Radzikowscy w herbarzach

s. 33RADZIKOWSKI herbu Ogończyk. Genealogia Ogończyków tak o nich pisze: Jakób Radzikowski, syn Mikołaja z Kutna, wojewody Brzeskiego Kujawskiego, wziąwszy w dziale Radziki, nazwał się Radzikowskim, syn jego Mikołaj kasztelan Dobrzyński 1505. u Łaskiego w Statucie, fol. 120. i na liście Alexandra Króla, danym miastu Lwowskiemu, tego zaś byli dwaj synowie, Jędrzej Radzikowski, wojewoda Płocki, i Jan starosta Bydgoski, którego córka Barbara, dziedziczka na Radzikach, wydana za Pleckiego, ten także Plecki, miał tylko córkę jedynaczkę, dziedziczkę na Radzikach, która poszedłszy za Walentego Kuczyńskiego, Radziki w ten dom wniosła, póty ta Genealogia; atoli, najprzód Mikołaj z Kutna, nie był wojewodą Brzeskim Kujawskim, ale Łęczyckim, jako się mówiło s. 34 w pierwszym tomie: potem kładzie Jędrzeja wojewodę Płockiego, któregom ja jednak, nie de Radziki, ale z Radziejowic napisanego, czytał na przywilejach. Potem, Mikołaj z Kutna kwitnął 1478. Jakób syn jego musiał żyć koło roku, 1490. Mikołaj kasztelan Dobrzyński 1505. Jędrzej wojewoda Płocki 1512. zaczem przez lat trzydzieści i cztery, cztery generacye skończyły się, co się nie zda do podobieństwa. Paprocki powiada, że Piotr z Radzikowa, pierwszym był autorem herbu Ogończyk, i zostawił dwóch synów, Piotra Ogona i Jędrzeja Powałę, a z tego wnieść trzeba, jak dawny dom Radzikowskich i najpierwszy między Ogończykami w Polszcze. Są jeszcze i temi czasy Radzikowscy w Wielkiej-Polszcze. N. miał za sobą Barbarę Koszutską. N. była za Alexandrem Psarskim burgrabią Kaliskim.

W r. 1778. Mateusz Radzikowski pisarz ziemski Łukowski. — Mikołaj regent grodzki Łukowski. — Krasicki.

s. 135RADZIKOWSKI h. OGOŃCZYK. Senatorowie w rodzinie: Andrzej, kasztelan dobrzyński 1384 r. Mikołaj, kasztelan słoński 1497 r., a dobrzyński 1505 r. Jan, kasztelan rypiński um. 1528 r.

Wieś Radziki, od której wzięła nazwisko ta rodzina, była jedną z głównych posiadłości Ogończyków. Andrzej, kasztelan dobrzyński, który w 1384 r. kupiwszy majątek Kuczbork, dał początek rodzinie Kuczborskich. Radzikowscy tylko do XVII stulecia pozostali w posiadaniu Radzikowa, przenieśli się na Podlasie do ziemi łukowskiej, w której w XVII w. posiadali kilka mniejszych majątków i do Litwy.

Andrzej, kasztelan dobrzyński, dziedzic Kuczborka 1384 r. Jakób, chorąży dobrzański 1439 r. Mikołaj, kasztelan słoński 1497 r., a dobrzyński 1505 r., otrzymał w zastaw dobra Nowawieś; komisarz do spraw 1515 r., um. około 1526 r., z żony Franciszki jego córka, Helena Łaska, wojewodzina mazowiecka. Jan, kasztelan rypiński, um. 1528 r. i tę godność otrzymał Feliks Gorzeński.

Stanisław żonaty z Dorotą Parulówną 1579 r. Adam, Paweł, Stanisław, Wojciech i Andrzej, synowie Jana, 1592 r.; z nich Wojciech, żonaty z Dorotą Szeliską, pozostawił synów: Piotra i Stanisława 1653 r. Piotr, syn Jana i Elżbiety Święcickiej, 1605 r. Feliks, syn Macieja, 1614 r. Aleksander, syn Józefa, 1616 r. Marcjan, syn Stanisława, elektor 1648 r. z ziemi warszawskiej, z żony Ludwiki Chlebowskiej miał synów: Aleksandra i Franciszka; po Franciszku z żony Katarzyny Glinieckiej synowie: Jacek i Franciszek. Piotr-Kazimierz regent łukowski 1668 r. Stanisław i Marjan, synowie Heronima, 1684 r.

