Strona główna › Księgi grodzkie / Stare źródła › Rejestry podymnego 1775–1794 › Nazwiska › Przygodzka
Rejestry podymnego ziemi łukowskiej 1775–1794
osobnych zapisów 1 · miejscowości 1 · taryfy 1794
Drogi czytelniku, pamiętaj, że to opracowanie AI, może zawierać błędy, traktuj poglądowo i weryfikuj we własnym zakresie.
„Osobnych zapisów osób” znaczy: osobnych zapisów imienia z nazwiskiem i przydomkiem, a nie osób dowiedzionych. Ten sam człowiek zapisany w czterech taryfach to jeden zapis, ale dwaj imiennicy z tej samej wsi bywają nie do rozróżnienia, a przez dwadzieścia lat część mogła przejść na syna tego samego imienia. Dymy przy pozycji zbiorowej to równy podział między wymienionych — rachunek, nie odczyt.
| Rocznik | Źródło | Zapisów | Osób | Dymów |
|---|---|---|---|---|
| 1794 | Taryfa podymnego 1794 | 1 | 1 | 1,0 |
Bez zapisu z 1775, 1789 i 1790 r. To brak tego nazwiska w przepisanych fiszkach, a nie dowód, że rodziny wtedy nie było: taryfa 1794 r. obejmuje w kartotece mniej wsi niż pozostałe, a rocznik 1775 liczy nieraz całe starostwo jedną pozycją, bez nazwisk.
Miejscowości, w których kartoteka zapisuje to nazwisko — z liczbą zapisów i dymów przypadających na nie w danej wsi.
Kartoteka zapisuje też formę Przygodzki zapisów: 1 miejscowości: 1 Zapisujemy nazwisko tak, jak stoi na karcie, bo forma żeńska bywa jedynym znakiem, że chodzi o kobietę; oba hasła zostają więc osobne. Czy to ta sama rodzina, rozstrzyga czytelnik, nie ten spis.
Wszystkie wypisy tego nazwiska w brzmieniu kart. Jeden blok to jedno wystąpienie: ta osoba, w tym roczniku. Przy pozycji zbiorowej ten sam tekst karty stoi przy każdej wymienionej osobie — bo karta wymienia je razem, a rozdzielać ich nie wolno.
Kobieta — nazwisko w formie żeńskiej, imienia karta nie podaje. Na tej karcie nazwisko pisane przez „dz” („Przygodzkiej”), a na kartach 2 i 3 przez „ck” („Przygockiej”); obie formy zapisuję tak, jak stoją.
To nazwisko w pełnym opracowaniu rejestrów podymnego — razem z wyszukiwarką po wszystkich osobach, zestawieniem postaci przez roczniki, mapą współczesną i ryciną Perthéesa z 1786 r.