Turscy w herbarzach

s. 153Turski herbu Gryf, w województwie Sendomierskiem, Wojciecha Turskiego kustosza Krakowskiego tego herbu wspomina z Długosza Nakiel. w Miechow. fol. 138. w r. 1270. Erazm, Wojciech i Michał w ziemi Mielnickiej 1674. Józef podstoli Mścisławski. Elżbieta była za Stanisławem Podleskim.

s. 153Turski herbu Rogala. Szymon Turski tego herbu, proboszcz Miechowski, umarł 1610. r. nabożny szczególniej do Ukrzyżowanego Chrystusa, fabryki klasztoru Miechowskiego dokończył, wieżą już upadającą dźwignął, na ubogich miłosierny. Nakiel. Miechow. fol. 849. Paprocki o herb. f. 556. powiada o nim, że będąc plebanem w Łukowie, Mansyonaryą fundował, nadawszy summę pieniężną z wysługi swojej pewną, spuścił potem tę plebanią, został Miechowitą, z tego poznać błąd jawny: Okolski tom. 3. fol. 264. który herb Turskich osobliwszy kładzie, i dorozumiewa się, że nabyty na wojnie Pruskiej z Krzyżakami, bo to w samej rzeczy, nic inszego nie jest, tylko że ten Szymon do ojczystego swego herbu Rogala, zostawszy Miechowitą albo zakonnikiem Bożogrobskim, a oraz s. 154 proboszczem tam będąc, przydał i we środku rogów ułożył, herb zwyczajny Miechowitom, to jest dwa krzyże, ale pewnie żaden Turski w Polszcze, tym kształtem ułożonego herbu nie nosi. Maciej Turski wojski Łukowski, pierwszy przez konstytucyą sejmu 1653. r. naznaczony: bo ich przedtem nie było. Constit. fol. 25. N. Turska była za Franciszkiem Dąbskim.

R. 1778. Felix Turski biskup Łucki. — Gabryel kanonik Gnieznieński. — Maxymilian chorąży Radomski. — Tomasz chorąży Łęczycki. — Franciszek podsędek Drohicki. — Krasicki.

s. 154Turski, herbu Rogala. Szymon, będąc plebanem w Łukowie, fundował tamże XX. Mansyonarzów; wstąpił potem do zakonu Bożogrobców, w którym jaśniał z miłosierdzia dla ubogich; † 1610.

[…]

s. 364Maciej i Kazimierz, synowie Mikołaja i Maryanny z Zabielskich, sprzedali 1790 r. część w Paszkach, Aleksandrowi Kłębowskiemu. Andrzej, syn Mikołaja, podwojewodzego i vicesgerenta grodzkiego łukowskiego i Anny Turskiej, sprzedał Łazy Niewęgłowskiemu. Z Maryanny Gołaskiej, jego synowie: Paweł, ur. 1762 r., Tomasz, ur. 1764 r. i Antoni, ur. 1774 r. (metr. w Łukowie). Wawrzyniec, syn Tomasza i Zuzanny Krzeskiej, odstąpił 1763 r. część wsi Zarzec-Wielki, w lubel-

[…]

s. 196Wawrzyniec, ksiądz, syn Stanisława i Zofii z Turskich, sprzedał 1731 r. część swoją na Gołaszynie bratu przyrodniemu Adamowi. Tenże Adam, żonaty z Maryanną z Gołaskich, pozostawił syna Jana Augustyna, viceregenta grodzkiego łukowskiego, który nabył 1753 r. siedlisko w Gołaszynie, od Jakóba Gołaskiego, syna Stanisława i Zofii z Grabowskich, a wnuka Krzysztofa (DW. 68 f. 254 i 74 f. 618). Tomasz żonaty z Anną Chajęcką 1777 r. (DW. 93 f. 795). Ignacy, podwojewodzy liwski 1785 r.

[…]

[…]

s. 81Jan, syn Jana, nabył 1736 r. część wsi Wysokienin - Maciejowice. Żonaty z Antoniną Turską, miał z niej synów: Mateusza, ur. 1784 r. i Józefa, ur. 1791 r. (metr. w Trzebieszowie), wylegitymowanych ze szlachectwa 1803 r. (Quater. II f. 11).

[…]

[…]

s. 95Ludwik, cześnik łukowski 1714 r. Józef Łada Grodzicki, łowczy drohicki, syn Mikołaja i Anny ze Zbijewskich, wspólnie z żoną, Konstancyą Szelgowską, miecznikówną sandomierską, sprzedał 1751 r. Radogoszcz, Rogi i Rożki Rzechowskiemu (DW. 73 f. 561). Jan, towarzysz chorągwi pancernej 1766 r. (Perp. Czers. 33 f. 91). Feliks, instygator grodzki łukowski, komisarz z sejmu 1775 r. do rozsądzenia sprawy Jezierskiego z Łaskim (V. L.) Nabył on 1777 r. część dóbr Olszewnica wielka od Piotra Mościckiego. Synowie jego z Franciszki Turskiej: Wincenty Jan, ur. 1778 r. i Józef Leon, ur. 1780 r. (metryki w Kąkolownicy), dowiedli szlachectwa w Galicyi zachodniej 1802 r. (Quater I f. 79), a następnie w Królestwie, w pierwszej połowie XIX-go wieku.

[…]

[…]

s. 393Feliks, sędzia kapturowy lubelski 1764 r., z żony Franciszki Turskiej pozostawił synów, Józefa, dziedzica dóbr Patkowo, w pow. bialskim, i Wincentego, dzierżawcę dóbr Jawidza, z synem Ewarystem, wylegitymowanych w Królestwie 1842 r.

[…]

[…]

s. 197Adam, podwojewodzi łukowski, z żony, Joanny Jezierskiej, miał synów: Jana, Adama, Antoniego, Michała i Stanisława. Jan i Adam sprzedali 1753 roku części Łazów bratu Antoniemu. Adam, z Eleonory Turskiej, pozostawił: Ignacego Błażeja, ur. 1756 r. (metr. w Łukowie), Józefa Joachima Benedykta, ur. 1774 r., Feliksa Jana i Zofję Helenę, bliźnięta, ur. 1776 r. (metr. w Międzyrzeczu), wylegitymowanych ze szlachectwa 1802 r. w Galicji zachodniej (Quat. I f. 63, 65 i 66). Ignacego syn Franciszek Karol Paweł i wnuk Władysław, po Józefie i Marjannie z Kulińskich, wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie 1844 i 1851 r.

[…]

[…]

s. 265Adam, podstarosta 1735 r., podwojewodzy 1753 r. łukowski, zaślubił Joannę Jezierską i z niej miał syna Adama, po którym z Eleonory Turskiej synowie: Ignacy-Błażej, ur. 1756 r., Feliks-Jan, ur. 1776 r. i Józef-Joachim-Benedykt, 1776 r., wylegitymowani w Galicyi Zachodniej 1803 r.

[…]

[…]

s. 233Pochodzący, po Janie pośle i sędzim kapturowym liwskim 1764 r.: Tomasz, właściciel części szlacheckiej we wsi Rozwadowie, pow. łukowskim i Onufry, synowie Józefa i Małgorzaty z Turskich, wylegitymowani w Król. 1838 r.; Władysław, syn Antoniego, Jan, syn Fabiana i Krystyny Turskiej, 1840 r., a Hilary, syn Antoniego, i Marcin, syn Józefa, w 1843 r. wylegitymowani. w Królestwie.