Michał, syn Stanisława, regent grodzki łukowski 1712 r. Wawrzyniec, podwojewodzy i wiceregent grodzki łukowski 1712 r. Józef, syn Andrzeja, stolnik żytomierski, zapisał 1731 r. dożywocie żonie Marjannie Kołuskiej. Franciszek, wojski mniejszy łukowski 1775 r., burgrabia i podsędek liwski, komisarz do zbierania ofiar z woj. mazowieckiego 1789 r. Mikołaj, podsędek łukowski 1780 r. (Metr. Kor., Conv. i Don. Vars., Zap. i Wyr. Tryb. Lubel., Kancl., Sigil., Czers. Perp.).

Bronisław z żony Anny miał syna Andrzeja 1674 r., po którym z żony Zofji Smoleńskiej syn Michał ochrz. 1699 r. w Hadynowie, z żony Barbary miał syna Karola, wylegit. w Galicji 1814 r.

Mikołaj, syn Grzegorza, nabył 1739 r. części Rzążowa Kornicy i z żony Katarzyny miał synów: Mateusza 1732 r. i Fabjana 1736 r. ochrz. w Zbuczynie, wylegit. 1804 r. w Galicji.

Jan, syn Jakóba, nabył 1757 r. części Radzikowa Wielkiego i z 1-ej żony Teresy pozostawił syna Macieja 1744 r., a z 2-ej żony Marjanny syna Szymona 1757 r. ochrzcz. w Zbuczynie, wylegit. 1804 r. w Galicji.

Franciszek, syn Jana Świeszek, miał syna Mikołaja, który 1771 r. nabył części Głuchówka, a 1791 r. ustąpił części Głuchówka, Górki, Skolimowa, Starawieś Franciszkowi Radzikowskiemu, subdelegatowi gr. drohickiemu, i z żony Agaty Raczkowskiej zostawił syna Józefa, ochrz. 1798 r. w Mordach, wyl. 1804 r. w Galicji.

s. 136Mateusz, syn Franciszka, z skarbnika wojski łukowski 1773 r., pisarz ziem. łukowski 1777 r., miał syna Cyprjana, z wojskiego miecznika łukowskiego 1790 r., który z żony Wiktorji Łaskiej miał syna Antoniego, ochrz. 1788 r. w par. Ułan, wylegit. w Galicji 1804 r.

Kazimierz, syn Tomasza, nabył 1788 r. części Rzążewa i z żony Marjanny zostawił synów: Franciszka 1785 r. i Michała 1794 r. ochrz. w Zbuczynie, wyleg. w Galicji 1804 r.

Andrzej, syn Mikołaja, z żony Marjanny Modrzewskiej miał synów: Jana i Franciszka, wyleg. w Galicji 1804 r. (Quaterniones).

Po Mikołaju, regencie gr. łukowskim 1703 r., pochodzący Wojciech, syn Cyprjana, dziedzic części we wsi Radzikowie, pow. siedlecki, i Adam, syn Bartłomieja, w 1848 r., Roch i Wiktor, syn Macieja, w 1850 r. i Stanisław, syn Antoniego. w 1854 r. wylegit. w Królestwie.

Pochodzący po Wawrzyńcu, komorniku ziem. liwskim i wiceregencie gr. łukowskim, Ignacy, żona Maryanna Radzikowska, synowie: Antoni i Teodor wylegit. w Król. 1843 r.; z tej linji Wawrzyniec, syn Pawła, 1848 r., Tomasz, syn Jana, 1849 r., Juljan, syn Ignacego, w 1850 r. i Jan, syn Wiktora, w 1852 r. wylegit. w Królestwie.

Pochodzący po Michale, dziedzicu, wsi Załuże, w ziemi ciechanowskiej 1714 r., Teodor, żona Karolina Radzikowska, syn Wojciech, urzędnik pocztowy, wylegit. w Król. 1852 r., z synem Edwardem;— z tej linji Tomasz, Franciszek i Wojciech, synowie Józefa, i Adam, syn Seweryna, w 1854 wylegit. w Królestwie.

Piotr, syn Andrzeja, z potomstwem razem osób 15, uznani szlachtą przez deputację szlachty gub. kijowskiej 1802 r., a Aleksy, syn Mikołaja, wylegit. 1848 r. i zapisany w tejże gub. z synem Hilarym.

