Strona główna › Źródła › Herbarze › Rzążewscy
Herbarze · Złota księga szlachty polskiej
Rzążewscy w herbarzach
Co o rodzinie Rzążewskich piszą herbarze (Boniecki i Uruski). Teksty haseł podajemy w przepisie wiernym drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.
Hasła w herbarzach
| Herbarz | Herb | Początek hasła | Strony |
|---|---|---|---|
| Uruski, t. 15 (1931) | Jastrzębiec | RZĄŻEWSKI h. JASTRZĘBIEC. | s. 364 |
Przepis wierny drukowi: pisownia, skróty i interpunkcja jak w wydaniu. Numer w ramce to strona druku; odsyłacze do stron — pod każdym tekstem.
Uruski, t. 15 (1931), s. 364 · RZĄŻEWSKI h. JASTRZĘBIEC.
s. 364RZĄŻEWSKI h. JASTRZĘBIEC. Z Podlasia przenieśli się na Wołyń i Ukrainę. Jakób, syn Sebastjana, 1583 r. Szymon 1676 r. (V. Leg.). Szymon, komornik gr. 1681 r., burgrabia włodzimierski 1686 r. Jan, żona Zofia Drzewiecka, synowie: Stanisław i Ludwik 1697 r. Piotr, miecznik 1752 r, a stolnik 1768—72 r. bracławski, poseł na sejm, tego synowie: Feliks i Józef, dziedzice Rzążewka 1767 r. Stanisław i Wawrzyniec, synowie Michała i Justyny z Bielskich, podpisali elekcję 1764 r. z woj. wołyńskiem (Sig., Zap. i Wyr. Lub.). Józef i Feliks wylegitymowani w Galicji 1782 r.
Po Kaźmierzu, subdelegacie łukowskim 1684—1718 r., pochodzący: Adam, właściciel części we wsi Rzązew Wielki w pow. siedleckim, syn Michała, w 1855 r. i Józef, syn Adama i Katarzyny Wierzejskiej, w 1854 r. wyleg. w Królestwie.
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 15, 1931, s. 364; w bibliotece Polona: s. 364.
Wzmianki w hasłach innych rodów
Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].
Boniecki, t. VI (1903), s. 120 · GŁUCHOWSCY h. RADWAN z Głóchówka, w ziemi drohickiej, zamieszkiwali także W. Ks. Litewskie.
[…]
s. 120Andrzej, syn Macieja, nabył część Głuchówka 1765 r. od Krzysztofa, a syn jego Antoni 1781 r. część od Teresy Korycińskiej. Wdowa tego Andrzeja, Katarzyna Rzążewska i synowie: Tomasz i Franciszek, zyskali wyrok zjazdowy o Głuchówek z Szymonem, synem niegdy Pawła i jego synem Maciejem i z synami Wojciecha: Mateuszem, Maciejem i Grzegorzem.
[…]
A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VI, Warszawa 1903, s. 120; w bibliotece Polona: s. 120.
Uruski, t. 8 (1911), s. 229 · KUROWSKI h. NAŁĘCZ.
[…]
s. 229Jan, syn Andrzeja, dziedzic dóbr Piotrowice 1728 roku. Stanisław, dziedzic Gawartowej Woli, cześnik wyszogrodzki 1734 r., miał syna Ignacego 1767 r. Szymon, syn Jana, dziedzic wsi Łysakowo, w wojew. płockiem 1736 r., z Magdaleny Olszewskiej miał syna Jana, po którym synowie, Kazimierz i Paweł; po Kazimierzu synowie: 1) Jakób pozostawił syna Jakóba, po którym z Anny Krasuskiej syn Tomasz, dziedzic wsi Kurowo, wylegitymowany w Królestwie 1852 r.; 2) Maciej, tego synowie: a) Józef, po którym syn Antoni wylegitymowany w Królestwie 1853 r., b) Wiktoryn, po którym z Joanny Nowosielskiej syn Franciszek wylegitymowany w Królestwie 1852 r. i c) Michał, po którym z Zofii Wierzejskiej syn Andrzej wylegitymowany w Królestwie 1852 r.; 3) Marcin, tego syn Tomasz miał syna Kazimierza, ożenionego z Małgorzatą Rzążewską, z której synowie, Józef i Jacek wylegitymowani w Królestwie 1860 r.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 8, Warszawa 1911, s. 229; w bibliotece Polona: s. 229.
Uruski, t. 10 (1913), s. 30 · ŁUGOWSKI h. LUBICZ.
[…]
s. 30Adam Siuchnik, z żony Zofii Krasuskiej pozostawił syna Kazimierza, ur. 1751 r., który 1781 r. nabył części Ługi-Gołasze od Stanisława, syna Tomasza Ługowskiego i Anny Rzążewskiej, stryja swego; po Stanisławie synowie, Baltazar sprzedał części Ługi-Rętki i Gołasze bratu swemu Łukaszowi, wylegitymowanemu 1804 r.
[…]
S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 10, Warszawa 1913, s. 30; w bibliotece Polona: s. 30.
Złota księga szlachty polskiej
Złota księga, R. XIII (1891), s. 253 · w monografii: Olędzcy
[…]
2) Inscr. Luc. 1657 ks. 1 fol. 57. „Dorothea Olędzka ol. N. Alberti Olendzki filia consors vero relicta Christophori Krasuski recognouit, quod ipsa Zophia Krasuska filia sua cum nominato Christophoro Krasuski procreata cum Mathiae Rzążewski Ostyk consorti legitimo bona sua haeredita paterna in terris villarum Rzążew, Buchay et Kornica in summa 900 flor. pol. inscripsit“.
[…]
T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. XIII, Poznań 1891, s. 253; w bibliotece Polona: s. 253.
To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.
