Przejdź do treści
Szukajmy tego, co łączy, unikajmy tego, co dzieli

Strona główna › Źródła › Herbarze › Rzewuscy

Herbarze · Złota księga szlachty polskiej

Rzewuscy w herbarzach

Własnego hasła Rzewuscy w przejrzanych herbarzach nie mają; nazwisko pojawia się w hasłach innych rodów (Boniecki, Uruski i Pułaski). Podajemy wypisy z przepisów wiernych drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.

Wzmianki w hasłach innych rodów

Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].

Boniecki, t. III (1900), s. 94 · CHROMIŃSCY v. CHROMIEŃSCY h. LUBICZ z Chromna, w powiecie łukowskim, dom licznie rozrodzony.

[…]

s. 94Oprócz niego dowiedli pochodzenia szlacheckiego w Królestwie, potomkowie Andrzeja, dziedzica Chromna w 1659 r. a mianowicie: Maciej, syn Szymona i Agnieszki Rzewuskiej, wnuk Sebastyana, razem z synem swoim Władysławem, urodzonym z Antoniny Skowrońskiej, w 1839 r.; Szczepan, syn Andrzeja, a wnuk Szymona, wraz z synem Janem, urodzonym z Bibianny Jastrzębskiej, także w 1839 r.; Stanisław, syn Ludwika, wnuk Krzysztofa, w 1839 r.; Franciszek, syn Józefa i Franciszki Borkowskiej, wnuk powyższego Ludwika, w 1840 roku, a synowie tego Franciszka: Tomasz, Antoni i Andrzej w latach 1849 — 1851 (A. b. Her.).

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. III, Warszawa 1900, s. 94; w bibliotece Polona: s. 94.

Boniecki, t. VIII (1905), s. 90 · IZDEBSCY h. POMIAN z Izdebek, w powiecie łukowskim.

[…]

s. 90Antoni, syn Pawła, z żoną Katarzyną z Wolskich-Rzewuskich, nabyli 1729 roku części dóbr Sosienki-Jajki, Bejdy i Suchodół Wielki od Rzewuskich i Wielądkowej.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VIII, Warszawa 1905, s. 90; w bibliotece Polona: s. 90.

Boniecki, t. VIII (1905), s. 286 · JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. DOŁĘGA.

[…]

s. 286d) Augustyna, ur. 1807 r., właściciela Rozwadówki, oficera b. wojsk polskich, zmarłego 1854 r., wylegitymowanego ze szlachectwa w Królestwie przed 1850 r., którego z Walentyny Wiercińskiej, wdowy po Ewaryście Jasieńskim, synowie: Teodor, właściciel Rozwadówki, zmarł w 1877 r. Juliusz, zmarły 1878 r., bezpotomny z żoną, Ksawerą Zbylitowską. Ignacy, właściciel Ciechomina, zaślubił w 1881 r. Jadwigę Ciecierską, córkę Stefana i Jadwigi z hr. Rzewuskich i córka Marya, zmarła 1870 r.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VIII, Warszawa 1905, s. 286; w bibliotece Polona: s. 286.

Boniecki, t. VIII (1905), s. 296 · JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. RAWICZ z Jasionki, w ziemi łukowskiej.

[…]

s. 296Jan, podstarości i sędzia grodzki czerski 1726 r., poseł na sejm 1733 roku (Ibid. 23 A f. 1), żonaty z Angelą Rzewuską, pozostawił z niej córkę Salomeę, żonę 1-o v. Kazimierza Woyny Orańskiego, skarbnika czerniechowskiego 1739 r., 2-o v. Karola Dunina Wąsowicza, generała majora wojsk koronnych i podsędka radomskiego, w 1764 r. i syna Baltazara.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VIII, Warszawa 1905, s. 296; w bibliotece Polona: s. 296.

Uruski, t. 2 (1905), s. 259 · CHROMIŃSKI h. LUBICZ.

[…]

s. 259Po Janie, drugim synu Andrzeja, synowie: 1) Wojciech, tego syn Krzysztof pozostawił syna Ludwika, po którym syn Józef zaślubił Franciszkę Borkowską i z niej miał syna Franciszka, wylegitymowanego w Królestwie 1840 r.; 2) Jakób, po którym pochodzący: Tomasz, Antoni i Andrzej, synowie Franciszka, 1851 r., a Jan i Franciszek, synowie Wojciecha, i Małgorzaty Jastrzębskiej, w r. 1855 wylegitymowani w Królestwie. Z tej linii Maciej, pisarz komory celnej w Ciechanowie, a poprzednio w Włocławku, syn Szymona i Agnieszki Rzewuskiej, w r. 1838, Szczepan, syn Andrzeja, właściciel części szlacheckiej we wsi Chromnie, w 1838 r., Stanisław i Jan, w wojsku ros., synowie Ludwika i Tekli z Moszczybrodzkich, w 1851 r. wylegitymowani w Królestwie.