Z osiedlonych w Litwie, Jan z powiatem oszmiańskim podpisał pospolite ruszenie 1698 r. Felicjan podpisał konwokację 1764 r. Edward, Józef i Teodozy, synowie Józefa, wnuki Teodora, wylegit. w Ces. 1850 r. i zapisani do ksiąg szlachty gub. kowieńskiej.

s. 94CHROMIŃSCY v. CHROMIEŃSCY h. LUBICZ z Chromna, w powiecie łukowskim, dom licznie rozrodzony. W 1580 r. współwłaścicielem tej wsi był Stanisław Chromiński (Paw.). Jakób, syn Walentego, kwitował Dramińskiego w grodzie czerskim 1777 r. (Perp. Czers. 35 f. 285). Grzegorz, vicesgerent grodzki łukowski, syn Wojciecha i Maryanny z Radzikowskich, zawarł 1765 r. intercyzę przedślubną z Tomaszami Gradowskimi, o zaślubienie ich córki Agnieszki (DW. 85 f. 353). Syn jego Jan, z żony, Katarzyny Górskiej, zostawił syna Stanisława, który dowiódł szlachectwa w Królestwie 1849 r.

[…]

[…]

s. 208Maciej, syn Wojciecha, nabył 1733 r. część Oknina od Zaleskiego; syn jego z Maryanny N., Szymon, ur. 1751 r. (metr. w Zbuczynie), wylegitymował się tamże 1804 r. Jacek, syn Szymona i Kostancyi Radzikowskiej, sprzedał 1774 r. część Modrzewia Adamowi Modrzewskiemu, a z żony Maryanny, pozostawił syna Fabiana, ur. 1759 r. (metr. w Zbuczynie). Antoni, syn niegdy Jana, dobra swe Wrzosów i Starą Wieś ustąpił 1787 r. synom: Józefowi, Baltazarowi, Maciejowi, Franciszkowi i Michałowi.

[…]

[…]

s. 42Paweł, subdelegat grodzki łukowski 1743 r., miał syna Szymona, a ten syna Antoniego, żonatego z Wiktoryą Lipińską, z której syn Leon, urzędnik w Komisyi spraw wewnętrzych [sic], wylegitymowany w Królestwie 1849 r. Z tej linii Adam, syn Wojciecha i Anieli Radzikowskiej, dziedzic części we wsi Izdebki-Kosmale, w pow. łukowskim, wylegitymowany w Królestwie 1849 r.

[…]

[…]

s. 29Krzysztof, dziedzic na Ługach, miał syna Jakóba 1627 r., po którym synowie, Jan i Wojciech 1670 roku. Aleksander, podwojewodzy, miecznik łukowski 1668 roku, z Katarzyny Szaniawskiej miał synów, Józefa i Stanisława; z nich Józef, burgrabia 1684 r., komornik graniczny łukowski 1698 r., z żony Teresy Gałęzowskiej pozostawił synów: Dominika, Feliksa i Jana-Michała; pochodzący: Józef, Szczepan, Hipolit, Karol, Tomasz i Marcin, synowie Piotra i Franciszki Radzikowskiej, w 1849—1852 r.; Józef, syn Jana i Maryanny Borkowskiej, w 1853 r., i Wojciech, syn Antoniego i Karoliny Zdanowskiej, w 1854 wylegitymowani w Królestwie.

[…]

[…]

s. 200Szymon, syn Stanisława Ambrożyk, ochrzczony 1704 r. w Zbuczynie, nabył 1736 r. w grodzie łukowskim pewne pola od Radzikowskiego; jego syn Jakób, urodzony z Kunegundy N., ochrzczony 1753 r. w Zbuczynie, legitymował się w Galicyi Zachodniej 1803 r.

[…]

Łukasz z Garbowa, syn Jana i Petroneli Derewińskiej, wnuk Krzysztofa i Heleny Cebrowskiej, kupił 1728 r. dobra Tozyr, Miłodkowo Małe i Hołobowszczyzna, należące do starostwa pokrzywnickiego; jego syn Jan miał mieć syna Grzegorza, żonatego z Maryanną Wielogórską, po którym synowie: 1) Antoni, dziedzic dóbr Radzikowo Wielkie, w pow. siedleckim, wylegitymowany w Królestwie 1842 r.; 2) Marcin, tego syn Jan wylegitymowany w Królestwie 1842 r.; 3) Ludwik, żonaty z Agnieszką Radzikowską, pozostawił syna Walentego, wylegitymowanego w Królestwie 1851 r.

