Olędzki 93/1819

93. Działo się w Mieście Województwa Podlaskiego Siedlcach w Domu przy Ulicy Rożnickiej pod Numerem Dwadzieścia jeden położonym Dnia Dwudziestego Drugiego Lutego Tysiąc Ośmset Dziewiętnastego Roku. — Przedemną niżej podpisanym Urzędnikiem Józefem Olędzkim Notariuszem publicznym Województwa Podlaskiego w miejscu w Akcie wyrażonem mieszkającym, i tamże swe Urzędowanie odbywającym, do tego Aktu wezwanym [skreślone: …] stanąwszy osobiście Ur. Andrzej Pióro Urodzonego Szymona Pióro Syn we Wsi Piórach wielkich Powiecie Siedleckim Województwie Podlaskim zamieszkały, Notariuszowi i Świadkom co do rzeczywistości Osoby znany do działania Urzędowego prawomocny, w Przytomności Świadków niżej wyrażonych, Notariuszowi podobnież znanych żadnemu z prawa wyłączeniu niepodległych, jawnie, dobrowolnie, i urzędownie zeznał, Iż gdy zeznający Andrzej Pióro z mocy Wyroku Trybunału Cywilnego pierwszej Instancji Województwa Podlaskiego dnia Siódmego Stycznia Tysiąc ośmset dziewiętnastego Roku zapadłego, jako od innych współsukcesorów, to jest, Szymona Pióro Ojca, Antoniny z Krasnodębskich Benedyktowiczowej Gasprowey[?] — i Ludwika Dąbrowskiego — prawa Nabywca — po uznaniu za nieważne Testamentów, stał się jedynym właścicielem majątku Sukcessjonalnego po Wojciechu Głuchowskim niegdy na Wsi Piórach Pytkach i wielkich dawniej w Ziemi Łukowskiej Województwie Lubelskim leżących — poźniej w Cyrkule Siedleckim pod Jurisdykcją Sądu Szlacheckiego Lubelskiego w Galicji w Galicji zachodniej pod panowaniem Cesarza Austriackiego sytuowanych, a teraz w Powiecie i Obwodzie [skreślone: …] Siedleckim w Województwie Podlaskim położonych Dziedzica — pozostałego — na zasadzie czego tak do Majątku nieruchomego, jako też rocznych Sum prawo własności nabył, przeto, kiedy wiele ukończenia wszystkich z tego zdarzenia wynikających czynności za dobrowolnym Stron do tych interesów należących porozumieniem się, po [?] wypłat z resztującego Szacunku za sprzedaż nieruchomości na Wsi Piórach Pytkach i wielkich przez niegdy Wojciecha Głuchowskiego Wojciechowi — Józefowi — i Bartłomiejowi Lipińskim mocą tranzakcyi wieczystej sprzedaży dnia dwudziestego siódmego Czerwca Tysiąc Ośmset Czwartego Roku sporządzonej, i w dniu dziewiątym Sierpnia Tysiąc Ośmset Czwartego Roku w Aktach Ziemskich Łukowskich zaoblatowanej — uczynioną — wypadającego — tenże zeznawający — nic innego więcej od Ullr. Lipińskich należące dla siebie nie uznał, jak tylko Sumę Tysiąc Czterysta złotych polskich przeto z takowej Sumy przez Ullr. Lipińskich sobie w dniu dzisiejszym w kwocie złotych polskich Czterysta natychmiast wyliczonej, a w Sumie złotych polskich Tysiąc przez tychże Ullr. Lipińskich przejęty — jako od Wojciecha Głuchowskiego dziedzictwa Nabywców i Ich Sukcesorów teraźniejszych Dziedziców — z całkowitego resztującego Szacunku według Tranzakcji wyżej z daty wymienionej wypadającego — Kwituje, i na zawsze od wymagania iakowey ści wypłat z tego źrzodła uwalnia, a nawet wszelkiej pretensji z tego przedmiotu roszczenia na zawsze zrzeka się [dopisek na marginesie, odsyłacz +: i na ekstabulacją tego [skreślone: …] długu z Akt hypotecznych [?] na Wsi Piórach Pytkach i wielkich [?]] nadto zaś, tenże zeznawający gdy zupełną satysfakcją z resztującego Szacunku odprzedanych części otrzymał, więc za wszelkie pretensje jakieby z przyczyny nabycia części nieruchomych od Wojciecha Głuchowskiego Ullr. Lipińscy lub Ich Sukcessorowie albo od nich prawa nabywcy z okazji jakowych długów w Aktach Ziemskich Łukowskich znajdujących się — doznawać mogli bronić i zastępować, biorąc na siebie obowiązek, a nawet w tej mierze Ewikcją stosownie do tranzakcyi tyle razy rzeczonej w Roku 1804 zdziałanej na swym majątku wszelkim zapisuje — dodaje do tego tak dalece, iżby pod najmniejszym pretekstem żaden dług, ani Piotra ani Wojciecha Głuchowskich majątku Ullr. w Roku 1804 sprzedanego — pod żadnym pretekstem — lub pozorem uczyniony Hypoteki nie obciążał, słowem — te części na Wsi Piórach z mocy nabycia w Roku Tysiąc Ośmsetnym Czwartym od Wojciecha Głuchowskiego — które Ullr. Lipińskich dziedzictwem własności stały się, zeznawający chce mieć wolne od wszystkich długów w Aktach Łukowskich być mogących za wszelkie pretensje ręczy i zabespiecza — który to Akt strona [?] zeznająca w Aktach Hypotecznych umieścić dozwala, i takowy w miejscu — dniu — miesiącu i roku — jak wyżej sporządzony — mając sobie co do słowa w przytomności świadków, jako to W. Leona Brzozowskiego Patrona Trybunału Cywilnego Województwa Podlaskiego i U. Jana Krantz obydwóch tu w Siedlcach mieszkających głośno przeczytany. Zeznawający — Świadkowie, i Notariusz własnoręcznie podpisali, jak następuje. — And: Pióro. Świadek Leon Brzozowski. Jan Krantz Świadek. — Józef Olędzki Notariusz Publiczny Województwa Podlaskiego własnoręcznie. [dopisek: Ekstrakt wydany Bartłomieja Lipińskiego Małżonce Ur. Jadw[…]dze Lipińskiey[?] na papierze Stemplowym ceny złoty iedenaście[?] […]]