Zabłoccy w herbarzach

[…]

s. 243Tegoż herbu są Krasuscy z przydomkiem Żychowicz. Aleksander, Adam i Marcin Krasuscy, synowie Jakóba, zwanego Żychowicz, nabyli 1741 r. część dóbr Krasuse-Miklusze i Wólka Konopczana, od Wolińskiego. Aleksander, z żony Maryanny, miał syna Andrzeja, ur. 1758 r. w parafii Zbuczyńskiej. Andrzej zaślubił Antoninę Zabłocką i z niej pozostawił synów: Tomasza, ur. 1782 r. w parafii Trzebieszowskiej, Stanisława, ur. tamże tegoż roku, Michała, ur. 1788 r. w parafii Zbuczyńskiej, Kazimierza, ur. tamże 1792 r. i Antoniego, ur. tamże 1795 roku, wylegitymowanych ze szlachectwa w Galicyi zachodniej, 1804 roku (Quat. VII f. 90).

s. 19JASTRZĘBSKI h. JASTRZĘBIEC. Paweł, regent grodzki liwski 1682 r. Piotr, syn Jakóba, dziedzic Dupina, miał córkę Zofię i synów, Jakóba i Stanisława 1693 r. Jan, dziedzic Głuskowa 1702 r., skarbnik podolski, z żony Jadwigi Kąckiej pozostawił córki, Konstancyę Izbińską, Agnieszkę za Michałem Zabłockim, i synów, Antoniego, burgrabiego zakroczymskiego 1729 r., żonatego z Ewą Dunin-Wąsowiczówną, i Wojciecha, ożenionego z Maryanną Rędzianką. Jan, sędzia grodzki liwski 1745 r. Michał, kapitan wojsk koronnych 1786 r. (Wyr. Tryb. Piotrk., Ks. Gr. Czerskie).

[…]

s. 75c) Wiktor (XV pok.), trzeci syn Michała i Neymanówny, wnuk Ignacego i Zofii Ostrowskiéj, a prawnuk Bolesława, założyciela odnogi otorowskiéj, i Maryanny Bronikowskiéj, ukończywszy szkoły w Poznaniu, zadzierżawił od ojca Niedźwiady i tam ożenił się w maju 1830 roku z Prowidencyą Zabłocką herbu Łada, pmo voto Remigiuszową Palędzką herbu Ogończyk, córką Stanisława i Franciszki Borzęckiéj herbu Półkozic (zob. R. IX str. 266). Ale mimo gorącego przywiązania do młodéj żony, na pierwszy odgłos powstania listopadowego pospieszył na pole walki i wstąpił do pułku jazdy poznańskiéj, w którego szeregach odbył całą kampanią i pod generałem Dembińskim wyprawę na Litwę. Dielny żołnierz, ozdobiony za waleczność szlifami oficerskiemi i krzyżem Virtuti militari, w pamiętnéj szarży pod Rajgrodem, w któréj zginął między innymi Franciszek Mycielski, uratował życie, z narażeniem własnego, Sewerynowi hr. Mielżyńskiemu z Miłosławia. Powróciwszy do domowéj zagrody, nabył na własność dobra Marcinkowo dolne, gdzie mieszkał aż do śmierci, która nastąpiła dnia 8 marca 1860 r. Z Prowidencyą Zabłocką, zmarłą w roku 1837, miał pięcioro dzieci, ale z tych Zygmunt, Ludwika, Celina i Władysław pomarli w dzieciństwie. Pozostała zatem tylko najmłodsza córka, urodzona na rok przed zgonem matki:

[…]