[…]

s. 291Wincenty, syn Wojciecha, nabył 1789 r. w grodzie liwskim części wsi Chojeczno-Cesarze i Sibilaki; Jan Nepomucen, syn Wincentego i Katarzyny Radzikowskiej, ochrzczony 1776 r. w par. Żoliszew, legitymował się w Galicyi 1804 r. (Quaterniones).

[…]

s. 2547. Andrzej Olędzki (VI pok.) „z Bielewa“, pan na Krzymoszach4) i Jeziorach, najprzód podsędek, potém od 1658 r. sędzia ziemski łukowski, podpisał elekcyą 1658 r. z województwa lubelskiego (Vol. Leg. tom IV fol. 106), posłował na sejm 1658 r., na którym zasiadał w komisyi dla uczynienia sprawiedliwości pomiędzy wojskiem litewskiém i obywatelami Mazowsza, Podlasia i lubelskiego województwa (Vol. Leg. tom IV fol. 257). W 1674 r. podpisał elekcyę Jana Sobieskiego (Vol. Leg. tom V fol. 155). W 1676 r. zasiadał na sejmie w komisyi na uznanie krzywd i szkód od wojska litewskiego obywatelom województwa wołyńskiego uczynionych (Vol. Leg. tom V fol. 231; mylnie go w tym miejscu konstytucya pisze sędzią ziemskim łuckim). Sejm 1678 r. za zasługi przezeń dla Ojczyzny położone zwolnił jego kamienicę w Lublinie od kwaterunku deputatów trybunału5). W 1666 r. konfirmuje w grodzie łukowskim dług 3000 złp. u Kacpra Gołaskiego zaciągnięty6) i zastawia Andrzejowi Radzikowskiemu folwark s. 255 Ronica na rok jeden1). W 1670 r. zwalnia Andrzeja Milewskiego od dzierżawy dóbr Krzymosze2), dwa lata późniéj zaciąga dług od wdowy po Pawle Kazanowskim Zofii3). W 1677 r. Aleksander Radomyski robi najazd na dobra Olędzkiego Kornicę4) — Andrzej Olędzki dwa razy wstępował w związki małżeńskie: najprzód z Maryanną Młodziejowską, córką Krzysztofa i Zofii Żabickiéj, kasztelanki liwskiéj, któréj w 1657 r. zapisał wspólne dożywocie na dobrach swoich5); po jéj śmierci pojął Maryę Sylwyę Broniewską, córkę Mikołaja „de Dąbrowice“ Firleja Broniewskiego6), kasztelana chełmskiego i hrabianki Donau (Nies.), a wdowę po Janie Karolu Drewnowskim herbu Junosza, mieczniku chełmskim, która mu wniosła dobra Cyków, wydzierżawione następnie Aleksandrowi Brzezickiemu7). Synowie jego.

[…]

1) Inscr. Luc. 1666 ks. 4 fol. 316. „Andreas Olendzki iudex terrae lucoviensis recognouit quia ipse Andrea Radzikowski et eius successoris legitimis bona iuribus quibuscunque subiecta subditosque proprios cum eorum uxoribus, pueris, pecoribus, pecudibus totaque re familiari et suppelectili domestica cum angariis, campis, pratisque... in villa Romica in summa 300 flor. pol. obligauit de anno ad annum.“

[…]

[…]

s. 266A. Józwikowie-Olędzcy. W połowie XVII wieku w aktach łukowskich występują bracia Jerzy, Paweł i Wojciech Józwikowie-Olędzcy. Z tych: 1) Jerzy Józwik Olędzki z Zofii Olędzkiéj zrodził córkę Katarzynę, która wyszła pmo voto za Wojciecha Radzikowskiego herbu Ogończyk, sdo voto za Macieja Zdanowskiego herbu Laryssa [Inscr. Luc. 1659 ks. 1 fol. 244; 1682 ks. 2 fol. 399; 1703 ks. 21 fol. 86]. 2) Paweł Józwik Olędzki pozostawił dwóch synów: Andrzeja i Wawrzyńca [Inscr. Luc. 1703 ks. 21 fol. 86; 1707 ks. 23 fol. 115]. 3) Wojciech Józwik Olędzki pozostawił córkę Elżbietę, która wyszła za Franciszka Borkowskiego [Inscr. Luc. 1707 ks. 23 fol. 112 i 114.

[…]