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 2, Warszawa 1905, s. 259; w bibliotece Polona: s. 259.

Uruski, t. 3 (1906), s. 216 · DOMAŃSKI h. LARYSSA.

[…]

s. 216Po Mikołaju, podwojewodzym i vicesgerencie łukowskim 1712—1744 r., pochodzący: Apoloniusz i Konstanty, synowie Michała i Maryanny z Hornowskich, 1849 roku, Józef, urzędnik w Warszawie, syn Michała i Rozalii Różyńskiej, wnuk Jana, w 1857 roku, Józef, syn Karola i Karoliny z Krasnodębskich, 1852 r., Konstanty i Edward, synowie Stanisława, urzędnika w Warszawie, i Katarzyny z Pieńkowskich, w 1857 r., Stanisław i Józef, obydwaj w wojsku ros., synowie Macieja i Józefaty z Rzewuskich, w 1854—1856 r. wylegitymowani w Królestwie.

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 3, Warszawa 1906, s. 216; w bibliotece Polona: s. 216.

Uruski, t. 6 (1909), s. 5 · JASIEŃSKI v. JASIŃSKI h. JASIEŃCZYK.

[…]

s. 5Jan, podstarosta i sędzia grodzki czerski 1727 r., z żony Angeli Rzewuskiej miał córki, Salomeę 1v. za Kazimierzem Wojna-Orańskim, skarbnikiem czerniechowskim, 2v. za Karolem Duninem-Wąsowiczem, generał-majorem wojsk koronnych, i syna Baltazara, regenta ziemskiego i grodzkiego 1741 r., pisarza ziemskiego czerskiego 1759 r., kawalera orderu św. Stanisława 1790 r., po którym z żony Katarzyny, córki Józefa Lasockiego, syn Tadeusz i córki, Maryanna za Janem Pniewskim i Teresa za Ignacym Zaborowskim (Ks. Ziem. i Gr. Czerskie, Wareckie, Grójeckie i Błońskie, Don. Vars., Bon.).

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 6, Warszawa 1909, s. 5; w bibliotece Polona: s. 5.

Boniecki, t. XIV (1911), s. 138 · LESZCZYŃSCY h. ABDANK.

[…]

s. 138Tomasz, współdziedzic Wasylkowiec, Berezyniec, Jurkowiec, z Heleny Rzewuskiej, miał córki: Teofilę za Mikołajem Pokutyńskim i Konstancję, 1-o v. za Józefem Baltazarem Glinką, stolnikiem nurskim 1723 r., 2-o v. za N., a 3-o v. za Antonim Klimowiczem, cześnikiem wiłkomierskim i synów: Eljasza, Karmelitę w Trembowli, Jana, po którym, z Marjanny N., córka Katarzyna, ur. 1713 roku (metr. w Husiatynie), Stefana. Antoniego i Szymona Rodzice i dzieci występują często w latach 1700 — 1717 r. w sprawach o Wasylkowce. W 1723 r. Helena Tomaszowa z trzema synami, wnuczką po synie Janie i Glinczyną, obrali superarbitrem w sprawie o te dobra Markowskiego, pisarza kamienieckiego. Stefan imieniem swoim i córki Anieli, kwitował 1729 r. Podlesieckiego (Gr. Kamien.).

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. XIV, Warszawa 1911, s. 138; w bibliotece Polona: s. 138.

Pułaski, Kronika, t. I (1911), s. 246–247 · Zalescy Saryusze herbu Jelita.

[…]

