Łąkach, tak na Wierzejkach jako i Szczepan kach podług wartości Dzierżawca wynagro dzić musi — §. XXIII^a Gdyby zaś zaszło jakie nie porozumienie, między Dzierżawcą i Dzie dzicem, natenczas zdają się na Sąd Polubow ny, i co tenże postanowi, i osądzi, Obie Strony na zawsze za nie wzruszone przyjąć obowiązu ją się, nie szukając żadnych wybiegów praw nych, względnie czego udawania się do Sądu nie mają prawa, i tego zrzekają się — §. XXIV^a Jeżeliby Cząstkowo grad wybił Zboże Dzier żawcy, w ciągu Jego Posesji, natenczas tenże Dzierżawca z Dziedzicem, mają się zdać na Przyjaciół przez siebie jednozgod nie wybrać się mających, którzy szkodę oszacu ją, i nagrodę uszkodzonych Efektów przy znają. Dziedzic za spokojność Posesji ze strony swej Posesora ur[?]za[?] — §. XXV. Kontrakt ninejszy przy zastrzeżeniu dla siebie dwóch Wypisów Głównych z Klauzu lą Exekucyjną, strony Obiedwie we wszyst kich punktach dotrzymać i ziścić pod ry gorem Prawa, i gotowej Sądowej Exekucji obowiązują się — Mocą tego dobrowolnego zeznania — Którenże to Kontrakt mając [kustosz: sobie] sobie Strony Stawające w Obecności dwóch Świadków zwolna, głośno, i zrozumiale odczy tany, takowy za zgodnie z swą wolą i my ślą napisany, we wszystkim za swój uznany, przyznały i przyjęły — a na dowód stwier dzenia Onegoż własnoręcznie wraz z Świad kami jakoto: Wielmożnemi Stefanem Kra snodębskim Obrońcą Sądowym w Mieście Łukowie, i Piotrem Wiśniewskim[?] we Wsi Le szczance, Obudwoma w Powiecie Łukowskim Województwie Podlaskiem zamieszkałemi Oby watelami tutejszo krajowemi, i ze mną Rejen tem podpisały jak następuje. — w dniu [skreślone[?]: trzyna- stym] [dopisek nad linią: Dwudzie-] stym [?] Maja Tysiąc Ośmset Trzydziestego Szóstego roku. — Konstanty Jasieński m.p.[?] Piotr Lewitt[?] Stefan Krasnodębski Świadek Piotr Wi[?]ewski[?] Świadek Antoni Roguski Rejent Kancelarii Powiatu Łuków skiego [dopisek na marginesie, inną ręką: Wypis główny I na Stem- plu Ceny g^r 15 d. 10/22 Lutego 1837 r. Józefowi Nurzyńskie mu wydany — Roguski] N^ro 65: Działo się w Mieście Powia towem Łukowie Województwie Podlaskiem w domu pod N^ro 34. w Rynku Miasta stojącym, dnia [dopisek nad linią: drugiego[?]] [skreślone: czternastego[?]] Miesiąca Lutego Tysiąc Ośmset Trzy dziestego Siódmego Roku. Przed Antonim Roguskim Rejentem Kan cellaryi Powiatu Łukowskiego, tu w Łukowie w domu wyżej w Akcie wyrażonym mieszkają cym, i Urzędowanie swoje sprawującym Sta wili się Osobiście Urodzeni Apolonia z Świder skich Celińska Jana Celińskiego Żona w Assysten cyi i upoważnienia[?] Tegoż Męża swego używająca, Antoni Nurzyński, i Albina [pierwsza litera poprawiona, R[?] na A] z Nurzyńskich Przygielska [?] Przygielskiego Żona w Asystencji Tegoż Męża swego działająca z jednej — tudzież Józef Nurzyński z dru giej strony. — Obiedwie Strony stawające we Wsi Dębowicy w Powiecie Łukowskim Wo jewództwie Podlaskiem mieszkające, i tam że prawne zamieszkania sobie obierające, na siłach ciała i umysłu zdrowe, pełnoletnie, do działań Urzędowych zdolne, mnie Rejentowi i Świadkom z Osób swych znane, jawnie, do browolnie i rozmyślnie w przytomności Świad ków niżej na końcu Aktu tego z Imion i Nazwisk [kustosz: wyra] wyrażonych i podpisanych, żadnemu wyłączeniu prawnemu niepodległych zeznały — 1° Apolo nia Celińska jako Matka i Nabywczyni Części od Agnieszki Olszewskiej Córki, Antoni Nurzyń ski, i Albina Przygielska jako Sukcesso rowie i Dzieci niegdy Andrzeja Nurzyńskiego Trzy piąte części Domu mieszkalnego i Sie dliska poczynającego się od Drogi Wiej skiej, a do Zapłotniej Drogi ciągnącego się, z jednej Strony Nabywającego, a z drugiej Adama Zarzyckiego[?] leżącego [odsyłacz do dopisku na marginesie] prawem nie zaprzeczonego Dziedzictwa do siebie należące. — Józefowi Nurzyń skiemu za Sumę Złotych Polskich Sto pięć w monecie srebrnej kurs w Kraju mającej, jako pomiędzy sobą dobrowol nie się umówioną, i na Szacunek[?] postano wioną, na własność i tytuł dziedzictwa sprzedają, i na wieczne czasy rezygnują i odstępują — 2^do Ponieważ Nabywają cy Józef Nurzyński postąpiony przez siebie Szacunek[?] w Sumie jak wyżej Zło tych Sto pięć do rąk sprzedających przed podpisaniem Aktu tego podług przyznania Onychże w całości wypłacił — przeto z takowego niniejszym przez [dopisek na marginesie, pionowo, z odsyłaczem: [[?] Dębowicy[?] w Powiecie Łukowskim położonego[?]] c[?] N° 4[?] ar[?] A Ro[?]] [kustosz: rzeczone] rzeczone Sprzedające w najleprzej formie pra wa pokwitowanym zostaje — 3^o Sprzeda jące zapewniaią[?] odprzedanych powyższych trzech piątych Części Budynku i Siedli ska [?], i takowe w posiadanie Naby wającemu natychmiast pod [?] prawa oddają — i na uregulowanie hi poteki zezwalają — Mocą[?] tego dobrowol nego zeznania swojego — Który to Akt mając sobie Stawający w obecności dwóch Świadków zwolna, głośno i zrozumiale odczytany, takowy za zgodnie z swą wolą i myślą napisany, we wszystkiem przyzna li i przyjęli — Oświadczywszy przytem Apolonia Celińska wraz z Mężem Assystu jącym, i Albina Przygielska [że pisać nie umie] ją, i dla tego nie podpisały — Antoni zaś Nu rzyński Sprzedający wraz z Nabywającym wła snoręcznie wraz z Świadkami Urodzonemi: Antonim Cz[?]skim we Wsi Rozwadowie[?], i Szczepanem Nowosielskim we Wsi Ryżkach, obudwoma w Powiecie Łukowskim Wojewódz twie Podlaskiem zamieszkałemi, Obywate lami Krajowemi, i ze mną Rejentem podpi sali jak następuje. — [wraz z Mężem] antoni Nurzyński Józef Nurzyński — Antoni Cz[?]rski[?] Świadek — Szczepan Nowosielski[?] Świadek Antoni Roguski Rejent Kancelarii Powiatu Łukowskiego