Olszewscy w herbarzach

Własnego hasła Olszewscy w przejrzanych herbarzach nie mają; nazwisko pojawia się w hasłach innych rodów (Boniecki i Uruski). Podajemy wypisy z przepisów wiernych drukowi, z opisem wydania i odsyłaczem do każdej strony w bibliotece cyfrowej.

Wzmianki w hasłach innych rodów

Ustępy, w których nazwisko pada w haśle innej rodziny — zwykle przy małżeństwach, sąsiedztwie albo wspólnych sprawach. Opuszczone części hasła zaznacza […].

Boniecki, t. VIII (1905), s. 294 · JASIEŃSCY v. JASIŃSCY h. PORAJ z Jasienny i Lścina, w powiecie ksiąskim.

[…]

s. 294Jan ze Lścina Jasieński, z pierwszej żony, Maryanny Jordanównej, miał syna Antoniego i córkę Maryannę. W 1698 r. zabezpieczył 6,000 fl. posagu i wiana drugiej żonie, Katarzynie Petryczynównie, a dzieciom z pierwszej żony 4,000 fl. (Gr. Sandec.). Pozostała po nim wdowa kwitowała 1704 r. pasierbów z odbioru sumy zapisanej przez męża, a 1708 i 1714 r. będąc już żoną Franciszka Kochowskiego, wraz z nimi i swojemi dziećmi, Stanisławem i Barbarą, ma sprawy pieniężne z Lubomirskimi (A. Tryb. Lub.). Z dzieci Jana: Stanisław był Cystersem, Barbara zaślubiła 1-o v. Rochowskiego, 2-o v. Kraszkowskiego, a Antoni, ożeniony z Olszewską, miał trzy córki i synów: Felicyana i Tymoteusza.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. VIII, Warszawa 1905, s. 294; w bibliotece Polona: s. 294.

Boniecki (1907), s. 219 · w haśle bez nagłówka na tej stronie

[…]

s. 219Do BOGDAŃSKICH h. PRUS III-ci dodaj: Maciej, z ziemi łomżyńskiej, Marcin i Piotr, z ziemi wieluńskiej, Stanisław i Teodor, z województwa płockiego, a Stefan i Wojciech, z województwa sieradzkiego, elektorowie króla Michała. Stanisław dzierżawił 1690 r., od Wąsowicza, Mełgiew. Dzieciom jego: Franciszce, Brygidzie i Antoniemu, zapisał Słoniewski 1693 r. sumę (Gr. Lubels.). Stanisław, żonaty 1746 r. z Joanną Staniszewską. Waleryan pozwał 1747 r. Olszewskiego (Gr. Bełs. Rel. 339 f. 1187 i 340 f. 1235).

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, 1907, s. 219.

Uruski, t. 4 (1907), s. 395 · GRODZICKI h. ŁADA.

[…]

s. 395Pochodzący po Pawle, dziedzicu dóbr Radomyśl i Grodzisko 1636 r., Klemens, syn Franciszka i Teresy z Olszewskich, dziedzic dóbr Pławanice, w gub. lubelskiej, wylegitymowany w Królestwie 1838 r.

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 4, Warszawa 1907, s. 395; w bibliotece Polona: s. 395.

Uruski, t. 6 (1909), s. 6 · JASIEŃSKI h. PORAJ.

[…]

s. 6Antoni, dziedzic na Jasiennej, z żony Anny Olszewskiej miał synów, Tymoteusza i Felicyana, podczaszego latyczowskiego 1763 r., po którym z Teresy Rzochowskiej córka Barbara Pruska i syn Ignacy.

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 6, Warszawa 1909, s. 6; w bibliotece Polona: s. 6.

Uruski, t. 6 (1909), s. 246 · KARWOWSKI h. PNIEJNIA.

[…]

s. 246Marcin, podstarosta żytomierski 1643 r. Wojciech, miecznik nowogrodzki-siewierski 1645 r. Jan, cześnik podolski 1668 r. Jan, skarbnik lwowski 1668 r. Jan, starosta wojnicki 1680 r., z żony Magdaleny Olszewskiej miał syna Stanisława, żonatego z Katarzyną Karwowską. Marcin, podczaszy owrucki 1700 r. Michał, sędzia grodzki mielnicki 1719 r. Szymon, dziedzic wsi Karwowo-Wszebory, żonaty z Maryanną Konowską 1732 r,

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 6, Warszawa 1909, s. 246; w bibliotece Polona: s. 246.

