Modrzewski 37/1830

No 37. Działo się w Mieście Wojewódzkim Siedlcach, w Domu pod Numerem Sto Dziewięćdziesiąt Osm, w Rynku przy Ulicy Rożnicka zwanej będącym, Dnia Trzynastego Miesiąca Lutego, Roku Pańskiego Tysiącznego Ośmsetnego Trzydziestego. Przedemną Ludwikiem Modrzewskim Regentem Kancelarii Aktowej Ziemiańskiej Województwa Podlaskiego, w Mieście Wojewódzkim Siedlcach, w Domu pod Numerem powyżej w Akcie wyrażonym z Urzędu swego zamieszkałym, w przytomności niżej na końcu Aktu tego wyrażonych i podpisanych Świadków, Stawił się osobiście Ur Jakub Soszeński po zmarłym Kazimierzu Soszeńskim Syn Części we Wsi Przygodach, w powiecie Siedleckim a Województwie Podlaskim położonej Dziedzic, w Przygodach mieszkający, i co do tego Aktu zamieszkanie prawne sobie tamże w Przygodach obierający, mnie Regentowi, i Świadkom niżej wyrażonym i podpisanym bardzo dobrze znany, prawomocny, do działań Urzędowych zdolny, i żadnemu Wyłączeniu prawnemu niepodlegający, zdrowym będąc na ciele i umyśle, dobrowolnie i rozmyślnie zeznał — Ostatniej Woli swej rozporządzenie. — Ja Jakub Soszeński, będąc już i Wiekiem i pracą przyciśniony, i owszem bardziej na siłach ciała upadający, przekonanym będąc, że Dług Śmiertelności wypłacić nietylko Każdemu, ale i mnie potrzeba, Mając Cząstkę swą własną dziedziczną na Wsi Przygodach, a prócz tego mając Dzieci swych z dwojga Małżeństw spłodzonych pięcioro, jako to Stanisława, Franciszka pełnoletnich, i Mateusza nieletniego Synów, tudzież Mariannę z Soszeńskich Bielińską, Walentego Bielińskiego Małżonkę, i nieletnią Mariannę Soszeńską Małoletnią Córki postanowiłem tęż Cząstkę moją też Dzieciom swoim podzielić tak, aby wszyscy w Równości byli odemnie usatysfakcjonowani, a lubo wypisałem był Synowi memu Stanisławowi Część Czwartą tegoż Majątku, tymczasowie[?], przecież czyniąc teraz to moje rozporządzenie chcę i postanawiam aby wszystkie Dzieci moje, w równości po mnie z majątku mego pozostałego były uposażeni, którego całkowitego Majątku mego niewiększy szacunek pokładam jak Złotych Polskich Dwa Tysiące pięćset, tak że Każdemu z mych Dzieci przypadać będzie po złotych polskich pięćset. — Niechcąc zaś aby tak Cząstka z pobudowaniami na najdrobniejsze części dzielona była, tedy tęż Część całą dziedziczną swą własną w Przygodach, ze Wszystkiemi Zabudowaniami do niej należącemi, Synom moim Stanisławowi, Franciszkowi, i nieletniemu Mateuszowi Soszeńskim na własność i dziedzictwo wieczyste naznaczam, zapisuję, i oddaję, zastrzegając iż z Pobudowań wspomnionych Dom nowo wybudowany prawem własności Stanisława i Franciszka należeć będzie. Resztuiącemi[?] zaś Pobudynkami wszyscy trzech Synowie jako też Siedliskami, Gruntami, Polami, Ogrodami Łąkami, i Lasami w równości podzielić się mają. Zaś dla Córek moich tak Marianny Bielińskiej, jako i nieletniej Marianny Soszeńskiej dla Każdej z osobna po złotych polskich Pięćset na Schedy Ich przypadające w pieniądzach przeznaczam, a które Sumy posażne, Synowie moi Stanisław, Franciszek i Mateusz Soszeńscy, Siostrom swoim, a moim Córkom, po zyściu moim z tego Świata wypłacić obowiązani będą, i ich niniejszym tychże obowiązuję. Dla siebie zaś, nie życząc sobie, aby Dzieciom [?] przy życiu dalszym, zostawiam sobie Zastawny Grunt ten który teraz Córka Marianna Bielińska trzyma, a tym samym i prawo do odebrania z niego Sumy należącej się od Właściciela Gruntu. Nadto Zastrzegam sobie, aby Synowie moi wciągu pożycia mego wszyscy łącznie corocznie dawali mi Ordynarią, to jest Zyta Korcy Siedm, Pszenicy Półkorca, Jęczmienia Korcy dwa, Tatarki Korzec Jeden, Grochu półkorca, i owsa Korzec, także Warzywa co potrzeba wymagać będzie. — To iszcze dodaję, że Inwentarze wszelkie bez różnicy, jakowegokolwiek szacunku będą, oraz Statki Gospodarskie, do podziału Synów należeć jako ich własność mają. i o nie się Siostry Ich, Marianna Bielińska i Marianna Soszeńska, dopominać [skreślone: ?] niemają i niemogą. Na Opiekuna Nieletnim Mateuszowi i Mariannie Córce Soszeńskim Ur Franciszka Dz[?]wskiego Sąsiada swego naznaczam. Gdy mię zaś Bóg zbierze z tego Świata pogrzeb ciała mego Synowie pokryją obowiązując Ich, aby wszyscy w zgodzie i jedności w ciągu pożycia zachowali się. Taka jest ostatnia Wola moja. po której powolnym i wyraźnym przeczytaniu Zeznawający za zgodnie z swą wolą napisane przyjął, Oświadczając że pisać nieumie. Zaś Świadkowie to jest Ur Alojzy Jasieński i Jan Chromiński w Chro[?], tudzież Hieronim Michałowski, i Stefan Białostocki tu w Siedlcach mieszkający dobrze znani prawomocni, i zemną Regentem własnoręcznie podpisali. — Zaś czyniący w miejscu podpisu Krzyżów znaki położył. — Jakub Soszeński +++ Alojzy Jasieński Świadek Jan Chromiński Świadek Hieronim Michałowski Świadek Stefan Białostocki świadek Ludwik Modrzewski Rejent [dopisek kancelaryjny: Zapisany i oznaczony [?] Dnia 17 Lutego 1830 r. I Wypis wydany na stemplu Zł. 4 gr 15 —]