s. 246Stanisław, czwarty syn Hieronima i Mężyńskiej, żon. z Konstancyą Głębocką, zostawił córkę Barbarę za Franciszkiem Bedło Zwolińskim, miecznikiem latyczowskim oraz trzech synów. Z tych: 1) Ignacy towarzysz chorągwi Małachowskiego kanclerza (1730), miecznik żydaczowski (1734), właściciel Wolicy na Podolu, żon. z Stefanią Błeszyńską, wdową po Franciszku Maszkowskim, stolniku owruckim, a córką Zygmunta Błeszyńskiego i Antoniny de Beydy Rzewuskiej. Bezdzietny um. przed 1747 r., a sukcesorowie jego: bracia i siostra, sprzedali w 1760 r. Wolicę Jackowi Prawdzic Zaleskiemu. 2) Kazimierz, towarzysz chorągwi husarskiej kanclerza Małachowskiego (1732), chorąży tejże chorągwi (1736—1752), cześnik żydaczowski (1760), sędzia kapturowy (1743), liczne brał zastawy. I tak części w Czołhanach i Belejowie w pow. żydaczowskim u Marcina i Katarzyny z Popielów Aksaków, stolnikostwa kijowskich, w sumie 26,000 złp., oraz kilka innych. Żon. był 1° voto z Ewą Wołkówną wdową po Piotrze Tańskim, cześniku owruckim, a 2° voto, z Anną Paparówną wdową po Michale Sas Sulatyckim, dziedziczką Hołynia. Z niej córka Zofia i synowie Feliks i Bogusław, żon. z Urszulą Koszucką, zostawił dwóch synów: Antoniego i Tomasza. 3) Jan żon. z Katarzyną Krasowską, urodzoną z Joanny Łąckiej, zostawił córkę Brygidę za Tomaszem Komorowskim i trzech synów: Michała, Franciszka i Kazimierza. s. 247 a) Michał syn Jana, wzmianki o nim 1753—1758, żon. z Katarzyną Monasterską, miał czterech synów: Józefa, Kajetana, Ignacego i Kazimierza. Z tych Ignacy dziedziczył część Krynicy po ojcu, a sprzedawszy przeniósł się na Podole. Z żony Górskiej, miał czterech synów: Leona, Macieja, (ci dwaj bezżenni), Jana, ten osiadł w Galicyi i Antoniego właściciela części Karaczyniec szlakowych w pow. latyczowskim żon. z Sabiną Czekierską wdową po Szaniawskim (ślub w Klitny 1836 r.), zostawił syna Kaspra i córkę Julię, Kazimierz, miecznik żydaczowski, przeniósł się na Podole. Żon. 1° voto z Katarzyną Gierską, (w Daniukach pow. płoskirowski), 2° voto z Magdaleną Dąbrowską. Z pierwszej żony córka Tekla, z drugiej córki: Józefa za Janem Makarowiczem i Agnieszka za Kasprem Nowakowskim oraz syn Walenty, właściciel Krzeczonówki w pow. mohylowskim żon. z Karoliną Miłaszkiewiczówną, miał córek dwie: Annę za Jakóbem Grzegorzewskim (wdowa 1866), i Kamilię za Janem Brzeżańskim (wdowa 1863), oraz dwóch synów: Maryana-Stanisława i Jakóba-Bolesława.

[…]

K. Pułaski, Kronika polskich rodów szlacheckich Podola, Wołynia i Ukrainy, t. I, Brody 1911, s. 246–247; w bibliotece Polona: s. 246 · s. 247.

Boniecki, t. XV (1912), s. 198 · ŁASCY różnych rodów, których potomkowie zarzuciwszy swój herb, wylegitymowali się ze szlachectwa wszyscy z herbem Korab.

[…]

s. 198Franciszek, dziedzic części Szczepanek 1749 r., chorąży bracławski 1762 r., ożeniony 1-o v. z Katarzyną Rzewuską, 2-o v. z Anną Celińską, miał z pierwszej żony synów: Wojciecha, ur. 1745 r. (metr. w Trzebieszowie) i Antoniego Feliksa, ur. 1749 r. (metr. w Zbuczynie); z drugiej zaś — Jakóba Józefa, urodz. 1767 r. i Ignacego Franciszka, ur. 1772 r. (metr. w Zbuczynie), wylegitymowanych ze szlachectwa 1802 r. w Galicji zachodniej (Quat. 1 f. 55 i 57).

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. XV, Warszawa 1912, s. 198; w bibliotece Polona: s. 198.

Złota księga szlachty polskiej

Zbiorczy spis rodzin z roczników XXX i XXXI podaje:

Rzewuscy h. Krzywda (Rozrodzenie hetmana Wacława) XI.

Roczniki: R. XI (1889)

Złota księga, R. XIII (1891), s. 253–256 · w monografii: Olędzcy

[…]

s. 253c) Franciszek Olędzki (VII pok.), pan na Zawadach, łowczy mielnicki, ożeniony z Maryanną Znamierowską, córką Zygmunta i Katarzyny z Mysłowskich, w 1712 r. zaniósł protest przeciwko Adamowi Rzewuskiemu, skarbnikowi wyszogrodzkiemu i żonie jego Leonii Olędzkiéj, o dobra Łupiny (Inscr. Luc. 1712 r. ks. 25 fol. 161), występuje dość często w księgach zapisów łukowskich, zapisując różnym osobom pewne sumy pieniężne (Inscr. Luc. 1703 ks. 21 fol. 64; 1707 ks. 23 fol. 237; 1710 ks. 24 fol. 230; 1712 ks. 25 fol. 62; 1715 ks. 28 fol. 171; 1716 ks. 29 fol. 61).

[…]

s. 256Ignacy Olędzki, wojski łukowski, zmarły przed 1752 r., gdyż w tym roku ten urząd został konferowanym Antoniemu Rzewuskiemu, ożeniony z Apolonią Szaniawską, spłodził z nią syna:

[…]

T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. XIII, Poznań 1891, s. 253–256; w bibliotece Polona: s. 253 · s. 256.

To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.

‹ Wszystkie rodziny w herbarzach