Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Nazwiska › Trębicka
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
Trębicka
osobnych zapisów 2 · miejscowości 1 · taryfy 1789, 1790, 1794
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.
| Rocznik | Źródło | Zapisów | Osób | Dymów |
|---|---|---|---|---|
| 1789 | Taryfa podymnego 1789 | 1 | 1 | 1,0 |
| 1789 | Wykaz posesorów części z 1789 r. | 1 | 1 | — |
| 1790 | Taryfa podymnego 1790 | 1 | 1 | 1,0 |
| 1794 | Taryfa podymnego 1794 | 1 | 1 | 1,0 |
Rok 1789 stoi w tabeli dwa razy i tak ma być: to dwa różne źródła. Taryfa podaje dymy, wykaz posesorów części ich nie podaje — dlatego przy wykazie stoi kreska, a nie zero, i dymy 1789 r. nie są liczone dwukrotnie.
Bez zapisu z 1775 r. To brak tego nazwiska w przepisanych fiszkach, a nie dowód, że rodziny wtedy nie było: taryfa 1794 r. obejmuje w kartotece mniej wsi niż pozostałe, a rocznik 1775 liczy nieraz całe starostwo jedną pozycją, bez nazwisk.
Gdzie występuje
Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.
- WielgórzZbuczynzapisów 4 · dymów 3,0
Zapisy kartoteki
Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
Wielgórzparafia Zbuczyn
KOBIETA — imię własne i nazwisko w formie żeńskiej, na karcie „Zofii Trębickiej”.
KOBIETA — nazwisko zapisane w formie żeńskiej („Trębickiej”), imię „Zofji” (mianownik „Zofja”). To jedyna pozycja, przy której karta wypisuje określenie dymu w pełnym brzmieniu; pozycje B)-H) powtarzają je znaczkami powtórzenia („ ” ” ” ”). W T89 na fiszce 543 ta sama część stoi jako „cz. Maciejowej Trębickiej (dwór) = 1 d.” — tam karta nazywa ją formą odmężowską, tu imieniem własnym.
KOBIETA z imieniem własnym i nazwiskiem w formie żeńskiej — „Zofji Trębickiej”. Imię normalizuję do „Zofia” (nazwiska.json zna wariant „Zofja”). W T89 na tej samej części stoi „Maciejowa Trębicka”, bez imienia własnego; czy to ta sama osoba (Zofia, żona Macieja), kartoteka nie mówi i tu tego nie rozstrzygam.
To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.