Uruski, t. 8 (1911), s. 229 · KUROWSKI h. NAŁĘCZ.

[…]

s. 229Jan, syn Andrzeja, dziedzic dóbr Piotrowice 1728 roku. Stanisław, dziedzic Gawartowej Woli, cześnik wyszogrodzki 1734 r., miał syna Ignacego 1767 r. Szymon, syn Jana, dziedzic wsi Łysakowo, w wojew. płockiem 1736 r., z Magdaleny Olszewskiej miał syna Jana, po którym synowie, Kazimierz i Paweł; po Kazimierzu synowie: 1) Jakób pozostawił syna Jakóba, po którym z Anny Krasuskiej syn Tomasz, dziedzic wsi Kurowo, wylegitymowany w Królestwie 1852 r.; 2) Maciej, tego synowie: a) Józef, po którym syn Antoni wylegitymowany w Królestwie 1853 r., b) Wiktoryn, po którym z Joanny Nowosielskiej syn Franciszek wylegitymowany w Królestwie 1852 r. i c) Michał, po którym z Zofii Wierzejskiej syn Andrzej wylegitymowany w Królestwie 1852 r.; 3) Marcin, tego syn Tomasz miał syna Kazimierza, ożenionego z Małgorzatą Rzążewską, z której synowie, Józef i Jacek wylegitymowani w Królestwie 1860 r.

[…]

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 8, Warszawa 1911, s. 229; w bibliotece Polona: s. 229.

Boniecki, t. XV (1912), s. 198 · ŁASCY różnych rodów, których potomkowie zarzuciwszy swój herb, wylegitymowali się ze szlachectwa wszyscy z herbem Korab.

[…]

s. 198Jan, cześnik nowogrodzki, podwojewodzi bełski, podpisał 1733 r., z ziemią bełską, elekcję Stanisława Leszczyńskiego, mianowany stolnikiem lubaczowskim 1744 r., i tegoż roku łowczym kołomyjskim, dalej łowczym trembowelskim 1750 roku i w końcu podczaszym podolskim 1752 r., ożenił się z Marjanną Olszewską, cześnikówną buską, z którą zeznał zapis dożywocia 1733 r., nabył Kuniów, w przemyskim, od Gabrjela Olszewskiego, umarł 1784 r., a wdowa po nim dowiodła szlachectwa 1785 r. w Wydziale Stanów we Lwowie, umarła 1786 r., pochowana wraz z mężem w Kutkorzu.

[…]

A. Boniecki, Herbarz polski, cz. I, t. XV, Warszawa 1912, s. 198; w bibliotece Polona: s. 198.

Uruski, t. 9 (1912), s. 267 · ŁASKI h. KORAB

[…]

s. 267Jan, podwojewodzy lwowski, zostawił z Zuzanny z Jaskólskich syna Jana, który 1733 r. jako cześnik nowogrodzki głosował z wojew. bełskiem na Stanisława Leszczyńskiego, później zaś występuje jako podczaszy i stolnik podolski. Posiadacz Kuniowa, nabytego od Olszewskich, zeznał w 1733 r. w grodzie lwowskim z żoną Maryanną z Olszewskich, cześnikówną buską i sędzianką grodzką żydaczowską, zapis wspólnego dożywocia; z tej żony syn Jan Kanty, generał-adjutant buławy polnej koronnej, starosta kopajgrodzki, dziedzic Środopolec, na których zapisał oo. Augustyanom w Witkowie 15,000 zł., bezpotomny, i córki: Anna za Stanisławem Borszą-Drzewieckim, łowczym włodzimierskim, Zofia za Michałem Łepkowskim, podstolim nowogrodzkim, i Maryanna za Janem Krzuckim, miecznikiem podlaskim. Matka ich, Maryanna z Olszewskich, zapisała 1755 r. oo. Trynitarzom we Lwowie 10,000 zł., z których ją 1758 r. pokwitowali w grodzie lwowskim; 1785 r. udowodniła w wydziale Stanów galicyjskich szlacheckie pochodzenie swe i męża swego, a 1786 r. umarła we Lwowie.

S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, t. 9, Warszawa 1912, s. 267; w bibliotece Polona: s. 267.

To samo nazwisko w źródłach serwisu: spis nazwisk ze wszystkich źródeł.

‹ Wszystkie rodziny w herbarzach